เส้นขนานของความสัมพันธ์

“ถ้าคุณคิดจะใช้เตียงของฉันเป็นที่เคลียร์งานธุรกิจ คาร์ลอส... ฉันว่าเราควรเปลี่ยนสถานที่ไปห้องประชุมดีกว่านะคะ” เรนิสายกแก้วคริสตัลบรรจุไวน์แดงรสเลิศขึ้นจิบ เรียวปากสีเชอร์รี่ของเธอเหยียดยิ้มบางๆ ขณะทอดสายตามองชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนพิงกรอบหน้าต่างบานสูงในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางมหานคร แสงไฟจากตึกระฟ้าภายนอกสะท้อนเข้ามากระทบดวงตาคมกริบของเขา ทำให้ใบหน้าครึ่งซีกที่อยู่ในเงามืดดูดุดันและน่าเกรงขามยิ่งกว่าเดิม คาร์ลอส วินเซนโซ่ ไม่ได้ขยับตัวทันที เขาเพียงแต่หมุนแก้วบรั่นดีในมือช้าๆ เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังก้องในความเงียบที่กดดัน “งานธุรกิจมันน่าเบื่อเกินไปสำหรับค่ำคืนนี้ เรนิสา... ผมแค่ต้องการความชัดเจน” “ความชัดเจน?” ดีไซเนอร์สาวหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะของเธอกังวานเหมือนระฆังแก้วที่สั่นไหว “เราอยู่ในเกมที่ไม่มีกติกามาตั้งแต่ต้นแล้วไม่ใช่เหรอคะ การที่คุณคาดหวังคำนิยามจากฉัน... มันดูไม่เหมือนคาร์ลอสที่ฉันรู้จักเลยนะ” เขาก้าวเดินเข้ามาหาเธอ ช้าทว่าหนักแน่น แต่ละย่างก้าวบีบให้เรนิสาต้องถอยหลังไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องที่บุด้วยกำมะหยี่ราคาแพง กลิ่นน้ำหอมยาสูบจางๆ ผสมกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านของเขารุกรานประสาทสัมผัสของเธอจนแทบหายใจติดขัด “ผมไม่ชอบเล่นเกมที่ตัวเองคุมไม่ได้” คาร์ลอสวางมือหนาลงบนผนังทั้งสองข้างของเธอ กักขังร่างบอบบางไว้ในวงแขนแข็งแกร่ง “และผมก็ไม่ชอบแบ่งปันอะไรกับใคร โดยเฉพาะกับคนที่พยายามจะฉกฉวยของที่เป็นของผม... อย่างเมธา” เมื่อชื่อนั้นหลุดออกมาจากปากเขา บรรยากาศรอบกายก็เปลี่ยนไปทันที เรนิสาขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเข้มของเขา ไม่มีความกลัว มีเพียงความท้าทายที่จุดประกายอยู่ในนั้น “เมธาเป็นแค่อดีตที่ฉันกำลังจัดการให้จบลง ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องเอามาเป็นข้ออ้างในการควบคุมฉัน” เธอยกมือขึ้นแตะแผงอกแกร่งของเขาเบาๆ เล็บสีแดงสดกรีดไล่ไปตามรอยกระดุมเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนม “เรามีข้อตกลงกันแล้วว่าความสัมพันธ์ของเราคือ ‘ความพึงพอใจร่วมกัน’ ไม่มีพันธนาการ ไม่มีสถานะ และที่สำคัญ... ไม่มีสิทธิ์ในการครอบครอง” “แต่ผมกำลังเปลี่ยนใจ” คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกของเขาแตะกับผิวแก้มของเธอ แผ่วเบาทว่าเร่าร้อนราวกับไฟที่ถูกจ่อ “ผมกำลังจะทำให้ความพึงพอใจนี้ กลายเป็นความลุ่มหลงที่คุณหนีไปไหนไม่พ้น” เขาเลื่อนริมฝีปากมาที่ใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นจัดทำให้เรนิสาสั่นสะท้านไปถึงกระดูกสันหลัง “คุณคิดว่าคุณเป็นนักล่า