ความลับของระบบ

“ท่านประธานใหญ่แห่งสภาการเงินโลก... ส่งผมมารับท่านและคุณหนูรินรดา กลับไปรับตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้วครับ” เสียงทุ้มกังวานที่เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบในห้องทำงานส่วนตัวของเพนต์เฮوسต์หรูระดับเจ็ดดาว ไม่ได้ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงสง่าในชุดสูทสากลสีดำสนิทของชายแปลกหน้าผู้มาเยือนโค้งคำนับอย่างนอบน้อม ทว่าแววตานั้นกลับเต็มไปด้วยอำนาจล้นเหลือที่ยากจะต่อกร รินรดาที่กำลังยืนกอดอกอยู่ข้างกายของนนท์ถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาคู่สวยกวาดมองชายผู้นั้นตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความระแวดระวัง มือเรียวเล็กเอื้อมไปคว้าชายเสื้อสูทของชายหนุ่มข้างกายไว้โดยอัตโนมัติ “เดี๋ยวนะคะ... สภาการเงินโลกอะไรนั่น ฉันไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน แล้วจู่ๆ จะมาพาตัวเลขาของฉันกับฉันไปไหนกันคะ?” เสียงใสเอ่ยถามด้วยความไม่ไว้วางใจ แม้ภายนอกเธอจะดูเอาแต่ใจและปากจัด แต่ในยามวิกฤตเช่นนี้ สัญชาตญาณของคุณหนูตระกูลใหญ่กลับทำงานอย่างเฉียบคม นนท์ยกมือขึ้นสัมผัสหลังมือของรินรดาเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายสงบสติอารมณ์ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบจ้องมองชายผู้มาเยือนนิ่งสนิท ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกใดๆ ราวกับเขารู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าวันนี้จะต้องมาถึง “ไม่ต้องตกใจไปหรอกค่ะคุณริน” นนท์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับลึกล้ำเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา “ในเมื่อเขามาตามหาตัว ‘ตัวจริง’ แล้ว เราก็คงปฏิเสธไม่ได้หรอกค่ะ” ฉับพลันนั้น หน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะในสายตาของนนท์ก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจสูงสุดปลดล็อก — “การก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งสภาการเงินโลก”] [เงื่อนไข: ครอบครองอำนาจเศรษฐกิจเบ็ดเสร็จ และพาคู่หมั้น (รินรดา) เคียงบ่าเคียงไหล่สู่บัลลังก์มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง] [เวลาที่เหลือในการตัดสินใจ: 05:00 นาที] ดวงตาของนนท์หรี่ลงเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นบนระบบ ภารกิจนี้ไม่ใช่แค่การแก้แค้นปวีร์หรือตระกูลที่เคยเหยียบยยำเขาอีกต่อไป แต่มันคือการก้าวขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารทางเศรษฐกิจที่แท้จริง “ท่านครับ เวลาเหลือน้อยแล้ว...” ชายในชุดสูทเอ่ยย้ำ พร้อมกับยื่นกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทเปิดออก เผยให้เห็นตราสัญลักษณ์รูปมงกุฎเพชรประดับอัญมณีสีเลือด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งสภาการเงินโลก รินรดากวาดตามองตราสัญลักษณ์นั้นด้วยความตกตะลึง เธอกัดริมฝีปากแน่นอย่างใช้ความคิด ก่อนจะหันมามองหน้าชายหนุ่มที่อยู่เคียงข้างเธอมาตลอดช่วงเวลาที่ยากลำบาก “นนท์... นี่มันเรื่องอะไรกันคะ? คุณปิดบังอะไรฉันไว้อีกหรือเปล่าเนี่ย หึ! นายเลขาสุดเจ้าเล่ห์” แม้ปากจะต่อว่า แต่น้ำเสียงของเธอกลับสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความกังวล นนท์หันไปสบตากับหญิงสาว แววตาที่เคยมีความเยือกเย็นและซ่อนความเจ็บปวดไว้เบื้องลึก บัดนี้กลับฉายประกายความอบอุ่นและเด็ดเดี่ยวอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน “ฉันไม่เคยโกหกคุณค่ะคุณริน...” นนท์เอ่ยกระซิบเบาๆ น้ำเสียงนุ่มนวลทว่าทรงพลัง “เพียงแต่... โลกใบนี้มันกว้างเกินกว่าที่เราจะยอมเป็นแค่เบี้ยล่างให้พวกมันเหยียบย่ำยังไงล่ะคะ” ในวินาทีนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของนนท์ก็แผדเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อของ ‘ปวีร์’ อดีตเพื่อนรักที่หักหลังและพยายามทำลายทุกอย่างของเขา รินรดาก้มลงมองหน้าจอนั้น ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน “หึ! ไอ้สารเลวนั่นคงโทรมาเพื่อเยาะเย้ยเรื่องหุ้นล็อตสุดท้ายที่มันเพิ่งกว้านซื้อไปสินะคะ อยากรู้นักว่าถ้ามันรู้ว่าบริษัทที่มันพยายามฮุบ แท้จริงแล้วเป็นแค่เศษเงินในกระเป๋าของคนที่มันกำลังก้มหัวให้อยู่ หน้ามันจะทุเรศขนาดไหน” นนท์มุมปากหยักลื่นขึ้นเป็นรอยยิ้มร้ายกาจ รอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาวเยือกราวกับตกอยู่ในห้วงมหาสมุทรน้ำแข็ง เขายื่นมือไปกดรับสาย พร้อมกับเปิดสปีกเกอร์โฟนให้เสียงของอีกฝ่ายดังลั่นไปทั่วห้อง “ฮัลโหล! ไอ้นนท์ แกคงกำลังนั่งน้ำตาตกในอยู่ล่ะสิ มากราบตีนฉันตอนนี้ยังทันนะโว้ย! เพราะอีกสิบนาทีข้างหน้า ห้างของยัยคุณหนูรินรดาจะตกเป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แบบ!” เสียงหัวเราะเยาะสะใจของปวีร์ดังทะลุโทรศัพท์เข้ามาด้วยความลำพองใจ รินรดากำหมัดแน่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยคำพูดแซ่บๆ ให้สมกับความปากจัดของเธอ แต่นนท์กลับยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าหาไมโครโฟน ชายหนุ่มระบายยิ้มเย็นชาออกมาก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น่าเกรงขามที่สุดในชีวิต “ปวีร์คะ... นายแน่ใจเหรอคะว่ากำลังฮุบห้างอยู่... ไม่ใช่กำลังเซ็นใบประกาศิตไล่ออกจากวงการธุรกิจของตัวเองอยู่ห่างๆ” ปลายสายเงียบกริบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงตื่นตระหนกของปวีร์จะดังแทรกขึ้นมา “แก... แกพูดเรื่องอะไรวะ! หุ้นในมือฉัน... ทำไมจู่ๆ ระบบถึงแจ้งเตือนว่า... เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!” เสียงความโกลาหลจากปลายสายดังระรัว รินรดายิ้มกริ่มอย่างสะใจ ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับยามมองใบหน้าของชายหนุ่มที่เปี่ยมด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ นนท์ไม่ได้รอฟังคำแก้ตัวใดๆ อีก เขากดตัดสายทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะหันไปสบตากับชายในชุดสูทผู้เป็นตัวแทนของสภาการเงินโลก แล้วเอ่ยคำพูดที่ตัดสินชะตากรรมของโลกธุรกิจทั้งหมด “นำทางไปค่ะ... เรามีเรื่องต้องไปสะبบัญชีกับพวกที่เหลือให้มันจบๆ กันเสียที” ชายในชุดสูทโค้งรับด้วยความเคารพสูงสุด ก่อนที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์จะก้องกังวานขึ้นเหนือยอดตึกเพนต์เฮาส์ พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์สีทองที่สาดส่องลงมายังระเบียงห้อง ทว่า... ในวินาทีที่นนท์กำลังจะก้าวเดินออกไป ร่างสูงกลับชะงักฝีเท้าลง เมื่อหน้าจอระบบโฮโลแกรมตรงหน้าปรากฏข้อความสีแดงฉานขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย พร้อมเสียงแจ้งเตือนที่ทำให้หัวใจของเขาต้องกระตุกวูบ [คำเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบตัวตนที่แท้จริงของ ‘ผู้บงการลับ’ ที่อยู่เบื้องหลังการหักหลังทั้งหมด... และบุคคลนั้นกำลังยืนรอท่านอยู่ที่ปลายทาง... เธอกำลังถือ ‘สิ่งนั้น’ ไว้ในมือ] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ นินทาตัวร้ายไปพร้อมกับความฟินในตอนหน้ากันต่อได้เลยค่ะ!