ตัวเลขสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นบนแผ่นศิลาประกาศอันดับกลางเมืองหลวง ไม่ได้เป็นเพียงแค่สัญลักษณ์ของความสำเร็จ แต่มันคือประกาศิตที่สั่นคลอนโครงสร้างเศรษฐกิจเวทมนตร์ของมหานครแห่งนี้ทั้งระบบ
"อันดับหนึ่ง... ดันเจี้ยนระดับ E 'ซากปรักหักพังใต้โบสถ์ร้าง' ของบริษัท 'เนโคร-เซอร์วิส แอนด์ คอนซัลตันท์'?"
เสียงพึมพำด้วยความไม่อยากเชื่อของพ่อค้าอาวุธเวทมนตร์คนหนึ่งดังขึ้น ท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียดกันเข้ามามุงดูบอร์ดจัดอันดับประจำสัปดาห์ ดวงตาทุกคู่เบิกกว้างจ้องมองตัวเลขผลกำไรและอัตราความพึงพอใจของนักผจญภัยที่พุ่งทะยานแซงหน้าดันเจี้ยนระดับ S ของกิลด์ใหญ่ไปอย่างไร้ร่องรอย
รินยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนสีขาวอยู่ไม่ไกลจากจุดนั้น มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างคนอารมณ์ดี ในชุดสูทพ่อค้าเวทมนตร์ตัดเย็บประณีตที่ผสมผสานกลิ่นอายของความตายเข้ากับความน่าเชื่อถือทางธุรกิจได้อย่างลงตัว เขาหมุนปากกาขนนกในมือเล่นอย่างสบายอารมณ์
ข้างกายเขาคือลูมิน่า อัศวินศักดิ์สิทธิ์ในชุดเกราะเงินขัดเงางามวับ แม้ภายนอกเธอจะพยายามรักษาท่าทีสำรวมและเคร่งครัดตามแบบฉบับผู้ผดุงความยุติธรรม แต่รอยกระตุกที่มุมปากและเม็ดเหงื่อผุดพรายบนขมับของเธอก็ฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังตื่นเต้นกับตัวเลขผลประกอบการจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่
"นี่มัน... บ้าไปแล้วริน" ลูมิน่ากระซิบเสียงลอดไรฟันด้วยความตกตะลึง ขณะกวาดสายตาอ่านรายงานยอดรายได้สุทธิประจำเดือนที่เพิ่งรีเฟรชผ่านหน้าต่างระบบ "พวกเราทำให้มอนสเตอร์โครงกระดูกผันตัวมาเป็นพนักงานต้อนรับและพนักงานนวดแผนโบราณในดันเจี้ยน จนทำรายได้แซงหน้าดันเจี้ยนปราบมังกรเนี่ยนะ? สภาอัศวินจะต้องเรียกตัวฉันไปสอบสวนเรื่องศีลธรรมอันดีงามแน่ๆ"
"อย่ากังวลไปเลยครับคุณลูมิน่า ในโลกยุคปัจจุบัน ลูกค้าไม่ได้ต้องการแค่การต่อสู้ที่นองเลือดและเสี่ยงตายจนชุดเกราะพังหรอกครับ สิ่งที่พวกเขาโหยหาที่สุดหลังจากการทำงานอันแสนเหน็ดเหนื่อย ก็คือ 'ประสบการณ์การพักผ่อนหย่อนใจที่คุ้มค่าต่างหาก" รินหันมาอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและแววตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ "โครงกระดูกนักเวทของเราไม่ได้ใช้คำสาปแช่งใส่ผู้บุกรุกอีกต่อไปแล้ว แต่พวกเขาใช้เวทมนตร์อุ่นเครื่องประคบสมุนไพรต่างหากล่ะครับ แถมผลประกอบการยังพิสูจน์แล้วว่านักผจญภัยยอมจ่ายไม่อั้นเพื่อแลกกับการบริการระดับห้าดาวในดันเจี้ยนที่ปลอดภัยที่สุดในอาณาจักร"
ความสำเร็จครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือผลลัพธ์จากการวางแผนโครงสร้างธุรกิจอย่างพิถีพิถัน ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา รินใช้ทักษะเนโครแมนซีในการเจรจาต่อรองกับวิญญาณเร่ร่อนและมอนสเตอร์ชั้นต่ำ แทนที่จะกวาดล้างพวกมันเหมือนเนโครแมนเซอร์สายดาร์กทั่วไป เขากลับมอบ "อาชีพ" และ "เงินเดือน" ให้พวกมัน ทำให้อัตราการเกิดความเสียหายในดันเจี้ยนลดลงเป็นศูนย์ ขณะที่ความพึงพอใจของลูกค้าพุ่งแตะระดับร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม
ทว่า ท่ามกลางบรรยากาศของการเฉลิมฉลองความสำเร็จ บรรยากาศรอบตัวของทั้งคู่ก็พลันเยือกเย็นลงอย่างกะทันหัน
เสียงฝีเท้าหนักแน่นแต่ไร้ซึ่งซุ่มเสียงของใครบางคนกำลังก้าวเข้ามาใกล้ เงาสูงโปร่งทอดทับลงบนพื้นหินอ่อน รินหุบยิ้มทันที ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองผู้มาใหม่ ขณะที่ลูมิน่าเผลอวางมือลงบนด้ามจับดาบศักดิ์สิทธิ์โดยสัญชาตญาณ แรงกดดันระดับสูงแผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายหนุ่มลึกลับในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าของเขาถูกซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดลึก แต่รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมานั้นบ่งบอกชัดเจนว่าเขาไม่ใช่แค่นักผจญภัยธรรมดา
"น่าสนใจ... เนโครแมนเซอร์มือใหม่ที่กล้าเปลี่ยนดันเจี้ยนอันตรายให้กลายเป็นรีสอร์ทเพื่อสุขภาพ" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นจากใต้ฮู้ด พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ปรากฏให้เห็นวูบหนึ่ง "แต่เจ้าคงลืมไปสินะ... ว่ากฎเหล็กข้อแรกของสมาคมผู้พิทักษ์ดันเจี้ยนคืออะไร?"
รินหรี่ตาลงเล็กน้อยสมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว เขายังคงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้บนใบหน้า แม้ว่าสถานการณ์เริ่มตึงเครียดขึ้นทุกที "กฎข้อแรกงั้นหรือครับ? ถ้าหมายถึงเรื่องการแบ่งสัดส่วนภาษีหรือใบอนุญาตประกอบกิจการเวทมนตร์ล่ะก็ ผมว่าบริษัทของเราดำเนินการถูกต้องตามกฎหมายทุกประการนะครับ หรือว่าท่าน... จะเป็นตัวแทนจากฝ่ายตรวจสอบที่มาตรวจเยี่ยมกิจการของเราเป็นกรณีพิเศษ?"
ชายปริสนาหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหแหบราวกับเศษกระดาษเสียดสีกัน "เจ้าเด็กน้อย... เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าการใช้เนโครแมนซีหากำไรแบบนี้ จะรอดพ้นสายตาของ 'ผู้ดูแลหอคอยบรรพกาล' ไปได้? ดันเจี้ยนที่เจ้าครอบครองอยู่ ไม่ใช่แค่ซากปรักหักพังธรรมดา แต่มันคือ 'ประตูผนึก' ที่ถูกปิดตายมานานนับพันปี!"
สิ้นคำพูดนั้น หน้าต่างระบบสีแดงฉานที่มีลวดลายอักษรโบราณอันน่าสะพรึงกลัวก็เด้งขึ้นตรงหน้าของรินและลูมิน่าอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า!
[แจ้งเตือนระบบด่วน: ตรวจพบการปลุกพลังงานระดับภัยพิบัติในดันเจี้ยนเขต E]
[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ประตูผนึกชั้นที่สิบใต้ดินกำลังจะเปิดออก เนื่องจากยอดผู้เข้าใช้บริการทะลุเป้าหมายสูงสุด]
[ภารกิจลับระดับ SSS: "ต้อนรับแขกไม่速之客ผู้กวาดล้างปฐพี" เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้]
รินหุบปากฉับ รอยยิ้มมั่นอกมั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา เมื่อเขาเหลือบมองไปเห็นตัวเลขสถานะพลังงานของดันเจี้ยนที่กำลังพุ่งทะยานจากสีเขียวกลายเป็นสีแดงเลือดในเสี้ยววินาที
ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" คนนี้ด้วยนะครับ!
เนโครแมนเซอร์สายปั่นกับดันเจี้ยนที่ไม่มีใครอยากลง•ตอนที่ 13
ประกาศศักดาร้านเล็กๆ
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เนโครแมนเซอร์สายปั่นกับดันเจี้ยนที่ไม่มีใครอยากลง นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!