คุณหนูรินรดาปรากฏตัว

เสียงกุญแจมือกระทบข้อมือดัง *กริ๊ก* ช่างเป็นดนตรีที่ไพเราะเสนาะหูเสียเหลือเกินในความรู้สึกของ “ไอศกรีมมินต์ช็อก” อย่างดิฉันค่ะ! ปวีร์อดีตเพื่อนรักผู้เคยเชิดหน้าชูตา เหยียดหยามและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของนนท์มาตลอด บัดนี้เข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นปูนซีเมนต์เย็นเฉียบ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดราวกับคนใกล้ตาย ดวงตาเบิกโพงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดขณะมองเอกสารอายัดทรัพย์สินและหมายจับที่เจ้าหน้าที่ตำรวจยื่นให้อย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง "เป็นไปไม่ได้! หุ้นของบริษัทเรา... มันร่วงลงศูนย์ในพริบตาเดียวได้ยังไง! แล้ว... แล้วพวกคุณเอาอำนาจอะไรมาจับผม!" ปวีร์แผดเสียงโหยหวน ดิ้นรนขัดขืนอย่างน่าสมเพช ทว่าไม่มีใครสนใจเสียงเห่าหอนของสุนัขจนตรอกตัวนี้อีกต่อไปแล้วค่ะ กลางโถงต้อนรับอันโอ่อ่าที่บัดนี้กลายเป็นลานประหารทางธุรกิจ นนท์ยืนสงบนิ่งอยู่ในชุดสูทสีเข้มเข้ารูป ร่างสูงสง่าแผ่รังสีความเยือกเย็นและทรงอำนาจออกมาอย่างเงียบเชียบ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนหน้าจอสมาร์ทโฟนราคาแพงเบาๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบอภิมหาเศรษฐีดังขึ้นในโสตประสาท *‘ติ๊ง! ช้อนซื้อหุ้นบริษัทคู่แข่งสำเร็จ 100% ท่านได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ที่มีสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียว’* มุมปากหยักสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุขสำราญอะไรเลย... มันคือรอยยิ้มของการเอาคืนที่สาสมและเย็นชาจนน่าขนพองสยองเกล้า "เหนื่อยหน่อยนะครับ... อ้อ ขอโทษค่ะ ดิฉันติดพูดคำผู้ชายตามนิสัยอินจัดไปหน่อย..." (ยิ้มหวานให้รี้ดเดอร์) เอาใหม่นะคะ! นนท์ปรายตามองอดีตเพื่อนรักที่กำลังถูกลากตัวออกไปด้วยหางตา น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เยียบเย็นจนน่ากลัวเอ่ยขึ้นเบาๆ "ความรู้สึกตอนที่ตกลงมาจากจุดสูงสุด มันหนาวเหน็บดีใช่ไหมล่ะครับ... เอ๊ย! ดีไหมคะปวีร์?" ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *คลิก... คลิก... คลิก...* ก้องกังวานดึงดูดทุกสายตาให้หันขวับไปมอง ร่างระหงในชุดเดรสสั่งตัดพิเศษสีแดงเพลิงขับเน้นผิวขาวผ่องดุจหิมะ ใบหน้างดงามโฉบเฉี่ยวแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแบรนด์ดังระดับโลก แววตาคมกริบดั่งพญาเสือดาวที่กวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความสนุกสนานและเย่อหยิ่งในเวลาเดียวกัน **รินรดา** คุณหนูทายาทมหาเศรษฐีพันล้านผู้ทรงอิทธิพลแห่งห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองปรากฏตัวขึ้นแล้วค่ะ! เธอกวาดสายตาสำรวจความวุ่นวายตรงหน้าด้วยความรังเกียจระคนสมเพช ก่อนที่ดวงตากลมโตคู่นั้นจะสะดุดเข้ากับร่างสูงของเลขาสุดหล่อที่ยืนโดดเด่นอยู่กลางวงล้อม นนท์ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกหรือกระวนกระวายใจแม้แต่น้อย เขายังคงยืนกอดอกนิ่งสงบ ใบหล่อเหลาราวกับเทพบุตรปั้นแต่งไร้ซึ่งความตื่นเต้น แต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายที่ดึงดูดสายตาของผู้หญิงทุกคนในรัศมีร้อยเมตร รินรดาชะงักฝีเท้าลง หัวใจดวงน้อยที่ปกติเคยด้านชาต่อผู้ชายทุกคนในแวดวงไฮโซ กลับกระตุกวูบอย่างแรงอย่างไร้สาเหตุ *ผู้ชายคนนี้... เป็นใครกัน?