กับดักมรณะกลางหุบเขา

"คิดว่ามีแค่พวกมันที่วางแผนซ้อนแผนงั้นเหรอ... เจ้าหนู หนี้แค้นเมื่อสี่ปีก่อน แกจำได้หรือเปล่า?" เสียงหัวเราะเยือกเย็นดังก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขาอัสดง ม่านหมอกสีเทาเข้มที่เคยปกคลุมพื้นที่ บัดนี้กลับกลายเป็นควันพิษสีม่วงเข้มส่งกลิ่นฉุนรุนแรง มันกัดกร่อนพื้นดินจนเกิดเสียงฟู่ราวกับน้ำราดลงบนเหล็กแดง รินทร์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแผ่นศิลาโบราณ ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อมองเงาร่างนับสิบที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืดมิด นำโดย 'กิตติ' อดีตหัวหน้ากิลด์เลือดอสูรผู้เคยหักหลังและถีบเขาลงไปในดันเจี้ยนรอยแยกมิติเมื่อสี่ปีก่อน "จำได้สิครับ... คนที่ส่งฉันไปตายในนรกวันนั้น ฉันไม่มีวันลืมหน้าสุนัขรับใช้แบบแกหรอก" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก ฟ้าใสที่ยืนเคียงข้างขยับตัวเข้ามาใกล้ เธอไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย มือเรียวกำด้ามดาบสั้นในมือแน่น ดวงตาคู่สวยฉายแววเด็ดเดี่ยวพร้อมปกป้องชายหนุ่มผู้เป็นดั่งดวงใจ แม้รอบกายจะถูกล้อมด้วยบาเรียเวทมนตร์ระดับ A ที่กำลังถูกควันพิษกัดกร่อนจนส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง "รินทร์... บาเรียนี้ต้านพิษวิญญาณได้อีกไม่ถึงสามนาทีครับ" ฟ้าใสกระซิบเตือน เสียงของเธอแม้จะสั่นเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ต่อเนื่อง แต่ยังคงมั่นคงหนักแน่น "ไม่ต้องห่วงครับฟ้าใส คนพวกนี้ไม่ได้มาเพื่อฆ่าเราให้ตายทันทีหรอก... พวกมันแค่อยากเห็นเราดิ้นรนเหมือนสุนัขจนตรอกต่างหาก" รินทร์ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวที่เย็นเฉียบของหญิงสาวไว้แน่น ถ่าย1ทอดความอบอุ่นผ่านฝ่ามือเพื่อบอกให้เธอรู้ว่าเขายังคงควบคุมทุกอย่างเอาไว้ได้เสมอ กิตติหัวลั่นด้วยความสะใจ ใบหน้าอัปลักษณ์ที่มีแผลเป็นยาวพาดผ่านดวงตาบิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้น "ปากดีไอ้สวะ! แกคิดว่ารอดมาจากดันเจี้ยนแรงก์ S ได้แล้วจะใหญ่ค้ำฟ้าหรือไง? ที่นี่คือ 'หุบเขาสิ้นสูญ' เขตอับสัญญาณที่ระบบมหาเศรษฐีบ้าบออะไรนั่นของแกไม่มีทางเชื่อมต่อได้หรอกเว้ย! ทางออกเดียวถูกปิดตายด้วยค่ายกลผนึกวิญญาณ รีบกราบเท้ากูแล้วคายสมบัติทั้งหมดออกมาซะ! ไม่งั้น... แม่สาวคนนี้จะได้ตายอย่างทรมานต่อหน้าต่อตาแก!" ลูกน้องนับสิบคนระเบิดเสียงหัวเราะเยาะหยัน พวกมันต่างมั่นใจว่าเหยื่อในกรงขังแห่งนี้ไม่มีทางหนีรอดไปได้ แรงกดดันจากค่ายกลเวทมนตร์กดทับลงบนไหล่จนกระดูกลั่นกรอบ รินทร์มองภาพนั้นด้วยสายตาสสมเพชเวทนา เขาส่ายหัวเบาๆ ราวกับกำลังมองเด็กน้อยเล่นขายของ "แกคิดว่าระบบของฉันทำงานเหมือนสัญญาณโทรศัพท์มือถือสินะครับ... น่าสมเพชจริงๆ ที่ชีวิตของแกยังติดอยู่แค่กรอบความคิดแบบเดิมๆ" ปลายนิ้วเรียวของรินทร์แตะลงเบาๆ ที่แหวนเงินเกลี้ยงบนนิ้วนางข้างซ้าย หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่คนภายนอกไม่มีวันมองเห็น ปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมเสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ *[ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์วิกฤตระดับสูงสุดในเขตอับสัญญาณ]* *[ระบบมหาเศรษฐี ทำการปลดล็อกฟังก์ชันพิเศษ: 'ทุนนิยมทะลวงมิติ' (Infinite Capital Bypass)]* *[เนื่องจากท่านถือครองบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด (Black Platinum Infinite Card) ค่าธรรมเนียมการทะลวงเขตอาคม = 1,000,000,000 เครดิต]* *[ท่านต้องการทำรายการชำระเงินทันทีหรือไม่? [ใช่ / ไม่ใช่]]* รินทร์ไม่แม้แต่จะลังเล เขากดเลือกคำว่า **[ใช่]** ในเสี้ยววินาที *เปรี้ยงงงงง!* ท้องฟ้าเหนือหุบเขาสิ้นสูญที่เคยปิดตายด้วยม่านพลังสีดำสนิท พลันเกิดรอยร้าวขนาดมหึมาขึ้นราวกับกระจกที่ถูกทุบด้วยค้อนยักษ์ เสียงคำรามกึกก้องราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูร้อนสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วบริเวณ ควันพิษสีม่วงสลายกลายเป็นไอในพริบตา แรงกดดันจากค่ายกลผนึกวิญญาณแตก 1กระจายไม่เหลือชิ้นดี แรงกระแทกจากการใช้เงินสดซื้อทางรอดสะท้อนกลับจนพวกของกิตติกระเด็นกระُดอนไปคนละทิศคนละทาง กิตติเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนลูกตาแทบทะลักออกจากเบ้า เขาสำลักเลือดออกมาคำโตเมื่อคลื่นพลังงานสีทองพัดผ่านร่าง "มะ... เป็นไปได้ยังไง! นั่นมันค่ายกลโบราณมูลค่าร้อยล้านนะเว้ย! แกทำลายมันได้ยังไงในพริบตาเดียว!" รินทร์ก้าวเท้าเดินผ่านม่านควันจางๆ ออกมาอย่างสง่างาม เงาร่างของชายหนุ่มทาบทับลงบนร่างที่กำลังสั่นเทาของกิตติ เขาก้มลงมองอดีตหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยสายตาที่เยียบเย็นดั่งน้ำแข็งในฤดูหนาว "เงินซื้อได้ทุกอย่างครับกิตติ... แม้กระทั่งทางออกที่พวกแกคิดว่าไม่มีวันมีอยู่จริง" รินทร์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สะท้อนประกายแสงระยิบระยับขึ้นมาคีบไว้ระหว่างนิ้ว ชายหนุ่มปัดมันเบาๆ ในอากาศ ราวกับกำลังถือใบเสร็จรับเงินค่าขนมราคาถูก ทว่าในสายตาของกิตติและพรรคพวก มันกลับน่ากลัวยิ่งกว่าคมดาบมรณะ ก่อนที่กิตติจะได้อ้าปากพูดอะไร เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ทหารรุ่นพิเศษเกราะไทเทเนียมลำเบ้อเริ่มก็ดังกระหึ่มเหนือยอดเขา สปอตलाइटยักษ์ส่องตรงลงมาอาบร่างของรินทร์และฟ้าใส ประดุจกษัตริย์ที่กำลังเสด็จกลับเข้าสู่วังหลวง ทว่า สิ่งที่ทำให้กิตติถึงกับเข่าทรุดและหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ ไม่ใช่เครื่องบินรบราคาแพงลิบลิ่วลำนั้น... แต่เป็นเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดสูทสากลราคาแพง ที่ก้าวลงมาจากบันไดเชือกพร้อมกับเอกสารลับตราประทับสีแดงฉานในมือ พร้อมโค้งคำนับให้รินทร์อย่างนอบน้อม "ท่านประธานครับ... ทางเราได้ทำการซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์เลือดอเสูรเสร็จสิ้นแล้ว และตอนนี้... คำสั่งขับไล่พวกมันออกจากสมาคมฮันเตอร์มีผลบังคับใช้ในอีกสามวินาทีนี้ครับ" ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมานะครับ