เปิดโปงธาตุแท้

"ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าถ้าผู้บริหารทั้งบอร์ดได้เห็นบัญชีลับฉบับนี้ สีหน้าของพวกเขามันจะทุเรศขนาดไหนกันคะพี่นนท์" เสียงหัวเราะเบาๆ ของรินรดา ดังเคล้าไปกับเสียงเคาะเล็บเจลยาวรีบนพื้นผิวโต๊ะกระจกในห้องทำงานวีไอพี เธอกำลังหมุนโทรศัพท์มือถือราคาแพงในมือเล่นอย่างสบายอารมณ์ ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววสะใจระคนเย้ยหยัน ขณะที่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงลิบลิ่ว ซึ่งทั้งหมดนี่... เป็นของขวัญชิ้นเล็กๆ ที่นนท์เพิ่งเปย์ให้เธอเมื่อคืน นนท์ในชุดสูทเข้ารูปสีถ่าน ไร้รอยยับยืนอยู่เบื้องหน้าจอแท็บเล็ตขนาดใหญ่ แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนลงบนกรอบแว่นสายตาและสันจاوโด่งคม ปลายนิ้วเรียวยาวของเขากำลังโลดแล่นอยู่บนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูง ท่วงท่าที่สุขุมและเย็นเยียบทำให้เขาดูราวกับผู้พิพากษาที่กำลังรอเวลาเคาะค้อนตัดสินประหารชีวิตคนทรยศ "ใกล้เสร็จแล้วค่ะคุณริน... หลักฐานการยักยอกเงินกองทุนโครงการพัฒนาโรงแรมห้าดาวเมื่อไตรมาสก่อน ถูกรวบรวมไว้ครบทุกเซนต์แล้ว เส้นทางการเงินเส้นนี้สะอาดหมดจดจนสามารถลากคอมร.ปวีร์เข้าซังเตได้ทันทีโดยไม่ต้องรอหมายเรียกครั้งที่สองค่ะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้ระลอกคลื่นความกลัว หากแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจล้นพ้นที่พร้อมจะบดขยี้ใครก็ตามที่ขวางทาง ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ปวีร์ยังคงยืนผยองอยู่ในห้องประชุมใหญ่ด้วยท่าทีเหนือกว่า เขาถือโอกาสที่บอร์ดบริหารส่วนใหญ่เป็นคนสนิทของครอบครัวตัวเอง เปิดฉากโจมตีรินรดาและลดทอนความน่าเชื่อถือของนนท์อย่างสนุกปาก คิดว่าตัวเองคือนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมได้สำเร็จ โดยไม่รู้เลยว่า... กรงขังที่แท้จริงกำลังถูกสร้างขึ้นด้วยเม็ดเงินมหาศาลและระบบอภิมหาเศรษฐีที่นนท์ครอบครอง และในเวลานี้ เกมการแก้แค้นกำลังจะเดินทางมาถึงจุดไคลแม็กซ์ นนท์เหลือบมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูราคาแปดหลัก ก่อนจะกดปุ่มสีแดงขนาดใหญ่บนหน้าจอควบคุมหลักด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เย็นเยียบที่สุดเท่าที่รินรดาเคยเห็นมา *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นพร้อมกันอย่างต่อเนื่องใน "กลุ่มไลน์ผู้บริหารระดับสูง" ซึ่งมีสมาชิกครบถ้วนทั้งบอร์ดบริหาร กรรมการผู้จัดการ และตัวปวีร์เอง ในห้องประชุมใหญ่ที่ตอนนี้ถูกจำลองภาพขึ้นมาบนหน้าจอของนนท์ สีหน้าที่เคยเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเยาะของปวีร์กำลังแข็งค้าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก มือที่ถือแก้วกาแฟสั่นเทาราวกับคนเป็นโรคพาร์킨สัน เมื่อข้อความและไฟล์เอกสารนับร้อยหน้าถูกส่งเข้าไปในห้องแชทที่ทุกคนกำลังจ้องมอง *ไฟล์แรก: สลิปโอนเงินเข้าบัญชีลับของบริษัทเชลล์คอมพานีที่จดทะเบียนในเกาะเคย์แมน* *ไฟล์ที่สอง: บันทึกการประชุมปลอมแปลงลายเซ็นเพื่ออนุมัติงบประมาณเกินจริง* *ไฟล์ที่สาม: ภาพถ่ายหลักฐานการดินเนอร์หรูหราพร้อมใบเสร็จที่ใช้เงินบริษัทจ่าย* "นะ... นี่มันอะไรกันวะ!" เสียงตะโกนด้วยความตกใจกลัวของปวีร์ดังลอดผ่านลำโพงบลูทูธที่นนท์เชื่อมต่อไว้ในห้องนี้ ร่างสูงโปร่งของอดีตเพื่อนรักผู้ทรยศผุดลุกขึ้นยืนพรวดจนเก้าอี้ล้มคว่ำไม่เป็นท่า เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ในห้องทำงานส่วนตัว รินรดากระยิ้มยิ้อยอย่างสะใจ เธอขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงของนนท์ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยละล่องผสมผสานกับบรรยากาศอันตึงเครียด