เดิมพันด้วยทั้งหมดที่มี

“นายบ้าไปแล้วหรือยังไง นนท์!” เสียงหวีดร้องของรินรดาแทบจะกรีดทะลุกระจกกันกระสุนของห้องประชุมใหญ่ เมื่อตัวเลขบนหน้าจอแสดงผลสถานะทางการเงินของบริษัทพุ่งดิ่งลงสู่เหวลึกสีแดงฉาน บรรยากาศรอบตัวอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก แรงกดดันจากบอร์ดบริหารที่จ้องมองมาด้วยสายตาสสมน้ำหน้าและเย้ยหยันราวกับฝูงไฮยีน่ากำลังล้อมวงรอขย้ำเหยื่อ ยิ่งทำให้สถานการณ์ในตอนนี้วิกฤตถึงขีดสุด ปวีร์นั่งไขว่ห้างด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก ดวงตาคู่นั้นฉายแววสะใจอย่างไม่คิดจะปิดบัง อดีตเพื่อนรักที่พลิกผันมาเป็นศัตรูตัวฉกาจหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยnชา “ยอมแพ้ซะเถอะน่า นนท์ นายมันก็แค่เด็กสร้างภาพที่โชคดีชั่วครั้งชั่วคราว เงินสำรองหมดหน้าตักแล้วสินะ บริษัทกำลังจะถูกเทคโอเวอร์ในอีกสามวินาทีข้างหน้า... เตรียมตัวเก็บของออกจากเก้าอี้ประธานได้เลย” ไม่มีเสียงตอบรับจากชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนบริษัท นนท์ยังคงนั่งนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินอ่อน ใบหน้าหล่อเหลาไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ดวงตาคมกริบใต้กรอบแว่นสายตาพราวระยับด้วยประกายความเย็นเยียบ มือหนาวางอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างมั่นคง ทว่าไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ภายในใจของเขากำลังรัวคำสั่งผ่านคลื่นสมองที่เชื่อมต่อกับ ‘ระบบอภิมหาเศรษฐี’ โดยตรง *[แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบสถานการณ์วิกฤตขั้นสูงสุด ยืนยันการใช้สิทธิ์ทุ่มเงินสำรองทั้งหมดในระบบเพื่อซื้อหุ้นคืนและพยุงบริษัททั้งหมด 100% ใช่หรือไม่?]* นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ ราวกับกำลังนับถอยหลังสู่ความวินาศสันตะโรของศัตรู *‘ยืนยัน’* นนท์ตอบกลับในใจด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดเดี่ยว *[ประมวลผลสำเร็จ... โอนถ่ายสินทรัพย์ทั้งหมดเข้าสู่บัญชีกลางของบริษัททันที! ปลดล็อกวงเงินลับระดับอัลตร้าแบล็ค ระบบกำลังกวาดซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์แบบเรียลไทม์ 100% เต็มกำลัง!]* สิ้นเสียงแจ้งเตือนในหัว หน้าจอหลักขนาดใหญ่กลางห้องประชุมที่เคยแสดงผลตัวเลขสีแดงฉาน ดับวูบลงชั่วพริบตา ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแสงสีเขียวเจิดจ้าที่สาดส่องกระทบใบหน้าของทุกคนจนซีดเผือด ตัวเลขยอดเงินในบัญชีบริษัทพุ่งทะยานขึ้นสูงเสียดฟ้า ราวกับกราฟจรวดที่ทะลุชั้นบรรยากาศอย่างไร้ขีดจำกัด! พรึบ! ทุกคนในห้องประชุมสะดุ้งเฮือก รินรดากะพริบตาปริบๆ ด้วยความตกตะลึงจนอ้าปากค้าง มือเรียวเล็กที่เคยคว้าแขนเสื้อของนนท์ไว้ด้วยความกังวลค่อยๆ คลายออกอย่างช้าๆ เธอมองหน้าชายหนุ่มคนรักสลับกับหน้าจอด้วยความรู้สึกที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นระคนสะใจ นนท์ไม่ได้แคล้วคลาดจากวิกฤต... แต่เขากำลังกวาดซื้อทุกอย่างเข้ามาเป็นของตัวเองต่างหาก! รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของปวีร์แข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบทะลุออกมานอกเบ้า มือที่ถือเอกสารสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ “ทะ... เป็นไป1ได้ยังไง! เงินจากไหนตั้งหลายหมื่นล้าน! นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ! บัญชีของนายควรจะล้มละลายไปแล้วสิ!” นนท์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปรับสูทสีดำสนิทให้เข้าที่อย่างใจเย็น เขาก้าวเดินช้าๆ ไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าปวีร์ รัศมีแห่งอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวตนของชายหนุ่มกดดันให้ศัตรูตัวฉกาจต้องผงะถอยหลังโดยไม่รู้ตัว “นายคิดว่าเกมนี้ใครเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์ตั้งแต่แรกกันล่ะ ปวีร์?” นนท์เอ่ยเสียงทุ้มนุ่ม ทว่าบาดลึกถึงขั้วหัวใจ สายตาที่มองตรงมาเยือกเย็นราวน้ำแข็งขั้วโลก “นายคิดว่าการลอบกัดและการใช้เงินซื้อบอร์ดบริหารจะล้มฉันได้จริงๆ งั้นเหรอ? น่าสมเพชสิ้นดี... นายมันก็แค่กบในกะลาที่มองไม่เห็นมหาสมุทรแห่งความมั่งคั่งที่แท้จริง” “แก... แกมันปีศาจ!” ปวีร์คำรามลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง สติหลุดกระเจิงเมื่อเห็นรายชื่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ—ชื่อของ ‘นนท์’ ครองอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเหนือบริษัทถึงร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม! รินรดายกยิ้มมุมปากอย่างงดงาม เธอเดินเข้าไปคล้องแขนนนท์อย่างสนิทสนม ดวงตากลมโตฉายแววเย้ยหยันส่งตรงไปที่ปวีร์ “อุ๊ยตาย! ร้องเสียงดังเกินไปหรือเปล่าคะคุณปวีร์ หน้าซีดเป็นไก่ต้มเลยนะคะเนี่ย เงินในกระเป๋าของพวกเราน่ะ... มีค่ามากกว่าชีวิตของนายทั้งบริษัทรวมกันเสียอีกค่ะ จำใส่สมองเอาไว้ด้วยนะ!” บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ บอร์ดบริหารที่เคยเข้าข้างปวีร์ต่างพากันคุกเข่าก้มหน้างุด ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาประธานหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของพวกเขาทั้งหมดไว้ในกำมือ ปวีร์ทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตาเดียว ทว่า ในขณะที่ชัยชนะกำลังหอมหวานและเสียงปรบมือในใจของรินรดากำลังดังสนั่น ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของชายแปลกหน้าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มปริศนา ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองนนท์และรินรดาก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ลมหายใจของทุกคนสะดุดกัก "ยินดีด้วยกับชัยชนะ... แต่น่าเสียดายนะที่เกมกระดานนี้ ยังมีผู้เล่นลับอีกคนที่นายยังไม่รู้จัก" ไอศกรีมมินต์ช็อกหวังว่าตอนนี้นะคะ จะถูกใจเหล่านักอ่านที่รักทุกท่าน แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!