แผนซ้อนแผนของศัตรู

"พวกมันกำลังขุดหลุมฝังศพให้เรา... แต่เสียดายที่ลืมไปว่า เจ้าของสุสานตัวจริงในประเทศนี้ ตอนนี้คือพวกเราต่างหากล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำของรินทร์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของสมาคมฮันเตอร์ แสงไฟสีส้มสลัวสาดกระทบใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น บนโต๊ะหินอ่อนตรงหน้าเต็มไปด้วยเอกสารลับ โครงการจัดส่งฮันเตอร์แรงก์ต่ำลงสู่ 'ดันเจี้ยนปิดตาย (Dead Zone)' ระดับ S ที่ถูกเซ็นอนุมัติด้วยลายเซ็นปลอมแปลงและตราประทับของคณะกรรมการบริหารสมาคมชุดเก่า ฟ้าใส ฮันเตอร์สาวแรงก์ A ที่นั่งอยู่เคียงข้าง เม้มริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตฉายแววโกรธเกรี้ยวเมื่อกวาดสายตาอ่านรายชื่อฮันเตอร์นับร้อยชีวิตที่ถูกใช้เป็น 'เครื่องบูชา' ในแผนการชั่วร้ายครั้งนี้ มือเรียวบางกำเข้าหากันจนข้อต่อขาวโพลน "คนพวกนั้น... ทั้งที่พวกมันกินอิ่มนอนหลับบนคราบน้ำตาของฮันเตอร์ระดับล่างมานานหลายปี แต่พวกมันยังกล้าใช้แผนการกวาดล้างนี้เพื่อปิดปากคุณรินทร์อีกหรือคะ... เอ๊ย... อีกหรือครับ" ฟ้าใสรีบแก้คำพูดตัวเองด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อเผลอใช้สรรพนามผิด รินทร์หลุดหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมืออันสั่นเทาของเธอไว้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านเข้ามาในใจ ทำให้ความตึงเครียดในอกของหญิงสาวค่อยๆ คลายลง "ไม่ต้องห่วงไปหรอกครับฟ้าใส คนที่คิดจะเล่นเกมสกปรกกับเจ้าของสมาคมคนใหม่ ย่อมต้องเตรียมใจที่จะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั่งลมหายใจของตัวเอง" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้นที่แม้แต่ฮันเตอร์ระดับ A อย่างฟ้าียังต้องขนลุกซู่ เหตุการณ์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังคงสั่นคลอนโลกใต้ดินของฮันเตอร์ไม่หยุดหย่อน เมื่อระบบมหาเศรษฐีแจ้งเตือนการทำธุรกรรมมูลค่าห้าแสนล้านบาทสำเร็จ และส่งมอบกรรมสิทธิ์ 100% ของสมาคมฮันเตอร์ให้แก่เขาแต่เพียงผู้เดียว บัดนี้ รินทร์ไม่ใช่ฮันเตอร์ไร้ค่าที่ถูกเหยียดหยามอีกต่อไป แต่เขาคือ "ประธานใหญ่" ผู้กุมชะตากรรมของคนนับแสนในมือ ในขณะเดียวกัน ที่ห้องประชุมใหญ่ชั้นบนสุดของสมาคม บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและรอยยิ้มแห่งชัยชนะปลอมๆ "ฮ่าๆๆๆ! แผนการส่งไอ้สวะรินทร์กับนังตัวดีนั่นลงไปในดันเจี้ยนปิดตายระดับ S ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว?" เสียงหัวเราะเย้ยหยันของ 'กิตติ' รองประธานสมาคมผู้ทรงอิทธิพลดังลั่นห้อง เขากำลังจิบค็อกเทลราคาแพงในมืออย่างสบายใจเฉิบ โดยมีเหล่าคณะกรรมการและหัวหน้ากิลด์ใหญ่ร่วมโต๊ะพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม "เรียนท่านรองประธาน ทุกอย่างเรียบร้อยไร้ที่ติครับ" หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษโค้งตัวคำนับ "เราหลอกล่อให้พวกมันรับภารกิจกวาดล้างมอนสเตอร์ในโซนสีแดง 04 