* กลิ่นอายความสุขุม เยือกเย็น และเด็ดขาดที่แผ่ออกมาจากตัวของเลขาสุดเนี๊ยบคนนี้ ช่างแตกต่างจากบรรดาคุณชายสำมะเลเทเมาที่คอยวิ่งตามตื๊อเธอราวกับฟ้ากับเหว รินรดายืนนิ่ง ขยับพัดในมือเบาๆ สายตาคมกวาดสำรวจตั้งแต่เรือนร่างสูงโปร่งในชุดสูทเนียบกริบ ไล่ขึ้นมาจนถึงสันจอกโด่งเป็นคมและดวงตาคู่คมที่นิ่งสงบดั่งผิวน้ำในมหาสมุทรลึก นี่ไม่ใช่เลขาทั่วไปแน่ๆ... รินรดาสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบนั้น มันคือความน่าค้นหาที่ทำให้หัวใจที่สงบมานานของเธอเริ่มเต้นรัวผิดจังหวะ ในขณะที่ทุกคนกำลังแตกตื่นกับคดีทุจริตและการล้มละลายชั่วข้ามคืนของตระกูลปวีร์ รินรดากลับก้าวเท้าฉับๆ ตรงดิ่งเข้าไปหานนท์ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ส้นสูงคู่สวยหยุดยืนตรงหน้าชายหนุ่มห่างกันเพียงคืบเดียว กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูลอยแตะจมูกผสมผสานกับความเย่อหยิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณหนูตัวร้าย "นาย..." รินรดาเอ่ยเสียงใสแต่กังวาน กวาดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสนใจอย่างไม่ปิดบัง "เป็นแค่เลขา... แต่ทำไมถึงทำให้หมาตัวใหญ่แถวนี้กลายเป็นลูกหมาตกน้ำได้ภายในห้านาทีล่ะเนี่ย?" นนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองหญิงสาวตรงหน้าผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเอาแต่ใจและปากร้ายที่สุดในเมืองหลวง แววตาคมกริบสบตากับดวงตากลมโตคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าคุณหนูรินรดาว่างมาก... สนใจมานั่งดูผมถอนรากถอนโคนบริษัทนี้ต่อไหมล่ะคะ?" นนท์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มทุกลึกซึ้ง รอยยิ้มมุมปากที่จุดประกายขึ้นทำเอาหัวใจของคนฟังถึงกับกระตุกวูบ รินรดาถึงกับชะงัก หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่มีใครกล้าพูดจากวนประสาทและท้าทายเธอต่อหน้าคนนับร้อยแบบนี้ แถมยังดูเท่ระเบิดจนเธอแทบจะละสายตาไม่ได้เลยทีเดียว! ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังระอุไปด้วยเคมีที่ดึงดูดกันอย่างรุนแรงนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของนนท์ก็แผดเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อเบอร์โทรเข้าที่ทำเอาบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ มันคือเบอร์ของ "บุคคลปริศนา" ผู้กุมความลับทั้งหมดในอดีตของนนท์... และกำลังก้าวเข้ามาในตึกนี้เพื่อทำลายแผนการขั้นสุดท้ายของเขา! "หึ..." นนท์แค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะกดรับสายต่อหน้ารินรดาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยจนน่ากลัว "คิดเหรอครับว่าจะหนีผมพ้น... เชิญครับ เข้ามาได้เลย ผมรอต้อนรับอยู่พอดี" ไอศกรีมมินต์ช็อกขอตัวไปจิบชาร้อนๆ รอขยี้ความสะใจในตอนต่อไปก่อนนะคะ... แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!