ไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็น

กลิ่นอายความอับชื้นของห้องเซิร์ฟเวอร์ใต้ดินและเสียงพัดลมระบายอากาศของยูนิตประมวลผลกลางยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท ทว่าสิ่งที่ชัดเจนยิ่งกว่าคือสัมผัสจากปลายนิ้วที่เพิ่งละออกจากคีย์บอร์ดเมมเบรนกลไกเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน เรนสูดลมหายใจเข้าลึก, พยายามกดความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์บุกรุกระบบเมื่อคืนให้อยู่หมัด หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้ายังคงแสดงสถานะ *Firewall Integrity: 78%* ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจว่าภัยคุกคามไม่ได้อยู่แค่หลังจอภาพอีกต่อไป แต่มันก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างโลกเสมือนกับโลกความจริงมาแล้วอย่างเลือดเย็น "เธอแน่ใจนะว่าจะไม่ให้ฉันเดินไปส่งที่ตึกคณะ?" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดีผ่านเรโซแนนซ์ของคลื่นความถี่ 2.4 GHz ดังขึ้นจากสมาร์ทโฟนในมือ เรนชะงักฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินไปตามทางเดินบล็อกคอนกรีตของมหาวิทยาลัย ปลายเท้าใต้รองเท้าผ้าใบสีขาวหยุดนิ่ง เธอกลืนก้อนความอึดอัดลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับต้นตอของเสียงนั้น—ร่างสูงโปร่งในเสื้อฮู้ดสีดำสนิทของคิวที่ยืนเว้นระยะห่างออกไปราวสามเมตร ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาพยายามซ่อนประกายความหวั่นไหวเอาไว้ให้มิดชิดที่สุด เรนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ใช้มาตรการกำแพงน้ำแข็งที่มักจะใช้เวลาสตรีมมิ่งยามเจอพวกเกรียนคีย์บอร์ดเข้าจู่โจม น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจึงราบเรียบ เย็นชา และไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ ทั้งสิ้น "ไม่ต้องค่ะ ฉันเดินมาเองได้ และที่สำคัญ... เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นในชีวิตจริงนะคะ คุณคิว" คำพูดที่เจือความห่างเหินนั้นทำเอาคิวถึงกับชะงัก รอยยิ้มมุมปากที่มักจะประดับอยู่เป็นนิตยสารยามที่เขาเล่นเกมหยอกล้อเธอหายวับไปกับตา ดวงตาคมกราบกวาดมองปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจระคนประหลาดใจ เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดตามสัญชาตญาณของการปกป้อง ทว่าเรนกลับถอยหลังหนีโดยอัตโนมัติ ราวกับว่าเขาเป็นสิ่งแปลกปลอมที่อันตรายที่สุดในรัศมีร้อยเมตร "เรน... เรื่องเมื่อคืนเราเพิ่งจะถอดรหัสแพ็กเก็ตข้อมูลของ ‘เจ้านั่น’ ด้วยกันนะ เธอคิดว่าฉันเป็นคนอื่นคนไกลจริงๆ เหรอ?" คิวถามเสียงต่ำ แววตาไหววับด้วยความน้อยใจที่ถูกปิดกั้น "นั่นมันเป็นแค่เรื่องงานในเกมค่ะ!" เรนตัดบทเสียงแข็ง พยายามควบคุมมือไม่ให้สั่นเทาขณะกระชับสายสะพายเป้ "ในโลกความเป็นจริง ฉันก็แค่นักศึกษาปีสองคนหนึ่ง ส่วนคุณ... ก็แค่รุ่นพี่สตรีมเมอร์ชื่อดังที่เราบังเอิญต้องโคจรมาทำงานร่วมกันเพราะระบบบังคับ กรุณารักษาระยะห่างด้วยค่ะ เพราะฉันไม่อยากมีปัญหาตามมาทีหลัง" บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยไนโตรเจนเหลว ไทป์ที่เดินถือแก้วกาแฟผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดีถึงกับต้องชะลอฝีเท้า รอยยิ้มเยาะเย้ยฉาบอยู่บนใบหน้าของคู่แข่งตัวฉกาจ เขาย่อมไม่พลาดที่จะเก็บเกี่ยวภาพความร้าวฉานเฉพาะหน้าคู่นี้ไปใช้ประโยชน์ ไทป์แกล้งทำเป็นเดินเฉียดเข้ามาใกล้ พร้อมส่งเสียงทักทายด้วยน้ำเสียงยียวน "อ้าว คิว? โดนสาวเมินใส่ซะแล้วเหรอ? นึกว่าโปรไฟล์ระดับท็อปสตรีมเมอร์จะใช้ได้ผลทุกสถานการณ์ซะอีก ที่แท้ก็แค่นกต่อในชีวิตจริงนี่เอง" คิวไม่ได้หันไปมองไทป์ สายตาของเขายังคงตรึงอยู่ที่เรน แน่วแน่และเต็มไปด้วยคำถามมากมายที่ยังไม่ได้เอื้อiนเอ่ย ทว่าเรนกลับเลือกที่จะหันหลังให้ทันทีโดยไม่แม้แต่จะชายตากลัวเกรงความกดดันรอบด้าน เธอก้าวเดินจ้ำอ้าวหนีออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองเพล ท่ามกลางความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจ—เธอรู้ดีว่าคิวบริสุทธิ์ใจ และรู้ดีว่าเขากำลังพยายามช่วยเธอจากเงื้อมมือของแฮกเกอร์ลึกลับ แต่ยิ่งเขาเข้ามาใกล้เธอมากเท่าไหร่ อันตรายรอบตัวเธอก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นเท่านั้น การทำตัวเย็นชาจึงเป็นเกราะป้องกันเดียวที่เธอหลงเหลืออยู่ ตกดึก... แสงไฟนีออนจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องกระทบใบพับของเรนที่นั่งจดจ่ออยู่กับการวิเคราะห์โค้ดแปลกปลอมที่ฝังอยู่ในระบบกิลด์ หน้าต่างโปรแกรมจำลองฐานข้อมูลแสดงค่า *System Diagnostic* ที่กำลังวิ่งประมวลผลอย่างช้าๆ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นเบาๆ แต่กลับทรงพลังพอที่จะทำให้เรนสะดุ้งสุดตัว หน้าจอหลักของเกมถูกตัดเข้าสู่โหมดหน้าต่างดำมืดสนิท ก่อนที่ตัวอักษรสีแดงฉานจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัดด้วยฟอนต์แบบเครื่องพิมพ์ดีดโบราณ—ระบบไม่ได้เชื่อมต่อผ่านเซิร์ฟเวอร์ปรกติ แต่เป็นโปรโตคอลลับที่ถูกเข้ารหัสผ่าน Mac Address ส่วนตัวของเธอเอง [System Warning: ตรวจพบการเข้าถึงโหนดเครือข่ายส่วนตัวจากบุคคลที่สาม] [Access Granted to: Unknown_Entity_00] [ข้อความจากเป้าหมาย: "เธอกำลังปกป้องเขา... หรือกำลังส่งเขาไปตายกันแน่, แม่มดน้อยแห่งเรน?"] เรนเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวตนที่แท้จริงของเธอในโลกความจริงไม่ได้เป็นความลับจากแฮกเกอร์คนนี้อีกต่อไปแล้ว และยิ่งไปกว่านั้น... หน้าจอคอมพิวเตอร์อีกเครื่องที่เชื่อมต่อกับระบบสตรีมของคิว ก็ส่งสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานขึ้นพร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและร่วมไขปริศนาไปด้วยกันเสมอนะคะ