เสียงรูดบัตรที่ดังกว่าปืน

“สิบห้าล้าน... ครั้งที่หนึ่ง” ค้อนไม้ขนาดเล็กในมือของประธานการประมูลลอยค้างอยู่กลางอากาศ เสียงลมหายใจของแขกเหรื่อหลายร้อยชีวิตในห้องโถงใหญ่แทบจะหยุดนิ่ง รัศมีของความหรูหราและกลิ่นอายของชนชั้นสูงตลบอบอวลเคล้ากับกลิ่นไวน์ชั้นดี อาคเนย์ ในชุดสูททักซิโด้ตัดเย็บพิเศษเข้ารูปรับกับใบหน้าคมคายที่เปี่ยมด้วยความเย่อหยิ่ง ยกยิ้มมุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ สายตาของเขาเหลือบมองไปยังแถวหลังสุดด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่บังอาจไต่ขึ้นมาบนโต๊ะอาหารของผู้มีอภิสิทธิ์ ไม่มีทางที่เศษสวะที่เพิ่งเดินเข้าร้านสะดวกซื้อเมื่อสัปดาห์ก่อน จะมีปัญญามาสู้กับทายาทอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านอย่างเขาได้หรอกครับ “สิบห้าล้าน... ครั้งที่สอง” เสียงประกาศครั้งที่สองดังขึ้น พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบที่เริ่มดังเซ็งแซ่ สายตานับร้อยคู่หันไปมองเป้าหมายเดียวกัน ริน หญิงสาวในชุดราตรีเรียบหรูแต่น่าเกรงขาม ยืนเคียงข้างคีย์อย่างสงบนิ่ง มือเรียวของเธอประสานกันไว้เบื้องหน้า แววตาคู่สวยสะท้อนความเย็นชาและคมกริบ เธอมองอาคเนย์ด้วยสายตาที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงความสมเพชที่ลึกซึ้งเสียยิ่งกว่า “ปล่อยให้เด็กน้อยถือเงินทอนเล่นสนุกมามากพอแล้วล่ะครับคุณอาคเนย์” คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังคุยเรื่องสภาพอากาศในยามบ่าย เขายังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังบุอย่างสบายอารมณ์ นิ้วมือเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนที่พักแขน จังหวะที่ช้าแต่มั่นคงราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังความตาย อาคเนย์แค่นหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นห้อง “ปากดีไม่เปลี่ยนเลยนะคีย์ แกคิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง? ของชิ้นนี้ ‘สร้อยคอแห่งดาราจักร’ เป็นของตระกูลฉันที่จะต้องเอาไปประดับคอว่าที่ภรรยา... แกไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อเศษเพชรเม็ดเดียวจากสร้อยเส้นนี้ด้วยซ้ำ!” คำพูดนั้นเรียกเสียงหัวเราะเยาะจากเหล่าไฮโซและนักธุรกิจรอบข้างทันที พวกเขากำลังสนุกสนานกับการได้เห็นคนจนปีนเกลียวแล้วตกลงมากระแทกพื้นอย่างหมดสภาพ คีย์ไม่โกรธเลยสักนิดครับ... ชายหนุ่มเพียงแค่คลี่ยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้รินที่ยืนอยู่ข้างกายถึงกับมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เพราะเธอรู้ดีว่า... รอยยิ้มนี้คือสัญญาณเตือนภัยระดับหายนะ “สิบห้าล้าน... ครั้งที่สาม... ปร” “หนึ่งร้อยล้านครับ” เสียงทุ้มนุ่มแต่ก้องกังวานจนสะเทือนไปถึงแก้วหูดังแทรกขึ้นมาก่อนที่ค้อนไม้จะเคาะลงกระทบฐาน ทั้งห้องโถงพลันตกอยู่ในความเงียบงันสนิท ชนิดที่เรียกว่าเข็มตกสักเล่มก็คงได้ยิน เสียงลมหายใจของทุกคนขาดห้วง อาคเนย์ที่กำลังยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบถึงกับสำลัก ดวงตาเบิกโพงจนแทบถลน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขารีบหันขวับกลับไปมองต้นเสียงทันที หนึ่งร้อยล้าน? ประมูลของราคาประเมินสิบห้านล้านด้วยเงินหนึ่งร้อยล้านเนี่ยนะ! บ้าไปแล้ว! คนสติดีที่ไหนเขาทำกันแบบนี้! “แก... แกพูดบ้าอะไรออกมาวะคีย์!” อาคเนย์ตะโกนลั่น ทำลายความเงียบด้วยความเกรี้ยวกราดจนภาพลักษณ์คุณชายผู้สูงส่งพังทลายลงในพริบตา “แกเอาเงินมาจากไหน! ต่อให้เอาชีวิตห่วยๆ ของแกไปขายทั้งร้อยชาติก็ไม่มีปัญญาหาเงินร้อยล้านมาจ่ายหรอกไอ้ขยะ!” รินขยับตัวเล็กน้อย เธอก้าวออกมาข้างหน้าครึ่งก้าว สายตาดุจพญาหงส์กวาดมองอาคเนย์หัวจรดเท้าก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เชือดเฉือน “ระวังคำพูดด้วยนะคะคุณอาคเนย์ ความจนมันไม่ใช่โรคติดต่อ... แต่ความโง่เขลาและสันดานดูถูกคนอื่นต่างหาก ที่ต่อให้มีเงินกองเท่าภูเขาก็รักษาให้หายไม่ได้” “เธ—!” อาคเนย์หน้าชาจนแดงก่ำ รอยยิ้มเย่อหยิ่งเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความโกรธเกรี้ยวที่ถูกจี้จุดตายต่อหน้าผู้คนนับร้อย “อีผู้หญิงหน้าเงิน! อยู่กับไอ้กระจอกนี่จนเพี้ยนไปแล้วรึไง! ประธาน! ผมขอตรวจสอบสภาพคล่องทางการเงินของมัน เดี๋ยวนี้เลย! มันไม่มีเงินสดหรอก