ก้าวแรกสู่จุดเปลี่ยนของโลก

"เซ็นเอกสารซะ แล้วไสหัวออกไปจากชีวิตของฉัน... นายมันก็แค่เศษสวะที่เกาะฉันกินไปวันๆ คีย์" เสียงหัวเราะเยาะหยันของอาคเนย์ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมหรูหรา บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยสายตากดูถูกเหยียดหยามจากเหล่าคณะกรรมการบริหารและอดีตเพื่อนร่วมงานที่พร้อมใจกันหันหลังให้ ในวินาทีที่โลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า คีย์เลือกที่จะไม่หลั่งน้ำตา ความแค้นและความเจ็บปวดถูกกลืนหายไปในลำคอ พร้อมกับการปรากฏขึ้นของแสงสีดำสนิทที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ [ ตรวจพบยอดเงินฝาก: 1,000,000,000 บาท ] [ เปิดใช้งานระบบบัตรดำพังทลายโลก: ระดับสูงสุด ] ริน หญิงสาวเพียงคนเดียวที่กุมมือเขาไว้ในวันที่ยากลำบากที่สุด ส่งยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งให้เขา ดวงตาคู่สวยของเธอมองตรงไปยังกลุ่มคนผู้หยิ่งผยองด้วยความเวทนา ราวกับกำลังมองดูฝูงมดปลวกที่กำลังเต้นระำบนปากเหวแห่งความตาย "คุณอาคเนย์ครับ..." คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างฉับพลัน เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง รัศมีอำนาจลึกลับบางอย่างแผ่ซ่านออกมาจากตัวจนทุกคนต้องผงะถอยหลัง "พวกคุณคงคิดว่าเกมนี้จบลงแล้วสินะครับ" "ฮ่าๆๆ แกยังมีหน้ามาพูดจาอวดดีอีก and what? แกจะทำอะไรฉันได้วะ ไอ้คนจนตรอก!" อาคเนย์แค่นAเสียงหัวเราะอย่าง andros ชูสัญญาซื้อขายหุ้นในมือขึ้นสูงราวกับคทาแห่งชัยชนะ "บริษัทนี้ และทุกอย่างที่แกเคยสร้าง มันตกเป็นของฉันหมดแล้ว!" คีย์ไม่ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแค่หยิบวัตถุสีดำสนิทชิ้นหนึ่งขึ้นมา มันคือบัตรเครดิตไร้ชื่อ ลวดลายสลักด้วยอักขระโบราณที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวในห้วงอวกาศอันมืดมิด นิ้วเรียวยาวของเขากดลงบนเครื่องรูดบัตรอัจฉริยะที่ตั้งอยู่บนโต๊ะกลางห้อง *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณอนุมัติดังขึ้นอย่างกังวาน หน้าจอระบบการเงินระดับโลกแสดงผลยอดเงินที่ไร้ขีดจำกัด ตัวเลขศูนย์จำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นจนทำเอาเจ้าหน้าที่ธนาคารที่มาร่วมเป็นสักขีพยานถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ลมหายใจของทุกคนในห้องสะดุดกุน อาคเนย์ที่เคยยิ้มเยาะค่อยๆ หุบยิ้มลง สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย "นี่มัน... เป็นไป10ไม่ 10! แกเอาเงินมาจากไหน?!" อาคเนย์แผדเสียงคำรามด้วยความตื่นตระหนก เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือที่ถือเอกสารสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ "เงินซื้อความสุขอาจจะไม่มีจริงครับ... แต่เงินสามารถซื้อหัวใจของพวกคุณ และซื้อลมหายใจของบริษัทนี้ได้ทั้งหมดในเวลาสามวินาที" คีย์ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาอาคเนย์ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ทุกจังหวะการย่างก้าวสร้างแรงกดดันมหาศาลราวกับภูเขาผืนใหญ่กดทับลงบนบ่าของทุกคน "จากนี้ไป ตระกูลของคุณจะไม่เหลือแม้แต่เศษดินจะให้ซุกหัวนอน" รินเดินตามหลังคีย์มาติดๆ เธอยื่นแฟ้มเอกสารสีดำสนิทอีกชุดหนึ่งวางทับลงบนโต๊ะเอกสารของอาคเนย์ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ "บัญชีทรัพย์สินทั้งหมดของเครืออาคเนย์กรุ๊ป ถูกอายัดโดยคำสั่งศาลสูงสุดเรียบร้อยแล้วค่ะ... และตอนนี้ หุ้น 98% ของพวกคุณ ตกเป็นของท่านประธานคีย์แต่เพียงผู้เดียว" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมราวกับป่าช้า ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง เสียงกระซิบกระซาบด้วยความหวาดกลัวดังขึ้นจากเหล่าคณะกรรมการที่เมื่อครู่ยังรุมประณามคีย์ พวกเขาต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้น ร้องขอความเมตตาจากคนที่พวกเขาเคยเหยียบย่ำ "ท่านคีย์ครับ! โปรดเมตตาผมด้วย ผมแค่ทำตามคำสั่ง..." "ไอ้อาคเนย์มันเป็นคนสั่งให้พวกผมทำนะท่าน!" คีย์ก้มมองเหล่าสุนัขรับใช้ที่กำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้าด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่มีรอยยิ้มแห่งความสะใจสะท้อนออกมาจากแววตาคู่นั้น มีเพียงความเย็นชาของพระเจ้าผู้กำหนดชะตากรรม อาคเนย์ถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้อง ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ เขาลืมภาพลักษณ์ของคุณชายผู้สูงส่งไปจนหมดสิ้น เมื่อตระหนักได้ว่าอำนาจและเงินตราที่เขายึดติดมาตลอดชีวิต ได้ถูกพังทลายลงในพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของชายที่เขาเรียกว่า "เศษสวะ" "แก... แกไม่ใช่คนธรรมดา..." อาคเนย์พึมพำด้วยเสียงสั่นเครือ น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลรินอาบแก้ม "ผมก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งครับ... ที่บังเอิญถือบัตรที่สามารถซื้อโลกใบนี้ได้ทั้งใบ" คีย์โน้มตัวลงกระซิบข้างหูของอาคเนย์ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่น่าสะพรึงกลัว "จำความรู้สึกนี้ไว้นะครับ... เพราะนี่คือก้าวแรกของนรกที่คุณเป็นคนเลือกเอง" สิ้นคำพูดนั้น ประตูห้องประชุมขนาดใหญ่ก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวนับสือลำที่บินวนอยู่เหนือตึกสูงส่งเสียงคำรามกึกก้อง แสงไฟสปอตไลท์สีขาวนวลสาดส่องเข้ามาภายในห้อง ท่ามกลางกลุ่มบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตที่เดินเรียงแถวเข้ามาโค้งคำนับให้คีย์ด้วยความเคารพสูงสุด รินยื่นมือเรียวมาคล้องแขนคีย์ไว้ พร้อมกับกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูว่า "รถพร้อมแล้วค่ะ... นายท่าน" คีย์หันหลังให้ภาพความพินาศตรงหน้าอย่างไร้เยื่อใย เขาก้าวเดินออกไปรับสายลมแห่งอำนาจที่พัดโหมกระหน่ำ ทิ้งให้อาคเนย์และเหล่าคนทรยศจมดิ่งอยู่กับกองซากปรักหักพังของความโลภ แต่ทว่า... ในจังหวะที่ก้าวเท้าขึ้นสู่บันไดเฮลิคอปเตอร์ สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาร่างลึกลับสวมฮู้ดสีดำสนิทกำลังยืนจ้องมองพวกเขาอยู่จากตึกฝั่งตรงข้าม มือถือในมือของเงานั้นสว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนปริศนาที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอระบบของคีย์ทันที: *"ยินดีต้อนรับสู่เกมที่แท้จริง... ผู้เล่นคนที่สอง"* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งอำนาจนี้ด้วยกันนะครับ