แอบมองผ่านหน้าจอ

หัวใจของฉันเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เสียงจังหวะชีพจรดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทแข่งกับเสียงพัดลมระบายความร้อนของคอมพิวเตอร์ที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาของฉันเบิกกว้างจ้องมองภาพบนหน้าจอ... ไม่ใช่ภาพเงาสะท้อนในกระจก แต่มันคือภาพถ่ายทอดสดที่ใครบางคนกำลัง 'สตรีม' เข้ามาในเครื่องของฉัน! "นั่นใคร...?" เสียงของฉันสั่นเครือจนแทบเป็นเสียงกระซิบ รอยยิ้มบิดเบี้ยวบนหน้าจอนั่นค่อยๆ ขยับ คล้ายกับคนกำลังพยายามฝืนยิ้มให้กล้อง แต่ทว่า... วินาทีที่ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปปิดเครื่อง หน้าจอกลับตัดสลับไปยังหน้าต่างแชทของโปรแกรมสตรีมเกมชื่อดัง ความวุ่นวายในแชทบ็อกซ์ไหลเลื่อนขึ้นอย่างรวดเร็วจนอ่านไม่ทัน แต่ข้อความหนึ่งที่ถูกปักหมุดไว้ทำเอาเลือดในกายฉันเย็นเฉียบ *“วันนี้คิวจะมาตอบคำถามที่ทุกคนสงสัย... เตรียมตัวให้ดีครับ เพราะผมไม่ได้มาคนเดียว”* ฉันแทบลืมหายใจ เมื่อเห็นใบหน้าคุ้นเคยปรากฏขึ้นบนจอ ‘คิว’ สตรีมเมอร์หนุ่มวิศวะฯ สุดฮอตที่ฉันเพิ่งจะร่วมกิลด์และต่อปากต่อคำด้วยเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เขากำลังนั่งอยู่ในสตูดิโอส่วนตัว แสงไฟสีม่วงอมฟ้าจากไฟ RGB ตกกระทบใบหน้าคมคายที่ดูเคร่งขรึมกว่าปกติ ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มองกล้อง แต่มองมาที่หน้าจอหลักราวกับเขากำลังจ้องมองเข้าไปในดวงตาของฉันจริงๆ "มินนี่... แกดูอยู่หรือเปล่า" ฉันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความหามินนี่ด้วยมือที่สั่นเทา แต่ยังไม่ทันที่มินนี่จะตอบกลับ เสียงทุ้มต่ำที่เป็นเอกลักษณ์ของคิวก็ดังลอดออกมาจากลำโพง มันเป็นน้ำเสียงที่ดูนิ่งและทรงพลัง ทว่าแฝงไปด้วยความกดดันบางอย่างที่ทำให้คนฟังอย่างฉันถึงกับนั่งไม่ติด "หลายคนถามเข้ามาเยอะครับ ว่าทำไมช่วงนี้ผมถึงดู 'ไม่อยู่กับร่องกับรอย'..." คิวเว้นจังหวะ เขาขยับไมค์เข้ามาใกล้ริมฝีปากจนได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วๆ "บางที... การที่ต้องแอบมองใครสักคนผ่านหน้าจอ แล้วอยากให้เขารู้ตัวแต่มันทำไม่ได้ มันก็หงุดหงิดเหมือนกันนะ" หัวใจของฉันกระตุกวูบ เขากำลังพูดถึงอะไร? หรือเขาจะรู้แล้วว่าตัวจริงที่อยู่หลังชื่อตัวละคร 'Rainy-Drops' คือใคร? "เหอะ น่าสมเพชจริงๆ ว่ะ" จู่ๆ เสียงแทรกจากบุคคลที่สามก็ดังขึ้น ไทป์เดินเข้ามาในเฟรมกล้องของคิวด้วยท่าทางกวนประสาท เขาโน้มตัวลงมาหน้าไมค์แล้วหัวเราะในลำคอ "นายมัวแต่พร่ำเพ้อถึงยัยเด็กหลังไมค์คนนั้น จนลืมไปแล้วเหรอว่าทัวร์นาเมนต์รอบชิงกำลังจะเริ่ม? ถ้าอยากให้เธอเห็นว่าใครกันแน่ที่เหนือกว่า... ก็เลิกทำตัวเป็นเด็กอมมือแล้วโฟกัสที่จอซะ" คิวไม่ได้หันไปมองไทป์ เขาเพียงแค่ขยับยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ดูอันตรายและคาดเดาไม่ได้ "ถ้านายมั่นใจว่านาย 'เหนือกว่า' ขนาดนั้น ก็ลองดูสิไทป์... ว่าระหว่าง 'สกิลการเล่น' กับ 'การจองพื้นที่ในใจ' ใครกันแน่ที่จะกด Mic Drop ได้ก่อนกัน" ฉันนั่งกอดเข่าอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ความรู้สึกหวั่นไหวที่เคยพยายามกดทับเอาไว้กลับพุ่งทะยานขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ ภาพบนจอที่เห็นอยู่ตอนนี้ไม่ใช่แค่การสตรีมเกม แต่มันคือสมรภูมิของความรู้สึกที่มีฉันเป็นตัวแปรสำคัญ คิวหันกลับมาจ้องกล้องตรงๆ อีกครั้ง สายตาของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้เย็นชาเหมือนตอนเล่นเกม แต่มันดูอ้อนวอนและจริงจังจนน่าประหลาดใจ "ถ้าน้องสาวคนนั้นดูอยู่..." คิวเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลง "ฟังนะ... ไม่ว่าใครจะพยายามขัดขวาง หรือจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรเข้ามาแทรกแซงระหว่างเรา ฉันอยากให้รู้ไว้ว่า... ฉันไม่ได้มองใครผ่านหน้าจออีกแล้ว นอกจากเธอ" วินาทีนั้น โลกทั้งใบของฉันเหมือนจะหยุดหมุน เสียงแจ้งเตือนข้อความเด้งขึ้นมาในคอมพิวเตอร์อย่างต่อเนื่อง ทั้งข้อความด่าทอจากแฟนคลับของไทป์ และข้อความให้กำลังใจจากแฟนคลับของคิวที่พยายามเดาว่า 'เธอ' คนนั้นคือใคร แต่สิ่งที่ทำให้ฉันถึงกับตัวชาไม่ใช่ข้อความเหล่านั้น มันคือเสียงเคาะประตู... เคาะอย่างจังหวะเดียวกับที่คิวเคาะโต๊ะในไลฟ์สดเป๊ะๆ! *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก* ฉันหันขวับไปมองที่ประตูห้องนอน ลมหายใจขาดห้วง เมื่อเห็นเงาร่างคนยืนอยู่หลังบานประตูที่มีแสงสลัวจากทางเดินทอดผ่านเข้ามา และเสียงแจ้งเตือนในโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นพร้อมกับข้อความจากไอดีที่ไม่คุ้นเคย [เปิดประตูให้หน่อยสิ... ผมไม่ได้มาเพื่อจะแพ้ให้กับใครทั้งนั้นนะ] มือของฉันสั่นจนแทบจะถือโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ ฉันตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปที่ประตูด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความตื่นเต้นและความหวาดหวั่น ทันทีที่ฉันแตะลูกบิดประตู เสียงของคิวในไลฟ์สดก็ดังขึ้นทิ้งท้ายด้วยประโยคสุดท้ายก่อนที่หน้าจอจะดับวูบลงไป "เพราะคนที่อยู่ข้างหน้าประตูเธอตอนนี้... คือคนที่จูนติดที่หน้าจอเธอมาตลอดจริงๆ" สิ้นเสียงนั้น ประตูห้องของฉันก็ค่อยๆ ถูกเปิดออก พร้อมกับแสงไฟสีม่วงที่สาดส่องเข้ามาจนฉันต้องหรี่ตาลง และภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า... คือคิวที่กำลังยืนถือไมค์ตัวโปรดของเขาอยู่จริงๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจฉันแทบหยุดเต้น! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงติดตามเรื่องราววุ่นๆ ของยัยเรนกับนายคิวอยู่นะคะ จะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ อย่าลืมมาลุ้นไปพร้อมๆ กับลูกกวาดสีรุ้งในตอนหน้าค่ะ!