รอยร้าวในมิตรภาพ

"เอกสารชุดนี้ คุณเอามาจากไหน... รวิศ" เสียงทุ้มต่ำของนทีดังลอดผ่านความมืดทึบภายในห้องทำงานขนาดเล็ก กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและฝุ่นผงจากการสืบสวนคดีข้ามคืนลอยอวลอยู่ในอากาศ แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะส่องกระทบใบหน้าคร่ำเคร่งของอดีตนายตำรวจหนุ่ม ผู้ซึ่งเวลานี้กำลังจ้องมองแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่แววตาแห่งความร่วมมือและไว้วางใจเช่นเคยอีกต่อไป หากแต่เป็นความเคลือบแคลงสงสัยที่ถูกสะสมมานาน และบัดนี้ มันได้ปะทุขึ้นจนยากจะปิดบัง รวิศยังคงนิ่งเงียบ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวประสานกันไว้บนตักอย่างสุขุม ท่าทีเยือกเย็นราวกับหินผานี้ ยิ่งทำให้นทีรู้สึกอึดอัดและเดือดดาลขึ้นเป็นทวีคูณ คดีศพปริศนาในตึกร้างย่านชานเมืองเมื่อสามวันก่อน ควรจะเป็นเพียงคดีฆาตกรรมอำพรางธรรมดา หากไม่มีร่องรอยของ "อาคมโบราณ" เข้ามาเกี่ยวข้อง นทีในฐานะผู้ยึดมั่นในหลักฐานทางกายภาพและตรรกะอันแม่นยำ จำต้องยอมรับความช่วยเหลือจากรวิศ ทนายความหนุ่มผู้มีสัมผัสพิเศษมองเห็นวิญญาณและเข้าใจศาสตร์ไสยเวทอย่างลึกซึ้ง พวกเขาเคยผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันหลายครั้ง จนเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นคู่หูที่รู้ใจ แต่ความไว้วางใจนั้นกำลังพังทลายลงในค่ำคืนนี้ เมื่อเอกสารที่นทีถืออยู่ในมือระบุชื่อผู้เสียชีวิตรายล่าสุด ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นผู้กุมความลับเรื่องการตายของครอบครัวรวิศไว้ทั้งหมด... และที่สำคัญที่สุด ลายเซ็นอนุมัติคำสั่งเคลื่อนย้ายศพก่อนการชันสูตรอย่างเป็นทางการ กลับเป็นชื่อของรวิศเอง โดยที่อีกฝ่ายไม่เคยเอ่ยปากบอกเขาสักคำ "ผมถามว่า คุณไปเอากระดาษแผ่นนี้มาจากไหน แล้วทำไมชื่อผู้มีอำนาจสั่งการถึงเป็นคุณ ทั้งที่เราตกลงกันแล้วว่าจะใช้กระบวนการทางกฎหมายตรงไปตรงมา" นทีลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากร่างหนาแผ่ซ่านจนบรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รวิศถอนหายใจเบาๆ เปลือกตาปิดลงชั่วครู่ก่อนจะลืมขึ้นมองสหายร่วมรบ น้ำเสียงของเขาราบเรียบจนน่ากลัวเมื่อเอ่ยตอบออกไป "บางครั้ง ความจริงในสำนวนคดีก็เป็นเพียงภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อปกป้องคนบางกลุ่ม นที คุณก็รู้ดีกว่าใครไม่ใช่หรือว่า ระบบที่คุณเคยศรัทธามันบิดเบี้ยวแค่ไหน... ถ้าผมรอให้กระบวนการทางกฎหมายทำงานตามปกติ ป่านนี้หลักฐานชิ้นสำคัญคงถูกทำลายจนหมดสิ้น และเราคงไม่มีทางเข้าถึงตัวการที่แท้จริงได้เลย" "แต่นั่นรอดพ้นจากอำนาจกฎหมายไม่ได้! คุณกำลังเล่นกับไฟรวิศ และที่แย่ไปกว่านั้น... คุณโกหกผม" นทีตบโต๊ะเสียงดังสนั่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความผิดหวัง "คุณบอกผมว่าเรากำลังตามหาความยุติธรรม แต่สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ มันคือการแก้แค้นส่วนตัวโดยใช้ผมเป็นเครื่องมือใช่ไหม!" คำว่า 'เครื่องมือ' กระแทกเข้ากลางใจของห้องทำงานอันเงียบงัน รวิศชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคู่คมไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที ก่อนที่กำแพงแห่งความเย็นชาจะถูกยกขึ้นมาปิดกั้นไว้อีกครั้ง เขารู้ดีว่าความลับที่เขาปิดบังมันหนักหนาเกินกว่าที่เพื่อนร่วมงานธรรมดาจะแบกรับไหว และยิ่งเขาสعใจความรู้สึกของนทีมากเท่าไหร่ อันตรายรอบตัวก็ยิ่งคืบคลานเข้ามาใกล้สหายคนนี้มากขึ้นเท่านั้น "ถ้าคุณคิดแบบนั้น... ก็ตามใจคุณเถอะครับ" รวิศเอ่ยเสียงเรียบ ลุกขึ้นยืนหยิบเสื้อโค้ตตัวยาวขึ้นมาสวม ไหล่กว้างตั้งตรงอย่างคนที่แบกรับภาระอันหนักอึ้งไว้เพียงลำพัง "ผมเลือกเส้นทางนี้ด้วยตัวเอง และผมไม่เคยคาดหวังให้ใครต้องมาเสี่ยงชีวิตร่วมกับผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" นทีมองแผ่นหลังของรวิศที่หันหลังให้ ความรู้สึกโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเคว้งคว้าง รอยร้าวในมิตรภาพที่เคยประสานกันอย่างแนบแน่น บัดนี้ได้ขยายวงกว้างจนยากจะประสานกลับคืนเป็นดังเดิมเสียแล้ว ก่อนที่รวิศจะก้าวเท้าพ้นกรอบประตูห้องทำงาน เสียงแจ้งเตือนสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของเขาก็ดังขึ้น เป็นเสียงสั่นสะเทือนสั้นๆ ที่คุ้นเคยแต่น่าสะพรึงกลัว หน้าจอเรืองแสงวาบขึ้นในความมืด ปรากฏข้อความตัวอักษรสีเลือดจากเบอร์แปลกปลอมที่ไม่มีในรายชื่อติดต่อ **[ภาระกิจระดับ SSS: ความจริงเบื้องหลังสุสานวิญญาณถูกเปิดเผยแล้ว - ผู้ทรยศรายต่อไปอาจไม่ใช่คนอื่นไกล หากแต่เป็นคนที่คุณกำลังยืนหันหลังให้อยู่ในขณะนี้]** รวิศชะงักฝีเท้าลงทันที ขนลุกซู่ไปทั้งร่างเมื่อตระหนักได้ว่า ข้อความนี้ไม่ได้ถูกส่งมาจากระยะไกล และเมื่อเขาหันขวับกลับมามองนทีอีกครั้ง นทีในตอนนี้ก็ไม่ได้ยืนอยู่ที่เดิม... ดวงตาของอดีตนายตำรวจหนุ่มกลับกลายเป็นสีดำสนิทอย่างไร้แววตา ไม่มีเสียงลมหายใจ ไม่มีร่องรอยของความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่เหลืออยู่เลย มีเพียงรอยยิ้มบิดเบี้ยวเย็นเยียบที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากของคนที่เขาไว้ใจที่สุด ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในความมืดนี้นะครับ