อำนาจเงินตราไม่มีวันแพ้

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของปวีร์ยังไม่ทันจางหายไปจากบรรยากาศอันตึงเครียดภายในห้องรับรอง VIP ของสำนักงานกฎหมายชื่อดัง รินรดาผู้เป็นคู่หมั้นสาวก็ก้าวขึ้นมาขนาบข้างนนท์อย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแวววาวด้วยความกรุ่นโกรธที่พร้อมจะเผาผลาญทุกคนที่บังaอาจมาลูบคมคนของเธอ “ไง... เลขาสุดที่รัก พี่คิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลยนะ” ประโยคท้าทายจากอดีตเพื่อนรักที่พลิกผันมาเป็นศัตรูตัวฉกาจยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท ปวีร์กอดอกมองนนท์ด้วยสายตาดูแคลน ราวกับกำลังมองดูมดปลวกตัวน้อยที่ไม่มีวันปีนป่ายขึ้นมาเทียบชั้นกับอำนาจเงินตราในมือของเขาได้ เอกสารฟ้องร้องข้อหาหมิ่นประมาทและยักยอกทรัพย์ที่ถูกก섬อขึ้นอย่างแนบเนียนถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกเสียงดังสนั่น เพื่อหวังจะกดดันให้นนท์ยอมคุกเข่าสารภาพผิดในสิ่งที่ไม่ได้ทำ นนท์ไม่แม้แต่จะชายตากมองเอกสารแผ่นนั้น ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยังคงยืนสงบนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่นแห่งความหวาดกลัว นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก “คุยเหรอครับ... เอ่อ หมายถึง ฉันคิดว่าเราคงไม่มีเรื่องอะไรต้องเสวนาพาทีกับคนประเภทที่ต้องใช้เอกสารปลอมๆ มาต่อรองชีวิตหรอกนะคะ” นนท์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเฉียบคมจนปวีร์ถึงกับชะงัก รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของอีกฝ่ายแข็งค้างไปชั่วขณะเมื่อเจอความสุขุมที่ผิดคาด รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างสะใจ เธอหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูขึ้นมาถือไว้ พร้อมกับเชิดหน้าขึ้นสูงด้วยท่าทีเย่อหยิ่งตามแบบฉบับคุณหนูตระกูลดัง “ใช่ค่ะคุณปวีร์ คิดจริงๆ เหรอคะว่าตื้นเขินแค่นี้จะทำอะไรคนของฉันได้? สมองคุณมีไว้ประดับกะโหลกหรือเอาไว้คั่นหูกันแน่คะ ถึงได้ไม่รู้ว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร” ปวีร์กัดฟันกรอดด้วยความโกรธ เس้นเลือดที่ขมับปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด “ปากดีไปเถอะรินรดา! แกก็แค่ผู้หญิงที่ถูกหลอกใช้โดยไอ้เลขาไส้แห้งคนนี้ เอกสารพวกนี้ผ่านมือผู้พิพากษามาแล้ว นายท่านตระกูลใหญ่หนุนหลังฉันอยู่ แกไม่มีทางชนะคดีนี้ได้หรอก นนท์! แกเตรียมตัวติดคุกหัวโตแล้วชดใช้เงินร้อยล้านให้ฉันได้เลย!” สิ้นเสียงคำรามด้วยความเย่อหยิ่ง ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝ่ามือของชายวัยกลางคนในชุดสูทเนียบกริบ ทนายความระดับตำนานผู้ไม่เคยลิ้มรสชาติความพ่ายแพ้ในศาลสูง "ทนายธน 001" หรือที่วงการกฎหมายขนานนามว่า ‘ยมบาลสีเทา’ ก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มหนังสีดำสนิทในมือ บรรยากาศภายในห้องเปลี่ยน 180 องศาในพริบตา ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวทนายมือหนึ่งคนนี้จนปวีร์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “ขอโทษด้วยนะครับคุณปวีร์ พอดีว่าลูกความของผม... ไม่ได้มีแค่เงินร้อยล้านอย่างที่คุณกล่าวหาหรอกครับ” ทนายธนแย้มยิ้มสุภาพ ทว่าแววตากลับคมกริบราวนใบมีดโกน เขาเปิดแฟ้มเอกสารออก กวาดสายตามองหน้าปวีร์ด้วยความสมเพชระคนเวทนา “แต่ลูกความของผมเป็นเจ้าของสิทธิ์ขาดในกองทุนมหาเศรษฐีระดับโลกที่เพิ่งกว้านซื้อหุ้นบริษัทของคุณไปเมื่อสิบนาทีที่แล้วต่างหากล่ะครับ” ปวีร์หน้าซีดเผือด สีเลือดบนใบหน้าหายวับไปกับตา ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด “มะ... เป็นไปไม่ได้! นายมันก็แค่เด็กกำพร้าที่ฉันเคยเขี่ยทิ้ง จะเอาปัญญาที่ไหนมาซื้อหุ้นบริษัทฉัน!” นนท์ค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ปวีร์ทีละก้าว ชelภาพสะท้อนในแววตาของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด นนท์โน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่เยือกเย็นเข้ากระดูกดำ “โลกใบนี้ไม่มีคำว่า ‘เป็นไปไม่ได้’ หรอกครับปวีร์... มีแค่คุณโง่เกินกว่าจะตามโลกใบนี้ทันต่างหากล่ะคะ” ในวินาทีนั้นเอง หน้าจอโทรศัพท์มือถือของปวีร์ก็สั่นรัวไม่หยุด ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารและตลาดหลักทรัพย์เด้งขึ้นมาเตือนรัวๆ ว่าบัญชีทั้งหมดของเขาถูกอายัด และบริษัทครอบครัวกำลังถูกฟ้องร้องกลับด้วยข้อหาฉ้อโกงประชาชนและปลอมแปลงเอกสารราชการมูลค่าความเสียหายกว่าพันล้านบาท ปวีร์เข่าอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พยายามจะเอื้อมมือควานหาความช่วยเหลือ แต่รอบตัวกลับว่างเปล่า มีเพียงรอยยิ้มเยาะจากรินรดาและแววตาอันทรงอำนาจของนนท์ที่มองลงมา รินรดาย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเชยคางปวีร์ขึ้นมามองสบตา “จำไว้นะคะ... ว่าอำนาจเงินตราไม่มีวันแพ้ให้กับการดิ้นรนน่าสมเพชของคุณหรอกค่ะ” ทว่า ท่ามกลางชัยชนะอันงดงามและเสียงสะใจที่กำลังเอ่อล้นในอก เสียงแจ้งเตือนจากระบบลับในสมองของนนท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อความเร่งด่วนตัวอักษรสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: **[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: เป้าหมายสูงสุดเบื้องหลังการกลั่นแกล้งครั้งนี้ ไม่ใช่ปวีร์... แต่กำลังเคลื่อนพลเข้ามาในอาคารนี้ด้วยกองกำลังส่วนตัว พร้อมคำสั่งเด็ดขาดให้กำจัดคุณและทายาทตระกูลรินรดาในทันที]** ประวัติศาสตร์ความแค้นกำลังจะถูกชำระ แต่ก่อนที่นนท์จะได้เอ่ยปากสั่งการอะไร ประตูลิฟต์แก้วส่วนตัวที่เชื่อมตรงจากชั้นบนสุดก็เกิดระเบิดเสียงดังสนิท ควันสีขาวพวยพุ่งออกมาพร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดสูททหารรับจ้างที่ก้าวออกมาพร้อมอาวุธครบมือ! โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้าง "ไอศกรีมมินต์ช็อก" มาจนถึงตอนนี้นะคะ