ความกดดันก่อนจบ

“ถ้าพี่ทำไม่ได้... แล้วใครจะทำคะ คิน พี่เป็นหมอนะ ไม่ใช่เด็กปีหนึ่งที่จะมานั่งร้องไห้เพราะข้อสอบแค่ชุดเดียว” เสียงของไออุ่นสั่นพร่า แม้มือจะยังคงจับปากกาเน้นข้อความในตำราเล่มหนาเตอะไว้แน่นจนข้อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตาที่เคยสุกสกาวเหมือนท้องฟ้ายามเช้าบัดนี้กลับบวมช้ำจากการอดนอนติดต่อกันหลายคืน กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ติดตัวมาจางๆ บ่งบอกถึงภาระหน้าที่ในวอร์ดที่เพิ่งผ่านพ้นไป แต่สิ่งที่กำลังกัดกินใจเธอไม่ใช่ความเหนื่อยล้าทางกาย หากเป็นความกดดันที่ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์ก่อนถึงวันสอบใบประกอบวิชาชีพ คินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามในห้องสมุดเงียบเชียบไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแต่วางมือหนาที่หยาบกร้านจากการจับจอบจับปูนทับลงบนมือที่สั่นเทาของเธอ กลิ่นจางๆ ของน้ำมันเครื่องที่ผสมกับน้ำหอมสะอาดของเขาช่วยดึงสติไออุ่นให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน “พี่ไม่ได้จะร้องไห้เพราะข้อสอบ พี่แค่... กลัว” ไออุ่นเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด “กลัวว่าถ้าพี่พลาด คินจะผิดหวังไหม” คินเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น แม้ใบหน้าจะยังดูนิ่งเรียบตามนิสัยประจำตัว แต่แววตาที่เขามองเธอนั้นมีความอ่อนโยนที่คนทั้งโลกไม่มีวันได้เห็น “พี่อุ่นครับ... ผมน่ะ คนทั้งโลกมองว่าวิศวะโยธาอย่างผมมันดิบเถื่อน ปากจัด แต่ผมไม่เคยคาดหวังให้พี่ต้องเป็นหมอที่สมบูรณ์แบบเพื่อผมเลยนะ ผมแค่ต้องการ ‘ไออุ่น’ ที่กินข้าวตรงเวลา และกลับไปนอนกอดผมได้แบบไม่ต้องเอาแต่จ้องตำราจนตาโหลแบบนี้” “แต่นี่มันอนาคตของพี่นะคิน...” “อนาคตของพี่ คือส่วนหนึ่งของอนาคตผม” คินโน้มตัวเข้าไปใกล้ จนลมหายใจอุ่นๆ รินรดพวงแก้มซีดเซียวของเธอ “ถ้าพี่สอบไม่ผ่าน หรือผ่าน หรือจะยังไงก็ตาม พี่ก็ยังเป็นหมอที่ผมรักที่สุดอยู่ดี เลิกกดดันตัวเองสักพักเถอะครับ วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อเป็นที่คั่นหนังสือ ไม่ใช่มาซ้ำเติม” ไออุ่นมองใบหน้าที่คมสันนั้นแล้วเผลอยิ้มออกมาบางๆ ความตึงเครียดที่เกาะกินใจผ่อนคลายลงชั่วขณะ ก่อนที่ความเงียบสงบจะถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าส้นสูงที่ดังกระแทกพื้นเข้ามาใกล้ “แหม... หวานกันจังเลยนะคะ ไม่ทราบว่านี่คือห้องสมุดมหาลัย หรือห้องนั่งเล่นส่วนตัวคะเนี่ย?” น้ำเสียงจิกกัดที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้ไออุ่นต้องหันไปมอง รินเดินนวยนาดเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ ดวงตาคู่คมจ้องมองคินด้วยความริษยา ก่อนจะเหลือบมาที่ไออุ่นด้วยสายตาเหยียดหยาม “เสียเวลาอ่านหนังสือสอบนะหมอไออุ่น ระดับเธอถ้าสอบตกขึ้นมาคงเป็นข่าวหน้าหนึ่งน่าดูเลยว่าไหม? ว่าที่หมออนาคตไกลกลับมาตกม้าตายเพราะมัวแต่ทำตัวติดหนึบกับเด็กวิศวะ” รินหัวเราะในลำคอ “จริงสิ... พอดีวันนี้ฉันไปเห็นผลคะแนนประเมินวอร์ดอายุรกรรมมา เห็นว่าไออุ่นพลาดไปนิดหน่อยนี่นา เครียดจนสติหลุดหรือเปล่าคะ?” ไออุ่นชะงัก คำพูดของรินเหมือนเข็มแหลมที่ทิ่มแทงลงบนบาดแผลที่เธอกำลังพยายามปิดซ่อนไว้ คินขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงไฟจนรินเผลอถอยกรูดด้วยความกลัวลึกๆ “ปากดีจังนะริน” คินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่าขนลุก “ถ้าเธอเอาเวลาที่เดินตามก้นคนอื่นไปทบทวนตำราตัวเองบ้าง ป่านนี้คงไม่ต้องมาเดินขวางหูขวางตาผมแบบนี้หรอก” “คิน!” รินหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด “นายมันก็ดีแต่ใช้กำลัง แต่เรื่องอนาคตของคนเป็นหมอ นายไม่มีวันเข้าใจหรอก... หมอเขาต้องอยู่กับหมอด้วยกันถึงจะไปกันรอด ไม่ใช่มาจมปลักอยู่กับพวกช่างปูนอย่างนาย!” บรรยากาศในห้องสมุดมาคุขึ้นทันตา ไออุ่นพยายามดึงชายเสื้อคินไว้ เธอรู้ว่าคินพร้อมจะระเบิดอารมณ์ใส่ใครก็ตามที่ดูถูกศักดิ์ศรีของเขา แม้เขาจะพยายามปรับตัวเพื่อเธอแค่ไหน แต่สัญชาตญาณความใจร้อนของเด็กวิศวะก็ยังคงอยู่ “คนเราจะไปกันรอดหรือไม่รอด มันไม่ได้ดูที่คณะครับริน” คินหันไปพูดกับรินด้วยสายตาที่เย็นชา ก่อนจะก้มลงไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากของไออุ่นต่อหน้าต่อตาริน “มันดูที่ว่า... เรารักกันมากพอที่จะก้าวข้ามผ่านความเห็นแก่ตัวของคนอื่นได้หรือเปล่า” รินกระทืบเท้าด้วยความขัดใจก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้ความเงียบงันกลับมาเยือนอีกครั้ง ไออุ่นถอนหายใจยาว ความมั่นใจที่เคยถูกสั่นคลอนเริ่มกลับมาตั้งหลักได้บ้าง แต่ทว่า... ทันทีที่คินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เขาก็ชะงักค้าง แสงหน้าจอสะท้อนให้เห็นใบหน้าที่เริ่มตึงเครียดผิดปกติ คินมองไปที่ไออุ่นด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้เธอ “พี่อุ่น... มีข้อความจากฝ่ายวิชาการส่งมาเรื่อง ‘กรณีทุจริตในวอร์ด’ ที่พี่เพิ่งผ่านการประเมินไป” ไออุ่นตัวแข็งทื่อ รับโทรศัพท์มาอ่านด้วยมือที่สั่นระริก ยิ่งอ่านดวงตาของเธอก็ยิ่งเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อเห็นเนื้อหาในข้อความที่กล่าวหาว่าเธอเป็นคนขโมยแนวข้อสอบจากอาจารย์แพทย์เพื่อนำไปใช้ในวอร์ด “นี่มัน... เรื่องโกหกทั้งนั้น!” เสียงของไออุ่นสั่นจนเกือบกลายเป็นเสียงสะอื้น “พี่ไม่เคยทำ... คิน พี่สาบานได้” ทว่าในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องสมุดก็ถูกเปิดออกกว้าง กลุ่มอาจารย์แพทย์หลายท่านเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและเย็นชา โดยมีรินเดินตามหลังมาด้วยรอยยิ้มที่ซ่อนความสะใจเอาไว้ใต้หน้ากากแห่งความยุติธรรม “หมอไออุ่นครับ... เราได้รับรายงานว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตข้อสอบ กรุณาตามเราไปที่ห้องพักอาจารย์เพื่อสอบสวนเป็นการด่วนครับ” ไออุ่นหันไปมองคินด้วยสายตาที่เคว้งคว้างราวกับคนกำลังจะจมน้ำ ในขณะที่คินกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เหตุบังเอิญ แต่เป็นกับดักที่ถูกวางไว้อย่างแยบยลเพื่อทำลายชีวิตของเธอเพียงไม่กี่วันก่อนสอบใบประกอบวิชาชีพ คินตัดสินใจก้าวออกมาขวางหน้าอาจารย์เหล่านั้นไว้ด้วยแววตาที่ดุดันจนน่ากลัว “พวกคุณไม่มีสิทธิ์ลากเธอไปถ้าไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนพอ” ความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นกลางห้องสมุด ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมายังว่าที่หมอสาวที่กำลังจะถูกพรากอนาคตไปต่อหน้าต่อตา! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเอาใจช่วยหมอไออุ่นกับคินมาจนถึงตอนนี้นะคะ อย่าเพิ่งถอดใจล่ะ เพราะบทพิสูจน์ความรักของทั้งคู่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วค่ะ!