เดิมพันใต้แสงไฟ

“อย่าเพิ่งขยับค่ะคุณเรนิสา... ถ้าไม่อยากให้ภาพน่าเกลียดพวกนี้ไปโผล่อยู่บนหน้าหนึ่งของนิตยสารแฟชั่นเล่มโปรดของคุณในวันพรุ่งนี้” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความรื่นรมย์ดังมาจากเงามืดด้านหลัง ฉันชะงักฝ่าเท้าที่กำลังจะก้าวหนีออกจากมุมอับของบาร์หรู กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อเฉพาะตัวที่ผสมกลิ่นหนังและไม้จันทน์หอมลอยมาแตะจมูก ก่อนที่สัมผัสหนักแน่นจากปลายนิ้วของ ‘คาร์ลอส วินเซนโซ่’ จะแตะลงบนหัวไหล่เปลือยเปล่าของฉันผ่านผ้าไหมราคาสูง ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสะกดกลั้นความสั่นไหวในดวงตา ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับดวงตาสีเทาเย็นชาคู่นั้น ภายใต้แสงไฟสลัวของกาสิโนชั้นบนสุดที่ดูเหมือนจะลุกเป็นไฟด้วยแรงกดดัน “คุณต้องการอะไรกันแน่ คาร์ลอส? คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องของเมธา หรือแค่ชอบดูคนอื่นตกอับเป็นงานอดิเรกคะ?” คาร์ลอสเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น ใบหน้าคมสันของเขาประดับด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ดูอันตรายพอๆ กับคมมีด “ผมไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น แต่ผมเป็นนักธุรกิจที่มองเห็น ‘มูลค่า’ ในตัวคุณเสมอ... โดยเฉพาะในยามที่เจ้าของเก่ามันโง่เขลาจนปล่อยของล้ำค่าหลุดมือไป” เขาก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างเราแทบเหลือศูนย์ มือข้างหนึ่งของเขาหยิบชิปทองคำมูลค่ามหาศาลขึ้นมาหมุนวนเล่นอย่างเชื่องช้า “คืนนี้ผมมีเกมที่น่าสนใจกว่าการนั่งจิบไวน์มองคุณร้องไห้ เรามาเดิมพันกันดีไหม?” “เดิมพัน? ด้วยอะไรคะ” ฉันเค้นเสียงถาม แม้จะรู้ดีว่าคำตอบของเขาคงไม่มีอะไรที่เข้าท่าสำหรับผู้หญิงที่กำลังหลังชนฝาอย่างฉัน “ถ้าคุณชนะ... ภาพพวกนี้และเอกสารโอนหุ้นที่คุณเสียไป จะกลับคืนสู่มือคุณทันที แต่ถ้าคุณแพ้...” เขาเว้นจังหวะ ลากนิ้วชี้เรียวยาวไล้ตั้งแต่ต้นคอของฉันลงมาถึงร่องอกผ่านเนื้อผ้าที่บางเบา “คุณต้องเป็น ‘คนของผม’ ตลอดเวลาที่ผมต้องการ ทั้งในเกมธุรกิจ... และบนเตียง” อากาศรอบตัวฉันเหมือนจะหยุดนิ่ง เสียงดนตรีแจ๊สเบาๆ ที่เคยฟังรื่นหู กลายเป็นเสียงดังก้องในโสตประสาท ฉันมองเข้าไปในนัยน์ตาที่วาวโรจน์ด้วยความปรารถนาซ่อนเร้นของเขา ความหวาดกลัวเริ่มถูกแทนที่ด้วยความท้าทายที่พุ่งพล่านในสายเลือด ฉันรู้ว่าเขากำลังล่อลวง แต่เขาก็คือคนเดียวที่มีอำนาจมากพอจะยับยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า “ข้อเสนอของคุณช่างหอมหวานและสกปรกในเวลาเดียวกันนะคะ” ฉันเหยียดยิ้ม พลางเอื้อมมือไปคว้าแก้วไวน์จากถาดที่พนักงานเดินผ่านมา แล้วกระดกเข้าปากจนหมด “ตกลงค่ะ... แต่กติกาต้องเป็นแบบที่ฉันเลือก” คาร์ลอสหัวเราะหึในลำคอ แววตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความกระหายที่ปิดไม่มิด “ดูเหมือนคุณจะเริ่มเรียนรู้แล้วว่า ‘การควบคุม’ ไม่ใช่การถือไพ่ในมือ แต่คือการทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นหมากบนกระดานของคุณเอง งั้นเชิญนำทางไปเลยค่ะ... คุณผู้หญิงของผม” เราเดินตรงไปยังโต๊ะวีไอพีที่ตั้งอยู่กลางห้องโถงที่รายล้อมไปด้วยเศรษฐีนักพนันที่มองมาด้วยสายตาจับจ้อง คาร์ลอสผายมือให้ฉันนั่งลงฝั่งตรงข้าม แสงไฟสปอร์ตไลท์ส่องลงมายังโต๊ะบาคาร่าที่ไร้ผู้เล่นอื่น เงาสะท้อนจากแก้วคริสตัลระยิบระยับล้อกับความตึงเครียดที่อบอวล ในขณะที่มือของคาร์ลอสกำลังจะหยิบไพ่ขึ้นมาเพื่อเริ่มเกมเดิมพันแห่งชีวิต ประตูบานคู่ขนาดใหญ่ของห้องโถงก็ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของชายคนหนึ่งที่ฉันจำได้แม่น... เมธาเดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง ตามหลังด้วยกลุ่มชายชุดดำที่ดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย “ขอโทษทีนะคาร์ลอสที่ขัดจังหวะความสำราญ แต่ดูเหมือนของที่เธอกำลังจะเดิมพัน... มันเป็นของฉันไปเรียบร้อยแล้วตั้งแต่หัวจรดเท้า” เมธาหยุดยืนข้างโต๊ะ แววตาของเขามองฉันด้วยความเหยียดหยามก่อนจะหันไปหาคาร์ลอส “หรือว่าคุณคิดจะเล่นสนุกกับเศษเนื้อที่ผมทิ้งแล้วงั้นเหรอ?” ฉันรู้สึกถึงแรงบีบที่ต้นขาใต้โต๊ะจากมือของคาร์ลอส เขาไม่ได้หันไปมองเมธา แต่สายตาที่จ้องมาที่ฉันนั้นวาวโรจน์ราวกับสัตว์ป่าที่เพิ่งถูกแย่งเหยื่อ “เมธา... กฎของคลับผมคือนักพนันคนไหนที่เข้ามาขัดจังหวะขณะเกมเริ่ม จะต้องจ่ายค่าเสียเวลาด้วยอะไรคุณคงรู้นะ” คาร์ลอสพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าบรรยากาศรอบโต๊ะกลับกดดันจนคนรอบข้างหยุดหายใจ เขาหันไปสบตากับเมธา แล้วเผยรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ “และถ้าคุณกล้าแตะต้อง ‘ของ’ ของผมแม้แต่ปลายนิ้วเดียว... ผมจะทำให้คุณไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะยืนในเมืองนี้” ทว่าก่อนที่เมธาจะทันได้โต้ตอบ เขากลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเปิดลำโพง เสียงที่ดังออกมาไม่ใช่เสียงคน แต่เป็นเสียงไฟล์บันทึกการสนทนาที่ทำให้หัวใจของฉันร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม... มันคือเสียงของฉันที่คุยกับสายลับในบริษัทเมื่อสัปดาห์ก่อน! "ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป... ไม่ใช่แค่หุ้น แต่ชีวิตของคุณจะจบสิ้นทันทีเรนิสา" เมธาหัวเราะร่า ขอบพระคุณนักอ่านที่รักทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเล่ห์ร้ายครั้งนี้ไปกับชฎาพรายไวน์แดงนะคะ