ปฏิเสธชื่อเสียง

"ข้อเสนอระดับนั้น... ต่อให้เป็นกิลด์อันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์หลัก ก็ยังต้องส่งตัวแทนระดับหัวเรือใหญ่มาเจรจาด้วยตัวเองเลยนะฃคานน์" น้ำเสียงของชายวัยกลางคนในชุดสูททหารราบหรูหราเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนไม่เข้าใจ เขาคือหัวหน้าฝ่ายสรรหาบุคลากรของ 'ดรากอน โฮป' กิลด์ยักษ์ใหญ่ที่เพิ่งสร้างปรากฏการณ์คว้าแชมป์ระดับภูมิภาคมาหมาดๆ และตอนนี้ เขากำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้เก่าๆ ในห้องพักกิลด์ระดับ F ที่แทบจะเรียกว่าเป็นรูหนูได้ หากเทียบกับความสำเร็จที่คานน์เพิ่งสร้างขึ้นในทัวร์นาเมนต์เมื่อวาน บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ปรากฏตัวเลขสัญญาค่าเหนื่อยและสิทธิประโยชน์มหาศาล ตัวเลขแปดหลักที่สามารถซื้ออสังหาริมทรัพย์ในโลกจริงได้สบายๆ พร้อมกับตำแหน่ง 'หัวหน้านักวางกลยุทธ์หลัก' ที่มีอำนาจในการสั่งการผู้เล่นนับร้อยชีวิต แต่นัยน์ตาสสีเข้มของคานน์กลับเรียบนิ่ง ราวกับเขากำลังมองดูตัวเลขสถิติความเสียหายของมอนสเตอร์ตามข้างทาง มากกว่าทรัพย์สินที่จะพลิกชีวิตของคนคนหนึ่งให้กลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืน "ผมขอบคุณสำหรับเกียรติที่ทางดรากอน โฮป มอบให้นะครับ" คานน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพราบเรียบ รอยยิ้มบางๆ บนมุมปากไม่ได้สะท้อนความโลภหรือความลังเลใจแม้แต่น้อย "แต่ผมคงต้องปฏิเสธ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องคับแคบนั้นชั่วขณะ ตัวแทนจากกิลด์ใหญ่ถึงกับอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ เขากะพริบตาปริบๆ ราวกับไม่แน่ใจว่าตนเองหูฝาดไปหรือไม่ "ปฏิเสธ...? นายรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังพูดอะไรอยู่ คานน์?" เสียงของชายคนนั้นเริ่มสูงขึ้นด้วยความร้อนรน "นายเป็นแค่นักวิเคราะห์อิสระไร้ชื่อเสียง ทีมปัจจุบันของนาย... เอ่อ ทีมกระจอกๆ อย่าง 'สตาร์ไลท์ ฟอร์จูน' เนี่ยนะ จะให้อะไรนายได้? พวกเขาไม่มีแม้กระทั่งเงินทุนพัฒนาฐานกิลด์ด้วยซ้ำ!" ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักก็เปิดออกเบาๆ ลินก้าวเข้ามาพร้อมกับกล่องกระดาษใส่แผ่นบันทึกข้อมูลเวทมนตร์ในมือ เส้นผมสีเงินยวงยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการอดหลับอดนอนวิเคราะห์ข้อมูลมาทั้งคืน เธอมองหน้าตัวแทนกิลด์ใหญ่แวบหนึ่ง ก่อนจะวางกล่องลงบนโต๊ะอย่างไร้ความตื่นตระหนก ราวกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัวเป็นเพียงธาตุอากาศ "เงินทุนพัฒนาฐานกิลด์อาจจะไม่มี..." ลินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังพอที่จะหยุดคำพูดดูถูกของชายวัยกลางคนได้ชะงัก "แต่เรามีอิสระในการทดลองทฤษฎีที่พวกคุณไม่มีวันเข้าใจ เพราะมัวแต่เอาเวลาไปคำนวณแต่เรื่องผลกำไรและเรตติ้ง" ตัวแทนกิลด์หันขวับมามองหญิงสาวด้วยแววตาดดูแคลน "คุณผู้หญิง นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะครับ โลกของเกม VRMMO ระดับสูงมันขับเคลื่อนด้วยทุนและอำนาจ..." "และมันก็ล่มสลายลงได้ในพริบตา เมื่อไรก็ตามที่คุณเอาแต่มองผู้เล่นเป็นแค่หมากตัวหนึ่งบนกระดานเงินตรา" คานน์พูดแทรกขึ้น น้ำเสียงของเขาไม่ได้โกรธเคือง แต่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นของคนที่เคยเจ็บปวดและเรียนรู้จากความผิดพลาดในอดีต อดีตที่เขาเคยเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องจักรล่าเงินรางวัลในกิลด์ยักษ์ใหญ่ อดีตที่เพื่อนร่วมทีมถูกมองว่าเป็นเพียงสินค้าสิ้นเปลือง และในวันที่เขาหมดประโยชน์ เขาก็ถูกเขี่ยทิ้งราวกับเศษกระดาษ ความทรงจำเหล่านั้นยังคงคมชัด และมันคือเครื่องเตือนใจชั้นดีว่า "ความสำเร็จ" ที่ปราศจากความเชื่อใจนั้นเปราะบางเพียงใด คานน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสบตากับตัวแทนกิลด์ใหญ่อย่างตรงไปตรงมา "ผมขอปฏิเสธข้อเสนอทั้งหมดของดรากอน