เหนือฟ้ายังมีนนท์

"แกคิดว่าอำนาจในมือแกมันค้ำฟ้าอยู่คนเดียวหรือไง ปวีร์?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลใหญ่สั่นสะเทือน นนท์ยืนกอดอกด้วยท่าทีผ่อนคลาย รอยยิ้มมุมปากของเขามีความเยือกเย็นและเหี้ยมเกรียมในเวลาเดียวกัน ต่างจากปวีร์ที่ตอนนี้ใบหน้าเผือดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับจนต้องใช้หลังมือปาดลวกๆ รินรดาที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงระยับส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอปรายตามองอดีตคู่หมั้นจอมปลอมด้วยสายตาสมเพชเวทนา มือเรียวสวยหมุนปากกาหมึกซึมราคาหลักล้านเล่นอย่างไม่แยแส "นั่นสินะคะคุณปวีร์ หน้าตาตอนที่คุณมั่นอกมั่นใจว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่าเมื่อกี้... ไปไหนซะแล้วล่ะคะ ทำไมตอนนี้ถึงดูเหมือนหมาจนตรอกขนาดนั้นล่ะ?" คำพูดเชือดเฉือนของรินรดายิ่งทำให้ปวีร์กัดฟันกรอดด้วยความแค้น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนน่ากลัว เขาชี้หน้ากราดใส่เลขาหนุ่มผู้เคยถูกเหยียบย่ำเป็นเบייהล่าง "แก... แกมันก็แค่ไอ้เด็กกำพร้าที่ฉันเคยโยนเศษเงินให้ใช้! อย่ามาทำเป็นเก่งในเมื่อบริษัทนี้กำลังจะล่มจมเพราะฉัน!" นนท์ไม่โกรธเลยสักนิด ชายหนุ่มเพียงแค่หัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ฟังดูน่าขนลุกสำหรับทุกคนในห้องประชุม ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ปวีร์ทีละก้าว ราวกับมัจจุราชที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "เศษเงินเหรอครับ... อ้อ หมายถึงเงินสามสิบล้านที่นายเคยเอามาฟาดหัวฉันเพื่อไล่ฉันออกจากโปรเจกต์ใหญ่เมื่อสามปีก่อนสินะ?" นนท์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทุกคำพูดกลับหนักแน่นราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจของปวีร์ "น่าเสียดายนะปวีร์ ที่สามสิบล้านของนายในวันนั้น มันเทียบไม่ได้เลยกับเศษเงินที่ฉันใช้ซื้อกาแฟกินเมื่อเช้า" ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนหน้าจอแท็บเล็ตหรู ก่อนจะกดปุ่มส่งสัญญาณบลูทูธไปยังจอโปรเจกเตอร์ยักษ์กลางห้องประชุมทันที พรึบ! ภาพข้อมูลตัวเลขมหาศาล บัญชีลับนับร้อยรายการ และรายชื่อบุคคลระดับ V.V.I.P. ของเมืองหลวงถูกฉายขึ้นหราบนจอภาพ เอกสารทุกแผ่นมีลายเซ็นต์และเส้นทางการเงินที่เชื่อมโยงถึงการฟอกเงิน การติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐ และการฮุบหุ้นอย่างผิดกฎหมาย ซึ่งตัวการใหญ่ผู้บงการทั้งหมดก็คือ... ปวีร์ เสียงฮือฮาดังระงับขึ้นทันที บรรดาบอร์ดบริหารหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นชื่อของตัวเองปรากฏอยู่ในบัญชีสีเทานั้นด้วย หลายคนถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นเพราะรู้ว่าความฉิบหายมาเยือนถึงหน้าบ้านแล้ว "นี่มัน... นี่มันอะไรกันวะปวีร์!" ประธานอาวุโสของบริษัทตบโต๊ะเสียงดังลั่นด้วยความโกรธจัด "แกเอาชื่อฉันไปแอบอ้างทำเรื่องชั่วๆ แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!" ปวีร์หน้าถอดสี เขาลนลานพยายามพุ่งตัวเข้าไปปิดหน้าจอโปรเจกเตอร์ แต่กลับถูกบอดี้าส์ดร่างยักษ์ของนนท์ล็อกตัวกดลงกับพื้นอย่างไร้ความปรานี "ปล่อยกูนะ!ไอ้นนท์ แกเอาเอกสารปลอมพวกนี้มาจากไหน! มันใส่ร้ายกู!" "ปลอมงั้นเหรอ?" นนท์ย่อตัวลงusing สายตาดุดันมองตรงไปยังดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของปวีร์ มือหนาปัดหน้าจอแท็บเล็ตเบาๆ เพื่อเปิดคลิปเสียงสนทนาระหว่างปวีร์และกลุ่มผู้มีอิทธิพลเมื่อคืนวาน เสียงสนทนาก้องกังวานไปทั่วห้องประชุม ชัดเจนเสียจนดิ้นไม่หลุด รินรดาโน้มตัวไปข้างหน้า รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงด้วยพิษสงฉายชัดบนใบหน้า "คุณปวีร์คะ การโกหกมันต้องใช้สมองนะคะ ไม่ใช่ใช้ความโง่... อ้อ ลืมไป สมองของคุณคงมีแต่รอยหยักของการคดโกงสินะคะ ถึงได้คิดว่าไม่มีใครตามเกมทัน" นนท์ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ปัดฝุ่นที่หัวไหล่เบาๆ อย่างรังเกียจราวกับเพิ่งสัมผัสสิ่งสกปรก "บัญชีลับนี้ไม่ได้กุมแค่ความลับของแกคนเดียวนะปวีร์ แต่มันกุมชะตากรรมของคนเกือบทั้งเมือง... และตอนนี้ กุญแจดอกนั้นอยู่ในมือฉันแล้ว" ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของทุกคนในห้องประชุมก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย ทุกคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยความหวatระแวง และเมื่อเปิดดูก็พบว่า หุ้นทั้งหมดของตระกูลปวีร์ถูกเทขายจนร่วงติดฟลอร์ในเวลาเพียงไม่ถึงสามวินาที! และผู้ที่กวาดซื้อหุ้นทั้งหมดเอาไว้ในกำมือ... คือบริษัทโฮลดิ้งลับที่จดทะเบียนภายใต้ชื่อของ "นนท์" ปวีร์เบิกตากว้างจนแทบถล่น ใบหน้าซีดขาวราวกับคนตาย "มะ... ไม่จริง... แกเอาเงินมาจากไหนมหาศาลขนาดนั้นเพื่อซื้อหุ้นทั้งหมดในพริบตาเดียว! แกเป็นใครกันแน่... นนท์!" นนท์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยกย่องรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ก่อนจะหันไปโอบเอวคอดของรินรดาเข้าหาตัวอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สัมผัสอุ่นซ่านผ่านเนื้อผ้าส่งผ่านความมั่น "ฉันจะเป็นใคร... มันไม่สำคัญเท่ากับว่า นับจากวินาทีนี้ไป ตระกูลของแกไม่มีแผ่นดินจะให้ยืนอีกต่อไปแล้วต่างหาก" ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ เสียงปรบมือช้าๆ และกังวานก็ดังขึ้นจากหน้าประตูห้องประชุมที่ถูกเปิดออกโดยไม่มีใครคาดคิด ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษของชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายของปวีร์เย็นเฉียบลงไปถึงขั้วหัวใจ... ไอศกรีมมินต์ช็อกหวังว่าตอนนี้จะถูกใจเหล่านักอ่านที่รักทุกท่านนะคะ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!