ค่ำคืนแห่งความโรแมนติก

“ยินดีด้วยกับการซื้อบริษัทแรก... แต่เกม 'ล่าหัว' จริงๆ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ท่านประธาน” เสียงทุ้มต่ำผ่านโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แม้ว่าปลายนิ้วเรียวยาวของนนท์จะกดตัดสายและโยนมันลงบนโซฟาหนังแท้สีเข้มอย่างไร้เยื่อใยแล้วก็ตาม ปวีร์คงคิดว่าคำขู่ไร้สาระของมันจะทำให้เขาสั่นสะท้อนได้กระมัง ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงฉาบประกายเยียบเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลก ทว่าเสี้ยววินาทีต่อมา ความเย็นชาเหล่านั้นก็พลันมลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย เมื่ออ้อมแขนเรียวเล็กของหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของหัวใจโอบกอดเขาจากด้านหลัง พร้อมกับใบหน้าเนียนนุ่มที่แนบลงกับแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างออดอ้อ “คิดอะไรอยู่คะคนเก่ง หน้าเครียดเชียว หืม?” รินรดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดจะอ้อนเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามแนวไหล่กว้างใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ถูกพับแขนขึ้นอย่างลวกๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่าจากตัวเธอ ลอยวนเวียนเข้ามาปลุกเร้าประสาทสัมผัสของเขาให้ปั่นป่วนอย่างประหลาด ค่ำคืนนี้... พวกเขาไม่ได้อยู่ในห้องทำงานอับทึบหรือท่ามกลางสงครามธุรกิจที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเล่ห์เหลี่ยม หากแต่เป็นห้องชุดเพนต์เฮาส์ส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของโรงแรมหรูริมแม่น้ำ ที่ซึ่งแสงไฟระยิบระยับของมหานครเบื้องล่างสะท้อนผ่านกระจกใสบานใหญ่ ราวกับดวงดาวนับล้านดวงกำลังอวยพรให้แก่ความสำเร็จของพวกเขา นนท์หมุนตัวกลับมาช้าๆ โอบกระชับเอวคอดกิ่วของหญิงสาวให้แนบชิดกับแผงอกแกร่ง ดวงตากลมโตของรินรดาช้อนขึ้นมองเขาอย่างมีความหมาย ในดวงคู่นั้นไม่มีคราบคุณหนูเอาแต่ใจที่ใครต่อใครต่างหวาดกลัว มีเพียงประกายความอบอุ่นและความเชื่อมั่นที่มอบให้เขาคนเดียวมาโดยตลอด “ไม่ได้เครียดครับ... เอ๊ย ไม่ได้เครียดค่ะ” นนท์เผลอหลุดปากแก้คำพูดแทบไม่ทัน เมื่อเห็นดวงตาคู่สวยหรี่ลงอย่างจับผิด รินรดาหัวเราะคิกคักออกมาเบาๆ มือบางเอื้อมขึ้นหยิกแก้มสากของเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว “ย่ะ! พูดผิดอีกแล้วนะพ่อเลขาหน้าเงิน เดี๋ยวเถอะ จะโดนหักเงินเดือนข้อหาทำให้ท่านประธานหญิงขัดใจ” “ถ้าหักเงินเดือน ผมคงต้องเกาะคุณหนูรินกินไปตลอดชีวิตแล้วล่ะครับ... แบบนี้น่าสนใจดีเหมือนกันนะ” นนท์กระเซ้ากลับด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงไปใกล้จนปลายจมูกชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดรดรินอยู่บนพวงแก้ม ทำให้หัวใจของรินรดากระตุกวูบอย่างแรง ความใกล้ชิดนี้... มันไม่ใช่แค่เกมการแสดงเพื่อตบตาพวกตระกูลศัตรูอีกต่อไป แต่มันคือความผูกพันที่หลอมรวมดวง The two souls เข้าด้วยกันผ่านกองเพลิงแห่งการแก้แค้นและความเข้าใจ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกลดอุณหภูมิลงจนเงียบสงบ เสียงเพลงแจ๊สคลอเบาๆ จากเครื่องเสียงไฮend ขับเน้นความโรแมนติกให้เด่นชัดขึ้น รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อสายตาคมกริบของชายหนุ่มเลื่อนลงมองริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อของเธออย่างจงใจ ความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งขรึมของนนท์ มักจะทำให้เธอกลายเป็นลูกไก่ในกำมือทุกครั้งไป “มองอะไรคะ...” เธอถามเสียงแผ่วเบa ความมั่นใจทั้งมวลที่มีในฐานะทายาทหมื่นล้านดูเหมือนจะระเหิดหายไปในอากาศ เหลือเพียงความเขินอายที่หญิงสาวพยายามซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีเชิ่ดๆ ตามนิสัย “มองความสวยของคุณมั้งครับ... หรือไม่ก็กำลังคิดว่า คืนนี้เราควรจะฉลองให้กับการซื้อบริษัทแรก หรือจะฉลองให้กับการที่เราหลุดพ้นจากพวกน่ารำคาญพวกนั้นดี” นนท์กระซิบชิดริมหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นจงใจเป่ารดต้นคอขาวผ่องจนรินรดาต้องสะท้านเฮือก เผลอจิกปลายนิ้วลงบนลาดไหล่ของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว “คนฉวยโอกาส...” เธอพึมพำเสียงสั่น ทว่าสะโพกกลมกลึงกลับเบียดเข้าหาเรือนร่างสูงใหญ่โดยไม่รู้ตัว ความต้องการลึกๆ ในใจกำลังเรียกร้องหาความลึกซึ้งที่มากกว่าคำพูด นนท์ไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปมากกว่านั้น ปลายคางมนถูกเชยขึ้นด้วยปลายนิ้วอุ่น ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะทาบทับลงมาอย่างนุ่มนวลแต่หนักหน่วง ความหวานล้ำที่เริ่มต้นด้วยความอ่อนโยนค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นรสจูบที่ร้อนแรงและเรียกร้อง รินรดาหลับตาพริ้ม ยอมจำนนต่อสัมผัสที่เต็มไปด้วยความหมาย รสชาติของไวน์ราคาแพงที่เจืออยู่ปลายลิ้นผสมผสานกับความเร่าร้อนของอารมณ์ ทำให้ค่ำคืนนี้ยาวนานและตราตรึงเกินกว่าจะบรรยาย มือหนาเลื่อนสอดเข้าใต้กลุ่มผมยาวสลวย ปรับองศาให้ริมฝีปากแนบ สนิทลึกซึ้งยิ่งขึ้น เสียงหอบหายใจแผ่วเบาเคล้าคลอไปกับเสียงหัวใจที่เต้นรำเป็นจังหวะเดียวกัน นนท์อุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ยอมผละจูบออก รินรดาหวีดร้องเบาๆ ด้วยความตกใจก่อนจะหัวเราะคิกคักแล้วเกาะเกี่ยวรอบลำคอแกร่งของเขาไว้แน่น ขาทั้งสองข้างเกี่ยวสะโพกสอบของเขาโดยอัตโนมัติขณะที่ก้าวเดินไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่โรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด ซึ่งถูกเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ ร่างบางถูกวางลงบนเตียงนุ่มอย่างทะนุถนอม นนท์ทาบทับร่างลงมา ปิดกั้นโลกภายนอกทั้งหมดให้อยู่เพียงแค่พื้นที่สีชมพูแห่งนี้ แววตาของเขาในยามนี้ไม่มีคราบของเลขาสุดเนี้ยบ หรือมหาเศรษฐีผู้กุมอำนาจเงินตราอันเย็นชา มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่พร้อมจะมอบทุกลมหายใจและทรัพย์สินทั้งหมดที่มีให้แก่ผู้หญิงใต้ร่างนี้เพียงคนเดียว “ริน...” เสียงเรียกชื่อเธอดังก้องอยู่ในความเงียบ มันไม่ใช่คำสั่ง แต่มันคือการออดอ้อนที่ทรงพลังที่สุด “ค่ะ... นนท์” เธอตอบรับด้วยเสียงอันสั่นพร่า ดวงตาคู่สวยมองตรงเข้าไปในดวงตาของเขา ก่อนที่มือเรียวจะดึงเนคไทของชายหนุ่มให้โน้มลงมาหา พร้อมกับกระซิบคำพูดที่ทำให้เลือดในกายของนนท์ฉีดพล่าน “อยากได้อะไร... ขอแค่เอ่ยปากนะคะ ฉันยอมให้คุณหมดเลย... ทั้งตัว และหัวใจ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม ก่อนที่บทเพลงแห่งความรักและการครอบครองจะเริ่มต้นขึ้นในความมืดมิดของค่ำคืนอันเร่าร้อน ท่ามกลางเสียงคลื่นลมริมแม่น้ำที่ซัดสาดรากับเป็นพยานรัก ... ทว่า ท่ามกลางความหอมหวานและเคลิบเคลิ้มของห้วงนิทราแห่งความสุข เสียงเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบสงบลงอย่างไม่ใยดี *ติ๊ง!* นนท์ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิด เขายื่นมือไปหยิบมันขึ้นมาตั้งใจจะปิดเครื่อง ทว่าเมื่อกวาดสายตาผ่านหน้าจอเรืองแสงที่แสดงข้อความจากระบบอภิมหาเศรษฐีและภาพกล้องวงจรปิดหน้าเพนต์เฮาส์ ร่างกายของเขาก็ต้องชะงักกึก รอยยิ้มเมื่อครู่หายวับไปกับตา ภาพบนหน้าจอคือร่างของชายสวมหมวกแก๊ปสีดำกำลังยืนกดรหัสผ่านประตูห้องชุดของพวกเขาอย่างคุ้นเคย... และตัวเลขที่ถูกกดลงไปทีละตัว ก็คือรหัสผ่านเฉพาะตัวที่ควรจะมีเพียงเขาและรินรดารู้เท่านั้น! ปวีร์... มันขึ้นมาถึงหน้าห้องของพวกเขาแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและฟินไปกับความรักสุดแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ!