เสียงเหรียญทองกระทบลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเนื้อหนาดัง *กริ๊ง* สองครั้ง มันไม่ใช่เสียงที่ไพเราะน่าฟังสำหรับรินเลยแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม สำหรับเนโครแมนเซอร์หนุ่มผู้บริหารจัดการดันเจี้ยนแห่งนี้ เสียงนั้นเปรียบเสมือนระฆังเตือนภัยที่ดังขึ้นในยามวิกาล
"ห้าร้อยเหรียญทอง… สำหรับค่าตั๋วเข้าชมรอบพิเศษแบบเหมาโซนชั้นใต้ดินทั้งหมด นี่คือข้อเสนอจากสมาคมนักผจญภัยเขตตะวันตกครับ คุณริน"
ชายหนุ่มในชุดเกราะหนังชั้นดีสลักตราสัญลักษณ์รูปดาบไขว้กับใบไม้แห่งพันธสัญญาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบสนดุจผิวน้ำในบึงใหญ่ ทว่าแววตากลับคมกริบราวกับพญาอินทรีย์ที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรง เขาคือ "คาร์ล" อดีตหัวหน้าหน่วยกวาดล้างระดับตำนานผู้ผันตัวมาเป็นผู้ประเมินดันเจี้ยนอิสระ และในตอนนี้ เขากำลังยืนอยู่ใจกลางห้องโถงต้อนรับของดันเจี้ยนที่ขึ้นชื่อว่าไร้สาระที่สุดในอาณาจักร
รินถอนหายใจเบาๆ เขายังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พนักสูงบุด้วยกำมะหยี่สีแดงเข้ม ปลาย นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะช้าๆ ดวงตาส색นิลกาฬมองกองเหรียญทองตรงหน้าสลับกับใบหน้าเรียบเฉยของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ
"ผมเกรงว่าผมคงต้องปฏิเสธข้อเสนอนั้นนะครับ คุณคาร์ล" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด "ดันเจี้ยน 'สุสานสราญรมย์' ของเราไม่ได้มีนโยบายขายสิทธิ์ขาดในการเคลียร์ชั้นให้ใครเป็นพิเศษ นักผจญภัยทุกคนต้องเข้ามาเผชิญหน้ากับระบบการจัดการทรัพยากรบุคคลของเราอย่างเท่าเทียมกัน ไม่มีอภิสิทธิ์ชน ไม่มีเส้นสายครับ"
คาร์ลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด
"เท่าเทียมงั้นหรือครับ? หรือว่าคุณแค่กลัวว่าดันเจี้ยนหน้าใหม่อย่างคุณ จะรับมือกับ 'มืออาชีพ' ของจริงไม่ไหวกันแน่" คาร์ลโน้มตัวไปข้างหน้า มือประสานกันบนโต๊ะ "ข่าวลือหนาหูว่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนของคุณไม่ได้ถูกฆ่า แต่พวกมันถูกจ้างวานให้ทำงาน… น่าขันสิ้นดี สถานที่แห่งนี้กำลังทำลายเกียรติภูมิของนักผจญภัยรุ่นเก่า วันนี้ผมจึงมาในฐานะตัวแทนของสมาคม เพื่อพิสูจน์ว่าดันเจี้ยนปาินหาริย์ของคุณมันก็แค่ละครสัตว์ราคาถูก"
บรรยากาศในห้องโถงพลันอึมครึมลงทันที ลูมิน่า ซึ่งยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่มุมห้อง ขยับตัวเล็กน้อย แววตาของอัศวินสาวฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ของเธอส่งเสียงกระทบกันเบาๆ ยามที่เธอขยับก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน
"ระวังคำพูดของคุณด้วย คาร์ล" ลูมิน่าเอ่ยเสียงเย็นเยียบ แรงกดดันออร่าศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวเย็นเฉียบลงหลายองศา "สถานที่แห่งนี้ดำเนินกิจการภายใต้กฎหมายการค้าและได้รับใบอนุญาตถูกต้องจากสภาเวทมนตร์ การที่คุณดูหมิ่นระบบการบริหารของเรา เท่ากับคุณกำลังท้าทายอำนาจของสภาด้วยเช่นกัน"
