กลิ่นน้ำหอมราคาถูกที่ผสมปนเปกับความโลภอย่างไร้รสนิยมแบบนี้... มีเพียงผู้หญิงคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้นนท์รู้สึกอยากจะควักกระเป๋าเสื้อขึ้นมาหยิบแอลกอฮอล์ล้างมือเช็ดผิวหนังทันทีที่ได้กลิ่น
"นนท์คะ... นจำเราได้ใช่ไหมคะ? ดีใจจังเลยที่เราได้เจอกันอีก..."
เสียงหวานดัดจริตที่เคยเอ่ยปากไล่เขาอย่างไม่ใยดีเมื่อสามปีก่อน กำลังดังขึ้นพร้อมกับร่างของ 'มินตรา' อดีตแฟนสาวที่ผละจากชีวิตกัดก้อนเกลือของเขาไปหาผู้ชายขับรถสปอร์ตคันโต เธอกำลังก้าวเข้ามาประชิดตัวเขาในงานเลี้ยงการกุศลสุดหรูแห่งนี้ โดยไม่แคล้วสายตาคมกริบดั่งใบมีดโกนของคุณหนูรินรดาที่ยืนกอดอกอยู่ข้างกายเลยแม้แต่น้อย
ทว่า สิ่งที่ทำให้นนท์นิ่งอึ้งไปก่อนหน้านี้ ไม่ใช่ตัวของมินตรา แต่เป็นสิ่งของในกล่องของขวัญที่เธอจงใจส่งมาให้—นาฬิกาข้อมือแบรนด์ตลาดล่างเรือนเก่าที่เขาเคยเก็บเงินอดมื้อกินมื้อซื้อให้เธอในวันวาน พร้อมกับการ์ดสะเปะสะปะที่เขียนด้วยลายมือคุ้นตาว่า *'รู้แล้วนะคะว่าตอนนี้คุณรวยมาก... กลับมาหาเรานะ'
รินรดาปรายตามองผู้หญิงแต่งกายด้วยชุดราตรีเลื่อมระยับที่พยายามจะยื่นมือเข้ามาแตะแขนเสื้อสูทราคาแพงของนนท์ มุมปากอิ่มสวยยกยิ้มขึ้นนิดๆ เป็นรอยยิ้มเยียบเย็นที่พร้อมจะเชือดคอคนให้ตายทั้งเป็นได้โดยไม่ต้องใช้มีด
"อุ๊ยตาย..." รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใสซื่อแต่แฝงไปด้วยพิษสงร้ายกาจ "นี่เศษสวะจากถังขยะไหนหลุดเข้ามาในงานได้คะเนี่ย? การแต่งกายก็ดูราคาถูกจนเกรงใจพรมแดงแทบแย่ แถมยังกล้ามาแตะต้องว่าที่สามีฉัน... ไม่ทราบว่าคุณป้าเป็นใครเหรอคะ?"
มินตราหน้าเสียไปวูบหนึ่งเมื่อโดนคุณหนูตระกูลดังตอกกลับด้วยคำพูดที่เจ็บแสบถึงกระดูกดำ แต่ทันทีที่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นป้ายชื่อเพชรประดับบนอกเสื้อของรินรดา และตระหนักได้ว่าผู้ชายเงียบขรึมที่เธอเคยทิ้งอย่างไร้เยื่อใยเมื่ออดีต บัดนี้คือนักลงทุนลึกลับผู้กุมเม็ดเงินหลายหมื่นล้านที่ทุกคนในงานกำลังรุมล้อมเลียแข้งเลียขา ความละอายใจจึงถูกความโลภเข้าบดบังจนหมดสิ้น
"คะ... คุณรินรดาเข้าใจผิดแล้วค่ะ!" มินตราฝืนยิ้มกลบเกลื่อน น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความเสแสร้ง แววตาเริ่มคลอหน่วยไปด้วยหยดน้ำตาปลอมๆ เธหันกลับมามองนนท์ด้วยสายตาวิงวอนแบบที่เคยใช้บ่อยครั้งในอดีต "นนท์คะ... อย่าบอกนะคะว่าคุณโกรธเรื่องเมื่อก่อนจริงๆ เราคบกันมาตั้งหลายปีนะคะ เรื่องวันนั้น... เราแค่วู่วามไปเอง นนท์ก็รู้ว่ามินรักนนท์แค่ไหน..."