มันต้องเป็นการป่วนการประมูลแน่ๆ!” ประธานการประมูลหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก เขาพยายามรักษาความเป็นมืออาชีพด้วยการโค้งตัวให้อาคเนย์เล็กน้อย ก่อนจะหันมามองคีย์ด้วยแววตาระคนสงสัยและหวาดหวั่น “เอ่อ... ท่านผู้มีเกียรติครับ ตามกฎของการประมูล หากมีการเสนอราคาสูงผิดปกติ ทางเราจำเป็นต้องขอให้แสดงหลักประกัน หรือทำการรูดบัตรยืนยันวงเงินทันทีครับ... ไม่ทราบว่าทางคุณคีย์จะสะดวก—” “สะดวกสิครับ ทำไมจะไม่สะดวก” คีย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาสลัดสูทเบาๆ ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนปกเสื้อ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย มือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน แล้วหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา มันคือบัตรสีดำสนิท ไร้ลวดลายใดๆ นอกจากชิปสีทองอร่ามที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ทันทีที่บัตรใบนั้นปรากฏสู่สายตา บรรดาผู้ทรงอิทธิพลและนักธุรกิจระดับแถวหน้าในห้องประชุมถึงกับผงะ ถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว แม้พวกเขาจะไม่เคยเห็นบัตรใบนี้ด้วยตาตัวเอง แต่สัญชาตญาณของคนรอดตายในโลกธุรกิจบอกพวกเขาชัดเจนว่า... บัตรใบนี้ไม่ใช่บัตรเครดิตธรรมดา แต่มมันคือ ‘The Black Obsidian’ บัตรอภิสิทธิ์ระดับพระเจ้าที่ธนาคารกลางโลกออกให้บุคคลระดับตำนานที่มีวงเงินไม่จำกัด! “เชิญครับ” คีย์ยื่นบัตรสีดำใบนั้นให้กับพนักงานต้อนรับที่เดินเข้ามาด้วยตัวสั่นเทา พนักงานรับบัตรด้วยสองมืออย่างระมัดระวังราวกับมันเป็นแก้วเปราะบาง เขานำมันไปเสียบเข้ากับเครื่องรูดบัตรระบบพรีเมียมที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายการเงินทั่วโลกโดยตรง ท่ามกลางความเงียบสงบที่น่าอึดอัด ทุกสายตาจ้องมองหน้าจอขนาดเล็กด้วยความลุ้นระทึก หัวใจของอาคเนย์เต้นระรัวราวกับกลองศึก เขากัดฟันกรอดภาวนาในใจ ‘พังซิ้อ! เครื่องปฏิเสธสิ! ขอร้องล่ะ...’ *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณไฟสีเขียวสว่างวาบ พร้อมกับเสียงเครื่องพิมพ์ใบเสร็จที่ทำงานอย่างรวดเร็ว *แกร๊ก... แกร๊ก...* กระดาษใบเสร็จยาวเหยียดพุ่งออกมา พร้อมกับข้อความอนุมัติวงเงินจำนวนหนึ่งร้อยล้านบาทที่ปรากฏหราอยู่บนหน้าจออย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง รอยยิ้มบนใบหน้าของอาคเนย์แข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอยแทบแตก ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด เสียงกระซิบฮือฮาดังระเบิดขึ้นราวกับรังแตก ทั่วทั้งห้องโถงตะลึงงันจนแทบหยุดหายใจ คีย์เดินเข้าไปใกล้โต๊ะประมูล หยิบบัตรสีดำของตนเก็บเข้ากระเป๋าอย่างใจเย็น ก่อนจะหันกลับมาสบตากับอาคเนย์ที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความช็อกระทึก “หนึ่งร้อยล้าน... ผมจ่ายเรียบร้อยแล้วนะครับ” คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ทุกพยางค์กลับหนักแน่นราวกับค้อนทั่งที่กระแทกลงกลางใจศัตรู “ไม่ทราบว่าคุณอาคเนย์... จะสู้ราคาต่อ หรือจะก้มลงกราบขอร้องให้ผมเมตตาซื้อทางกลับบ้านให้ดีล่ะครับ?” บรรยากาศตึงเครียดจนถึงขีดสุด อาคเนย์อ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความอัปยศอดสูที่พุ่งขึ้นมาจุกอก ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ประตูบานใหญ่ด้านหลังห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นของทหารรับจ้างในชุดเกราะล้ำสมัยนับสิบชีวิตที่เดินเรียงแถวเข้ามาล้อมรอบห้องไว้ทั้งหมด “ขออภัยที่มารบกวนครับนายท่าน...” เสียงทุ้มต่ำของชายปริมาณในชุดสูทเต็มยศผู้หนึ่งดังขึ้น พร้อมกับก้าวเข้ามาโค้งคำนับให้คีย์อย่างนอบน้อม “เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวและกองกำลังคุ้มกันพร้อมเดินทางแล้วครับ... ท่านประธานสั่งการให้กวาดซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลอาคเนย์เสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้วในวินาทีนี้ครับ” ดวงตาของรินประกายแสงวับขึ้นมาทันที เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้อาคเนย์ที่ตอนนี้ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นด้วยความสิ้นหวัง ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาในบทนี้นะครับ --- (จอมเวทไร้นาม)