ความลับใต้เงา

เสียงปิดประตูกระจกฝ้าสนิทของห้องทำงานท่านประธานดังขึ้นเพียงแผ่วเบา แต่กลับสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของรินรดา ราวกับเสียงกัมปนาทที่กระชากสติเธอให้หลุดออกจากภวังค์ แววตาของธันวาที่ทิ้งไว้ก่อนเดินออกไป—แววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายชัยชนะและความตั้งใจที่จะบดขยี้รสาให้แหลกคาเท้า—ยังคงติดตรึงอยู่ในม่านตาของเธอ ร่างเพรียวในชุดสูทเข้ารูปยืนนิ่งอยู่กลางห้องทำงานส่วนตัวของรสา ความเงียบงันรอบตัวช่างน่าอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ทว่า สัญชาตญาณบางอย่างในตัวเธอกลับกรีดร้องเตือนภัย ว่ามีบางสิ่งที่ถูกปกปิดไว้ภายใต้โต๊ะทำงานหินอ่อนสีดำสนิทตัวนี้ รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ปลายเล็บที่เคลือบเจลสีนู้ดเรียบหรูจิกเข้าหากันแน่นโดยไม่รู้ตัว ปากบางเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรงก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเจ้านายสาวผู้เย่อหยิ่ง ปกติแล้วรสาไม่เคยปล่อยให้เอกสารชิ้นไหนวางเกลื่อนกลาด ยิ่งเป็นเอกสารสำคัญ ยิ่งถูกเก็บใส่ตู้เซฟหรือล็อกรหัสไว้อย่างแน่นหนา แต่วันนี้... แฟ้มสีน้ำเงินเข้มที่มีตราประทับลับเฉพาะกลับนอนสงบนิ่งอยู่ริมขอบโต๊ะ ราวกับจงใจวางไว้เพื่อล่อลวงให้เธอเข้าไปหยิบมันขึ้นมาดู "บ้าจริง... ริน เธอเป็นเลขาหรือนักสืบกันแน่นะ" รินรดากัดริมฝีปาก พึมพำกับตัวเองเบาๆ ด้วยความลังเลที่ตีรวนอยู่ในอก แม้ปากจะบอกว่าไม่ควรยุ่งเรื่องส่วนตัวของเจ้านาย แต่ภาพแววตาของธันวาและความไม่ชอบมาพากลตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา มันเรียกร้องให้เธอต้องหาคำตอบ รสาคนนั้น... คนที่ชอบทำตัวเย็นชาใส่เธอ ทำตัวเหมือนเกลียดขี้หน้าเธอนักหนา แต่ในขณะเดียวกันก็คอยปกป้องเธอจากแรงกระแทกในบริษัทอยู่เสมอ ผู้หญิงคนนั้นกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่นะคะ? มือเรียวยื่นออกไปสัมผัสกับสันแฟ้มหนาโดยไม่รอให้สมองสั่งการ ความเย็นเฉียบของกระดาษเนื้อดีส่งผ่านปลายนิ้วเข้ามาจนเธอต้องสะดุ้งเล็กน้อย รินรดารีบเปิดแฟ้มนั้นออกอย่างระมัดระวัง กลัวเหลือเกินว่าจะมีเสียงกระดาษเสียดสีกันจนผิดสังเกต ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองข้อความบนกระดาษแผ่นแรกอย่างรวดเร็ว ลมหายใจของเธอสะดุดกึกในอก ทันทีที่สมองประมวลผลข้อความเบื้องหน้าได้ทั้งหมด *สัญญาจ้างงานพิเศษ: โครงการรีโนเวทพื้นที่เขต C* *ชื่อผู้ถูกจ้าง: รินรดา พัฒนากุล* *เงื่อนไขพิเศษ: ผู้ว่าจ้าง (รสา ภักดีบดินทร์) เป็นผู้ถือสิทธิ์ขาดในการกำหนดระยะเวลา และมีอำนาจยกเลิกสัญญาได้ทันทีโดยไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า หากพบว่าผู้ถูกจ้างมีความสัมพันธ์อันอาจก่อให้เกิดผลประโยชน์ทับซ้อนกับคู่แข่งทางการค้า* รินรดาอ่านทวนบรรทัดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับตัวหนังสือพวกนั้นกำลังเต้นระบำเยาะเย้ยความโง่เขลาของเธอ หัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตกใจ โกรธเคือง และ... เจ็บแปลบที่ก้นบึ้งของหัวใจอย่างไม่มีสาเหตุ นี่น่ะเหรอ... เหตุผลที่เธอได้เข้ามาทำงานในตำแหน่งสำคัญนี้? นี่น่ะเหรอ... ตัวจริงของรสา ผู้หญิงที่เธอเถียงด้วยทุกเช้าเย็น ผู้หญิงที่ทำตัวราวกับเกลียดเธอนักหนา แต่เบื้องหลังกลับทำสัญญาผูกมัดเธอไว้ราวกับเธอเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งบนกระดานธุรกิจ "ที่แท้... ฉันก็เป็นแค่เครื่องมือของเธอบาปสินะ รสา" รินรดากัดฟันกรอด เสียงกระซิบของตัวเองสั่นเครือด้วยความอัดอั้นตันใจ ความรู้สึกพึงพอใจและเคมีแปลกๆ ที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอกับรสาตลอดหลายวันที่ผ่านมา พลันพังทลายลงในพริบตา เหลือเพียงความจริงอันโหดร้ายที่ตบหน้าเธอฉาดใหญ่ มือบางพลิกหน้ากระดาษแผ่นต่อไปด้วยความโกรธระคนอยากรู้อยากเห็น เอกสารแผ่นถัดมาเป็นบันทึกข้อตกลงลับระหว่างรสาและบริษัทที่ปรึกษาการลงทุนแห่งหนึ่ง มีลายเซ็นของรสาเซ็นกำกับไว้อย่างชัดเจน แต่สิ่งที่ทำให้รินรดาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด คือข้อความในหมายเหตุท้ายหน้ากระดาษ—ข้อความที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ของรสาเอง *‘หากรินรดารู้ความจริงเรื่องนี้ เธอมีสิทธิ์เลือกที่จะเดินออกไป... แต่ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เธอไปอยู่ฝั่งธันวาเด็ดขาด’* "ยัยบ้านี่..." รินรดากลั้นหายใจ น้ำובהอุ่นร้อนเอ่อคลอขึ้นมาที่หน่วยตาโดยไม่ได้รับอนุญาต ความรู้สึกสับสนตีรวนจนแยกไม่ออกว่าเธอควรจะโกรธที่ถูกหลอกใช้ หรือควรจะใจเต้นกับประโยคแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของที่แฝงอยู่ปลายปากกานั้นกันแน่ แกร๊ก! เสียงปลดล็อกลูกบิดประตูดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับร่างสูงสง่าของรสาที่ผลักประตูกลับเข้ามาในห้อง สีหน้าของท่านประธานสาวดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย แต่แววตากลับคมกริบดั่งใบมีด และทันทีที่สายตาคู่สวยคู่นั้นกวาดมาเห็นรินรดายืนถือแฟ้มลับของเธอคาอยู่ ร่างทั้งร่างของรสาคล้ายถูกแช่แข็ง บรรยากาศในห้องเงียบสงบลงในชั่วพริบตา ความอึดอัดพุ่งทะยานขึ้นถึงขีด รสายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือเรียวที่ถือแฟลชไดร์ฟค้างอยู่กลางอากาศริมประตู ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำด้วยความโกรธของรินรดา ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อ มีเพียงความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก "อธิบายมาสิคะ... ท่านประธาน" รินรดากลืนก้อนสะอื้นลงคอ เชิดหน้าขึ้นสู้สายตาด้วยความพยศที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง มือที่ถือแฟ้นเอกสารสั่นระริกแต่ยังคงกำมันแน่น "ว่าทั้งหมดนี่มันหมายความว่ายังไง... คุณเห็นฉันเป็นตัวอะไรกันแน่?" รสายังคงเงียบ ดวงตาคู่คมไหววับชั่วขณะก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยราวน้ำแข็ง เจ้านายสาวก้าวเท้าเข้ามาใกล้รินรดาทีละก้าว ช้าๆ แต่หนักแน่น จนกระทั่งหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอในระยะประชิด กลิ่นน้ำหอมแบรนด์โปรดของผู้หญิงตรงหน้าลอยเข้าแตะจมูก พร้อมกับสายตาที่มองลงมาด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก "ถ้าเธอฉลาด... เธอก็ควรจะรู้ว่าการก้าวก่ายเรื่องของฉัน มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้คนฟังใจกระตุกวูบ "ราคาเหรอคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ทั้งน้ำตาคลอเบ้า "คุณคิดว่าฉันกลัวเหรอ? หรือคุณคิดว่าความรู้สึกของฉันมันเป็นแค่ของเล่นที่คุณจะเขียนสัญญาผูกMัดยังไงก็ได้!" รสาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหยาดน้ำใสคลออยู่ที่หางตาของคนตรงหน้า มือเรียวที่เคยไขว้หลังไว้ค่อยๆ ยกขึ้นช้าๆ ราจะเอื้อมมาแตะแก้มเนียน แต่แล้ว... ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับร่างของเลขานุการอีกคนของบริษัทที่เปิดพรวดเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "ท่านประธานคะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ ทางฝ่ายตรวจสอบภายในของคู่แข่งปล่อยข่าวเรื่องโครงการรีโนเวทเขต C ออกมาแล้วค่ะ ตอนนี้หุ้นของเรากำลังร่วงลงฮวบเลยค่ะ!" รสาหันขวับไปมองผู้มาใหม่ทันที แววตาที่เคยมีความลังเลเจืออยู่เมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเฉียบขาดดั่งนักล่าในชั่วพริบตา เธอกวาดเอกสารบนโต๊ะทั้งหมดเข้าหาตัวด้วยมือเดียวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับมามองรินรดาที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างกาย "ถ้าเธออยากรู้ความจริงทั้งหมด..." รสาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบข้างหูของรินรดาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ทรงพลัง จนคนฟังขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "ก็ตามฉันมาที่ห้องประชุมใหญ่... แล้วเธอจะรู้ว่าฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องอะไรบ้างนะคะ" —โปรดติดตามตอนต่อไป— ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความสัมพันธ์ซึนๆ ของยัยตัวแสบกับท่านประธานนะคะ!