การรุกฆาตครั้งแรก

“คุณมั่นใจในตัวเลขในบัญชีที่โชว์บนหน้าจอนั่นมากเลยสินะคะ... ปวีร์” รินรดานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาสูงลิ่ว เธอหมุนแก้วไวน์ในมือเบาๆ ดวงตาเรียวสวยคู่นั้นจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาสมเพชเวทนา ขณะที่ปวีร์กำลังหัวเราะร่าด้วยความลำพองใจ พลางดีดนิ้วสั่งเลขาส่วนตัวให้รีบจัดการเรื่องการกว้านซื้อหุ้นบริษัทของนนท์ที่กำลังผันผวน “อย่าเสียเวลาสู้กับผมเลยครับรินรดา ทั้งคุณและไอ้เลขากระจอกนี่ ต่างก็กำลังก้าวขาลงเหว หุ้นของมันร่วงหนักจนเหลือแค่เศษกระดาษ ภายในไม่กี่นาทีนี้ บริษัทที่มันภูมิใจนักหนาจะตกไปอยู่ในมือของผม... แล้วตอนนั้น คุณจะเห็นเองว่า ‘เงิน’ ที่คุณเทให้มันน่ะ มันสูญเปล่าแค่ไหน” นนท์ที่ยืนกอดอกอยู่ข้างหลังรินรดาไม่โต้ตอบอะไร เขามีเพียงรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเหมือนกำลังนับถอยหลังสู่การประหารชีวิต “หกสิบวินาที...” นนท์เปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง “แกจะทำอะไร! หุบปากเน่าๆ ของแกไปซะ!” ปวีร์ตวาดกลับ ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “สี่สิบวินาทีค่ะ... ปวีร์คะ รู้อะไรไหม? การที่คุณเอาเงินกู้ดอกเบี้ยมหาศาลจากแหล่งเถื่อนมาทุ่มซื้อหุ้นที่ผม ‘จัดฉาก’ ไว้ มันช่างเป็นทางเลือกที่... ฉลาดน้อยเหลือเกิน” นนท์ก้าวเดินไปข้างหน้า สายตาของเขาราวกับนักล่าที่กำลังจ้องเหยื่อที่ติดกับ “แกหมายความว่ายังไง!” ปวีร์ชะงัก สีหน้าเริ่มถอดสีเมื่อเห็นเลขาส่วนตัวของเขาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องประชุม พร้อมแท็บเล็ตที่สั่นระรัว “คุณปวีร์ครับ! หุ้น... หุ้นที่เราเพิ่งกว้านซื้อไป... มันถูกบล็อก! แถมระบบธนาคารแจ้งว่าวงเงินกู้หลักพันล้านของเราถูกระงับกะทันหัน! แถมเจ้าหนี้... พวกมาเฟียที่ปล่อยกู้เรากำลังล้อมตึกอยู่ข้างล่างครับ!” ปวีร์หน้าซีดเผือดเหมือนคนถูกสูบเลือดออกจากร่าง เขาคว้าแท็บเล็ตมาดูด้วยมือที่สั่นเทา กราฟสีแดงพุ่งดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดจนเป็นเส้นตรง ระบบการจัดการของเขาที่วางแผนมาเป็นปี พังทลายลงในพริบตาเดียวเพราะกลยุทธ์ ‘หุ้นลวงตา’ ที่นนท์วางกับดักไว้ตั้งแต่วันแรกที่เขาทรยศ “เป็นไปไม่ได้! ฉันมีทุนหนุนหลังเป็นตระกูลใหญ่! ใครมันจะกล้าหยุดฉัน!” ปวีร์ตะโกนก้อง รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอเดินเข้าไปใกล้ปวีร์จนอีกฝ่ายต้องถอยกรูด “ตระกูลใหญ่ที่คุณว่า... ตอนนี้กำลังเซ็นเอกสารถอนหุ้นออกจากบริษัทคุณทั้งหมด เพราะคนของเราเพิ่งเทเงินไป ‘ซื้อ’ ความภักดีของพวกเขามาค่ะ” นนท์ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดเพียงครั้งเดียว หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ในห้องประชุมก็ปรากฏภาพธุรกรรมการเงินมหาศาลที่ถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของปวีร์ แต่มันไม่ใช่เงินที่เขาควรได้รับ มันคือหลักฐานการฟอกเงินและฉ้อโกงที่นนท์แอบรวบรวมมาตลอดหกเดือน “เกมจบแล้วค่ะ” รินรดากระซิบข้างหูปวีร์ที่กำลังทรุดเข่าลงกับพื้น “คุณแพ้ตั้งแต่วันที่กล้าคิดจะเหยียบย่ำคนที่อยู่ข้างฉันแล้วล่ะค่ะ” เสียงประตูกระแทกเปิดออกพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำที่ก้าวเข้ามา พวกเขาไม่ใช่เลขานุการ แต่เป็นทีมทนายความระดับแถวหน้าของประเทศที่ถือหมายศาลมาเป็นปึก ปวีร์เงยหน้าขึ้นมองนนท์ด้วยสายตาอาฆาต “มึงทำแบบนี้ทำไม... เราเคยเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ!” นนท์ย่อตัวลงนั่งยองๆ ตรงหน้าชายที่เคยหักหลังเขาอย่างเลือดเย็น เขากดปลายนิ้วลงบนหน้าจอสมาร์ทโฟนที่เป็นบัตรเครดิตสีดำสนิท ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของระบบที่ไม่มีใครเคยเข้าถึง “เพื่อน? เพื่อนที่แอบขโมยสูตรลับบริษัทเพื่อไปขายคู่แข่งน่ะเหรอ? ปวีร์... โลกนี้ไม่มีที่ว่างให้คนทรยศหรอก โดยเฉพาะคนที่กล้าท้าทายเงินในกระเป๋าของผม” ทว่า ในขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเข้าควบคุมตัวปวีร์ เสียงสัญญาณเตือนจากเครื่องรับส่งสัญญาณของนนท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน รินรดาสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของชายหนุ่ม เธอจึงหันไปมองหน้าจอที่ยังเปิดค้างไว้ จุดสีแดงหลายสิบจุดปรากฏขึ้นบนแผนที่เมืองพร้อมกัน มันล้อมรอบอาคารแห่งนี้ไว้ในรูปแบบของตารางหมากรุก นนท์ขมวดคิ้วแน่น เขารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของปวีร์เพียงคนเดียว แต่มันคือการเคลื่อนไหวของ ‘ใครบางคน’ ที่ใหญ่กว่านั้น “นนท์... นั่นมันอะไรคะ?” รินรดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “มีคนซ้อนแผนเรา... ปวีร์เป็นแค่เหยื่อล่อ” นนท์ลุกขึ้นยืนพลางคว้ามือรินรดาไว้แน่น สายตาคมกริบกวาดมองไปที่กระจกบานยักษ์ที่สะท้อนให้เห็นเฮลิคอปเตอร์สีดำสนิทจำนวนสามลำกำลังบินวนเหนือตึก พร้อมเสียงลำโพงที่ดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ “เกมที่พวกคุณภูมิใจน่ะ... มันเพิ่งจะเริ่มขึ้นต่างหาก” เสียงทุ้มต่ำปริศนาดังแทรกผ่านระบบเสียงของตึกเข้ามา ทำให้รินรดาและนนท์ต้องชะงักไปพร้อมกัน ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของคู่หูสุดแสบในตอนนี้นะคะ อย่าลืมคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไอศกรีมมินต์ช็อกด้วยนะคะ!