ความสำเร็จที่แลกมาด้วยน้ำตา

“ดื่มฉลองให้กับความล้มเหลวที่สวยงามของตัวเองหน่อยไหมล่ะ เรนิสา?” เสียงทุ้มต่ำของคาร์ลอส วินเซนโซ่ ดังขึ้นข้างใบหู พร้อมกับความเย็นเยียบของแก้วคริสตัลที่บรรจุแชมเปญราคาแพงระยับซึ่งเขานำมาแตะที่ข้างแก้มของฉัน แรงกดเบาๆ นั้นไม่ได้ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย แต่มันกลับตอกย้ำถึงชัยชนะที่ฉันเพิ่งได้รับในงานแฟชั่นโชว์ระดับโลกเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน รางวัลดีไซเนอร์แห่งปีวางตั้งเด่นอยู่บนโต๊ะหินอ่อนในห้องสวีทเพนท์เฮาส์ที่มองเห็นวิวกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนราวกับอัญมณีที่ถูกโปรยปราย ฉันหมุนตัวกลับไปหาเขา ชุดราตรีผ้าไหมซาตินสีแดงเพลิงที่ออกแบบเองแนบไปกับสรีระ เผยให้เห็นเส้นสายที่เร้าอารมณ์ในยามที่แสงไฟสลัวกระทบผิว ชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ในชุดสูทสั่งตัดสีเข้มที่ดูไร้ที่ติ ดวงตาสีเข้มคมกริบของเขาไม่ได้มองที่รางวัล แต่กำลังจับจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของฉัน เหมือนกำลังขุดคุ้ยความว่างเปล่าที่ฉันพยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของความสำเร็จ “มันไม่ใช่ความล้มเหลวหรอกค่ะคาร์ลอส มันคือสิ่งที่ฉันแลกมาด้วยทุกอย่างที่มี... แม้กระทั่งสิ่งที่ฉันเคยคิดว่าฉันจะไม่มีวันยอมเสียไป” ฉันเอ่ยตอบ เสียงราบเรียบแต่แฝงความสั่นไหวเล็กน้อย ฉันรับแก้วแชมเปญจากมือเขา ปลายนิ้วของเราสัมผัสกันเพียงเสี้ยววินาที ความร้อนผ่าวที่แล่นผ่านจากผิวสัมผัสทำให้ลมหายใจของฉันสะดุด คาร์ลอสขยับเข้ามาใกล้จนกลิ่นน้ำหอมไม้กฤษณาผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขาห้อมล้อมตัวฉันไว้ เขาไม่พูดอะไรต่อ แต่ใช้มือข้างหนึ่งเชยคางของฉันขึ้น ช้าๆ มั่นคง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาประทับจูบที่มุมปากอย่างอ่อนโยน ทว่าแฝงไปด้วยความปรารถนาที่แผดเผา “ชนะคนทั้งโลก แต่กลับแพ้ให้กับการตัดสินใจที่ผิดพลาด... เจ็บปวดไหม?” เขาถามพลางขบเม้มริมฝีปากล่างของฉันเบาๆ เป็นการหยั่งเชิง ฉันหลับตาลง ซึมซับสัมผัสที่ทั้งอ่อนหวานและแหลมคมนั้น เมธา... ชื่อของผู้ชายคนนั้นยังคงเป็นหนามยอกอก การที่เขาพยายามทำลายชื่อเสียงของฉันในวินาทีสุดท้ายก่อนโชว์จะเริ่ม ทำให้ฉันต้องก้าวเข้าสู่ "เกม" ของคาร์ลอสอย่างเต็มตัว ฉันแลกอิสรภาพของแบรนด์ตัวเองเพื่อชัยชนะครั้งนี้ และตอนนี้... ฉันกำลังยืนอยู่บนยอดเขาที่หนาวเหน็บที่สุด “จูบฉันสิคะ” ฉันกระซิบ ลืมตาขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงสวาท “อย่าถามคำถามที่ฉันไม่มีคำตอบให้ในตอนนี้เลย” คาร์ลอสไม่รอช้า เขาโอบเอวของฉันเข้าหาตัวอย่างแรงจนร่างกายของเราเบียดชิดไร้ช่องว่าง สัมผัสจากร่างกายกำยำของเขามันทำให้ฉันรู้ตัวว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของธุรกิจ แต่มันคือความกระหายที่ต่างฝ่ายต่างรอคอยจะปลดปล่อย เขาบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน รุนแรงเหมือนจะดูดกลืนวิญญาณ ลิ้นหนารุกเร้าสำรวจโพรงปากที่อ่อนนุ่มอย่างเรียกร้อง มือของเขาเลื่อนต่ำลงมาขยำสะโพกมนอย่างจาบจ้วงจนฉันครางประท้วงในลำคอ เขาอุ้มฉันขึ้นในท่าเจ้าสาวและเดินตรงไปยังเตียงนอนกว้างกลางห้อง ไม่มีการรีรอ ไม่มีความอ่อนหวานแบบฉาบฉวย มีเพียงความหิวกระหายที่สั่งสมมานาน เสื้อผ้าของฉันถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้นจนร่างเปลือยเปล่าท้าทายสายตาคมกริบของเขา ผิวขาวนวลของฉันตัดกับผ้าปูที่นอนสีดำสนิท เร้าอารมณ์จนเขาต้องคำรามเบาๆ ในลำคอ เมื่อร่างกำยำของเขาทาบทับลงมา ความร้อนจากตัวเขาถ่ายเทสู่ฉันผ่านผิวสัมผัส มือใหญ่ลูบไล้ไปตามสรีระที่สั่นสะท้าน เขาสัมผัสทุกจุดที่ปลุกเร้าอารมณ์อย่างเชี่ยวชาญ จนฉันต้องแอ่นกายรับสัมผัสจากเขาอย่างลืมตัว ยิ่งเขาเคลื่อนไหว ผมยิ่งรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ถูกเติมเต็มด้วยตัวตนของเขา ความเจ็บปวดจากการทรยศของเมธาดูจะเลือนหายไปชั่วขณะ แทนที่ด้วยความสุขสมที่รุนแรงและปั่นป่วนจนฉันแทบขาดใจ ในจังหวะที่ความสัมพันธ์ของเราพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็แผดเสียงดังขึ้นสลับกับเสียงครางกระเส่าของฉัน คาร์ลอสไม่ได้หยุด เขาเน้นจังหวะหนักหน่วงยิ่งขึ้นจนฉันต้องจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาด้วยความเสียวซ่านเกินต้านทาน "ทิ้งมันไป..." เขาคำรามชิดใบหู ขณะที่เขากระแทกตัวเข้าหาฉันอย่างรุนแรงและเร้าอารมณ์จนตัวฉันสั่นคลอนไปตามจังหวะของเขา แต่เมื่อเสียงเพลงหยุดลง หน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างวาบขึ้นกลับปรากฏชื่อที่ทำให้หัวใจของฉันหยุดเต้น... *เมธา* และข้อความที่ส่งมาพร้อมกับไฟล์ภาพถ่ายเพียงใบเดียว... ภาพถ่ายของคาร์ลอสในคลับหรูเมื่อคืนวาน... กำลังรับซองเอกสารสำคัญจากมือของศัตรูตัวฉกาจที่สุดของฉัน ฉันเบิกตากว้าง ความสุขสมเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นเยียบที่แล่นริ้วไปทั่วร่าง คาร์ลอสสังเกตเห็นความผิดปกติ เขาก้มมองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากความใคร่เป็นความนิ่งงันที่น่าสะพรึงกลัว มือของเขาที่ขยับอยู่หยุดกึก ก่อนที่เขาจะกระซิบถ้อยคำที่ทำให้ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตา “อย่ามองมันเลยคนสวย... เพราะในเกมนี้ คนที่เสียทุกอย่างให้ฉัน ไม่ใช่แค่ความภาคภูมิใจ แต่มันคือชีวิตของเธอเอง” เขายันตัวขึ้นมองฉันด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยือกที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น ก่อนที่เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากด้านนอก ตามมาด้วยการปรากฏตัวของคนที่ฉันไม่มีวันคิดว่าจะมาอยู่ที่นี่... เมธาก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าผู้ชนะ พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งในมือที่เขาชูขึ้นเหนือหัว "ดูเหมือนว่า... คืนนี้งานฉลองจะยังไม่จบง่ายๆ นะ เรนิสา" ชฎาพรายไวน์แดงขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามดื่มด่ำไปกับความรักที่แฝงไปด้วยเล่ห์กลครั้งนี้นะคะ