ผู้อยู่เบื้องหลัง

"หลักฐานชิ้นนี้... มันช่างดูประณีตเหมือนรอยนิ้วมือของคนใกล้ตัวมากกว่าศัตรูที่อยู่ห่างไกลนะคะ เมธา" เรนิสาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความเย็นเยียบจนคนฟังต้องชะงัก เธอวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะหินอ่อนในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นคลาสสิก กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบกุหลาบผสมกลิ่นอายไม้จันทน์หอมฟุ้งกระจายในอากาศ ยิ่งขับเน้นบรรยากาศที่ตึงเครียดให้ดูหรูหราเกินจริง เมธา นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังนุ่ม เขาพ่นควันซิการ์ราคาแพงออกมาเป็นสายก่อนจะหัวเราะหึๆ ในลำคอ ดวงตาคมกริบจดจ้องร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสผ้าไหมสีนู้ดที่เข้ารูปจนเห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจน "ความสงสัยคือจุดเริ่มต้นของความพินาศนะเรนิสา ถ้าเธอเชื่อว่าฉันเป็นคนปล่อยข่าวฉาวเรื่องสตูดิโอของเธอ ทำไมไม่คว้ามีดมาแทงฉันให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยล่ะ?" "มีดมันไร้รสนิยมไปค่ะ" เรนิสาเดินอ้อมโต๊ะไปหาเขา กลิ่นน้ำหอมของเธอรุนแรงขึ้นเมื่อขยับเข้าไปใกล้ เธอโน้มตัวลงจนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของชายหนุ่ม นิ้วเรียวยาวของเธอไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตสีขาวราคาสูงลิ่วของเขา "ฉันชอบเล่นเกมที่ต้องใช้สมองมากกว่า... และที่สำคัญ ฉันไม่ได้บอกว่าเมธาคือคนที่ทำ แต่มันมี 'คนอื่น' ที่อยากให้เราสองคนเข่นฆ่ากันเองมากกว่าค่ะ" คาร์ลอส วินเซนโซ่ ก้าวเข้ามาในห้องโดยไม่มีการเคาะประตู จังหวะการเดินของเขามั่นคงและทรงอำนาจจนอากาศในห้องเหมือนจะเบาบางลง สายตาคู่คมกริบของมหาเศรษฐีหนุ่มกวาดมองทั้งคู่ด้วยความนิ่งเฉยที่น่าสะพรึงกลัว มือหนาของเขาถือซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น "ผมคงขัดจังหวะช่วงเวลาหวานชื่นของพวกคุณสินะ" เสียงทุ้มต่ำของคาร์ลอสแทรกขึ้น บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความเชือดเฉือนเป็นความกดดันมหาศาลทันที เขาวางซองเอกสารลงบนโต๊ะด้วยแรงที่มากกว่าปกติเล็กน้อย "ข่าวที่หลุดไปถึงสำนักพิมพ์เมื่อคืน... ไม่ได้มาจากทางเดินที่พวกคุณคิดหรอก" เรนิสาผละออกจากเมธา เธอหันไปสบตากับคาร์ลอส ความสับสนฉายชัดในแววตา "คุณหมายความว่ายังไงคะ คาร์ลอส?" "บัญชีรายชื่อผู้รับเงินโอนจากเซิร์ฟเวอร์ที่ปล่อยข่าวนี้... ปลายทางไม่ได้เข้าบัญชีของใครในแวดวงแฟชั่นเลยแม้แต่คนเดียว แต่มันวนกลับไปที่กาสิโนของคุณ คาร์ลอส" เมธาเอ่ยแทรกขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก คาร์ลอสไม่ตอบโต้ เขาเพียงแต่จ้องมองเรนิสาด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก มันมีความเจ็บปวดลึกๆ ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชาแบบที่เรนิสาไม่เคยเห็นมาก่อน "ผมไม่ได้ทำ แต่ผมพบว่าคนของผมคนหนึ่งถูกซื้อตัวไป... และเขาไม่ได้ทำงานให้คู่แข่งอย่างคุณเมธาอย่างที่ผมเคยคาดการณ์ไว้" เรนิสารู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความกังวล เธอหยิบซองเอกสารนั้นขึ้นมาเปิดดู มือของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพถ่ายลับที่ถูกแอบถ่ายในห้องส่วนตัวของเธอเอง ภาพที่เธอกำลังกอดรัดกับใครบางคนที่เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยเกิดขึ้นเมื่อไหร่ "ภาพพวกนี้มันถูกตัดต่อ..." เธอพึมพำ ใบหน้าสวยเฉี่ยวเริ่มซีดเผือด "ไม่หรอก เรนิสา" คาร์ลอสเดินเข้ามาใกล้ คว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ ทว่ากระชับแน่น "มันไม่ใช่ภาพตัดต่อ แต่เป็นภาพที่ถ่ายจากมุมของกระจกเงาในห้องนอนของคุณเอง... หมายความว่าคนคนนั้นอยู่ในห้องกับคุณ ในคืนที่คุณดื่มไวน์จนไม่ได้สติ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องทำงานทันที เรนิสารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง คนที่ปล่อยข่าวร้ายนี้ไม่ใช่เมธา ไม่ใช่คู่แข่ง แต่เป็นคนสนิทที่อยู่ข้างกายเธอมาตลอดเวลา และที่น่ากลัวกว่านั้นคือ... คนคนนั้นกำลังรอคอยที่จะกระชากหน้ากากของเธอให้พังพินาศในงานแฟชั่นโชว์ที่จะถึงในอีกสามวัน "ดูเหมือนเกมนี้จะสนุกกว่าที่คิดนะคะ" เมธาลุกขึ้นยืน ปรับปกเสื้อของตนเองให้เรียบกริบ เขาเดินตรงมาที่ประตู ก่อนจะหยุดกึกแล้วหันกลับมา "อ้อ เรนิสา... ลืมบอกไป คนที่อยู่ข้างหลังเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้ต้องการแค่ทำลายชื่อเสียงคุณ แต่มันต้องการ 'ทุกอย่าง' ที่คุณมี แม้กระทั่งชีวิตของคนที่คุณรักที่สุด" เรนิสามองตามแผ่นหลังของเมธาไป ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับคาร์ลอส เธอพบว่าเขากำลังมองที่ข้อมือของเธอ ที่นั่นมีรอยจางๆ ของนาฬิกาข้อมือเรือนเก่าที่เธอมักจะสวมใส่ แต่วันนี้มันหายไป... "นาฬิกาของคุณหายไปไหน?" คาร์ลอสถามน้ำเสียงต่ำพร่า เรนิสารีบควานหาข้อมือตัวเอง ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลังเมื่อเธอจำได้ว่าทิ้งมันไว้ที่ไหน... บนโต๊ะเครื่องแป้งในห้องนอนที่มีคนแอบถ่ายภาพเธอ และตอนนี้... นาฬิกาเรือนนั้นไม่ได้วางอยู่บนโต๊ะ แต่กำลังวางอยู่บนโต๊ะทำงานของ 'ใครคนหนึ่ง' ที่เธอไว้ใจมากที่สุดในชีวิต เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังมาจากหลังบานประตูที่ปิดสนิท ประตูค่อยๆ แง้มออกช้าๆ พร้อมกับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มที่เรนิสาไม่เคยรู้จักมาก่อน "ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะคะ แต่ดูเหมือนว่า 'เจ้าของ' ตัวจริงของข่าวนี้... จะมาปรากฏตัวด้วยตัวเองแล้วนะคะ" ชฎาพรายไวน์แดงหวังว่ารี้ดเดอร์จะอดใจรอตอนต่อไปไม่ไหวเหมือนกับที่เรนิสากำลังเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายนะคะ