ดีลลับฉบับปราบเซียน•ตอนที่ 30

อุปสรรคสุดท้าย

ผลงานโดย กำมะหยี่สีแดง
เสียงเปิดกระเป๋าเดินทางสั่นสะเทือนทำลายความเงียบในห้องนอนขนาดกว้างของคินจนย่อยยับ "เซอร์ไพรส์! กลับมาเซอร์ไพรส์น้องชายสุดที่รักไงล่ะ... แล้วนี่แกพาผู้ชายหน้ามึนที่ไหนมาอยู่ในห้องเนี่ย คิน?" น้ำเสียงใสทว่าแฝงแววตักเตือนของ 'คุณพี่สาว' ดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่อุณหภูมิดิ่งฮวบลงทันที ธามที่เพิ่งก้าวถอยหลังจากเตียงนอนเพื่อเว้นระยะห่าง ขยับปกเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทของตัวเองให้เข้าที่ด้วยท่าทีนิ่งสงบผิดมนุนาค ผิดกับคินที่ยืนแข็งค้างอยู่กลางห้อง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่นเมื่อเห็นร่างเพรียวของพี่สาวแท้ๆ ยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยสายตาคาดคั้น "พี่ริน..." คินอุทานชื่อพี่สาวเสียงหลง สมองประมวลผลแทบไม่ทันว่าทำไมแผนการเดินทางไปดูงานต่างประเทศของเธอถึงย่อระยะเวลาเหลือสั้นจู๋จนโผล่มาเซอร์ไพรส์เขาถึงห้องพักกลางดึกแบบนี้ ธามไม่รอให้สถานการณ์อึดอัดไปมากกว่านั้น ชายหนุ่มยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยในแบบฉบับนักธุรกิจผู้เจนจัดในเกม ก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "สวัสดีครับพี่ริน... ผมธามครับ เป็น... เพื่อนสนิทของคิน" คำว่า 'เพื่อนสนิท' ถูกเน้นเสียงด้วยน้ำเสียงกวนประสาทเล็กน้อยจนคินอยากจะคว้าหมอนอิงปาใส่หน้าคนพูดให้รู้แล้วรู้รอด แต่รินปรายตามองผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่นด้วยแววตาจับผิด เธอไม่ใช่เด็กอมมือที่จะดูไม่ออกว่าสภาพยับยู่ยี่ของทั้งคู่เมื่อครู่มันเกินคำว่าเพื่อนไปไกลโขขนาดไหนแล้ว "เพื่อนสนิทเหรอคะ? ถึงขั้นมาอยู่กันในห้องสองต่อสองยามวิกาลแถมสภาพเสื้อผ้ายังดู... น่าสงสัยขนาดนี้" รินเลิกคิ้วสูง กวาดสายตามองไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดที่ใบหน้าบูดบึ้งของน้องชาย "แม่ฝากให้พี่มาดูความเรียบร้อยของแกคิน แต่ดูท่าทางแล้ว... แกคงไม่ได้ตั้งใจเรียนอย่างที่ปากบอกกับทางบ้านสินะคะ" บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน คินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติกลับคืนมา เขารู้ดีว่าครอบครัวของเขารวมถึงตระกูลของธามกำลังจับตาดูความสัมพันธ์ของพวกเขาอยู่ ความกดดันจากผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และการที่พี่สาวแท้ๆ มาเห็นจะๆ ตาแบบนี้แปลว่าปัญหาใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว "พี่รินคะ... มันไม่มีอะไรอย่างที่พี่คิดหรอกน่า" คินพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ เดินเข้าไปหาพี่สาวแล้วทำทีเป็นคลอเคลียเอาใจ "แค่ธามเขาแวะมาส่งการบ้าน... เอ๊ย มาช่วยติวหนังสือต่างหาก ดึกมากแล้วพี่รินเพิ่งลงเครื่องมา เหนื่อยๆ ไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ" "หยุดเล่นไม้นี้กับพี่เลยนะ คิน" รินปัดมือน้องชายออกเบาๆ แต่สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่ธามไม่วางตา "ตระกูลของเรากับตระกูลของคุณธามมีเรื่องต้องสะสางกันในงานเลี้ยงธุรกิจปลายสัปดาห์นี้ และแม่ก็เพิ่งโทรศัพท์หาพี่เมื่อกี้นี้เอง... ท่านบอกว่าผู้ใหญ่ทางฝั่งคุณธามเริ่มระแคะระคายเรื่องความสัมพันธ์แปลกๆ ระหว่างลูกชายคนโปรดกับเด็กดื้ออย่างแกแล้วนะคะ คิน" ประโยคเดียวทำเอาคินสะعกในอก ธามเองที่ยืนฟังเงียบๆ ก็ขบกรามแน่นจนสันนูนชัดเจน ความกดดันจากครอบครัวไม่เคยเป็นเรื่องง่ายเลยสำหรับพวกเขา ธามเป็นทายาทที่ถูกวางตัวให้สืบทอดกิจการพันล้าน ส่วนคินก็คือความหวังของตระกูล การที่พวกเขาสองคนแหกกฎเกณฑ์และก้าวข้ามเส้นกั้นทางสังคมมามีความสัมพันธ์กัน ย่อมหมายถึงคลื่นใต้น้ำลูกใหญ่ที่พร้อมจะซัดถล่มทุกอย่างให้พังทลาย "ผมจัดการเรื่องของผมเองได้ครับพี่ริน" ธามเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด ดวงตาคมกริบมองสบตากับพี่สาวของคนรักอย่างไม่เกรงกลัว "เรื่องระหว่างผมกับคิน... ผู้ใหญ่จะคิดยังไงก็ช่าง แต่ผมไม่มีวันปล่อยให้ใครมาพรากเขาไปจากผมแน่ๆ" คินหันขวับไปมองหน้าพระเอกหนุ่มทันที หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก แม้ในสถานการณ์ที่บีบคั้นและเต็มไปด้วยแรงกดดันจากครอบครัว คำพูดและการแสดงออกของธามก็ยังคงความมั่นคงและหนักแน่นเสมอ ปากบอกว่าร้ายกาจและหยิ่งผยอง แต่การกระทำกลับปกป้องเขาไว้ตลอดเวลา รินถอนหายใจยาวเหยียด เธอจ้องมองผู้ชายสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งห่วงใย ทั้งระอา และรู้ดีว่าดื้อดึงทั้งคู่ "ปากดีจริงๆ นะคะคุณธาม... หวังว่าถึงเวลาจริง คุณจะรักษาคำพูดนี้ไว้ได้ก็นะคะ เพราะตอนนี้คุณแม่ของคุณกำลังนัดหมายทานข้าวกับลูกสาวท่านทูตเพื่อ 'จับคู่' ให้คุณใหม่อยู่ต่างหากล่ะคะ!" สิ้นเสียงของริน ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงันสนิท คินชะงักกึก ความรู้สึกเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมาในอกทันทีเมื่อได้ยินเรื่อง 'การจับคู่' ในขณะที่ดวงตาคมของธามวาวโรจน์ขึ้นด้วยความโกรธกริ้วและหึงหวงจนน่ากลัว ชายหนุ่มก้าวเท้าฉับๆ เข้ามาใกล้คินก่อนจะคว้าข้อมือเรียวไว้มั่นด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ก่อนที่ใครจะได้พูดอะไร เสียงเคาะประตูกระชั้นชิดก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยที่ดังลอดเข้ามาจากด้านนอก ทำให้หัวใจของคินร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม "ธาม! แกอยู่ในนั้นใช่ไหม เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้... พ่อสั่งให้ฉันมาลากตัวแกกลับบ้านก่อนที่เรื่องนี้จะลุกลามใหญ่โตไปมากกว่านี้!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและจิกหมอนไปด้วยกันนะคะ มาร่วมลุ้นบทสรุปความรักที่ต้องเดิมพันด้วยอำนาจและหัวใจในตอนต่อไปด้วยกันนะคะ!
สารจากนักเขียน (กำมะหยี่สีแดง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลลับฉบับปราบเซียน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%