กลลวงของเมธา

"ถ้าคุณคิดว่าการทิ้งไพ่ใบสุดท้ายลงบนโต๊ะจะทำให้คุณชนะเกมนี้ได้ง่ายๆ ฉันว่าคุณประเมินค่าความรักเก่าๆ ของเราต่ำเกินไปนะคะ เมธา" เรนิสาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันภายในห้องทำงานส่วนตัวของคาร์ลอส บรรยากาศภายในห้องที่ควรจะเป็นป้อมปราการอันปลอดภัยกลับกลายเป็นกรงขังที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของซิการ์ราคาแพงและน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เธอไม่ได้หันไปมองคนพูดที่ยืนอยู่เบื้องหลัง เพียงแค่จิบไวน์แดงในแก้วคริสตัลช้าๆ กวาดสายตามองเอกสารการถือครองหุ้นในกลุ่มบริษัทสิ่งทอที่เขาวางไว้ให้ตรงหน้า เมธาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม เขาเดินเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายที่ขยับเข้ามาใกล้แผ่นหลังของเธอ มือหนาเอื้อมมาแตะขอบโต๊ะทำงานไม้โอ๊คแน่นหนา ราวกับจะกักขังเธอไว้ในวงล้อมของเขา "ความรักหรือครับ เรนิสา? เราทั้งคู่รู้ดีว่ามันเป็นแค่เพียงสินค้ามือสองที่ไร้ราคาไปนานแล้ว" เมธากระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นจัดทำเอาขนอ่อนลุกชัน "ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อรื้อฟื้นความหลัง แต่ผมมาเพื่อมอบโอกาส... โอกาสที่คุณจะรอดพ้นจากการถูกคาร์ลอสกลืนกินทั้งตัวและหัวใจ" เรนิสาวางแก้วไวน์ลง เสียงกระทบของแก้วกับโต๊ะดังกังวานบาดใจ เธอหมุนเก้าอี้กลับไปเผชิญหน้ากับดวงตาคมกริบของอดีตคนรัก เมธายังคงดูดีอย่างน่าอันตรายในชุดสูทสั่งตัดสีเข้ม ดวงตาคู่นั้นที่เคยอ่อนโยนกับเธอบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความกระหายในอำนาจ "คุณกำลังบอกว่าคาร์ลอสคือศัตรู ส่วนคุณคือวีรบุรุษขี่ม้าขาวมาช่วยฉันงั้นหรือ?" เรนิสาแค่นยิ้ม มุมปากแดงระเรื่อเหยียดออกอย่างดูแคลน "น่าขำนะเมธา คุณพยายามจะฉุดฉันลงเหว แล้วบอกว่ามันคือการบินขึ้นสู่ท้องฟ้า" "ถ้าเหวนั้นหมายถึงการหลุดพ้นจากพันธนาการของวินเซนโซ่ ผมก็ยินดีจะเป็นคนผลักคุณลงไปเอง" เมธายื่นมือมาเชยคางเธอขึ้น บังคับให้สบตา "ดูเอกสารพวกนี้ให้ดีสิ สัญญาฉบับใหม่ที่เขาเพิ่งลงนามเมื่อคืน... สัญญาที่ประกาศว่าเขากำลังจะขายหุ้นส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญของแบรนด์คุณ เพื่อนำเงินไปลงทุนในกาสิโนแห่งใหม่ที่มาเก๊า" เรนิสาชะงัก สายตาที่เฉียบคมกวาดอ่านตัวเลขในเอกสารด้วยความรวดเร็ว หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ นี่คือความจริงที่คาร์ลอสปกปิดเธอมาตลอด เขาไม่ได้รักเธอเพียงแค่ในฐานะคนรัก แต่เขามองเห็นเธอเป็นเพียง 'สินทรัพย์' ที่สามารถแลกเปลี่ยนได้เสมอ "เขาหลอกใช้คุณตั้งแต่ต้น เรนิสา" เมธาประทับรอยจูบลงบนหลังมือของเธออย่างแผ่วเบา แต่แฝงไว้ด้วยความเหยียดหยาม "คืนนี้... ในงานการกุศลที่โรงแรมหรูของเขา เขาจะประกาศเรื่องนี้ต่อหน้าสื่อมวลชนทิ้งชื่อเสียงคุณไว้เบื้องหลัง แล้วคุณจะไม่มีที่ยืนในวงการแฟชั่นอีกต่อไปถ้าไม่มีนามสกุลวินเซนโซ่คอยคุ้มกะลาหัว" เรนิสาเม้มริมฝีปากแน่น