ความเงียบโรยตัวลงรอบบริเวณนั้นชั่วขณะ แขกเหรื่อเริ่มหันมาซุบซิบมองเหตุการณ์ระทึกขวัญตรงหน้า ปวีร์ที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลแสดงสีหน้าสะใจระคนสมเพชออกมาอย่างปิดไม่มิด เขาคงคิดว่านี่คือโอกาสดีที่จะได้เห็นไพ่ตายของนนท์พังทลายลงด้วยเรื่องผู้หญิงหน้าเงิน
แต่นนท์กลับไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยว หงุดหงิด หรือแม้แต่จะสะเทือนใจเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเรียบเฉยราวกำลังมองดูฝุ่นผงไร้ค่า ดวงตาคู่นคมกริบมองต่ำลงไปยังนาฬิกาเรือนเก่าในกล่อง ก่อนจะเงยขึ้นสบตากับมินตรานิ่งๆ
"รักเหรอครับ?" นนท์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่มันกลับเย็นเยียบจนคนฟังต้องขนลุกซู่ "วันที่ผมไม่มีเงินแม้แต่ค่ารถเมล์ คุณบอกว่าผมมันไอ้ขยะอนาคตกุด... วันนี้ผมจำได้แม่นนะครับว่าคุณเป็นคนพูดประโยคไหนใส่หน้าผมบ้าง"
มินตราหน้าถอดสี รอยยิ้มเสแสร้งแข็งค้างทันที "ทะ... นนท์คะ อย่าพูดแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นเลยค่ะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่..."
"เริ่มต้นใหม่?" รินรดาหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เปี่ยมไปด้วยความหยามเหยียด เธอก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างนนท์อย่างสนิทสนม มือเรียวบางเอื้อมไปจัดปกเสื้อสูทให้ชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนจะหันมาจ้องหน้ามินตราตรงๆ "คุณนี่ความจำสั้นหรือว่าสมองเสื่อมกันแน่คะ? ผู้ชายที่10ชาติคุณก็ไม่มีปัญญาเอื้อมถึงคนนี้ ตอนนี้เขาเป็นคู่หมั้นของฉันค่ะ และเงินในบัญชีของเขาก็มีค่ามากกว่าชีวิตพังๆ ของคุณทั้งชีวิตรวมกันเสียอีก"
"ฉันไม่ได้คุยกับคุณค่ะคุณรินรดา!" มินตราเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ความอิจฉาริษยาและหน้ามืดตามัวทำให้เธอเผลอขึ้นเสียงใส่ทายาทมหาเศรษฐี "ฉันกับนนท์เราเคยรักกันมาก่อน! เขาก็แค่ผู้ชายใจร้ายที่เห็นฉันจนแล้วทอดทิ้งฉันต่างหาก!"
เพล้ง! เสียงแก้วแชมเปญในมือของแขกคนหนึ่งกระทบกันเบาๆ แต่บรรยากาศกลับยิ่งตึงเครียดขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก
นนท์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้านั้นไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง มันคือรอยยิ้มของนักล่าผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตู นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนโต๊ะกระจกข้างกาย ก่อนระบบเสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอโฮโลแกรมในจิตสำนึกของเขาจะดังขึ้นรัวๆ เพื่ออนุมัติคำสั่งบางอย่างที่เขาเพิ่งกดส่งไป
*ติ๊ง! ยืนยันการทำธุรกรรมวงเงินพิเศษเสร็จสิ้น*
"คุณอยากได้เงินเหรอครับ มินตรา" นนท์เอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังอำนาจจนหญิงสาวสะดุ้งโหยง
มินตราเบิกตากว้างด้วยความคาดหวัง ลืมความอับอายไปชั่วขณะเมื่อได้ยินคำว่าเงินจากปากผู้ชายที่เธอเคยดูถูก "นนท์... นนท์จะให้เงินเราเหรอคะ? นนท์ใจดีกับเราเสมอ..."
