ไอเทมระดับตำนานที่ถูกประมูล

"ตัวเลขสองร้อยล้าน... มันเป็นแค่เศษเงินทอนจากกระเป๋าหลังของผมครับ" เสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังลอดผ่านระบบสื่อสารส่วนกลางของโรงประมูล 'คิงส์ดอม โลจิก' ไม่ได้เป็นเพียงแค่คลื่นเสียงธรรมดา แต่มันคือค้อนเพชรยักษ์ที่ถูกทุบลงกลางหน้าอกของเหล่ามหาเศรษฐีและกิลด์ยักษ์ใหญ่ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์จนแทบหยุดหายใจ หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมากลางลานประมูลระบุตัวเลขประมูลล่าสุด: **[ 250,000,000 เครดิต ]** และเจ้าของตัวเลขนั้นไม่ใช่ใครอื่น—คีย์ ชายหนุ่มผู้เคยถูกเหยียบย่ำจนจมดินว่า เป็นได้แค่ "ไอ้ขี้แพ้ไร้ค่า" ในสายตาของอาคเนย์ ทายาทตระกูลดังผู้ผูกขาดตลาดเกมนี้มานานนับปี ริน หญิงสาวผมยาวสลวยที่นั่งเคียงข้างเขาในห้องรับรองวีไอพีขยับรอยยิ้มบางเบา ดวงตากลมโตคู่นั้นทอประกายลึกล้ำยามมองใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม มือเรียวบางรินชาอุ่นลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างใจเย็น ราวกับเหตุการณ์ความโกลาหลเบื้องล่างที่กำลังสั่นคลอนเศรษฐกิจทั้งเกม เป็นเพียงละครฉากเล็กๆ ที่ไม่คู่ควรแม้แต่จะทำให้ชาในแก้วกระเซ็น "คุณอาคเนย์ดูเหมือนจะลืมหายใจไปแล้วนะครับ" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่แฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียน เบื้องล่างลงไป อาคเนย์ในชุดเกราะทองคำประดับเพชรระยิบระยับกำลังยืนแข็งค้าง ใบหน้าที่เคยเชิดขึ้นด้วยความหยิ่งผยองบิดเบี้ยวจนน่าเกลียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สิ่งที่เขาต้องการคือ 'ดาบเพลิงทมิฬ' ไอเทมระดับตำนานชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์เพื่อใช้ตอกย้ำความยิ่งใหญ่และผูกขาดอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่เวลานี้... มันกำลังถูกแย่งชิงไปโดยคนที่เขาเคยสั่งให้ รปภ. โยนออกนอกบริษัทอย่างไร้ศักดิ์ศรี "มันเป็นไปไม่ได้!" อาคเนย์คำรามลั่นผ่านไมโครโฟนส่วนกลาง เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับ "ไอ้สวะคีย์! แกเอาเงินมาจากไหน! นั่นมันสองร้อยห้าสิบล้านนะเว้ย! ต่อให้แกขายไตทั้งตัวก็ไม่มีปัญญาซื้อเศษเล็บของดาบเล่มนี้ด้วยซ้ำ! แกใช้โปรแกรมโกงใช่ไหม GM! ตรวจสอบมันเดี๋ยวนี้!" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทั่วลานประมูล ผู้เล่นนับแสนคนที่เข้ามามุงดูเหตุการณ์ต่างส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ หลายคนเห็นด้วยกับอาคเนย์ เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง คีย์เป็นเพียงพนักงานเงินเดือนธรรมดาที่เพิ่งตกงานและแบกหนี้สินท่วมหัว ไม่มีทางที่คนระดับนี้จะมีปัญญาควักเงินร้อยๆ ล้านมาละลายเล่นในเกมได้ แต่คีย์ยังคงนั่งไขว่ห้าง ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ทว่าแววตากลับเยียบเย็นดั่งมหาสมุทรไร้ก้นบึ้ง เขายกถ้วยชาขึ้นจิบรสชาติขมฝาดเล็กน้อย ก่อนจะกดเปิดไมโครโฟนของตนเองบ้าง "การที่ผมไม่มี... ไม่ได้แปลว่าผมหาไม่ได้หรอกนะครับคุณอาคเนย์" เสียงทุ้มนุ่มนวลแต่ทรงพลังก้องกังวานไปทั่วทุกมุมของโรงประมูล "โลกใบนี้มันกว้างใหญ่เกินกว่าที่คนกะลาครอบอย่างคุณจะจินตนาการออก เงินสองร้อยห้าสิบล้านสำหรับคุณอาจจะเป็นทรัพย์สินครึ่งชีวิต แต่สำหรับผม... มันเป็นแค่ค่าใช้จ่ายในการซื้อของเล่นแก้เบื่อช่วงบ่ายก็เท่านั้นเอง" "แก...