คาร์ลเหลือบมองอัศวินสาวผู้เคยสังกัดกองอัศวินศักดิ์สิทธิ์หลวง แววตาของเขาฉายแววประหลาดใจเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเย้ยหยันที่หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม
"โอ้… ท่านลูมิน่า ผู้ตรวจการผู้เคร่งครัด ไหงท่านถึงมาลดตัวลงเป็นลูกน้องของเด็กเมื่อวานซืนคนนี้ไปได้ล่ะครับ หรือว่ามนต์ดำของเนโครแมนเซอร์มันช่างหอมหวานจนทำให้ท่านหลงลืมอุดมการณ์ของแสงสว่างไปเสียแล้ว"
"พอแค่นั้นแหละครับ ลูมิน่า" รินยกมือขึ้นห้ามปรามคู่คิดสาวด้วยรอยยิ้มอบอุ่น รินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อคลุมสีเข้มของตนให้เรียบร้อย สายตาของเขามองตรงไปยังคาร์ลด้วยความสงบนิ่งที่น่ากลัว
ในฐานะเนโครแมนเซอร์ที่มองเห็นโครงสร้างวิญญาณและระบบภายในของดันเจี้ยน รinรู้ดีว่าคาร์ลไม่ได้มาเพียงลำพัง ด้านหลังของอดีตผู้กล้าผู้นี้ มีจิตสังหารอันเข้มข้นซ่อนอยู่ถึงห้าสาย ซึ่งกำลังซุ่มซ่อนตัวอยู่หลังม่านเวทมนตร์พรางตาบริเวณทางเข้าชั้นที่หนึ่ง
*พวกมืออาชีพจากกองกำลังรับจ้างเงาโลหิตสินะ… สมาคมไม่ได้ส่งเขามาแค่คนเดียวจริงๆ ด้วย* รinคิดในใจอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลแผนการรับมือในเสี้ยววินาที
"ในเมื่อคุณคาร์ลยืนกรานที่จะพิสูจน์ความจริง ผมในฐานะผู้จัดการดันเจี้ยนก็คงต้องสนองนี้ดให้ตามระเบียบครับ" รินผายมือออกกว้าง เชิญชวนด้วยท่าทางของสุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อม "เชิญครับ! ทางเรายินดีต้อนรับทีมมืออาชีพของคุณสู่ 'สุสานสราญรมย์' รอบพิเศษแบบ Non-stop แต่มีข้อแม้ข้อเดียว..."
คาร์ลหรี่ตาลง "ข้อแม้อะไร?"
รินยิ้มกริ่ม แววตาเจ้าเล่ห์ฉายประกายระยิบระยับ "เนื่องจากนี่เป็นการท้าทายจากมืออาชีพ หากพวกคุณสามารถเคลียร์ไปจนถึงชั้นที่สิบลingได้โดยไม่มีใครเสียชีวิต… ผมจะมอบสิทธิ์การถือหุ้นสิบลำดับแรกของดันเจี้ยนให้ฟรีๆ เลยครับ แต่ถ้าหากพวกคุณ *พ่ายแพ้*… ทีมของคุณทั้งหมดจะต้องเซ็นสัญญาจ้างงานเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยพาร์ทไทม์ให้ผมเป็นเวลาสามปี โดยไม่รับค่าจ้าง"
คาร์ลนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น
"ฮ่าๆๆ! สามปีไม่มีค่าจ้างงั้นรึ? ช่างกล้าพูดนักเด็กน้อย! ตกลง! ผมรับคำท้า! หวังว่าดันเจี้ยนปาหี่ของคุณจะมีดีมากกว่าแค่คำคุยนะ"
คาร์ลสะบัดผ้าคลุมหันหลังเดินนำลูกทีมพุ่งตรงไปยังประตูวาร์ลประจำชั้นทันทีโดยไม่รอช้า ร่างของอดีตผู้กล้าหายลับเข้าไปในแสงสีฟ้าของวงเวียนเคลื่อนย้ายตามด้วยลูกน้องเงาโลหิตอีกห้าคน
ภายในห้องโถงกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ลูมิน่าหันมามองหน้ารินด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"คุณริน… คุณสติดีอยู่หรือเปล่า การมอบสิทธิ์ถือหุ้นให้คนนอก แถมยังเดิมพันด้วยกำลังคนขนาดนั้น มันเสี่ยงเกินไปนะ! คาร์ลคนนั้นคือนักผจญภัยระดับแรงก์ S ที่เคยสังหารมอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติมาแล้วด้วยตัวคนเดียวนะครับ!"