ซึ่งเป็นดันเจี้ยนปิดตายที่ระบบประตูถูกตัดขาดจากภายนอกโดยสมบูรณ์ ไม่มีทางที่พวกมันจะมีชีวิตรอดกลับมาเห็นเดือนเห็นตะวันได้แน่นอนครับ แถมเรายังสามารถโบ้ยความผิดให้เป็นอุบัติเหตุจากการทำภารกิจล้มเหลวได้อีกด้วย" "ดีมาก!" กิตติยิ้มกริ่มจนตาหยี ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความโลภและความกระหายอำนาจ "ไอ้เด็กนั่นมันบังอาจอาจหาญเข้ามาขวางทางผลประโยชน์มหาศาลของเรา มันสมควรตายตั้งแต่ตอนที่ถูกริบทรัพย์แล้ว การส่งมันไปตายในดันเจี้ยนปิดตายคือความเมตตาเดียวที่เรามอบให้ได้... พรุ่งนี้เช้า เมื่อข่าวการตายของพวกมันแพร่สะพัดออกไป หุ้นของกิลด์เราก็จะพุ่งทะยาน และไม่มีใครกล้าขัดขวางพวกเราอีกต่อไป!" เสียงหัวเราะอย่างลำพองใจของกลุ่มคนมีอิทธิพลดังประสานกันก้องห้องประชุม พวกเขาต่างคิดว่าแผนการอันแยបคายนี้ไร้รอยรั่วและไม่มีวันผิดพลาด โดยหารู้ไม่ว่า ทุกคำพูด ทุกการเคลื่อนไหว และทุกการทุจริตของพวกมัน ถูกบันทึกภาพและเสียงไว้ด้วยระบบอัจฉริยะที่เชื่อมตรงเข้าสู่สมองของรินทร์อย่างไร้รอยต่อ ภายในห้องลับชั้นใต้ดิน รินทร์มองภาพเหตุการณ์บนจอโฮโลแกรมตรงหน้าที่ฉายภาพกลุ่มกิตติกำลังเฉลิมฉลองล่วงหน้า มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจที่เหนือกว่า "พวกมันกำลังสนุกกับการขุดหลุมฝังศพให้เราสินะครับ..." รินทร์พึมพำเบาๆ ก่อนจะหันมามองฟ้าใสที่ยืนเคียงข้างด้วยสายตานุ่มนวล "เตรียมตัวให้พร้อมนะครับฟ้าใส พรุ่งนี้เช้า เราจะไปร่วมงานเลี้ยงต้อนรับที่พวกมันจัดไว้ให้... ในฐานะ 'เจ้าของบ้าน' คนใหม่ ที่จะมาทวงคืนทุกอย่างทั้งต้นทั้งดอก" ฟ้าใสสูดหายใจเข้าลึก and พยักหน้ารับด้วยความเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม ดวงตาของเธอเปล่งประกายความเด็ดเดี่ยว ไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความสะใจที่จะได้เห็นหน้าพวกสุนัขจิ้งจอกจอมปลอมเหล่านั้นต้องคุกเข่าร้องขอชีวิต ทว่า ในขณะที่รินทร์กำลังจะกดสั่งการระบบเพื่อเริ่มแผนการตบหน้าครั้งประวัติศาสตร์ จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ดังสนั่นไปทั่วทั้งตึกสมาคม! *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! - แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบการบุกรุกจากสิ่งมีชีวิตระดับวิกฤต (SSS-Class) ที่ไม่ได้ลงทะเบียน และ... ประตูมิติของดันเจี้ยนปิดตายชั้นใต้ดินกำลังถูกบังคับเปิดจาก 'ด้านนอก' โดยบุคคลปริศนา!* รินทร์หรี่ตาลงทันที สัญชาตญาณฮันเตอร์พุ่งพล่าน รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปกับตา เมื่อประตูเหล็กกล้าของห้องลับค่อยๆ ถูกบิดงอด้วยพละกำลังมหาศาล พร้อมกับเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวพ้นความมืดเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ... "คิดว่ามีแค่พวกมันที่วางแผนซ้อนแผนงั้นเหรอ... เจ้าหนู หนี้แค้นเมื่อสี่ปีก่อน แกจำได้หรือเปล่า?" (ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจครั้งนี้ด้วยกันนะครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา)