แผนซ้อนแผน

“ถ้าอยากจะรอดชีวิตไปจากที่นี่ ก็จงทำตัวให้เป็นเหยื่อที่น่าสงสารที่สุดซะ รินรดา” น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบของคริสเตียนดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องนิรภัยที่อบอวลไปด้วยกลิ่นควันปืนและกลิ่นไม้เก่าผุพัง เขาไม่ได้กอดปลอบขวัญเธออย่างที่หญิงสาวคาดหวัง ในทางกลับกัน เขากลับบีบไหล่เธอแน่นราวกับจะฝังรอยนิ้วลงไปในเนื้อ ร่างสูงใหญ่ในสูทสีดำสนิทขยับกายเข้ามาประชิดจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากตัวเขา แต่มันกลับเป็นความร้อนที่หนาวเหน็บเสียยิ่งกว่าน้ำแข็ง รินรดาสะอื้นฮักในลำคอ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างสั่นระริก เธอเห็นคมกระสุนที่เพิ่งถากผ่านใบหูไปฝังแน่นอยู่กับผนังไม้นั่น... หากขยับไปอีกเพียงมิลลิเมตรเดียว ชีวิตของเธอก็คงจบสิ้นลงไปพร้อมกับความลับที่พ่อเธอทิ้งไว้ “คุณจะให้ฉันทำแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ...” เธอถามเสียงสั่น “ให้ฉันเดินออกไปเป็นเป้านิ่งให้พวกมัน... ให้คุณใช้ฉันเป็นหมากในเกมอำนาจของคุณเนี่ยนะ?” คริสเตียนก้มลงมองสบตาเธอ แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาไม่มีร่องรอยของความลังเลแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นเช็ดคราบเขม่าที่เปื้อนข้างแก้มเธออย่างแผ่วเบา ทว่ากริยานั้นกลับดูประชดประชันเสียเหลือเกิน “ถ้าไม่ทำ... พวกมันก็จะขุดรากถอนโคนเธอและพ่อเธอจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก อนาวินไม่ได้ต้องการแค่บริษัท แต่มันต้องการกำจัดทุกอย่างที่ฉันแคร์... ซึ่งตอนนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นสิ่งที่ฉัน ‘แสดง’ ออกว่าแคร์ที่สุด” “แสดง?” คำคำนั้นบาดลึกลงไปในอกของหญิงสาว “ใช่... การแสดงที่สมจริงที่สุดคือการที่ตัวแสดงเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง” คริสเตียนกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นโคโลญจน์ราคาแพงผสมกับกลิ่นดินปืนทำให้รินรดารู้สึกวิงเวียน “ศิรินทร์กำลังจับตาดูอยู่ทุกฝีก้าว หากเธออยากรอด และอยากให้พ่อของเธอปลอดภัยในคุกที่พวกมันคุมอยู่ เธอต้องทำให้ทุกคนเชื่อว่าเธอคือจุดอ่อนที่เปราะบางที่สุดของฉัน... เข้าใจไหม?” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายฉกรรจ์ที่เดินวนเวียนอยู่ด้านนอก คริสเตียนดึงร่างของรินรดาเข้ามาซบที่อกแกร่ง มือหนาลูบหลังเธอเบาๆ ไม่ใช่เพื่อปลอบประโลม แต่เพื่อจัดระเบียบร่างกายให้ดูเหมือนคนขวัญเสียที่กำลังพึ่งพาเขาเป็นที่ยึดเหนี่ยวสุดท้าย “คริสเตียนคะ...” เธอเรียกชื่อเขาแผ่วเบา “ถ้าฉันพลาดไป... คุณจะรู้สึกอะไรบ้างไหมคะ?” ชายหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูขมขื่นและเต็มไปด้วยความเย็นชา “อย่าถามคำถามที่ฉันไม่มีคำตอบให้รินรดา เกมนี้เราวางหมากไว้แล้ว และหมากตัวที่ทรงพลังที่สุด มักจะเป็นตัวที่ยอมเสียสละตัวเองเพื่อชัยชนะเสมอ” เขาผลักเธอออกห่างอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบปืนพกคู่ใจที่ซ่อนอยู่ข้างเอวขึ้นมาเช็กกระสุนอีกครั้ง เขาไม่ได้มองหน้าเธออีกเลยจนกระทั่งเสียงประตูห้องถูกพังเข้ามาด้วยแรงมหาศาลจากฝั่งศัตรู ชายในชุดดำร่างใหญ่หลายคนกรูเข้ามา พร้อมกับร่างของอนาวินที่เดินตามเข้ามาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน อนาวินกวาดสายตามองภาพตรงหน้า—คริสเตียนที่ยืนขวางหน้าหญิงสาวอย่างปกป้อง กับรินรดาที่ตัวสั่นเทาเหมือนใบไม้ถูกลมพัด “ดูสิ... จอมทัพผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลอัครเดชไพศาล กลับต้องมาเสียท่าเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว” อนาวินเอ่ยพลางหัวเราะร่า “ส่งตัวเธอมาให้ฉันคริสเตียน แล้วฉันอาจจะยอมให้แกตายแบบไม่ทรมานนัก” คริสเตียนแสร้งทำเป็นกัดฟันกรอด ท่าทางดุดันดุจราชสีห์ที่จนตรอก “ฝันไปเถอะอนาวิน! แกไม่มีวันได้ตัวเธอไป!” รินรดาหลับตาลงแน่น เธอพยายามปรับลมหายใจตามที่เขาสอน เธอรู้ดีว่านี่คือการแสดง แต่ทำไมหัวใจของเธอกลับเจ็บปวดราวกับถูกกรีดด้วยมีดจริงๆ เธอต้องเป็นเหยื่อล่อ... เพื่อให้คริสเตียนเปิดเผยแผนการที่แท้จริงของศิรินทร์ และนำไปสู่การกวาดล้างอนาวินให้สิ้นซาก แต่ในวินาทีที่เธอกำลังจะก้าวออกไปตามบทบาทที่ได้รับ เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากเงามืดด้านหลังของศัตรู รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินเป็นจังหวะที่ฟังดูสง่างามทว่าน่าขนลุก ร่างระหงในชุดสีแดงเพลิงก้าวออกมาจากมุมมืด ศิรินทร์... ผู้หญิงที่คริสเตียนบอกว่าร้ายกาจที่สุดในเกมนี้ เธอยกปืนขึ้นเล็งมาที่รินรดาด้วยรอยยิ้มฉาบยาพิษ “คริสเตียนคะ... อย่าเล่นละครตบตาไปหน่อยเลย” ศิรินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหู “ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้สำคัญกับคุณขนาดนั้น แต่ถ้าฉันยิงเธอทิ้งตอนนี้... ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าคุณจะยังรักษาท่าที ‘พระเอก’ ได้อีกนานแค่ไหน” ศิรินทร์ไม่ได้เหนี่ยวไกใส่รินรดา แต่เธอกลับหันกระบอกปืนไปที่คริสเตียนแทน พร้อมกับเปิดเผยความลับที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องนิ่งงัน “และฉันก็คิดว่า... คุณควรจะบอกรินรดาเสียทีนะ ว่าจริงๆ แล้วใครกันแน่ที่เป็นคนส่งข้อมูลให้ฉันในคืนที่พ่อของเธอถูกจับ...” คริสเตียนชะงัก ร่างแกร่งที่เคยนิ่งดุจหินผากลับสั่นไหวเพียงชั่ววูบ รินรดาเบิกตากว้าง หันไปมองชายที่เธอเพิ่งจะฝากชีวิตไว้ด้วยความสับสนและหวาดหวั่นที่สุดในชีวิต หวังว่าตอนที่ 28 นี้จะทำให้คุณรี้ดหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะนะคะ เพลิงกุหลาบดำจะรออ่านคอมเมนต์ของทุกคนค่ะ!