แสงสีของบาร์ลับอีกครั้ง

"ถ้าคุณคิดว่าการเอาตัวเข้าแลกจะทำให้เมธายอมคายหุ้นบริษัทคืนให้คุณได้ง่ายๆ ดิฉันว่าคุณกำลังประเมินศักดิ์ศรีของตัวเองต่ำไปนะคะ เรนิสา" เสียงทุ้มต่ำของคาร์ลอส วินเซนโซ่ ก้องกังวานท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สจังหวะเนิบช้าที่ดังคลออยู่ใน 'Velvet Vault' บาร์ลับหลังม่านกำมะหยี่สีเลือดนกที่ซึ่งความลับทุกอย่างมักถูกฝังกลบด้วยไวน์รสเลิศและกลิ่นกายของน้ำหอมราคาแพง เขาหมุนแก้วคริสตัลในมือเบาๆ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นจับจ้องไปยังดีไซเนอร์สาวที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้ามด้วยชุดเดรสผ้าไหมซาตินสีดำสนิทที่ผ่าสูงจนเผยให้เห็นเรียวขาสวยได้รูป เรนิสาไม่ตอบโต้ทันที เธอปล่อยให้ความเงียบทำงานชั่วครู่ ก่อนจะหยิบซิการ์มวนบางขึ้นมาจุด ควันสีเทาจางๆ ลอยฟุ้งบดบังใบหน้าคมสวยที่มีแต้มรอยยิ้มเย้ยหยัน "ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้หรอกค่ะคาร์ลอส ในโลกที่เมธากำลังกวาดซื้อหุ้นของฉันทีละน้อยแบบนี้ การเป็นคนดีที่ถือศักดิ์ศรีน่ะ... มีแต่จะทำให้ฉันลงไปนอนกองกับพื้น" "งั้นการที่คุณมาหาฉันที่นี่ ในเวลาที่ใครๆ ก็รู้ว่าคุณกับเขาเพิ่งเปิดศึกกันที่งานกาล่าเมื่อคืน... คุณต้องการอะไรกันแน่?" คาร์ลอสโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นกายของเขาทรงพลังและรุนแรงเหมือนพายุที่รอเวลาปะทุ แสงไฟสลัวในบาร์สะท้อนกับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของเขาที่ดูเหมือนจะอ่านความคิดเธอได้ทะลุปรุโปร่ง "ฉันต้องการให้คุณช่วย" เรนิสาพูดพลางเลื่อนนิ้วเรียวไปแตะที่ขอบแก้วของเขา "เมธาไม่ได้ต้องการแค่บริษัทของฉัน เขามีแผนจะเปิดเผยเอกสารลับเรื่องฟอกเงินของตระกูลวินเซนโซ่ในงานประมูลปลายเดือนนี้ด้วย... ถ้าเขาทำสำเร็จ คุณเองก็จะไม่ได้แค่เสียชื่อเสียง แต่คุณจะเสียทุกอย่าง" คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ มือหนาคว้าข้อมือของเธอไว้แน่น ผิวสัมผัสของเขาที่ร้อนผ่าวผ่านทะลุผ้าซาตินจนเธอรู้สึกวูบวาบ "คุณกล้าเล่นกับไฟนะเรนิสา รู้ไหมว่าถ้าสิ่งที่พูดไม่จริง... คุณจะต้องแลกด้วยอะไร" "ฉันรู้นะคะ" เรนิสาขยับกายเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบชิดกัน เธอกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูเขา "แลกด้วยตัวและหัวใจที่เหลืออยู่... หรือจะเอามากกว่านั้น ฉันก็ไม่เกี่ยง ถ้ามันจะทำให้คนอย่างเมธาพังพินาศไปพร้อมกับฉัน" บรรยากาศในห้องส่วนตัวดูจะร้อนระอุขึ้นทันตา คาร์ลอสไม่ได้ตอบด้วยคำพูด แต่เขาดึงตัวเธอให้ข้ามมานั่งบนตักแกร่ง กลิ่นอายความปรารถนาคละคลุ้งไปกับรสไวน์ที่ยังตกค้างอยู่บนริมฝีปาก มือของเขาเลื้อยเข้าใต้ชายกระโปรงผ้าไหม สัมผัสที่จาบจ้วงและหนักแน่นทำให้ลมหายใจของเรนิสาสะดุด เธอเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสที่ซอกคออย่างไม่ประหม่า นี่คือเกมที่เธอเป็นคนวางหมากเอง แม้จะรู้ดีว่าคาร์ลอสคือเสือร้ายที่พร้อมจะขย้ำเธอได้ทุกเมื่อหากเธอพลาดแม้แต่ก้าวเดียว "ถ้าคุณต้องการเป็นพันธมิตรของฉันบนเตียงนี้ คุณต้องทำตามกฎของฉัน" คาร์ลอสกระซิบเสียงพร่า ขณะที่จูบไล้ไปตามแนวไหปลาร้า เธอยอมจำนนต่อสัมผัสที่เขามอบให้ แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่น แต่นัยน์ตาของเธอยังคงจ้องมองผ่านไหล่ของเขาไปยังเงาสะท้อนในกระจกเงาบานใหญ่ด้านหลัง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและจังหวะการเดินที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากหน้าประตูบาร์ที่ควรจะปิดตายไปแล้ว เรนิสาตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นเงาสะท้อนของใครบางคนก้าวเข้ามาภายใต้แสงไฟสลัว "ไม่นึกเลยนะคาร์ลอส ว่านายจะเลือกจับมือกับ 'ศพ' ที่กำลังเน่าเปื่อยแบบนี้" เสียงที่คุ้นเคยของเมธาดังขึ้นข้างหลังพร้อมกับเสียงปลดเซฟตี้ปืนพกที่เย็นเฉียบ เรนิสาใจหายวาบเมื่อเห็นว่าในมือของอีกฝ่ายไม่ใช่แค่เอกสารข่มขู่ แต่เป็นหลักฐานที่เขานำมาใช้เพื่อปิดเกมนี้อย่างถาวร เธอหันไปมองคาร์ลอสที่ยังคงนิ่งเฉยเหมือนรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่เขาจะปล่อยมือจากเอวเธอแล้วลุกขึ้นยืนหันไปเผชิญหน้ากับเมธาด้วยสายตาที่เย็นชาจนน่าขนลุก "นายมาช้าไปนิดนะเมธา เพราะตอนนี้ทุกอย่างที่นายถืออยู่ในมือนั้น... มันกลายเป็นของปลอมไปตั้งนานแล้ว" คาร์ลอสเอ่ยประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนที่ไฟทั้งบาร์จะดับลงเหลือเพียงแสงสีแดงวูบวาบจากป้ายนีออนด้านนอก พร้อมกับเสียงกระสุนที่ลั่นออกมาหนึ่งนัดท่ามกลางความมืดมิดที่เข้าปกคลุมทุกอย่างทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเดินทางมาถึงบทนี้กับชฎาพรายไวน์แดงนะคะ