โฮปครับ และขอความกรุณาช่วยแจ้งเบื้องเบื้องบนด้วยว่า ผมพอใจที่จะอยู่ที่นี่... ในฐานะนักวิเคราะห์ของทีมสตาร์ไลท์ ฟอร์จูน" ชายในชุดสูทกัดฟันกรอด ย่อมมีความโกรธและความเสียดายปะปนกันอยู่ในแววตา แต่เมื่อเห็นความเด็ดเดี่ยวบนใบหน้าของชายหนุ่ม เขาก็รู้ทันทีว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดต่ออีก "นายจะเสียใจที่ปล่อยโอกาสนี้หลุดลอยไป คานน์" เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน ก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระแทกเท้าออกจากห้องไป เสียงปิดประตูดังสนั่นสะท้อนไปทั่วทางเดินแคบๆ ห้องกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงคานน์และลินที่ยืนอยู่เบื้องหน้ากองเอกสารและหน้าจอโฮโลแกรมที่เต็มไปด้วยสูตรคำนวณยั้วเยี้ย ลินหันมามองชายหนุ่ม ดวงตาส่อแววคำถามลึกซึ้งที่เธอไม่ค่อยแสดงออกบ่อยนัก "นายแน่ใจนะ? ถ้าไปอยู่กับพวกเขา นายอาจจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเซิร์ฟเวอร์ได้เร็วกว่านี้อย่างน้อยสามเท่า" คานน์ถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดการเจรจาลดทอนลง เขายกมือขึ้นเสยผมลวกๆ ก่อนจะหันไปสบตากับอาจารย์สาวผู้เป็นทั้งคู่คิดและสหายร่วมรบ "จุดสูงสุดที่ไม่มีใครให้หันไปมองข้างๆ มันก็แค่ความว่างเปล่าไม่ใช่หรือครับอาจารย์" คานน์เอ่ยด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่จริงใจที่สุดตั้งแต่เปิดเกมมา "อีกอย่าง... ผมยังมีเรื่องที่ต้องพิสูจน์ร่วมกับทีมนี้ และโดยเฉพาะกับคุณด้วย" ลินชะงักไปเล็กน้อย เปลือกตาของเธอกะพริบถี่ขึ้นวบหนึ่ง ใบหน้าขาวนวลขึ้นสีแดงจางๆ อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่ง เธรีบหันหน้าหนีไปมองหน้าจอโฮโลแกรมแก้เก้อ พึมพำเบาๆ ในลำคอ "พูดจาเลี่ยนๆ แบบนี้... สงสัยสมองของนายจะได้รับความกระทบกระเทือนจากการคำนวณมากเกินไปแล้วล่ะมั้ง คานน์" คานน์หัวเราะในลำคอเบาๆ บรรยากาศอึมครึมเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความอบอุ่นและสบายใจที่พวกเขาสร้างร่วมกันมาตลอด เขานั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม มือเรียวเอื้อมไปแตะแป้นพิมพ์โฮโลแกรมเพื่อเตรียมรับมือกับการแข่งขันรอบคัดเลือกที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ทว่า... ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนปุ่มสั่งการนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นกังวานในโสตประสาท *(ติ๊ง!)* **[ระบบตรวจพบการปฏิเสธพันธะสัญญาแห่งอำนาจ และการเลือกเส้นทางสายมิตรภาพที่แท้จริง]** **[เงื่อนไขลับ 'ผู้ทรยศโชคชะตา' ถูกปลดล็อกเรียบร้อย]** คานน์และลินชะงักค้างไปพร้อมกัน หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าไม่ได้แสดงผลข้อมูลการแข่งขันตามปกติ แต่มันกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ตัวอักษรสีดำทมิฬค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัดด้วยฟอนต์ที่ดูโบราณและน่าสะพรึงกลัว **[คำเตือน: เนื่องจากท่านปฏิเสธการเข้าร่วมของ 'ดรากอน โฮป' และเลือกรากฐานอันเปราะบาง... ระบบความท้าทายระดับเซิร์ฟเวอร์จึงถูกบังคับเปิดใช้งาน]** **[ภารกิจระดับ SSS ลับเฉพาะ: "เงาแห่งอดีตที่ถูกลืม" ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว]** **[ผู้เล่น 'คานน์' และสมาชิกทีม 'สตาร์ไลท์ ฟอร์จูน' ทุกคน ตกเป็นเป้าหมายการกวาดล้างของกิลด์ระดับท็อป 10 ทั่วทั้งทวีปในอีก 24 ชั่วโมงข้างหน้า...]** ก่อนที่คานน์จะได้ทันวิเคราะห์สถานการณ์ ความผิดปกติบางอย่างก็เกิดขึ้นที่มุมห้อง... เงาดำทึบที่ทอดยาวมาจากหน้าต่างค่อยๆ บิดตัวและลุกขึ้นยืน กลายเป็นร่างเงาสวมชุดเกราะสีดำสนิทที่แผ่ไอสังหารรุนแรงจนอากาศรอบตัวเย็นเฉียบ และในมือของมัน คือดาบเล่มเดียวกับที่เคยสังหารตัวละครของคานน์ในเหตุการณ์ทรยศเมื่ออดีตชาติ! ขอบคุณทุกกำลังใจที่ร่วมเดินทางและก้าวผ่านอุปสรรคไปกับคานน์และลินเสมอนะครับ