การตัดสินใจของรินรดา

“คุณคิดว่าการคุกเข่าอ้อนวอนริมระเบียงคอนโดฯ หรู จะล้างมลทินที่คุณสาดใส่ตัวฉันตลอดสามปีที่ผ่านมาได้หมดจดอย่างนั้นหรือคะ... คุณอคิน” น้ำเสียงของรินรดาเรียบสนทนา แต่มันกลับคมกริบราวกับใบมีดน้ำแข็งที่กรีดลงบนหัวใจของชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม อคินทรุดตัวลงคุกเข่าครึ่งหนึ่งบนพื้นพรมราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัวของเธอ กลิ่นอายความเย่อหยิ่งและเย็นชาที่เคยเป็นเกราะป้องกันตัวเขามาตลอดชีวิตบัดนี้พังทลายไม่เป็นท่า ดวงตาคมกริบที่เคยทอดมองภรรยาด้วยความดูแคลนในอดีต บัดนี้กลับแดงก่ำเต็มไปด้วยความร้าวรานและสำนึกผิดที่สายเกินแก้ สามปีในฐานะนางบำเรอทางพฤติกรรมภายใต้ทะเบียนสมรสอันว่างเปล่า การถูกผลักไสให้โดดเดี่ยวในคฤหาสน์หลังใหญ่ และคำพูดเชือดเฉือนที่คอยบั่นทอนวิญญาณของเธอให้แตกสลาย... เขาสร้างมันขึ้นมาด้วยมือคู่นี้ และวันนี้ เขาก กำลังชดใช้มันด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสิ้นหวัง “ผมรู้ว่าผมเลวทรามแค่ไหน ริน...” อคินเอ่ยเสียงพร่า มือหนาสั่นเทาเอื้อมไปหมายจะแตะชายกระโปรงของหญิงสาว แต่รินรดากลับถอยหลังก้าวหนึ่ง หลบเลี่ยงสัมผัสของเขาอย่างรังเกียจชัดเจน “แต่ขอร้องเถอะ... ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเอง ได้แก้ไขสิ่งที่พังทลายลงไป... เราเริ่มต้นใหม่กันได้ไหม” “เริ่มต้นใหม่?” รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏบนเรียวปากเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำ ดั่งกุหลาบอาบยาพิษที่พร้อมจะปลิดชีพแมลงเม่าที่โผเข้าหา “คุณใช้คำนี้หน้าตาเฉยได้อย่างไรคะ ในเมื่อหัวใจของฉันถูกคุณเผาทำลายจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า ตั้งแต่วินาทีที่คุณเซ็นใบหย่าให้ฉันอย่างไร้เยื่อใย และเลือกจะเชื่อคำยุยงของคนอื่นมากกว่าภรรยาตัวเอง... ระหว่างเรามันไม่มีคำว่า ‘เริ่มต้นใหม่’ อีกแล้วค่ะ มีเพียงคำว่า ‘จบสิ้น’ และคุณต้องชดใช้มันในเกมธุรกิจที่ฉันเป็นคนกุมบังเหียนต่างหาก” ร่างระหงสะบัดหน้าหนีอย่างไม่ใยดี เธอหันหลังให้ชายหนุ่มผู้เคยเป็นเจ้าชีวิต ก่อนจะก้าวฉับๆ ไปยังโต๊ะทำงานกระจกนิรภัย เอกสารสัญญาโครงการอสังหาริมทรัพย์มูลค่าหลายพันล้านที่ธันวา ศัตรูทางธุรกิจตัวฉกาจของอคินเพิ่งส่งมาให้เมื่อช่วงบ่ายวางเด่นเป็นสง่า รินรดาลูบไล้แผ่นกระดาษเหล่านั้นด้วยปลายนิ้วเรียวยาว การร่วมมือกับธันวาอาจไม่ใช่ทางเลือกที่สะอาดที่สุด แต่มันคืออาวุธชิ้นเดียวที่จะเด็ดหัวสิงโตอย่างอคินให้ลงมาคุกเข่าแทบเท้าได้อย่างสาสมที่สุด ในขณะเดียวกัน อคินที่ยังคงคุกเข่าอยู่กับพื้น เงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังอันสง่างามและเด็ดเดี่ยวของอดีตภรรยา ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่างจนแทบหายใจไม่ออก เขาไม่เคยรักใครเท่าผู้หญิงคนนี้ และไม่เคยตระหนักถึงคุณค่าของเธอก็ต่อเมื่อเธอกลายเป็นนกน้อยที่บินหลุดพ้นกรงขังน้ำแข็งไปเสียแล้ว ทว่า... เขายยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ในวันที่เขารู้ความลับบางอย่าง—ความลับที่รินรดาพยายามปกปิดไว้ภายใต้รอยยิ้มเยือกเย็นนั้น อคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้าไปประชิดร่างบางจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายหอมเย็นผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงจางๆ โอบล้อมรินรดาไว้ในเสี้ยววินาที “ปล่อยฉันนะคะ! คุณอคิน!” รินรดาตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อถูกสวมกอดจากด้านหลัง แรงปะทะจากอกแกร่งทำให้เธอเกือบล้ม แต่ทว่าอ้อมแขนที่โอบรัดเธอนั้นกลับมั่นคงและเต็มไปด้วยความโหยหาอย่างล้นปรี่ “ไม่ปล่อย... ผมไม่ปล่อยให้คุณเดินไปหาไอ้ธันวาเด็ดขาด” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหู ร้อนผ่าวจนขนลุกชัน ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดลาดไหล่เนียนที่โผล่พ้นชุดสูทเข้ารูป รินรดาดิ้นรนสุดแรงเกิด มือเรียวทุบตีลงบนอกแกร่งเพื่อผลักไส ทว่าอคินกลับยิ่งกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าหากคลายมือออกแม้แต่นิดเดียว เธอก จะหายลับไปจากชีวิตเขาตลอดกาล ความโกรธเกรี้ยว ความอัดอั้นตันใจ และแรงปรารถนาอันซับซ้อนที่ถูกกักเก็บไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเย็นชา ปะทุขึ้นพร้อมๆ กันในบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบขาดใจ อคินไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ อีกต่อไป มือหนาข้างหนึ่งช้อนรั้งท้ายทอยมน บังคับให้เธอแหงนเงยรับจูบอันดุดันและเว้าวอนในคราเดียวกัน ริมฝีปากหยักลึกประกบทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี รินรดาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง รสจูบที่ทั้งดุดันและเจ็บปวดร้าวรานนี้ปลุกเร้าความทรงจำเก่าๆ ที่เธอพยายามฝังกลบให้ตายไปพร้อมกับทะเบียนสมิตรที่ฉีกขาด เธอกัดริมฝีปากเขาจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ เพื่อประท้วง ทว่าอคินกลับยิ่งได้ใจ ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มืออีกข้างรวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ไม่มีช่องว่างหลงเหลือให้ความหวาดกลัวใดๆ สัมผัสที่คุ้นเคยแต่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนนี้แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูผิว ร่างกายของรินรดากรีดร้องต่อต้านในขณะเดียวกันก็พ่ายแพ้ต่อความวาบหวามที่เขาจงใจปรนเปรอ ลมหายใจหอบกระชั้นประสานกันในความเงียบงันของห้องทำงาน แผ่นหลังบางแนบติดกับกระจกใสเย็นเฉียบเบื้องหลัง ตัดกับความร้อนระอุจากฝ่ามือของอคินที่ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าภายใต้ร่มผ้าอย่างชำนาญและเปี่ยมด้วยเสน่ห์ดึงดูดอันตราย ความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยแรงแค้นและความโหยหา ขับเคลื่อนด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนและเปราะบางในเวลาเดียวกัน อคินซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนียนนุ่มจนเกิดรอยกุหลาบสีจางเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของ ท่ามกลางเสียงหอบหายใจระรัวที่ดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม รินรดาน้ำตาคลอเบ้าด้วยความคับแค้นใจ เธอยกมือขึ้นจิกทึ้งเส้นผมของเขาอย่างแรงระบายความอัดอั้นตันใจ แต่ร่างกายกลับตอบสนองสัมผัสวาบหวามนั้นอย่างน่าละอาย “หยุดนะ... พอได้แล้ว...” เธอเอ่ยเสียงสั่นพร่าเมื่ออคินผละริมฝีปากออกมาชั่วครู่ เพื่อสบตาเธอนิ่ง ดวงตาคมกริบของเขาพราวระยับด้วยไฟปรารถนาและหยาดน้ำตาที่เอ่อคลอ “ผมรักคุณ... ริน” อคินกระซิบเสียงพร่ามัว ชิดริมฝีปากเธออีกครั้ง “ไม่ว่าคุณจะเกลียดผมแค่ไหน แต่จำไว้... ร่างกายและหัวใจของคุณ เป็นของผมคนนี้มาโดยตลอด และไม่มีวันเปลี่ยน” ก่อนที่รินรดาจะได้ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนใดๆ สายตาของเธอก็พลันเหลือบไปเห็นแฟ้มเอกสารอีกฉบับที่หล่นลงบนพื้นจากการยื้อยุดเมื่อครู่ มันคือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ธันวาทิ้งไว้—ซองที่บรรจุผลตรวจทางการแพทย์ และภาพถ่ายบางอย่างที่เธอพยายามซ่อนเร้นจากสายตาของโลกใบนี้มาโดยตลอด อคินชะงักเมื่อเห็นสายตาดุดันและหวาดหวั่นชั่วขณะของภรรยา เขาผละออกจากร่างบาง ก้มลงหยิบซองเอกสารที่ตกอยู่ขึ้นมาเปิดดูด้วยความสงสัย กระดาษแผ่นแรกถูกดึงออกมา... และดวงตาดุจพญาเหยี่ยวของนักธุรกิจหนุ่มผู้ไร้ความรู้สึก ก็เบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ภาพถ่ายอัลตราซาวด์ของสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ เติบโตอย่างแข็ง and ข้อมูลผลตรวจครรภ์อายุครรภ์สัปดาห์ที่สิบสอง... ระบุชื่อมารดาอย่างชัดเจนว่า ‘รินรดา’ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องทำงานหรูหราทันที อคินตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะเมื่อสมองประมวลผลความจริงอันน่าตกตะลึงที่สั่นคลอนทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตเขา รินรดายืนนิ่ง ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธและหวาดกลัว ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อความลับที่เธอตั้งใจจะใช้เป็นไพ่ตายในการหนีให้พ้นจากเขา บัดนี้กลับตกอยู่ในกำมือของอดีตสามีผู้โหดเหี้ยมคนนี้เสียแล้ว อคินค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตภรรยา หยาดน้ำตาที่เอ่อคลอในดวงตาคู่คมร่วงหล่นลงมาอย่างไร้การควบคุม เสียงทุ้มต่ำสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เมื่อเขาเอ่ยชื่อสั่นๆ ออกมา “ริน... นี่มัน... ลูกของเราใช่ไหม...” โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ (จากใจ... เข็มฉายานิศ ค่ะ: ตื่นเต้นกับปมที่ถูกกระชากออกมาในตอนนี้กันไหมคะ รับรองว่าตอนหน้าเดือดระอุยิ่งกว่าเดิมแน่นอนค่ะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!)