ร่องรอยของการทรยศ

“ถ้าแม่ของฉันตายไปเมื่อยี่สิบปีก่อน แล้วผู้หญิงที่นั่งจิบชาอยู่ในสวนเมื่อครู่นี้... คือใครกันแน่ รินรดา?” เสียงทุ้มต่ำของคริสเตียนสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามสะกดกลั้น ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาจ้องมองรินรดาราวกับจะกรีดลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ ในมือหนาของเขากำซองเอกสารสีน้ำตาลยับยู่ยี่ซึ่งเพิ่งได้รับมาจากนักสืบเอกชนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน รินรดาตัวชาไปทั้งร่าง มือที่ถือถาดน้ำชาสั่นไหวจนกาน้ำชาเซรามิกกระทบกันดังแกรก กลิ่นหอมของชาเอิร์ลเกรย์ที่ควรจะดูผ่อนคลาย กลับกลายเป็นกลิ่นที่ชวนสะอิดสะเอียนในความรู้สึกของเธอ เธอหันไปมองผ่านหน้าต่างกระจกบานสูง ออกไปสู่สวนอังกฤษอันเงียบสงบเบื้องหน้า ศิรินทร์—คู่หมั้นผู้สง่างามและอ่อนหวาน—กำลังแย้มยิ้มให้กับหญิงวัยกลางคนที่ดูคล้ายกับภาพถ่ายใบเก่าในห้องทำงานของคริสเตียนราวกับแกะ “คุณคริส... ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ” รินรดาพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น “ภาพถ่ายใบนั้นอาจจะแค่คนหน้าเหมือนก็ได้นะคะ โลกนี้มีคนหน้าตาคล้ายกันตั้งมากมาย” “อย่ามาใช้คำปลอบประโลมจอมปลอมนั่นกับฉัน!” คริสเตียนกระชากเสียงต่ำ เขาขว้างซองเอกสารลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ เสียงตึงดังสะท้อนก้องห้องทำงานจนรินรดาสะดุ้งสุดตัว เขาเดินตรงเข้าหาเธอ กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดผสมกับกลิ่นควันบุหรี่จางๆ ของเขาบีบคั้นอากาศรอบตัวจนหายใจลำบาก “ที่ผ่านมาฉันเชื่อใจเธอ เชื่อใจในความบริสุทธิ์ของเธอ แต่ตอนนี้... บอกฉันมาสิว่าทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงคุยกับ ‘คนของเธอ’ ในห้องลับใต้ดินเมื่อคืนนี้” รินรดาเบิกตากว้าง ความลับที่เธอพยายามซ่อนไว้ราวกับหนามแหลมที่ทิ่มแทงหัวใจตัวเองมาตลอดหลายเดือน ดูเหมือนจะถูกเปิดโปงเสียแล้ว หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับกลองรบ เธอไม่ได้เป็นสายลับ แต่น้องสาวต่างแม่ของเธอต่างหากที่เข้ามาพัวพันกับศิรินทร์ และเธอ... เธอคือคนที่ต้องคอยปกปิดความผิดนั้นเพื่อรักษาชีวิตของน้องสาวไว้ “ฉัน... ฉันอธิบายไม่ได้ค่ะ” เธอตอบเสียงแผ่ว ก้มหน้าหลบสายตาที่ร้อนแรงราวกับเปลวเพลิงของเขา “อธิบายไม่ได้ หรือไม่กล้าพูดเพราะกลัวความจริงจะทำลายความสัมพันธ์จอมปลอมของเรา?” คริสเตียนเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอสบตา “บอกมา... ใครคือคนทรยศ? อนาวิน? ศิรินทร์? หรือว่าเป็นเธอ... รินรดา?” บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบขาดสะบั้น รินรดาเห็นเงาสะท้อนในดวงตาของคริสเตียน มันคือความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเกลียดชัง เธอรู้ดีว่าหากเธอพูดความจริง เรื่องราวทั้งหมดที่ตระกูลอัครเดชไพศาลพยายามปกปิดจะพังทลายลง