เธอวางมือเรียวลงบนลาดไหล่กว้างผ่านเนื้อผ้าสูทชั้นดี ลูบเบาๆ อย่างชื่นชม "ทำได้ดีมากค่ะเลขาของฉัน... ดูหน้าหมอนั่นตอนนี้สิคะ เหมือนหมาจนตรอกไม่มีผิดเลย" รินรดากระซิบข้างหูเขา น้ำเสียงหวานหยดแต่เชือดเฉือนพอกัน ในกลุ่มไลน์เวลานี้ ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่ประธานอาวุโสของบอร์ดจะพิมพ์ข้อความตบหน้าด้วยตัวอักษรตัวหนาและเครื่องหมายตกใจระรัว: *[@ปวีร์ เข้ามาพบผมที่ห้องประชุมเดี๋ยวนี้! และเตรียมหาทนายไว้ได้เลย!]ตามด้วยข้อความจากกรรมการอีกหลายคนที่รีบถ2ตัวออกจากความเกี่ยวโยงทันที เพื่อเอาตัวรอดจากพายุลูกใหญ่ที่กำลังซัดถล่ม* ปวีร์ทรุดฮวบนั่งลงกับพื้นห้องประชุมอย่างไร้เรี่ยวแรง เขากวาดสายตามองหน้าเพื่อนร่วมงานที่เคยเลียแข้งเลียขา แต่ตอนนี้กลับหันหลังให้และมองเขาด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตาเดียว... เงิน อำนาจ หน้าตาทางสังคม และอนาคตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทว่า ท่ามกลางความพินาศของศัตรู นนท์กลับไม่ได้มีสีหน้าสะใจแม้แต่น้อย เขายังคงยืนนิ่งสงบ ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงเรื่องสามัญธรรมดาในชีวิตประจำวัน ปลายนิ้วเรียวยาวกดปิดหน้าจอแท็บเล็ตลงอย่างช้าๆ ก่อนจะหันมาสบตากับคุณหนูคนสวยที่กำลังส่งยิ้มพึงพอใจให้เขา "เกมยังไม่จบแค่นี้หรอกค่ะคุณริน..." นนท์เอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับใบมีด "นี่เป็นแค่ดอกเบี้ย... ส่วนเงินต้นพร้อมค่าปรับมหาศาล กำลังรอต้อนรับเขาอยู่ในชั้นศาลพรุ่งนี้เช้าค่ะ" รินรดาหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ เธอชอบรอยยิ้มร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสุภาพเรียบร้อยของเลขาหนุ่มคนนี้เหลือเกิน ยิ่งรู้จัก... เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้อันตราย และยิ่งอันตรายเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอยากผูกขาดเขาไว้ข้างกายคนนี้เพียงผู้เดียว แต่ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังหอมหวานด้วยชัยชนะ เสียงกริ่งสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินของระบบรักษาความปลอดภัยในอาคารกลับดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นอย่างไร้สาเหตุ! ไฟนีออนสีขาวนวลภายในห้องทำงานหรูเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะพริบถี่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องดับวูบลงพร้อมกัน ก่อนที่ข้อความเตือนภัยสีดำสนิทจะปรากฏขึ้นบนจอใหญ่กลางห้อง: *[คำเตือน: บัญชีลับเครือข่ายทั้งหมดของคุณนนท์ ถูกอายัดโดยบุคคลนิรนามระดับสิทธิ์สูงสุด]* นนท์ชะงัก สีหน้าที่เคยสุขุมเยือกเย็นมาตลอดเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นในทันที ดวงตาคมกวาดมองข้อความบนจอด้วยความประหลาดใจเป็นครั้งแรก รินรดาหุบยิ้มฉับพลัน เธอคว้าแขนเสื้อสูทของเขาไว้แน่น หัวใจเต้นรัวด้วยความสังหรณ์ใจบางอย่าง ประตูกระจกนิรภัยของห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างไร้เสียง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี ผู้ชายวัยกลางคนใบหน้าคมคายราวกับถอดแบบมาจากนนท์ ทว่าแววตากลับเยียบเย็นและทรงอำนาจยิ่งกว่า ยืนกอดอกมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มหยันที่มุมปาก "เก่งมาก... ลูกชายแม่เลขาต๊อกต๋อยของฉัน เผลอแป๊บเดียวกล้าใช้เงินซื้อโรงแรมเล่นเป็นของขวัญวันเกิดให้ผู้หญิงแล้วสินะ" ________________________________________ *ขอบคุณที่ติดตามความฟินและความสะใจในตอนนี้นะคะ*