เมื่อความดีความชอบคือยอดวิว

กลิ่นอายความอับชื้นของหินผาผสมกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ในดันเจี้ยนระดับบีคือสิ่งเดียวที่ลูมิน่าในชุดเกราะอัศวินศักดิ์สิทธิ์กำลังเผชิญอยู่ ณ วินาทีนี้ ทว่า สิ่งที่ทำให้คิ้วเรียวขมวดมุ่นจนแทบจะผูกกันได้ ไม่ใช่ฝูงกอบลินกลายพันธุ์ที่นอนเรียงรายอย่างไร้ลมหายใจอยู่เบื้องหลัง แต่เป็นสมาร์ตโฟนหน้าจอเรืองแสงในมือของชายหนุ่มสวมฮู้ดสีดำต่างหาก "ริน... คุณช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับว่า ภาพที่คุณกำลังถือไม้เซลפיอัดคลิปซากกอบลิน แล้วทำเสียงพากย์ว่า 'คุณลูกค้าครับ สภาพกระดูกของน้องๆ เหล่านี้ยังแข็งแรงดี การันตีด้วยคุณภาพแคลเซียมจากใต้ดิน' มันคืออะไรกันแน่?" น้ำเสียงของอัศวินสาวผู้เคร่งครัดเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่าย เธอปาดเหงื่อออกจากหน้าผากด้วยหลังมือข้างที่ไม่ได้ถือดาบยาว แม้ภารกิจปราบปรามดันเจี้ยนรกร้างแห่งนี้จะสำเร็จลุล่วงด้วยดีตามมาตรฐานของสมาคมนักผจญภัย แต่หน้าที่เสริมที่หัวหน้าเนโครแมนเซอร์ของเธอเพิ่งริเริ่มขึ้นเมื่อสามสิบนาทีก่อน ดูจะเกินขีดจำกัดความเข้าใจของสามัญชนคนธรรมดาไปเสียหน่อย รินหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมกริบทอประกายระยิบระยับอย่างคนที่มีแผนการใหญ่ในหัว เขาปัดฝุ่นออกจากเสื้อคลุมแล้วก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับยื่นหน้าจอที่มีตัวเลขยอดผู้ชมพุ่งกระฉูดให้เธอได้เห็น "มันคือการปรับตัวเข้าสู่ยุคดิจิทัลอย่างไรล่ะครับ คุณลูมิน่า ลองดูนี่สิครับ ยอดวิวในช่อง 'เนโครแมนเซอร์สายปั่น' ของเราตอนนี้พุ่งทะลุห้าหมื่นวิวภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที แถมยังมีคอมเมนต์เริ่มถามหาพิกัดร้านขายน้ำยาฟื้นฟูมานาและโครงกระดูกอเนกประสงค์ที่เราสต็อกไว้แล้วด้วยนะ" ลูมิน่ากวาดสายตามองหน้าจออย่างไม่ค่อยเชื่อสายตา ตัวเลขจำนวนผู้ติดตามที่เพิ่มขึ้นเป็นวินาที กับคอมเมนต์ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของเหล่าเกมเมอร์และนักผจญภัยรุ่นใหม่ ทำให้เธอปฏิเสธความจริงข้อนี้ไม่ได้เลยว่า วิธีการหาทุนทำธุรกิจสุดแหวกแนวของชายหนุ่มคนนี้กำลังได้ผล "นี่เรากำลังทำธุรกิจอุปกรณ์เวทมนตร์และบริการเนโครแมนซอร์นะครับ ไม่ใช่สำนักพิมพ์หรือช่องสตรีมเมอร์บันเทิง... อีกอย่าง การเอาซากมอนสเตอร์มาทำคอนเทนต์เต้นประกอบเพลงรีลส์ มันไม่ดูเป็นการไม่ให้เกียรติผู้ล่วงลับไปหน่อยหรือครับ?" ลูมิน่าถอนหายใจยาวเหยียด พลางเก็บดาบเข้าฝักด้วยความระอา "โอ้ ไม่เลยครับคุณลูมิน่า ในทางตรงกันข้าม นี่คือการให้เกียรติพวกเขาสูงสุดต่างหาก ลองคิดดูสิครับว่า ถ้าโครงกระดูกเหล่านี้ไม่ได้มาออกกล้องเรียกยอดไลก์ พวกมันก็คงนอนเหงาอยู่ในดันเจี้ยนที่ไม่มีใครเดินผ่านไปมาเป็นปีๆ การที่ผมนำเสนอพวกเขาสู่สายตาชาวโลก ทำให้พวกเขา, เอ่อ... ได้กลายเป็นเซเลบแห่งโลกใต้ดินเชียวนะครับ" รินหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเปลี่ยนท่าทางเป็นจริงจังขึ้นเมื่อมองลึกเข้าไปในโถงดันเจี้ยนชั้นลึกที่มืดสนิท บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไป ความเงียบงันเข้าปกคลุมจนได้ยินเสียงหยãดน้ำที่ตกลงกระทบพื้นหิน ไอเย็นยะเยือกพัดผ่านข้อเท้าของทั้งคู่จนลูมิน่าต้องเผลอกำด้ามดาบแน่นโดยสัญชาตญาณ "แต่พูดก็พูดเถอะครับ..." รินหุบยิ้ม ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงกระแสมานาที่ผิดปกติ "คอนเทนต์ที่เราทำเมื่อกี้ อาจจะไปสะกิดใจใครบางคนเข้าจริงๆ แล้วก็ได้" พรึบ! คบเพลิงเวทมนตร์ตามผนังดันเจี้ยนที่ควรจะสว่างไสว กลับดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดกลืนกินทัศนียภาพเบื้องหน้าในพริบตาเดียว เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบกำลังดังสะท้อนก้องมาจากความมืดมิดเบื้องลึก มันไม่ใช่เสียงย่างก้าวของมอนสเตอร์ระดับต่ำอย่างกอบลินหรือออร์คทั่วไป แต่เป็นเสียงเกราะเหล็กกระทบพื้นหินที่เปี่ยมไปด้วยวินัยและความกระหายเลือด "ระวังตัวด้วยครับ!" ลูมิน่าก้าวขึ้นมาขวางหน้าพาร์ทเนอร์หนุ่มตามสัญชาตญาณอัศวิน แสงสีทองเรืองรองขึ้นจากฝ่ามือของเธอพร้อมกับการปรากฏตัวของบาเรียศักดิ์สิทธิ์รูปทรงโล่ รินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากลับยกมือขึ้นปัดหน้าจอสมาร์ตโฟนในมือเบาๆ เพื่อเปิดโหมดบันทึกภาพในที่มืดสนิท เลนส์กล้องจับภาพไปยังความมืดเบื้องหน้า เผยให้เห็นเงาร่างของอัศวินเกราะดำสนิทกลุ่มหนึ่งที่เดินเรียงหน้ากระดานออกมา ดวงตาสีแดงฉานใต้หมวกเหล็กจดจ้องมาที่พวกเขาด้วยความอาฆาตมาดร้าย แต่วินาทีที่แสงจากหน้าจอโทรศัพท์สาดกระทบสัญลักษณ์บนอกเสื้อเกราะของพวกมัน รินก็เบิกตากว้างเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้งราวกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งค้นพบของเล่นชิ้นใหม่ "อ๋อ... หน่วยกวาดล้างลับของสมาคมเวทมนตร์หลวงนี่เองครับ..." รินพึมพำเบื้องหลังไหล่ของอัศวินสาว "ดูท่าทางว่า คอนเทนต์ 'การรีวิวบุกรุกพื้นที่หวงห้าม' ของเราในค่ำคืนนี้ จะมียอดวิวทะลุหลักล้านแน่ๆ ครับคุณลูมิน่า" ทว่า ก่อนที่ลูมิน่าจะได้เอ่ยปากบ่นถึงความบ้าบิ่นของเขา เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตจากระบบเนโครแมนเซอร์ส่วนตัวก็ดังขึ้นในหัวของริน พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นกลางอากาศ [ระบบตรวจพบเป้าหมายระดับภัยพิบัติ: "แม่ทัพโครงกระดูกแห่งสนธยา" กำลังเชื่อมต่อสัญญาณเข้าสู่ไลฟ์สตรีมของคุณ] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการผจญภัยสุดปั่นป่วนครั้งนี้ด้วยนะครับ!