ข้อตกลงบนทางแพร่ง

เสียงแฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดส่องเข้ามาทางกระจกใสของสำนักงานอัยการสูงสุด ราวกับพายุฝนฟ้าคะนองที่ไม่มีวันสงบ แรงกดดันจากสื่อมวลชนและกระแสสังคมในโลกออนไลน์กำลังบดขยี้ทุกความถูกต้องให้แหลกละเอียดเป็นจุล บนโต๊ะทำงานไม้สักทองตัวใหญ่ คณินนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสุขุมเยือกเย็น ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แม้ว่าโทรศัพท์บนโต๊ะจะแผדเสียงแหลมสูงติดต่อกันเป็นชั่วโมงจากเบอร์ของผู้มีอำนาจในกระทรวง ประตูกระจกฝ้าถูกผลักเปิดออกโดยไม่เคาะขออนุญาต ลีลานายืนอยู่ตรงนั้น ในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มที่สะท้อนถึงความเด็ดเดี่ยวและไร้ความปรานี แววตาของเธอคมกริบราวกับใบมีดที่พร้อมกรีดแทงทุกคำโกหกให้ปริแตก "คุณมาช้าไปสามนาที ทนายลี" คณินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียน สายตาคมกริบมองลอดกรอบแว่นสายตา "หรือว่ามัวแต่ไปเตรียมคำพูดสวยหรูไว้รับมือกับนักข่าวข้างนอกนั่นครับ" ลีลาก้าวเข้ามาในห้อง ปิดประตูเสียงดังสนั่นเพื่อตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอก เธอไม่ตอบคำถามยียวนนั้น แต่กลับทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโดยไม่ได้รับเชิญ ดวงตากลมโตจ้องมองอีกฝ่ายราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังประเมินเหยื่อ "หลักฐานที่คุณพูดถึงเมื่อคืน... อยู่ไหนครับ อัยการคณิน" เธอเน้นเสียงถามทีละคำ ชัดถ้อยชัดคำ และเต็มไปด้วยแรงกดดันที่สะสมมาจากการถูกบดบังความจริง คณินไม่รีบร้อน เขาหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาหมุนเล่นในมือช้าๆ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นจางๆ เป็นรอยยิ้มของคนที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกมิติของเกมนี้ "ใจร้อนเสียจริงนะครับ สมกับที่เป็นทนายผู้ผดุงความยุติธรรม... แต่คุณก็น่าจะรู้ดีว่า บนโลกนี้ไม่มีอะไรรวยรินมาให้ฟรีๆ โดยเฉพาะข้อมูลที่จะพลิกคดีฆาตกรรมอำพรางคดีนี้ได้ทั้งคดี" ลีลาขยับตัวเข้าหาโต๊ะเล็กน้อย สัญชาตญาณนักกฎหมายเตือนภัยเธоว่านี่คือเกมจิตวิทยาที่อีกฝ่ายจงใจสร้างขึ้นเพื่อครอบงำ "คุณต้องการอะไร คณิน" เธอถามตรงประเด็น น้ำเสียงจริงจังขึ้น "อำนาจ? ชื่อเสียง? หรือแค่ต้องการเหยียบย่ำคนอื่นเพื่อพิสูจน์ว่าคุณคือผู้ไร้พ่าย" คณินหยุดหมุนปากกาในมือ ดวงตาคมเข้มสบประสานกับนัยน์ตาของทนายสาวอย่างไม่มีใครยอมใคร บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงถนัดตาจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน "ผมไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านั้นเลยครับ ทนายลี... สิ่งที่ผมต้องการคือ 'ความจริง' ที่สะอาดบริสุทธิ์จริงๆ ซึ่งมันหาไม่ได้ในศาลที่เต็มไปด้วยการเมืองและความเน่าเฟะแบบนี้" คณินวางปากกาลงบนโต๊ะเสียงดัง *คลิก* "และเราสองคน... ต่างก็รู้ดีว่า ถ้าต่างคนต่างเดิน มันไม่มีทางที่เราจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของคนที่อยู่เบื้องหลังคดีนี้ได้" ลีลาชะงักไปชั่วขณะ สมองของเธอประมวลผลอย่างรวดเร็ว สิ่งที่คณินเสนอไม่ใช่การร่วมมือธรรมดา แต่มันคือ "ข้อตกลงบนทางแพร่ง" ระหว่างทนายผู้เชื่อมั่นในตัวบทกฎหมายกับอัยการสีเทาผู้ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย "คุณกำลังจะบอกว่า... เราต้องร่วมมือกันอย่างนั้นหรือครับ" ลีลาทวนคำ น้ำเสียงเจือความไม่ไว้วางใจอย่างชัดเจน "จับมือกับปีศาจ เพื่อค้นหาความยุติธรรมเนี่ยนะ" "คำว่าปีศาจมันดูใจร้ายไปหน่อยนะครับ ทนายลี" คณินหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาสะท้อนความเจ็บปวดบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากความเยือกเย็น "เราต่างก็เป็นแค่คนบาปที่พยายามไถ่บาปในแบบของตัวเอง... คุณมีอุดมการณ์ ส่วนผมมีอำนาจในมือ ถ้าเราเอาสองอย่างนี้มารวมกัน รับรองว่าความลับที่เน่าเฟะในคดีนี้จะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาจนหมดแน่นอน" ห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง เสียงอึกทึกครึกโครมจากข้างนอกเล็ดลอดเข้ามาเบาๆ แต่ภายในห้องนี้กลับราวกับเวลาหยุดเดิน ลีลากวาดสายตามองหน้าอัยการหนุ่ม เธอพยายามมองหาพิรุธหรือเจตนาซ่อนเร้น แต่สิ่งที่พบมีเพียงความมุ่งมั่นอันดำมืดที่สะท้อนอยู่ในแววตานั้น มือเรียวบางของทนายสาวกำเข้าหากันแน่นบนตัก ความแค้นจากการสูญเสียคนในครอบครัวจากคดีที่ถูกบิดเบือนในอดีตกำลังกรีดร้องอยู่ในใจ ถ้าการจับมือกับผู้ชายคนนี้คือทางเดียวที่จะทวงความยุติธรรมกลับคืนมาได้ เธอก็พร้อมจะยอมแปดเปื้อน "ตกลงครับ" ลีลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงหนักแน่นและเด็ดเดี่ยว "เราจะร่วมมือกัน... แต่จำไว้ว่า ถ้าคุณตลบหลังผม ผมจะลากคุณลงนรกไปพร้อมกับผมด้วย" คณินแย้มยิ้มกว้างขึ้น เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้น่ากลัว แต่มันเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายของคนที่รู้ว่าเกมนี้เขาเป็นผู้กำหนด "ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ ทนายลี... และเพื่อเป็นการแสดงความจริงใจ ข้อแรกของข้อตกลงเรา" คณินเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่ซ่อนอยู่ลิ้นชักลับใต้โต๊ะ เลื่อนมันข้ามมาฝั่งเธอ "เปิดดูสิครับ... แล้วคุณจะรู้ว่าเหยื่อคนแรกในคดีนี้ ไม่ใช่คนที่คุณคิด" ลีลากลั้นหายใจ เอื้อมมือไปเปิดแฟ้มเอกสารนั้นช้าๆ แสงไฟในห้องสะท้อนลงบนกระดาษแผ่นแรกที่ปรากฏแก่สายตา ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นทันทีด้วยความตกตะลึงจนไร้เสียงพูด ชื่อและลายเซ็นที่ปรากฏอยู่บนเอกสารลับชิ้นนั้น... ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่มันคือชื่อของบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในกระบวนการยุติธรรม... คนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ชั้นบนสุดของตึกนี้เอง เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูจะเปิดผางโดยไม่รออนุญาต ร่างของเจ้าหน้าที่ตำรวจลูกน้องคนสนิทของคณินพุ่งเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด "ท่านอัยการครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... พยานปากเอกที่เราซ่อนตัวไว้ที่เซฟเฮาส์... ถูกฆ่าปิดปากเมื่อห้านาทีที่แล้วครับ!" --- ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมแห่งความยุติธรรมนี้ด้วยกันนะครับ