ไอ้สารเลว!" อาคเนย์ตบโต๊ะเสียงดังสนั่นจนแก้วไวน์แตกกระจาย "ต่อให้แกประมูลได้แล้วไงวะ! กิลด์ 'อัคคีสวรรค์' ของฉันจะไม่ยอมให้แกได้เดินออกจากเมืองนี้อย่างสงบแน่! แกจะถูกล่าจนกว่าเลเวลจะลดเหลือศูนย์!" คำขู่คุกคามระดับเปิดหน้าชนทำให้บรรยากาศรอบด้านเงียบกริบลงทันที ทุกคนรู้ดีว่ากิลด์อัคคีสวรรค์มีอิทธิพลขนาดไหน การประกาศสงครามกับกิลด์นี้เท่ากับการถูกเนรเทศออกจากทุกเซิร์ฟเวอร์อย่างถาวร รินชำเลืองมองคีย์เล็กน้อย เธอยกมือขึ้นสัมผัสแขนเสื้อของเขาเบาๆ เป็นการเตือนสติโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดๆ ทว่า คีย์เพียงแค่ส่งยิ้มอ่อนโยนกลับไปให้เธอ ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าจอโฮโลแกรมที่มีเวลานับถอยหลังการประมูลเหลือเพียง 5 วินาทีสุดท้าย *5... 4... 3...* อาคเนย์ยิ้มเยาะด้วยความสะใจ แม้คีย์จะชนะการประมูล แต่ถ้าไม่มีกิลด์คุ้มครองและไม่มีเส้นสาย ไอเทมชิ้นนั้นก็จะหลุดจากมือเขาอยู่ดีในวินาทีที่ก้าวออกจากเขตปลอดภัย *2... 1...* **[ ปิดการประมูล! ผู้ชนะคือ: ผู้เล่น "ไร้นาม" ด้วยยอดเงิน 250,000,000 เครดิต ]** เสียงระฆังแห่งชัยชนะดังขึ้นกังวาน พร้อมๆ กับกล่องบรรจุดาบเพลิงทมิฬที่ค่อยๆ ลอยลงมาอยู่ตรงหน้าคีย์ในห้องวีไอพี แสงสีแดงฉานสาดส่องกระทบใบหน้าของชายหนุ่มจนดูน่าเกรงขาม คีย์ไม่ได้หยิบดาบเล่มนั้นทันที นิ้วเรียวยาวของเขากดไปที่เมนูป๊อปอัปบางอย่าง—หน้าต่างระบบลับที่ปรากฏขึ้นเฉพาะผู้ถือครอง "บัตรดำพังทลายโลก" เท่านั้น หน้าจอสีดำสนิทปรากฏข้อความตัวอักษรสีทองอร่ามขึ้นมาว่า: **[ ตรวจพบการทำธุรกรรมมูลค่าสูง: เปิดใช้งานฟังก์ชัน "ซื้อกิจการเชิงโครงสร้าง" ]** **[ เป้าหมาย: บริษัทแม่ของกิลด์อัคคีสวรรค์ และเครือข่ายธุรกิจในเครือทั้งหมด ]** **[ ยอดเงินคงเหลือในระบบ: 10,000,000,000 เครดิต (สิบพันล้าน) ]** **[ ต้องการยืนยันการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมด 100% เพื่อปลดสถานะผู้เล่นของ "อาคเนย์" ให้กลายเป็น "ลูกจ้างไร้สิทธิ์" ทันทีหรือไม่? ]** คีย์เหลือบสายตาลงมองอาคเนย์ที่กำลังยืนหัวเราะเยาะอยู่เบื้องล่างด้วยความสะใจที่คิดว่าตนเองถือไพ่เหนือกว่า เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะกดปุ่มยืนยันบนหน้าจอด้วยปลายนิ้วอย่างแผ่วเบา "ครับ... ยืนยันคำสั่ง" ทันทีที่เสียงกระซิบนั้นหลุดออกจากริมฝีปาก โทรศัพท์มือถือส่วนตัวในกระเป๋าเสื้อของอาคเนย์ก็เริ่มสั่นระรัวอย่างบ้าคลั่ง พร้อมๆ กับเสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินดังขึ้นจากสมาร์ทโฟนของบรรดาผู้บริหารกิลด์อัคคีสวรรค์นับสิบชีวิตที่ยืนอยู่รอบตัวเขา ใบหน้าที่เคยลำพองใจแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดไร้สีเลือดในพริบตาเดียว! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาในบทนี้นะครับ