แต่นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทองหรือมรดก แต่มันคือเรื่องของชีวิต! ศิรินทร์เดินเข้ามาในห้องทำงานโดยไม่เคาะประตู รอยยิ้มหวานหยดย้อยที่เคยเป็นเกราะป้องกันตัวดูเปลี่ยนไปเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยพิษสง ในมือของเธอถือโทรศัพท์มือถือที่กำลังบันทึกภาพทุกอย่างไว้ “คุยอะไรกันอยู่หรือคะ? ดูเคร่งเครียดเชียว” ศิรินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใสซื่อ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังซองเอกสารบนโต๊ะ “อุ๊ย... ดูเหมือนว่าความจริงจะถูกเปิดเผยแล้วนะคะ คุณคริส” คริสเตียนหันขวับไปมองศิรินทร์ ดวงตาของเขาวาวโรจน์ “เธอมีส่วนรู้เห็นเรื่องนี้มาตลอดสินะ ศิรินทร์” ศิรินทร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะเดินเข้าไปกระซิบข้างหูรินรดา เสียงของเธอแผ่วเบาแต่บาดลึก “บอกเขาไปสิรินรดา ว่าน้องสาวของเธอไม่ได้แค่ส่งข่าวให้ฉัน แต่เธอยังขโมยรหัสผ่านบัญชีลับของตระกูลไปเรียบร้อยแล้ว... อ้อ และบอกเขาด้วยนะ ว่าแม่ของเขาไม่ได้แค่ ‘ถูกหักหลัง’ แต่ถูก ‘ขาย’ โดยคนที่เขารักที่สุดในตอนนี้” รินรดาหน้าซีดเผือดเหมือนกระดาษ เธอไม่คิดว่าศิรินทร์จะกล้าเล่นงานเธอถึงขั้นนี้ คริสเตียนผละจากเธอและก้าวถอยหลังราวกับคนเสียหลัก ความโกรธแค้นในแววตาของเขาเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าที่น่ากลัวยิ่งกว่า “รินรดา... ฉันให้โอกาสเธอพูดเป็นครั้งสุดท้าย” คริสเตียนเอ่ยน้ำเสียงเรียบเฉยจนน่าขนลุก “ในกระเป๋าของเธอ... คือสิ่งที่ฉันกำลังตามหาอยู่ใช่ไหม?” รินรดาตัวแข็งทื่อ มือของเธอสั่นสะท้านขณะกำชายเสื้อแน่น ภายในช่องลับของกระเป๋าที่เธอสะพายอยู่ มันคือแฟลชไดรฟ์ที่บรรจุรายชื่อบัญชีดำทั้งหมดของอัครเดชไพศาล... หลักฐานที่อนาวินสั่งให้เธอขโมยมาเพื่อแลกกับความปลอดภัยของน้องสาว! “ฉัน... ฉันขอโทษค่ะ” เธอพึมพำ น้ำตาหยดแรกร่วงหล่นลงบนพื้นพรมราคาแพง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน คริสเตียนดึงปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากลิ้นชักโต๊ะโดยไม่ละสายตาจากเธอ ก่อนจะหันไปทางประตูที่ถูกพังเข้ามาโดยชายชุดดำห้าคนที่มีตราสัญลักษณ์ของอนาวินประดับอยู่ที่ปกเสื้อ “เกมจบแล้ว คริสเตียน” เสียงอนาวินดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมขณะก้าวเข้ามา “ในเมื่อเธอรู้ความจริงแล้ว ก็คงต้องถึงเวลาที่ ‘แม่’ ของเธอจะได้พบกับ ‘ลูกชาย’ คนสุดท้ายของตระกูลเสียที” หญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังอนาวินก้าวออกมา แสงไฟในห้องสลัวลงจนเห็นเพียงใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกของนาง... นางคือคนที่คริสเตียนเชื่อว่าตายไปแล้ว และในมือของนาง คือปืนที่เล็งตรงมาที่หัวใจของเขา! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับรอยร้าวที่กำลังจะแตกสลายในตอนนี้นะคะ เพลิงกุหลาบดำ