แต่รู้ไหมเรนิสา... คุณเป็นแค่เหยื่อที่กำลังเต้นอยู่บนฝ่ามือผมเท่านั้น” “งั้นก็ลองดูสิคะ...” เธอเบี่ยงตัวหลบจากพันธนาการของเขาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเดินไปที่โซฟาแล้วทรุดตัวลงนั่งไขว่ห้าง ท่าทางสง่างามราวกับราชินีผู้กุมชะตาชีวิตตัวเอง “ถ้าคุณอยากขีดเส้นให้ฉัน งั้นเราก็มาขีดให้ชัดๆ วันนี้เลยดีไหม ขอบเขตของคุณมีแค่ไหน... และความอดทนของฉันจะเหลือเท่าไหร่” คาร์ลอสยืนนิ่งมองหญิงสาวตรงหน้า เขาเห็นรอยร้าวลึกในดวงตาที่พยายามกลบเกลื่อนด้วยท่าทางเย็นชา เขารู้ดีว่าเรนิสาไม่ได้ต้องการความรักที่ผูกมัด แต่เธอโหยหาความปลอดภัยที่เธอเองก็ไม่กล้ายอมรับ และนั่นคือช่องโหว่เดียวที่เขาจะใช้แทรกซึมเข้าไป “ขอบเขตของผมคือ ‘ทั้งหมดของคุณ’” เขาประกาศเสียงเรียบแต่ก้องกังวาน “คุณไม่ต้องรักผม แต่อย่าได้คิดจะไปวางแผนร้ายกับใครในขณะที่ยังอยู่บนเตียงของผม... เข้าใจใช่ไหม?” เรนิสาชะงักไปครู่หนึ่ง คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้เธอโกรธ แต่มันกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาเต้นผิดจังหวะ เธอพยายามจะโต้ตอบ แต่เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิดในยามวิกาลทำให้ทั้งคู่ต้องหันไปมองพร้อมกัน บานประตูห้องถูกเปิดออกโดยบอดี้การ์ดคนสนิทของคาร์ลอส สีหน้าของเขามีความตื่นตระหนกที่ปิดไม่มิด แม้จะพยายามรักษาท่าทีนิ่งขรึมไว้ก็ตาม “นายครับ... เกิดเรื่องใหญ่ที่คลับครับ” คาร์ลอสเลิกคิ้วขึ้น สายตาที่เคยจ้องมองเรนิสาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในพริบตา “เรื่องอะไร” “เมธาครับ... เขาแอบเข้าถึงฐานข้อมูลลับของกาสิโนเรา และดูเหมือนเขาจะส่งหลักฐานบางอย่างให้ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองเกี่ยวกับสถานะวีซ่าของ ‘คุณเรนิสา’ ในเช้ามืดวันนี้ครับ” เรนิสารู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเฉียบลงทันที หลักฐานที่เมธาอ้างถึงคือสิ่งที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดสามปี... ความลับที่อาจทำให้เธอสูญเสียทุกอย่างที่สร้างมา คาร์ลอสหันกลับมามองเธอ ดวงตาของเขาไม่ได้มีความโกรธ แต่มันเต็มไปด้วยความหมายที่เธออ่านไม่ออก ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาใกล้แล้วกระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เธอแทบล้มทั้งยืน “ดูเหมือนว่า ‘เส้นขนาน’ ของเรา จะถูกเมธาขีดให้บรรจบกันด้วยความพินาศแล้วนะที่รัก... ทางเลือกเดียวของคุณตอนนี้ คือต้องเลือกว่าจะยอมให้ผมจัดการเรื่องนี้ หรือจะเดินออกไปเผชิญหน้ากับความฉิบหายด้วยตัวเองในฐานะศัตรูของผม” ชฎาพรายไวน์แดงขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมดื่มด่ำไปกับความร้ายกาจในบทนี้ และหวังว่ารี้ดเดอร์จะยังคงติดตามเส้นทางอันเปราะบางนี้ไปกับเรนิสานะคะ