ซื้ออิสรภาพด้วยตัวเลข

"ยอดหนี้คงค้างทั้งหมด สามสิบล้านเครดิต... ไม่มีต่อรอง และถ้าภายในวันนี้เธอหามาจ่ายไม่ได้ สัญญาผูกขาดแรงก์ A ของฟ้าใส จะตกเป็นของสมาคมฮันเตอร์โดยสมบูรณ์" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของรองประธานกิตติ ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องรับรองวีไอพีของสมาคมฮันเตอร์สาขาใหญ่ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความโลภและความเหยียดหยาม ขณะที่มองร่างระหงของหญิงสาวในชุดฮันเตอร์สีดำที่เต็มไปด้วยรอยฉีกขาดและคราบเลือด ฟ้าใสกำลังกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายด้วยความมั่นใจ บัดนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความคับแค้นใจ เธอยืนหยัดอยู่ได้ด้วยปลายดาบที่ปักค้ำพื้นไว้ แรงกดดันจากหนี้มหาศาลที่ถูกยัดเยียดอย่างไม่เป็นธรรม กำลังบดขยี้ศักดิ์ศรีของฮันเตอร์สาวผู้เคยค้ำจุนสมาคมแห่งนี้ "ผมบอกแล้วไง... ว่าดอกเบี้ยมันเดินทุกวินาที" กิตติกระยิ้มย่อง เดินเข้าไปใกล้ฟ้าใสพร้อมยื่นเอกสารสัญญาฉบับใหม่ที่เตรียมไว้ "เซ็นชื่อตรงนี้เสีย... แล้วเธอจะกลายเป็นแค่ฮันเตอร์รับใช้ใต้สังกัดของฉัน ไปตลอดชีวิต" "ฝันไปเถอะ..." ฟ้าใสเค้นเสียงลอดไรฟัน แม้ร่างกายจะบอบช้ำจากการต่อสู้ในดันเจี้ยนระดับ S เมื่อคืนจนแทบไม่เหลือแรง แต่จิตวิญญาณของเธอยังคงพยศ เธอไม่มีวันยอมก้มหัวให้ชายสารเลวคนนี้เด็ดขาด "ปากดีนักนะ! คิดว่าตัวเองยังเป็นฮันเตอร์แรงก์ A ผู้สูงส่งอยู่รึไง? รินทร์คู่หมั้นขยะของเธอก็กลายเป็นแค่เศษสวะพิการไปแล้ว แถมเธอยังเอาสมบัติทั้งหมดไปโปะหนี้ให้มันจนหมดตัว ตอนนี้เธอไม่เหลือใครที่จะช่วยได้อีกแล้ว!" กิตติแผדเสียงด้วยความโกรธ งื้อมือขึ้นเตรียมจะตบหน้าหญิงสาวเพื่อสั่งสอนให้หลาบจำ หมับ! ทว่า ฝ่ามือหยาบกร้านนั้นกลับถูกคว้าเอาไว้กลางอากาศอย่างแน่นหนา แรงบีบที่ทรงพลังจนกระดูกข้อมือของกิตติส่งเสียงลั่นกรอบราวกับกิ่งไม้แห้ง "ใครวะ?!" กิตติสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปหมายจะด่าทอ แต่เมื่อสบเข้ากับดวงตาสนธยาที่เย็นเยียบและล้ำลึกราวกับหลุมดำ ความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดก็พลันแข็งค้าง ร่างกายของรองประธานสมาคมสั่นเทิ้มโดยสัญชาตญาณเมื่อเผชิญหน้ากับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากร่างของชายหนุ่มผู้สวมเสื้อโค้ทสีดำสนิท "รินทร์..." ฟ้าใสเบิกตากว้างด้วยความตกใจและเป็นห่วง เธอรีบเอ่ยปราม "คุณ... คุณมาที่นี่ทำไม? รีบหนีไปซะ! พวกมันกำลังหาเรื่องคุณอยู่!" รินทร์หันกลับมามองคู่ชีวิตด้วยสายตาที่อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด เขาเอื้อมมือไปปัดเศษฝุ่นและเช็ดคราบเลือดที่มุมปากให้อย่างทะนุถนอม ความอบอุ่นที่ส่งผ่านปลายนิ้วทำให้หัวใจที่เหนื่อยล้าของฟ้าใสอุ่นวาบขึ้นมาทันที "ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมจะดูแลคุณเอง" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่มั่นคง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับกิตติที่กำลังกุมข้อมือตัวเองด้วยความเจ็บปวด "แก... แกเป็นไอ้สวะรินทร์นี่เอง! กล้าดียังไงมาทำร้ายเจ้าหน้าที่สมาคมระดับสูง?!" กิตติแผדเสียงกรีดร้องด้วยความอับอายท่ามกลางสายตาของเหล่าพนักงานและฮันเตอร์คนอื่นๆ ที่ยืนมุงดูอยู่รอบห้อง "รปภ.! จับมันโยนออกไป! แล้วเอาตัวนังฟ้าใสไปขังคุกใต้ดินฐานขัดขืนคำสั่ง!" สิ้นเสียงคำสั่ง รปภ. ฮันเตอร์แรงก์ B ร่างยักษ์สี่คนก้าวพรวดเข้ามาในห้อง รังจิตสังขารพุ่งทะยานเข้าใส่รินทร์หมายจะกดให้จมดิน แต่ทว่า... ชายหนุ่มไม่ได้แม้แต่จะชายตามอง ติ๊ง! [ระบบมหาเศรษฐีตรวจพบความประสงค์ในการใช้จ่ายฉุกเฉิน] [เป้าหมาย: เคลียร์หนี้สินทั้งหมดของ "ฟ้าใส" และซื้อสมาคมฮันเตอร์สาขานี้ให้กลายเป็นทรัพย์สินส่วนAตัว] [ยอดเงินที่ต้องชำระ: 35,000,000 เครดิต] [ทำ2การหักเงินจากบัญชีไร้ขีดจำกัด... สำเร็จ!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของรินทร์ พร้อมๆ กับที่เขาควักการ์ดสีดำสนิทฝังเพชรแท้ ออกมาถือไว้ในมืออย่างไม่รีบร้อน "หนี้สามสิบล้าน... กับค่าเสียเวลาอีกห้าล้าน รวมเป็นสามสิบล้านห้าแสนเครดิตสินะครับ" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่กลับดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบกริบ "รูดเต็มจำนวนครับ" กิตติหัวเราะลั่นออกมาทันที "ฮ่าๆๆ! ไอ้สวะสมองกลับ! แกเอาอะไรมาพูด บัตรเครดิตวงเงินต่ำเตี้ยเรี่ยดินของแกเนี่ยนะจะจ่าย...!" ปี๊บ! เสียงเครื่องรูดบัตรอิเล็กทรอนิกส์ของสมาคมดังขึ้นอย่างชัดเจน ไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้นพร้อมกับแถบกระดาษใบเสร็จที่พิมพ์ยาวเหยียดออกมาอย่างต่อเนื่อง พนักงานสาวที่ถือเครื่องรูดบัตรถึงกับหน้าซีดเผือก มือไม้สั่นเทาจนแทบทำเครื่องหล่นพื้น เมื่อหน้าจอแสดงยอดเงินคงเหลือในบัญชีของผู้ถือบัตร ซึ่งมีตัวเลขศูนย์ต่อท้ายยาวเหยียดจนนับไม่ถ้วน—มันคือความร่ำรวยระดับที่สามารถซื้อประเทศได้ทั้งประเทศ! "มะ... ไม่จริง..." กิตติพึมพำ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว ขาสั่นพับจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น รินทร์ก้าวเข้าไปหากิตติทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แรงกดดันมหาศาลจากเงินตราและพลังแรงก์ SSS ที่ถูกปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยวเดียว ทำให้ทุกคนในห้องแทบหยุดหายใจ ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างหูของรองประธานผู้ arrogant ด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เย็นยะเยือกถึงกระดูกดำ "ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป... ตึกสมาคมแห่งนี้เป็นของผมแล้ว และคนที่จะต้องไสหัวออกไปจากที่นี่... คือพวกคุณต่างหากล่ะครับ" รินทร์ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง โอบไหล่บางของฟ้าใสไว้แนบกายด้วยความภาคภูมิใจ ท่ามกลางเสียงฮือฮาและสายตาดั่งต้องมนต์สะกดของทุกคนที่มองมายังพวกเขา ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังจะไคลแม็กซ์ถึงขีดสุดนั้นเอง ประตูเหล็กกล้าทางเข้าห้องรับรองก็ถูกระเบิดออกเป็นจุล! ควันสีดำพวยพุ่งพร้อมกับร่างของเงาลึกลับในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มอันตรายที่มุมปาก "ช้าก่อนครับท่านประธานคนใหม่... ดูเหมือนว่าคุณจะยังลืมจ่าย 'หนี้ก้อนโตที่สุด' ที่ติดค้างไว้กับ 'สภาเงา' นอกกฎหมายนะสิครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — เงาฮันเตอร์ไร้เงา