ปาร์ตี้บนเรือยอร์ช

“คาร์ลอส... หยุด... อย่าขยับ...” ฉันครางชื่อเขาออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาที่รดรินอยู่ตรงซอกคอทำให้สติสัมปชัญญะของฉันพร่าเลือนไปชั่วขณะ แต่ทว่า... มือที่สอดอยู่ภายใต้เดรสผ้าไหมราคาแพงของเขากลับนิ่งสนิท ราวกับเขากำลังรอคอยให้ฉันเป็นฝ่าย ‘ยอมจำนน’ เสียเอง เขาส่งเสียงหัวเราะต่ำๆ ในลำคอ เสียงที่ฟังดูคล้ายเสียงคำรามของพยัคฆ์ร้ายที่กำลังหยอกเย้าเหยื่อ ก่อนจะถอนริมฝีปากออกช้าๆ สายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองมาที่ฉันราวกับจะมองให้ทะลุเข้าไปถึงหัวใจที่เต้นรัวแรง “ถ้าฉันหยุดตอนนี้... แล้วใครจะดูแลชุดในคอลเลกชัน ‘Midnight Bloom’ ของเธอบนเรือยอร์ชลำนี้ล่ะ, เรนิสา?” เขาผละออกไปอย่างนุ่มนวล ทิ้งให้ฉันยืนเคว้งอยู่ท่ามกลางความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศในห้องวีไอพีบนเรือยอร์ชหรูที่กำลังแล่นอยู่กลางอ่าวไทย เสียงดนตรีแจ๊สเบาๆ จากดาดฟ้าเรือด้านบนดูไกลแสนไกล เมื่อเทียบกับพายุอารมณ์ที่เพิ่งพัดผ่านไป ฉันขยับเดรสสีดำสนิทที่ออกแบบมาให้เปิดเปลือยแผ่นหลังให้เข้าที่ พยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติ ก่อนจะตวัดสายตามองชายหนุ่มที่ยืนพิงผนังไม้สักขัดเงาอย่างถือดี คาร์ลอส วินเซนโซ่ คือความอันตรายที่สวมสูทสั่งตัดจากอิตาลี เขามองทุกอย่างเป็นเกมธุรกิจ... แม้กระทั่งเรื่องของ ‘เรา’ “งานเปิดตัวจะเริ่มในอีกไม่กี่นาที” ฉันเอ่ยเสียงเรียบ แม้หัวใจจะยังเต้นไม่เป็นจังหวะ “และฉันไม่อยากให้แขกเหรื่อคนไหนเห็นว่าดีไซเนอร์ของงานดู... ขาดความมั่นใจ” “เธอไม่เคยขาดความมั่นใจ” เขาเดินเข้ามาใกล้ก้าวหนึ่ง ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าฉันอย่างแผ่วเบา “เธอก็แค่กำลังกลัว... กลัวว่าเมธาจะเข้ามาพังงานนี้ เหมือนที่เขาพังหัวใจเธอเมื่อสามปีก่อน” ชื่อนั้นทำให้ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง เมธา... ชายผู้ที่เคยเป็นทุกอย่าง ก่อนจะกลายเป็นสิ่งที่ฉันเกลียดชังที่สุด เขาคืออดีตคนรักที่เป็นคู่แข่งทางธุรกิจอย่างสมน้ำสมเนื้อ และการที่เขาได้รับเชิญมาบนเรือลำนี้ คือความจงใจที่ร้ายกาจที่สุดของคาร์ลอส เราเดินออกไปยังดาดฟ้าเรือ แสงไฟสลัวจากสปอร์ตไลท์ที่ส่องกระทบผืนน้ำยามค่ำคืนเปลี่ยนบรรยากาศของเรือยอร์ชให้กลายเป็นสวรรค์ชั้นที่เจ็ดสำหรับเหล่าเซเลบริตี้ที่มาร่วมงาน เสียงแก้วแชมเปญกระทบกันเบาๆ คลอไปกับเสียงคลื่นที่ซัดกระทบกราบเรือ ทันทีที่ฉันปรากฏตัว เสียงพูดคุยก็เงียบลงราวกับถูกสั่ง ฉันก้าวเดินไปบนพื้นไม้ด้วยความมั่นใจที่สั่งสมมานับสิบปี ชุดเดรสที่ฉันสวมอยู่สะท้อนแสงไฟดุจเกล็ดมังกรลึกลับ นี่คือผลงานชิ้นโบแดงที่ฉันตั้งใจใช้มันเปิดโปง ‘หน้ากาก’ ของผู้คนที่หิวแสงในวงการนี้ “สวยมาก... เรนิสา” เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากเงามืดด้านหลังค็อกเทลบาร์ เมธาก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษ เขาสวมสูทสีเทาเนี้ยบกริบ ดวงตาคู่นั้นกวาดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ฉันอ่านไม่ออก “คุณมาเร็วกว่าที่คิดนะ เมธา” ฉันหันไปเผชิญหน้ากับเขา โดยมีคาร์ลอสยืนกอดอกอยู่ไม่ห่าง สายตาของเขายังคงจับจ้องที่เมธาอย่างระแวดระวัง “งานสำคัญระดับนี้ พลาดได้ยังไง” เมธาเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่เขาชอบใช้ กลิ่นที่เคยทำให้ฉันหลงใหล แต่บัดนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน “โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่า คอลเลกชันนี้... มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในรอยเย็บ” ฉันกระตุกยิ้มที่มุมปาก มือเรียวสวยคว้าแก้วไวน์จากถาดพนักงาน “ความลับที่ว่า... จะถูกเปิดเผยในไม่ช้าค่ะ หากคุณอดใจรอไหว” ขณะที่ดนตรีเริ่มเร่งจังหวะขึ้น นายแบบและนางแบบเริ่มเดินออกมาอวดโฉมชุดจากคอลเลกชัน Midnight Bloom แสงไฟสาดส่องเน้นให้เห็นถึงความประณีตของงานปักคริสตัลที่แฝงกลิ่นอายความดุดัน ผู้คนรอบข้างต่างปรบมือชื่นชม ทว่าในจังหวะที่นางแบบคนสุดท้ายกำลังจะหมุนตัวเดินกลับเข้าหลังเวที แสงไฟดวงหนึ่งก็ดับพรึบลง ความมืดปกคลุมดาดฟ้าเรือไปชั่วขณะ เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจสั้นๆ ดังขึ้นก่อนที่ไฟสปอร์ตไลท์สีแดงฉานจะสาดลงมาที่กลางเวที—แต่มันไม่ใช่ชุดที่ฉันออกแบบไว้ กลางเวทีคือภาพถ่ายที่ถูกฉายผ่านโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ เป็นภาพของฉันกับคาร์ลอสในห้องวีไอพีก่อนหน้านี้... ในมุมที่ดูหมิ่นเหม่และล่อแหลมจนน่าตกใจ! เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบทิศทาง เมธาหัวเราะเบาๆ อยู่ข้างหูฉัน “ดูเหมือนว่าความลับของเธอมันจะราคาถูกกว่าที่ฉันคิดนะ เรนิสา... สนุกพอหรือยัง?” ฉันหันขวับไปมองเขา ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแก้วแตกกระจายดังก้องพร้อมกับเสียงตะโกนของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบนเรือ “ท่านครับ! มีเรืออีกลำพุ่งเข้ามาทางกราบซ้าย... ดูเหมือนเขาไม่ได้มาดี!” คาร์ลอสคว้าข้อมือฉันไว้แน่น สายตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความดุดันที่น่าสะพรึงกลัว เขาโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูฉันด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาขนลุกซู่ “เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ แล้วล่ะ... เตรียมตัวให้พร้อม เพราะคนบนเรือลำนั้น ไม่ใช่แค่คนของเมธา แต่เป็นคนที่เธอพยายามหนีมาตลอดชีวิต” เขากระชากฉันเข้าหาตัวก่อนจะดึงปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากสายคาดเอวใต้เสื้อสูท ในขณะที่เสียงปืนนัดแรกดังขึ้นแหวกอากาศยามค่ำคืนกลางทะเลลึก หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะยังไม่ลืมหายใจนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ ชฎาพรายไวน์แดง