ความโกรธแค้นแล่นริ้วขึ้นมาดั่งเปลวไฟ เธอไม่ได้โง่เขลาพอที่จะเชื่อใจใครง่ายๆ แต่หลักฐานที่วางอยู่ตรงหน้ามันแน่นหนาเกินกว่าจะปฏิเสธได้ ความเงียบภายในห้องเริ่มทวีความกดดันมากขึ้น เธอรู้สึกถึงกับดักที่ถูกวางไว้อย่างเป็นระบบ คาร์ลอสที่แสนอบอุ่นในยามค่ำคืนกับคาร์ลอสที่แสนอำมหิตในโลกธุรกิจกำลังซ้อนทับกัน "ฉันต้องการหลักฐานมากกว่านี้" เรนิสาพูดเสียงเรียบ แม้ในใจจะพายุหมุน "ถ้าคุณต้องการให้ฉันทำลายเขา คุณต้องยื่นข้อเสนอที่คุ้มค่าพอที่จะทำให้ฉันยอมละทิ้งทุกอย่าง" เมธายิ้มกว้าง แววตาเป็นประกายประหนึ่งผู้ชนะ เขาหยิบแฟลชไดรฟ์สีเงินขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทแล้ววางลงบนฝ่ามือของเธอ "รหัสลับในนี้ จะเปิดเผยบัญชีลับที่เขาสั่งโอนเงินไปฟอกที่เกาะเคย์แมน หากคุณนำข้อมูลนี้ไปมอบให้กับกรมสอบสวนคดีพิเศษก่อนงานเลี้ยงคืนนี้จะเริ่ม... คาร์ลอสจะไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่ศักดิ์ศรีที่คุณเคยเทิดทูน" เรนิสากำแฟลชไดรฟ์ไว้แน่น ความรู้สึกสับสนตีรวนอยู่ในอก ทั้งความแค้นที่ถูกหักหลังและความรู้สึกห่วงหาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ เธอจะเลือกอะไร? ระหว่างการแก้แค้นที่อาจทำลายตัวเอง หรือการเชื่อมั่นในผู้ชายที่เธอก็ไม่แน่ใจว่าเขารักเธอจริงหรือไม่ เธอเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปเห็นรถลีมูซีนคันหรูของคาร์ลอสจอดเทียบท่าอยู่ด้านล่าง เขากำลังก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสง่างามราวกับเจ้าชาย แต่มันคือเจ้าชายที่กำลังถือมีดอาบยาพิษไว้ข้างหลัง ทว่า... ในจังหวะที่เธอกำลังจะตัดสินใจ เสียงประตูห้องทำงานก็เปิดออกอย่างแรง คาร์ลอสยืนอยู่ตรงนั้นด้วยแววตาที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งที่แช่อยู่ในไวน์ชั้นเลิศ เขามองเธอและเมธาที่ยืนอยู่ใกล้กันเกินควรด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "ดูเหมือนว่าผมจะมาขัดจังหวะการทำข้อตกลงที่น่าสนใจเข้าเสียแล้วสินะ" คาร์ลอสเอ่ยขึ้น เสียงของเขาเรียบสนิทจนน่าขนลุก "เมธา... นายกล้าดียังไงถึงเอาของปลอมมาหลอกผู้หญิงของฉัน?" เรนิสามองหน้าคาร์ลอสสลับกับเมธา หัวใจของเธอหล่นวูบเมื่อเห็นเมธาไม่ได้มีท่าทีตกใจแม้แต่น้อย เขากลับยิ้มมุมปากอย่างผู้กุมความลับที่เหนือกว่า "ของปลอมงั้นหรือคาร์ลอส? นายลองเช็กยอดเงินในบัญชีที่นายเพิ่งโอนออกไปเมื่อสิบนาทีก่อนดูสิ... เผื่อว่านายจะได้เห็นว่าใครกันแน่ที่กำลังจะสูญเสียทุกอย่างจริงๆ" คาร์ลอสคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูใบแจ้งเตือนจากธนาคาร สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเพียงชั่ววูบ แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เรนิสารู้สึกว่า... เธอไม่เคยรู้จักผู้ชายคนไหนในห้องนี้เลยจริงๆ ขอบพระคุณนักอ่านที่ยังคงดื่มด่ำไปกับเล่ห์กลอันหอมหวานของชฎาพรายไวน์แดงนะคะ