ความลับในแก้วไวน์

“เลือกเอาเถอะค่ะ คาร์ลอส ว่าคุณจะให้ฉันเป็น ‘เบี้ย’ ที่คุณเดิน หรือจะเป็น ‘เดิมพัน’ ที่คุณไม่มีวันชนะ” เรนิสาโต้กลับทันควัน เสียงของเธอนิ่งเรียบ ทว่าแฝงด้วยกระแสไฟที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่าง เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ลดละ แม้ในใจจะเต้นระรัวราวกับกลองศึกที่ถูกรัวเร่งด้วยความกดดัน งานเลี้ยงการกุศลในค่ำคืนนี้ดูจะตึงเครียดกว่าทุกครั้ง แสงไฟคริสตัลระยิบระยับที่สะท้อนจากโคมไฟระย้าในห้องโถงกว้างของโรงแรมหรูไม่ได้ทำให้เธอมองเห็นหนทางสว่างไสวเลยแม้แต่น้อย คาร์ลอสกระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันกลับทำให้คนมองรู้สึกหนาวสั่นราวกับยืนอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ เขาขยับกายเข้ามาใกล้จนเรนิสาได้กลิ่นน้ำหอมไม้กฤษณาจางๆ ผสมกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา มือหนาเอื้อมมาจัดปอยผมที่หลุดลุ่ยของเธออย่างถือวิสาสะ สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่กักขังเธอไว้ในวงล้อมของเขาโดยสมบูรณ์ “คนอย่างผมไม่เคยเล่นพนันในสิ่งที่ไม่มีโอกาสชนะหรอกนะคะ เรนิสา... แต่สำหรับคุณ ผมยอมยกข้อยกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษ” เขาโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู น้ำเสียงแหบพร่าเซ็กซี่ที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุด “คืนนี้มีแขกคนสำคัญที่คุณไม่อยากพลาดพบหรอก แต่ถ้าคุณยังมัวแต่ยืนแข็งทื่อเป็นหุ่นโชว์เสื้อแบบนี้ ระวังเถอะ... ผลงานชิ้นเอกที่ภาคภูมิใจของคุณ อาจจะกลายเป็นแค่เศษผ้าที่ไร้ค่าในชั่วพริบตา” คำพูดนั้นทำให้เรนิสาชะงัก เธอรู้ดีว่าเมธาไม่ได้ขู่ และคาร์ลอสก็ไม่ได้มาที่นี่เพื่อเตือนสติเธอด้วยความปรารถนาดี ทุกอย่างบนโต๊ะอาหารค่ำคืนนี้ถูกวางแผนไว้เป็นอย่างดี ดั่งการเดินหมากรุกที่ทุกตาเดินคือชีวิต เรนิสาผละออกมาจากเขาอย่างรวดเร็ว เธอหยิบแก้วไวน์แชมเปญสีชมพูอ่อนจากถาดที่บริกรเดินผ่านมาพอดี เมธายืนอยู่ไม่ไกลนัก เขาอยู่ในชุดสูทสั่งตัดเนี๊ยบกริบ ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนความหวังดีแต่กลับอาบยาพิษ เขายกแก้วไวน์ขึ้นเป็นเชิงทักทาย ก่อนจะหันไปคุยกับกลุ่มนักธุรกิจที่แวดล้อมอยู่ “ดูท่าทางคุณเมธาจะมีความสุขกับการแสดงในคืนนี้จังเลยนะคะ” เสียงทุ้มต่ำของคาร์ลอสยังคงตามติดอยู่ข้างหลัง เรนิสาไม่ตอบ เธอเพียงแต่หมุนแก้วไวน์ในมือเบาๆ แสงไฟตกกระทบกับผิวแก้วจนเกิดประกายวิบวับ เธอสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง... ฟองอากาศเล็กๆ ที่ผิดปกติในไวน์ชั้นเลิศแก้วนี้ มันดูไม่เหมือนแชมเปญราคาแพงที่ควรจะเป็น มันหนืดและขุ่นมัวกว่าที่ควรจะเป็นเพียงนิดเดียว หากไม่ใช่เพราะสายตาของดีไซเนอร์ที่คลุกคลีกับรายละเอียดเล็กน้อยเสมอ เธอคงมองไม่เห็นความแตกต่างนี้ *ยา...* หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำในอก นี่คือกลวิธีของเมธา การทำลายชื่อเสียงเธอด้วยการทำให้เธอ ‘เมามายและขาดสติ’ ต่อหน้าแขกเหรื่อระดับวีไอพีและสื่อมวลชนที่จ้องจะรอทำข่าวฉาว เธอหันไปมองคาร์ลอสอีกครั้ง เห็นเขาจ้องมองแก้วไวน์ในมือเธอด้วยสายตาเย็นชาที่เหมือนจะบอกว่า *‘ฉันเตือนคุณแล้ว’* “คุณรู้ใช่ไหม?” เรนิสาถาม เสียงของเธอเบาหวิวแต่เด็ดขาด “คาร์ลอส คุณรู้ว่าเขาวางยาฉัน และคุณก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้นเพื่อดูว่าฉันจะแก้ไขมันอย่างไร หรือคุณคือคนสมรู้ร่วมคิดตั้งแต่ต้นกันแน่” คาร์ลอสไม่ตอบ เขาเพียงแต่จิบไวน์ของเขาอย่างใจเย็น สายตามองตรงไปที่เมธา “เกมนี้สนุกตรงที่ไม่รู้ว่าใครจะเป็นคนจิบยาพิษก่อนนั่นแหละค่ะ เรนิสา... แต่ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไม่สาดมันทิ้งกลางห้องโถง เพราะนั่นเท่ากับเป็นการสารภาพว่าคุณอ่อนแอจนต้องหนี” เรนิสากัดริมฝีปากจนรู้สึกถึงรสเลือดจางๆ เธอเหลือบมองไปที่มุมหนึ่งของห้องที่มีหญิงสาวนางแบบคนหนึ่งที่เมธาเพิ่งเซ็นสัญญาไปยืนอยู่ อีกฝ่ายดูเหมือนจะรอคอยจังหวะที่เรนิสาจะล้มลงเพื่อให้เธอได้ขึ้นมาแทนที่ในฐานะดาวเด่นของงาน เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเดรสผ้าไหมราคาแพงกลับมา ความโดดเดี่ยวที่เธอเคยมีมันเป็นเพียงเกราะกำบัง และคืนนี้ เกราะนั้นจะกลายเป็นอาวุธ เธอแสร้งทำเป็นเดินเซเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงไปหาเมธาด้วยท่วงท่าที่ดูเหมือนคนกำลังมึนเมาจริงๆ เมื่อใกล้ถึงตัวเมธา เรนิสาจงใจหยุดยืนตรงหน้าเขา รอยยิ้มหวานเยิ้มถูกส่งไปให้จนชายหนุ่มแปลกใจ “ไวน์แก้วนี้รสชาติดีจังเลยนะคะเมธา... แต่ดูเหมือนมันจะขาดอะไรบางอย่างไปหน่อย” เมธาขมวดคิ้ว “คุณหมายความว่ายังไง เรนิสา?” เรนิสาไม่ตอบ เธอคว้าแก้วไวน์จากมือเขามา แล้วเทแชมเปญในแก้วของเธอสลับกับแก้วของเขาด้วยท่าทีเซๆ เหมือนคนไร้สติ ก่อนจะหัวเราะคิกคัก “ชิมสิคะ... รสชาติของความพยายามน่ะ มันควรจะเข้มข้นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ เมธามองแก้วในมือด้วยแววตาตื่นตระหนก เขาไม่คิดว่าเรนิสาจะกล้าเสี่ยงดวงแบบนี้ เขาต้องดื่มไวน์ที่ผสมยานั้นเข้าไปเองหากปฏิเสธที่จะดื่มต่อหน้าทุกคน เขาสบตากับเรนิสา สายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นแต่ต้องฝืนยิ้มให้สมกับหน้ากากที่สวมไว้ ทว่าในจังหวะที่เมธากำลังจะเอ่ยปากแก้ตัว เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและทรงพลังก็ดังขึ้นมาจากทางเข้างาน แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปสาดส่องมาที่จุดศูนย์กลางของห้อง ตามด้วยเสียงฮือฮาของแขกเหรื่อ “ขอโทษที่มาสายนะคะคุณเรนิสา...” เสียงของผู้หญิงทรงอิทธิพลที่สุดในแวดวงแฟชั่นระดับโลกดังขึ้น พร้อมกับการก้าวเข้ามาของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิด “ฉันได้ยินมาว่า คอลเลกชันใหม่ของคุณมี ‘ความลับ’ ที่น่าสนใจซ่อนอยู่ ฉันเลยรีบมาพิสูจน์ด้วยตัวเอง” เรนิสาชะงัก รอยยิ้มของเมธาหายวับไปทันทีเมื่อเห็นแขกผู้มาใหม่ ขณะที่คาร์ลอสที่ยืนอยู่ข้างหลังกลับยกยิ้มกว้างขึ้น ราวกับว่านี่คือหมากตัวสุดท้ายที่เขาต้องการจะเห็นในการจัดฉากครั้งนี้ เขากระซิบเบาๆ ที่ข้างหูของเธอในจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต “ดูเหมือนว่าเรื่องคืนนี้จะไม่จบแค่เรื่องยาพิษแล้วนะคะที่รัก... เตรียมตัวให้พร้อม เพราะสิ่งที่กำลังจะถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคน คือความลับที่คุณเองก็ยังไม่เคยรู้มาก่อน เกี่ยวกับ ‘ตัวจริง’ ของใครบางคนที่อยู่ตรงนี้” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความลับอันหอมหวานและเย้ายวนใจในค่ำคืนนี้กับชฎาพรายไวน์แดงนะคะ