กลลวงทางธุรกิจ

“คุณคิดว่าตัวเองกำลังเล่นเกมอยู่กับใครหรือคะ, คุณธันวา” เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความเยียบเย็นดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องทำงานส่วนตัวของแกลเลอรีจิวเวลรี่หรู รินรดาในชุดสูทเข้ารูปสีงาช้างยืนกอดอก มองชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มพราวเสน่ห์แต่แฝงไว้ด้วยพิษสงรอบตัวอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเฉียบคมราวกับเพชรน้ำงามที่ผ่านการเจียระไนมาอย่างดี ไม่มีคราบน้ำตาของอดีตภรรยาผู้แสนอ่อนแอคนเดิมเหลืออยู่อีกต่อไป ธันวาหัวเราะในลำคออย่างนึกขัน เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้หญิงสาวทีละน้อย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระเหยลอยมาแตะจมูก พร้อมกับสายตาที่กวาดมองเรือนร่างระหงด้วยความหลงใหลและกระหายใคร่รู้ “ผมก็แค่กำลังมอบโอกาสให้คุณ... รินรดา” ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ทว่าแฝงความเจ้าเล่ห์ “บริษัทออกแบบจิวเวลรี่ของคุณกำลังไปได้สวย แต่ถ้าหากได้ร่วมทุนกับเครือข่ายธุรกิจระดับประเทศของผม มันจะไม่ได้เป็นแค่ความสำเร็จธรรมดา แต่มันคือการเหยียบย่ำ... คนที่เคยเหยียบย่ำคุณ ให้จมดินไปเลยต่างหาก” หัวใจของรินรดากระตุกวูบเมื่อได้ยินคำว่า 'เหยียบย่ำ' ภาพอดีตอันแสนเจ็บปวดที่ถูกอคินสามีผู้เย็นชาละเลยและหมางเมินผุดขึ้นมาในห้วงคำนึง ชายผู้เปรียบเสมือนรูปปั้นน้ำแข็งที่ไม่เคยเห็นค่าในหยดน้ำตาของเธอ แม้ว่าในตอนนี้อคินจะพยายามกลับตัว พยายามเข้าหาและไถ่บาปด้วยสายตาที่เจ็บปวดร้าวรานเพียงใด แต่รินรดาก็เลือกที่จะปิดตายประตูหัวใจดวงนั้น ทว่า... เมื่อเกมธุรกิจที่ธันวากำลังชักใยอยู่เบื้องหลัง เริ่มเผยธาตุแท้ออกมา เธอจึงตระหนักได้ทันทีว่า ตัวเองกำลังถูกใช้เป็นหมากตัวสำคัญในการทำลายชื่อเสียงของอคิน “คุณต้องการใช้บริษัทของฉันเป็นเครื่องมือในการปล่อยข่าวฉาวเรื่องการฟอกเงินและการทุจริตในโปรเจกต์อสังหาริมทรัพย์ล่าสุดของอคินสินะคะ” รินรดาเอ่ยสรุปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนธันวาชะงักรอยยิ้มไปชั่วขณะ “คุณฉลาดมาก รินรดา... นั่นแหละคือสิ่งที่ผมต้องการ” ธันวาขยับเข้าไปประชิดตัว จนรินรดาต้องถอยหลังไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ ชายหนุ่มยกมือขึ้นไล้กรอบหน้าเนียนนุ่มของเธออย่างถือวิสาสะ “เขารacismความเจ็บปวดอะไรไว้ที่คุณบ้าง คุณก็น่าจะรู้ดีที่สุด การแก้แค้นที่หอมหวานที่สุด คือการทำให้ผู้ชายที่หยิ่งทะนงคนนั้นสูญเสียทุกอย่าง... แม้กระทั่งศักดิ์ศรี” รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา นัยน์ตาสั่นไหววูบหนึ่งก่อนจะกลับมาแข็งกร้าว เธอยกมือขึ้นปัดป้องสัมผัสจาบจ้วงนั้นออกอย่างไม่แยแส “ฉันไม่ใช่หมากในกระดานบ้าๆ ของคุณ, ธันวา! และต่อให้ฉันจะเกลียดผู้ชายคนนั้นแค่ไหน ฉันก็ไม่มีวันเอาชื่อเสียงและหยาดเหงื่อแรงกายของฉันมาแลกกับการเป็นเครื่องมือสกปรกของคุณเด็ดขาด” ธันวาหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบทอประกายความเหี้ยมเกรียมขึ้นมาครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มมุมปากที่น่ากลัว “น่าเสียดายจังนะครับ... ที่คุณไม่มีสิทธิ์เลือกตั้งแต่แรกแล้ว เอกสารสิทธิ์การถือหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทคุณตอนนี้ อยู่ในมือผมเรียบร้อยแล้ว รินรดา” สิ้นคำพูดนั้น รินรดาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอกวาดตามองหน้าจอแท็บเล็ตที่ธันวายื่นมาให้ดู เอกสารการโอนหุ้นและสัญญาเงินกู้ที่ถูกปลอมแปลงและบีบบังคับโดยนิติกรรมอำพรางปรากฏหราอยู่ตรงหน้า ทุกอย่างถูกวางแผนมาอย่างแยบยลเพื่อบีบให้เธอต้องจำยอม ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดและอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือใครบางคน ร่างสูงใหญ่คุ้นตาในชุดสูทสีเข้มยับยู่ยี่เล็กน้อยปรากฏขึ้นที่กรอบประตู ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นแดงก่ำและเต็มไปด้วยเพลิงโทสะระคนความหวาดกลัว อคินก้าวเข้ามาด้วยฝีปากที่ขบเม้มเข้าหากันแน่น รังสีความเย็นชาและดุดันแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนธันวาต้องหันไปมอง “ถอยห่างจากเธอเดี๋ยวนี้... ธันวา” เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันด้วยความโกรธจัด อคินพุ่งเข้ามาคว้าคอเสื้อของธันวาแล้วกระชากออกห่างจากตัวภรรยาเก่าทันที หมัดหนักๆ ซัดเข้าที่ใบหน้าของธันวาเต็มแรงจนเซถลาล้มลงไปกองกับพื้น “อคิน! คุณเข้ามาได้ยังไง!?” รินรดาอุทานออกมาด้วยความตกใจระคนประหลาดใจ อคินไม่สนใจเสียงร้องของเธอ เขาก้มลงไปกระชากคอเสื้อของธันวาขึ้นมาอีกครั้ง สายตาดุดันจ้องมองคู่ปรับทางธุรกิจราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “แกคิดจะทำอะไรลับหลังฉัน... คิดจะเอาตัวเธอมาเป็นเครื่องมือเน่าๆ ของแกอย่างนั้นเหรอ!” ธันวายกมือขึ้นเช็ดเลือดมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาในลำคอด้วยแววตาท้าทาย “แกมาช้าไปนิดเดียวนะ อคิน... ตอนนี้เมียเก่าของแก เซ็นสัญญาเป็นพาร์ทเนอร์กับฉันเรียบร้อยแล้ว เอกสารทุกอย่างอยู่ในมือฉัน เกมนี้... แกแพ้แล้วล่ะ” รินรดายืนตัวชา มือบางกำเข้าหากันแน่น สมองสับสนวุ่นวาย เธอมองหน้าอคินที่หันขวับมามองเธอด้วยแววตาเจ็บปวดลึกซึ้งราวกับหัวใจกำลังจะแตกสลาย “ริน... จริงเหรอครับ” น้ำเสียงของอคินสั่นเทาเล็กน้อย มันไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความหวาดกลัว... หวาดกลัวว่าจะสูญเสียผู้หญิงคนนี้ไปตลอดกาล “คุณยอมร่วมมือกับมัน... เพื่อทำลายผมจริง ๆ หรือครับ” ยังไม่ทันที่รินรดาจะได้อ้าปากเอ่ยคำใด ประตูลิฟท์ส่วนตัวที่เชื่อมตรงขึ้นมาถึงห้องทำงานก็เปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเสียงฝีเท้าเร่งรีบของเลขาฯ ส่วนตัวของอคินที่ถือซองเอกสารสีน้ำตาลวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา “ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ทางสำนักงานกฎหมายเพิ่งส่งผลตรวจดีเอ็นเอและเอกสารสำคัญฉบับนี้มาถึงมือผมด่วนที่สุดครับ!” อคินชะงัก เขามองหน้าเลขาฯ สลับกับซองเอกสารในมือที่ถูกยื่นให้อย่างรีบร้อน ด้วยมือที่สั่นเทา อคินรับซองเอกสารนั้นมา เปิดมันออก และหยิบกระดาษแผ่นสุดท้ายขึ้นมาอ่าน... ทันทีที่กวาดสายตาผ่านตัวอักษรบรรทัดแรก ร่างสูงใหญ่ของนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่และเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งกลับยืนนิ่งค้าง ราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจเมื่อความจริงบางอย่างที่ถูกปิดบังมาตลอด ได้ปรากฏเด่นหร่าอยู่เบื้องหน้าในวินาทีนี้เอง! (จากใจ... เข็มฉายานิศ ค่ะ: ผลตรวจดีเอ็นเอในมืออคินคืออะไรกันแน่นะคะ บอกเลยว่าความลับนี้จะเปลี่ยนทิศทางของเกมทั้งหมดไปตลอดกาล! แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!)