รินหันมายิ้มกว้างให้ลูมิน่า พร้อมกับหยิบแก้วชาขึ้นมาจิบอย่างใจเย็น
"ไม่ต้องห่วงไปหรอกครับ ลูมิน่า… คุณก็รู้ว่ามอนสเตอร์ในชั้นที่ลึกกว่านี้ไม่ได้มีแค่โครงกระดูกกิ๊กก๊อกเสียหน่อย" รินวางแก้วชาลง เสียงกระทบจานรองดังเบาๆ "อีกอย่าง… ผมเพิ่งอัปเกรดระบบ 'สวัสดิการพนักงาน' และเพิ่มฟังก์ชัน 'แรงจูงใจด้วยโบนัสคอมโบ' ให้กับพวกซอมบี้แผนกต้อนรับไปเมื่อวานนี้เอง"
รินก้าวเดินไปที่หน้าจอผลึกมานาหลัก ภาพจากกล้องวงจรปิดเวทมนตร์ทั่วทั้งดันเจี้ยนเริ่มฉายภาพการบุกรุกของทีมคาร์ลให้เห็นทีละชั้น คาร์ลและลูกทีมกำลังก้าวเข้าสู่เขตแดนของชั้นที่สาม ซึ่งเป็นอาณาเขตของ "ราชوสีห์โครงกระดูกติดเกราะทองคำ" และผองเพื่อนก็อบลินนักบัญชีผู้รักความสะอาด
"พวกเขากำลังจะรู้ซึ้งถึงความแตกต่างระหว่าง 'การฆ่ามอนสเตอร์เพื่อเคลียร์ดันเจี้ยน' กับ 'การเข้าไปรบกวนเวลาทำงานของพนักงานออฟฟิศที่กำลังหัวร้อน'" รinหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาสีมรกตทอประกายสนุกสนาน
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบดันเจี้ยนหลักก็ดังขึ้นก้องอยู่ในหัวของริน เสียงนั้นไม่ได้มาจากระบบปกติ แต่มันคือเสียงประกาศเตือนภัยระดับสูงสุดที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนตั้งแต่เปิดร้านมา
[ติ๊ง! ตรวจพบการแทรกแซงระบบภายนอก!]
[คำเตือน: ผู้บุกรุก "คาร์ล" ทำการปลดผนึกไอเทมต้องห้ามระดับตำนาน "ศิลาผนึกมารอสูร"]
[เงื่อนไขดันเจี้ยนเปลี่ยนแปลงฉับพลัน: มอนสเตอร์ทุกตัวในชั้นที่ 1 ถึง 5 เข้าสู่โหมด "คลุ้มคลั่งขั้นสูงสุด" และบอสลับประจำชั้นที่ 6 "มังกรกระดูกทมิฬโบราณ" ได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นก่อนกำหนด!]
รินที่กำลังจิบชาอย่างสบายใจถึงกับชะงักค้าง รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะเมื่ออ่านรายละเอียดแจ้งเตือนบรรทัดสุดท้าย
[ประกาศเพิ่มเติม: บอสลับตนนี้ไม่ได้ถูกควบคุมโดยระบบดันเจี้ยนอีกต่อไป… และมันกำลังมุ่งหน้าตรงไปยังห้องทำงานของผู้จัดการโดยตรง!]
ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" คนนี้ด้วยนะครับ!
เนโครแมนเซอร์สายปั่นกับดันเจี้ยนที่ไม่มีใครอยากลง•ตอนที่ 17
การท้าทายจากอดีตผู้กล้า
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เนโครแมนเซอร์สายปั่นกับดันเจี้ยนที่ไม่มีใครอยากลง นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!