กระชากหน้ากากคนลวง

"เลขามันก็เป็นได้แค่เบี้ยตัวหนึ่ง คิดว่าเอาเอกสารขยะพวกนี้มาขู่ฉันแล้วจะทำอะไรได้งั้นเหรอ นนท์?" เสียงหัวเราะเยาะของปวีร์ดังก้องไปทั่วห้องประชุมชั้นสูงสุดของบริษัท สีหน้าของเขาที่เคยตื่นตระหนกแปรเปลี่ยนเป็นความเหยียดหยามอย่างรวดเร็วเมื่อมองเห็นกลุ่มชายชุดดำที่ดูเหมือนจะมาผิดที่ แต่รอยยิ้มนั้นกลับค้างเติ่งอยู่บนใบหน้าเมื่อร่างสูงสง่าของคนที่เดินนำหน้าเข้ามาในห้องหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา "เบี้ยเหรอคะคุณปวีร์?" รินรดาก้าวออกมาจากด้านหลังของนนท์ เธอสวมชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นและทรงอำนาจ ดวงตาคมกริบของเธอกวาดมองเอกสารในมือของชายชุดดำ ก่อนจะหันไปสบตาปวีร์ด้วยแววตาที่เย็นชาจนน่าขนลุก "ถ้าคนอย่างนนท์เป็นแค่เบี้ย งั้นคนที่กำลังจะกลายเป็นขอทานข้างถนนในอีกสิบนาทีข้างหน้าอย่างคุณ... ควรจะเรียกว่าอะไรดีคะ?" นนท์ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่ขยับเนกไทเบาๆ แล้วก้าวขึ้นไปยืนเคียงข้างรินรดา สายตาของเขาเรียบเฉยแต่ทว่าทรงพลังราวกับมองเห็นอนาคตของคนตรงหน้าเป็นเพียงเศษฝุ่น "จัดการสิ" นนท์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงอำนาจ ชายชุดดำคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า เขาเปิดแฟ้มเอกสารในมือแล้วอ่านออกมาด้วยน้ำเสียงฉะฉาน "คุณปวีร์ครับ นี่คือหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับในต่างประเทศรวม 14 แห่ง ซึ่งเชื่อมโยงโดยตรงกับการฟอกเงินของบริษัทคุณผ่านช่องทางบริษัทเชลล์ที่คุณจัดตั้งขึ้นในช่วงสามปีที่ผ่านมา ข้อมูลทั้งหมดถูกส่งตรงไปยังหน่วยงานตรวจสอบการเงินและสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินเรียบร้อยแล้ว" ใบหน้าของปวีร์เผือดสีลงทันที เหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามไรผม "ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้! บัญชีพวกนั้นฉันปิดร่องรอยไว้หมดแล้ว พวกแกเอาข้อมูลมาจากไหน!" "ร่องรอยเหรอคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ เธอเดินเข้าไปใกล้ปวีร์จนอีกฝ่ายต้องถอยกรูดไปชนกับโต๊ะทำงาน "คุณคิดว่าเงินในกระเป๋าของคุณกับเงินที่นนท์สามารถเสกออกมาเพื่อซื้อโลกทั้งใบได้... มันเทียบชั้นกันได้งั้นเหรอคะคุณปวีร์คนเก่ง" นนท์หยิบแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งขึ้นมาแล้วกดปุ่มสั่งการเพียงครั้งเดียว หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ในห้องประชุมก็ปรากฏภาพกราฟิกการไหลเวียนของกระแสเงินสกปรกที่ถูกตีแผ่ต่อหน้าสื่อมวลชนที่นนท์แอบเชิญมารอไว้อยู่แล้ว บรรดานักข่าวต่างกรูเข้ามาพร้อมแฟลชกล้องที่รัวไม่ยั้งใส่ใบหน้าของปวีร์ที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว "นี่มันการใส่ร้าย! ฉันจะฟ้องพวกแกให้หมดตัว!" ปวีร์แผดเสียงลั่น แต่ไม่มีใครสนใจเขาอีกต่อไป นนท์ก้าวเข้าไปประจันหน้ากับอดีตเพื่อนรัก เขากระซิบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ปวีร์ ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของคุณไม่ใช่การหักหลังผม แต่คือการดูถูกเงินตราที่คุณไม่เคยเข้าใจว่ามันทำงานอย่างไร... เงินไม่ได้มีไว้แค่ซื้อของ แต่มันมีไว้ซื้อ 'ความจริง' ที่คุณพยายามฝังกลบยังไงล่ะ" ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ดังกระหึ่มอยู่เหนืออาคารสำนักงานก็ดึงดูดสายตาทุกคนให้มองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใส พายุลมแรงจากการปั่นของใบพัดทำให้ผ้าม่านปลิวไสว ปวีร์มองออกไปที่จุดจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้าด้วยความสับสน "นั่นใคร..." ปวีร์พึมพำ คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในห้องประชุม พวกเขาไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นทีมทนายความระดับแถวหน้าของประเทศที่ถือกระเป๋าเอกสารสีดำเงาวับ คนที่เดินนำมาคือชายวัยกลางคนที่ดูน่าเกรงขาม เขาก้มศีรษะให้นนท์อย่างนอบน้อมก่อนจะหันมามองปวีร์ด้วยสายตาเหมือนมองซากศพ "คุณปวีร์ครับ ผมคือตัวแทนจากบริษัทโฮลดิ้งมหาอำนาจระดับโลก ในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ของบริษัทคุณ ผมมีอำนาจเต็มในการไล่คุณออกจากตำแหน่งทันที และตอนนี้... บัญชีธนาคารทั้งหมดของคุณถูกอายัดเรียบร้อยแล้วครับ" ปวีร์เข่าทรุดลงกับพื้นทันที ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตา โทรศัพท์มือถือของเขาในกระเป๋ากางเกงสั่นรัวไม่หยุด ข่าวการฟอกเงินถูกกระจายออกไปทั่วโซเชียลมีเดียในเวลาเพียงไม่กี่นาที รินรดาย่อตัวลงไปนั่งยองๆ ตรงหน้าเขา เธอหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทขอบทองคำแท้ออกมาหมุนเล่นในมือ "เห็นมั้ยคะ?" รินรดาแสยะยิ้มพลางโน้มตัวไปกระซิบข้างหูเขา "เงินน่ะ... มันไม่เคยโกหกหรอกนะคะ แต่คนที่โกหกน่ะ... มักจะจบลงในหลุมศพที่ตัวเองขุดไว้เสมอ" นนท์มองดูภาพความพินาศของศัตรูด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก เขาเดินหันหลังกลับเตรียมจะเดินออกจากห้องท่ามกลางความโกลาหล ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะผ่านประตูออกไป เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากเบอร์ปริศนาที่ไม่เคยปรากฏชื่อในระบบ เขากดรับสาย และเสียงที่ตอบกลับมาทำเอาเขาต้องหยุดชะงัก ฝีเท้าที่มั่นคงเป็นอันต้องแข็งค้างเมื่อได้ยินชื่อคนที่เอ่ยขึ้นมาปลายสาย... บุคคลที่เขาเชื่อว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน! "ไง... เลขาสุดที่รัก พี่คิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลยนะ" ไอศกรีมมินต์ช็อกหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะลุ้นไปกับความลับที่กำลังจะเปิดเผยในตอนหน้านะคะ!