มิตรภาพที่คาดไม่ถึง

“ถ้าคุณคิดจะจบชีวิตตัวเองด้วยการเดินเข้าถ้ำเสือเพียงลำพัง เพื่อพิสูจน์ความกล้าหาญโง่ๆ นั่น... ผมว่าคุณควรเปลี่ยนไปซื้อประกันชีวิตให้ตระกูลพิพัฒน์ธนากุลจะดีกว่านะคะ คุณรินรดา” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากเงามืดของห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบราคาแพงและกลิ่นหอมเย็นจางๆ ของไม้กฤษณา คริสเตียน อัครเดชไพศาล นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าที่ไม่ยอมก้มหัวให้เขาแม้ในยามที่เธอกำลังจนมุม รินรดาขบกรามแน่น ฝ่ามือที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะสั่นระริก แต่เธอยังคงเชิดหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่มอย่างไม่หวั่นเกรง ความแค้นที่ถูกยัดเยียดให้พ่อของเธอต้องตกเป็นแพะรับบาปในคดีฟอกเงินทำให้ไฟในใจเธอโชนแสง “คุกน่ะ... มันไม่น่าอยู่หรอกนะคะคุณคริสเตียน แต่ถ้าต้องอยู่ในนรกที่มองเห็นหน้าคนที่ทำลายชีวิตครอบครัวฉันทุกวัน ฉันก็พร้อมจะทน” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่สั่นไหวเพียงชั่ววูบ คริสเตียนแค่นหัวเราะในลำคอ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกำยำในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบก้าวเข้ามาใกล้เธอจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเขา นิ้วเรียวยาวเชยคางมนของเธอขึ้น บังคับให้เธอต้องสบสายตาที่ซ่อนปมปริศนาไว้มากมาย “ความแค้นทำให้คนสวยๆ ดูน่าสมเพชขึ้นเยอะเลยว่าไหม?” เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบข้างหู กลิ่นน้ำหอมของผู้ชายอันตรายทำให้รินรดาใจเต้นรัวด้วยความโกรธปนความประหม่าที่ยากจะควบคุม “คุณมันก็แค่ปีศาจที่คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งเกียรติของคนอื่น” “บางที... สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้ อาจจะเป็นมิตรที่จริงใจในวันที่คุณไม่มีอะไรเหลือเลยก็ได้” เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาขัดจังหวะบทสนทนาอันตึงเครียดทำให้คริสเตียนยอมถอยห่าง รินรดารีบหันไปมองยังบานประตูที่เปิดออก ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มดูลึกลับก้าวเข้ามา ท่าทางของเขาดูสุขุมและสง่างามแบบผู้ดีเก่า ผิดกับอิทธิพลเถื่อนที่คริสเตียนแผ่ออกมา “ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะการเจรจาที่เร่าร้อนไปหน่อยนะครับ” เสียงนั้นเยือกเย็นและเป็นมิตรอย่างประหลาด รินรดานิ่งงันไปเมื่อเห็นใบหน้าของผู้มาเยือน ‘ท่านกิตติ’ ผู้มีอำนาจล้นฟ้าในกระทรวงที่ดูแลเรื่องคดีความของพ่อเธอ! เขามาทำอะไรที่รังของคริสเตียน? คริสเตียนเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้รับแขกพลางผายมือให้ผู้มาใหม่ “ไม่เลยครับท่านกิตติ เราแค่กำลังแลกเปลี่ยนทัศนคติเรื่องความจงรักภักดีกันอยู่... ใช่ไหมครับคุณรินรดา?” หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น เธอกำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนเกินกว่าจะทำความเข้าใจ ศิรินทร์ที่เคยประกาศตัวเป็นคู่หมั้นของคริสเตียนหายไปไหน? ทำไมถึงเป็นท่านกิตติที่เข้ามาแทนที่ในสมการความแค้นนี้? “ผมไม่ได้มาเพื่อฟังเรื่องความรักหรือความแค้นของพวกคุณ” ท่านกิตติเอ่ยพลางวางเอกสารปึกหนึ่งลงบนโต๊ะ “ผมมาเพื่อเสนอทางออก... ที่จะทำให้ตระกูลอัครเดชไพศาลไม่ต้องเปื้อนเลือดไปมากกว่านี้ และทำให้ตระกูลพิพัฒน์ธนากุลได้ลมหายใจคืนกลับมา” คริสเตียนเลิกคิ้วขึ้น สายตาดุดันจ้องเขม็งไปยังเอกสารนั้น “ข้อเสนอที่มีราคาแพงมหาศาลแบบนี้... ท่านต้องการอะไรแลกเปลี่ยนครับ?” “ความร่วมมือ” ท่านกิตติเว้นจังหวะ “เราต้องกำจัดอนาวินก่อนที่มันจะเปิดโปงบัญชีลับของสมาคม หากเขารู้ว่ารินรดาเป็นใครและคริสเตียนซ่อนอะไรไว้... ทุกอย่างที่พวกคุณสร้างมาจะพังพินาศ” รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง อนาวินคือน้องชายที่คริสเตียนเคยเกลียดชังเข้าไส้ แต่การที่ผู้มีอำนาจระดับประเทศยื่นมือเข้ามาแทรกแซงหมายความว่าเรื่องนี้ใหญ่กว่าที่เธอคิดนัก “ทำไมท่านต้องช่วยผม?” คริสเตียนถามเสียงเย็น “เพราะในเกมนี้... ไม่มีใครชนะตลอดกาล” ท่านกิตติหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก “และบางที... การมีพันธมิตรที่คาดไม่ถึง อาจจะเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้กุหลาบที่สวยที่สุดในสวนของคุณ ไม่ต้องถูกเด็ดไปทำลายก่อนเวลาอันควร” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม รินรดาตระหนักได้ทันทีว่าเธอไม่ใช่ตัวหมากในเกมของคริสเตียนอีกต่อไป แต่เธอกำลังกลายเป็นจุดศูนย์กลางของสงครามระหว่างขั้วอำนาจที่มองไม่เห็น คริสเตียนหยิบซองเอกสารขึ้นมาเปิดดู สายตาเขาเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นตราประทับสีแดงบนกระดาษหน้าสุดท้าย เขาเงยหน้าขึ้นมองรินรดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน—ไม่ใช่ความใคร่ ไม่ใช่ความโกรธ—แต่มันคือความกลัว “คุณรินรดา... เรื่องมันไม่ได้หยุดแค่คดีของพ่อคุณแล้ว” คริสเตียนพูดเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน “เอกสารนี่ไม่ใช่หลักฐานความบริสุทธิ์... แต่มันคือใบสั่งตายของคนทั้งตระกูลคุณ และคนที่ลงนามในนี้... คือคนที่คุณไว้ใจที่สุด” รินรดาตัวชาไปทั้งร่างเมื่อคริสเตียนค่อยๆ เลื่อนกระดาษแผ่นนั้นมาตรงหน้าเธอ ลายเซ็นที่ปรากฏอยู่เบื้องล่างทำเอาหัวใจของเธอแทบหยุดเต้น “คนคนนี้... คือแม่ของคุณไม่ใช่หรือ?” ขอบคุณรี้ดที่เดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้ด้วยกันนะคะ เพลิงกุหลาบดำจะรอเฉลยความจริงในตอนถัดไปค่ะ