"ใช่ครับ ผมใจดีเสมอ... กับคนที่คู่ควร" นนท์หยิบการ์ดสีดำสนิทขอบทองคำแท้ที่ปราศจากชื่อธนาคารออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างช้าๆ บัตรเครดิตระดับ Black Centurion Card ที่มีวงเงินไม่จำกัดและออกให้เฉพาะบุคคลระดับท็อปของโลกเท่านั้น โยนลงไปบนโต๊ะตรงหน้ามินตราอย่างไร้ค่าราวกับเศษกระดาษทิชชู "ในบัตรใบนี้มีวงเงินสำรองที่คุณอยากได้เท่าไหร่ก็ได้... หยิบมันไปสิครับ"
มินตราตาโตเป็นไข่ห่าน เธอพุ่งตัวเข้าไปคว้าบัตรสีดำใบนั้นด้วยความโลภโดยไม่ทันคิดเฉลียวใจเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏบนใบหน้าของเธอทันที คิดว่าตนเองสามารถใช้เสน่ห์หลอกลวงผู้ชายคนนี้กลับมาได้สำเร็จ
ทว่า ในวินาทีที่ปลายนิ้วของมินตรากำลังจะแตะโดนผิวด้านของบัตรเครดิตใบนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าของเธอกลับดังขึ้นแหลมสูงติดต่อกันหลายครั้ง
*ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!*
มินตราขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เธอชักมือกลับแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูข้อความแจ้งเตือนจากธนาคาร ก่อนที่ใบหน้าที่เคยเปื้อนยิ้มด้วยความโลภจะค่อยๆซีดเผือด ไร้สีเลือด และบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนกจนแทบเสียสติ ดวงเบิกโพลงมองหน้าจอด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารระบุชัดเจนว่า... *บัญชีธนาคารทุกบัญชีและทรัพย์สินทั้งหมดในชื่อของเธอถูกอายัดโดยคำสั่งศาลสูงสุดตามคำร้องขอของกลุ่มบริษัทในเครือตระกูลอัครเดชโภคิน เนื่องจากตรวจพบหลักฐานการฉ้อโกงและเอกสารปลอมแปลงเมื่อสามปีก่อน!*
"มะ... ไม่จริง! นี่มันอะไรกัน?!" มินตรากรีดร้องออกมาเสียงหลง ขาแทบทรุดลงไปกองกับพื้นพรม ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดผวาเมื่อเงยหน้าขึ้นมาสบตากับรอยยิ้มอันแสนน่ากลัวของนนท์
"ของขวัญต้อนรับการกลับมาของคุณ... ถูกใจไหมครับ?" นนท์โน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังชัดเจนในโสตประสาทของเธอ "จำไว้ว่า... คนอย่างคุณ ไม่มีค่าพอแม้แต่จะมาเหยียบเงาของผมด้วยซ้ำไป"
ปวีร์ที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่มุมห้องถึงกับหน้าถอดสี ขาสั่นพับจนแทบก้าวถอยหลังไม่ออก เมื่อตระหนักได้ว่าเหยื่อที่ตนเคยคิดว่าบดขยี้ได้ง่ายๆ บัดนี้ได้กลายเป็นสัตว์ประหลาดกระหายเลือดที่พร้อมจะกลืนกินพวกเขาทั้งหมดลงท้องได้ในพริบตาเดียว
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดิ่งลงสู่จุดพีกที่สุด เสียงฝีเท้าหนักแน่นหลายคู่ก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังประตูทางเข้างาน พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชุดสูทสีดำนับสิบชีวิตที่เดินแหวกทางให้กับการมาถึงของแขกไม่ได้รับเชิญคนสำคัญ... บุคคลที่ทำให้นนท์ถึงกับต้องหรี่ตาลงด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจน!
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและร่วมสะใจไปกับความฟินในทุกๆ ตอนนะคะ!
คุณหนูตัวร้ายกับนายเลขาสุดคลั่งรัก: อย่าท้าทายเงินในกระเป๋าผม•ตอนที่ 23
แฟนเก่าที่อยากกลับมา
ผลงานโดย ไอศกรีมมินต์ช็อก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไอศกรีมมินต์ช็อก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูตัวร้ายกับนายเลขาสุดคลั่งรัก: อย่าท้าทายเงินในกระเป๋าผม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!