เพลิงแค้นในห้องสตูดิโอ

“กรีดมันลงไปเลยค่ะ... ความตั้งใจทั้งหมดที่แกทุ่มเทมาตลอดสามเดือน ถ้ามันจะพังทลายลงเพราะคมคัตเตอร์แค่ไม่กี่นิ้ว ก็นับว่าผลงานของแกมันก็แค่ขยะราคาแพง!” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความรื่นรมย์ของเมธาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในสตูดิโอส่วนตัวของเรนิสา กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระเหยอบอวลตัดกับกลิ่นเหม็นไหม้ของผ้าไหมซาตินเกรดเอที่ถูกของมีคมกรีดจนเป็นทางยาว เรนิสายืนตัวแข็งทื่อ มือที่กำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อสั่นระริก ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววมั่นใจยามนี้รื้นไปด้วยหยาดน้ำใสแห่งความอัดอั้น เธอไม่ได้ร้องไห้ ไม่ใช่เพราะไม่เสียใจ แต่เพราะความโกรธที่พุ่งพล่านจนถึงขีดสุดมันเผาผลาญหยดน้ำตาจนเหือดแห้งไปหมดแล้ว “คุณทำแบบนี้เพื่ออะไร เมธา? การทำลายงานออกแบบของฉัน มันไม่ได้ทำให้คุณดูสูงส่งขึ้นมาหรอกค่ะ มีแต่จะทำให้คนอื่นเห็นว่า ‘อดีตคนรัก’ ของฉันคนนี้ มันเป็นได้แค่ตัวตลกที่ริษยาคนอื่นจนตัวสั่น” เรนิสาเอ่ยตอบ น้ำเสียงของเธอราบเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดที่เพิ่งกรีดผ่านผ้าผืนงาม เมธาแสยะยิ้ม เขาเดินวนรอบหุ่นโชว์ชุดราตรีสีแดงเพลิงที่ตอนนี้ขาดวิ่นราวกับถูกสัตว์ร้ายขย้ำ “ริษยา? เรนิสา... แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่าฉันไม่ได้ต้องการทำลายแค่ชุดนี้ แต่ฉันกำลัง ‘ขยี้’ ศักดิ์ศรีที่แกภูมิใจนักหนาให้จมดินต่างหาก” เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างเพียงไม่กี่คืบทำให้เรนิสาได้กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นอัลกอฮอล์จากตัวเขา ชายหนุ่มโน้มหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน “จำไว้นะ... งานเปิดตัวคอลเลกชันคืนพรุ่งนี้ ใครๆ ก็จะเห็นว่าดีไซเนอร์สาวผู้โด่งดัง เป็นได้แค่คนไร้น้ำยาที่ทำผลงานพังคามือตัวเอง” เรนิสาแค่นหัวเราะในลำคอ เธอสูดหายใจเข้าลึก กลิ่นดอกกุหลาบที่อบอวลในสตูดิโอช่วยดึงสติให้เธอกลับมามั่นคงอีกครั้ง เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้น “งั้นเหรอคะ... ถ้าคุณคิดว่าแผนต่ำๆ แบบนี้จะทำให้ฉันถอดใจ คุณคงประเมินฉันต่ำไปค่ะ” “จะทำอะไรได้? เหลือเวลาอีกไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง ผ้าไหมชนิดพิเศษนี้ไม่มีสำรองในสต็อกด้วยซ้ำ หรือแกจะยอมกราบฉันที่เท้าตอนนี้ เพื่อให้ฉันหาผ้ามาให้?” เมธาเอ่ยเยาะเย้ย ขณะที่บรรยากาศกำลังบีบคั้นถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากหน้าประตูสตูดิโอ เรนิสาหันไปมองโดยสัญชาตญาณ และหัวใจของเธอก็เต้นรัวจนแทบกระดอนออกมาจากอก เมื่อร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเทาเข้มของคาร์ลอส วินเซนโซ่ ก้าวเข้ามาภายในห้อง ราวกับเขาพกพาเอาบรรยากาศความเย็นเยียบและอำนาจมืดเข้ามาด้วย คาร์ลอสปรายตามองชุดที่พังพินาศบนหุ่น ก่อนจะหยุดสายตาที่ดูแคลนไว้ที่เมธา “รสนิยมต่ำ... การทำลายงานศิลปะเพื่อเอาชนะผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ใช่สิ่งที่ลูกผู้ชายเขาทำกันนะ เมธา” เมธาชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะฝืนยิ้ม “คุณคาร์ลอส... ไม่คิดว่าเจ้าของคลับระดับโลกจะสนใจเรื่องเล็กน้อยอย่างชุดราตรีชุดเดียว” “ทุกอย่างที่เป็นของ ‘คนของผม’ คือเรื่องใหญ่เสมอ” คาร์ลอสเน้นย้ำเสียงเรียบแต่ก้องกังวาน เขาก้าวเข้ามายืนขนาบข้างเรนิสา มือหนาเอื้อมมาโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่น สัมผัสที่ร้อนผ่าวผ่านเนื้อผ้าทำให้เรนิสารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ถาโถมเข้ามา “เอาล่ะ...” คาร์ลอสละสายตาจากเมธามามองเรนิสา ดวงตาคมกริบคู่นั้นมีประกายวาววับอย่างที่เธออ่านไม่ออก “ผมมีผ้าไหมเกรดเดียวกันซ่อนอยู่ในคลังสมบัติส่วนตัวที่อิตาลี... มันหายากเสียจนคนทั้งโลกอาจต้องยอมแลกด้วยเงินทั้งก้อน เพื่อให้ได้มันมาแค่ไม่กี่หลา” เรนิสาเงยหน้ามองเขา แววตาสั่นระริกด้วยความคาดหวัง “คุณ... จะช่วยฉันเหรอคะ?” “ผมจะช่วย” คาร์ลอสลากนิ้วโป้งผ่านริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ แววตาสีเข้มวูบไหวราวกับเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า “แต่คุณต้องแลกด้วยบางอย่างที่มากกว่าแค่คำขอบคุณ... คืนนี้ หลังงานเปิดตัวจบลง คุณต้องเป็นของผม... ในแบบที่ผมต้องการเท่านั้น” เสียงหัวเราะเหยียดหยามของเมธาดังขึ้นข้างหลัง ทว่าเรนิสากลับไม่สนใจอีกต่อไป เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคาร์ลอส ราวกับกำลังตัดสินใจเลือกทางเดินที่อาจจะนำพาเธอไปสู่หายนะหรือจุดสูงสุดของชีวิต “ตกลงค่ะ...” เรนิสาตอบเสียงพร่า แววตาของเธอเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเย้ายวนที่คาดเดาไม่ได้ “ฉันจะให้ในสิ่งที่ต้องการ... ถ้าคุณช่วยให้ฉันตบหน้าคนพวกนี้ได้ด้วยชุดราตรีชุดนี้” คาร์ลอสยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขาดึงตัวเธอเข้าไปแนบชิดจนอกแกร่งเบียดกับแผ่นหลังของเธอ ก่อนจะกระซิบที่ข้างหูจนเรนิสาขนลุกซู่ “ดีมาก... เตรียมตัวให้พร้อม เพราะชุดที่ฉันจะให้คุณใส่น่ะ มันจะทำให้ทุกคนในงานต้องก้มกราบแทบเท้าคุณ และมันจะถูกถอดออกโดยมือของผมเท่านั้น” ทันใดนั้น เสียงประตูสตูดิโอถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'เอเลน่า' นางแบบสาวชื่อดังที่เป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของเรนิสา เธอเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยัน ก่อนจะชูมือถือขึ้นโชว์หน้าจอที่กำลังไลฟ์สดอยู่ “ว้าว... ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็น ‘ดีไซเนอร์ตกอับ’ กำลังขายตัวให้กับ ‘เศรษฐีผู้ทรงอิทธิพล’ เพื่อขอเศษผ้าไปทำงานส่งเดชแบบนี้นะคะ ทุกคนในไลฟ์คงจะชอบข่าวฉาววันนี้แน่ๆ เลยค่ะ เรนิสา!” ชฎาพรายไวน์แดงขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเล่ห์ร้ายครั้งนี้ไปกับชฎาพรายไวน์แดงนะคะ