ความลับที่ใกล้แตก

เสียงเตือนระบบความปลอดภัยของโปรแกรมสตรีมมิ่งดัง *'ติ๊ด!'* แหลมสูงเสียดแทงโสตประสาท จนเรนต้องสะดุ้งสุดตัว มือเรียวบางที่กำลังวางอยู่บนแป้นพิมพ์กลไกชะงักค้างกลางอากาศ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก หน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างจ้าเผยให้เห็นข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวเป็นจังหวะ *[ระบบความปลอดภัย: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบจาก IP Address ปริศนาในห้องสตรีมของคุณ... ตอนนี้]* หัวใจของเรนกระตุกวูบ หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ลมหายใจสะดุดกึกในลำคอ สมองขาวโพลนไปหมด ใครกัน? ใครที่กำลังแอบเจาะระบบหลังบ้านของเธอ? หรือว่า... จะเป็นไทป์? สตรีมเมอร์ตัวแสบที่คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอมาตลอด หรือจะหนักหนากว่านั้น... จะเป็น 'คิว' หนุ่มวิศวะสุดฮอตที่นั่งอยู่ห่างจากโต๊ะทำงานของเธอไปแค่ไม่กี่ก้าวในห้องสตรีมสตูดิโอแห่งนี้! ให้ตายสิ เธอเพิ่งจะตกลงมาถ่ายทำคอนเทนต์พิเศษร่วมกับเขาในฐานะแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ (โดยที่เขาไม่รู้ว่าเธอคือ 'เรนเน่' สตรีมเมอร์สาวเสียงหวานที่เขาตามจีบอยู่หลังไมค์) ถ้าเกิดว่า IP Address นี้มันเชื่อมโยงกับอุปกรณ์ของเขา ความลับที่เธออุส่าห์ปกปิดมานานนับปีว่าตัวตนจริงๆ ของเธอคือใคร มีหวังความแตกหมอไม่รับเย็บแน่ๆ! "เรน... เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าซีดเป็นไก่ต้มเลยนะเรา" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเอ่ยทักขึ้นจากทางด้านหลัง ทำเอาเรนสะดุ้งเฮือกยิ่งกว่าเดิม เผลอใช้นิ้วกวาดหน้าต่างแจ้งเตือนบนหน้าจอปิดลงอย่างรวดเร็วจนเกือบกดผิดปุ่ม คิวเดินถือแก้วกาแฟอุ่นๆ เข้ามาใกล้ ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อฮู้ดสีดำสนิททิ้งเงาทาบทับลงบนเก้าอี้เกมมิ่งที่เธอนั่งอยู่ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ ผสมกับความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศลอยมาแตะจมูก ทำให้สติที่กระเจิดกระเจิงของเธอเริ่มกลับเข้ารูปเข้ารอย "ป...เปล่าค่ะ! มะ...ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย เรนแค่... กำลังตั้งค่าระบบเกมรอบต่อไปเฉยๆ ค่ะ" เรนรีบละล่ำละลักตอบ เสียงสูงกว่าปกติจนน่าสงสัย เธอนั่งตัวเกร็ง หลังตรงแนบพนักพิง มือข้างหนึ่งแอบซ่อนไว้ใต้โต๊ะ จิกเข้าหากันแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อเพื่อระบายความตื่นตระหนก คิวหรี่ตามองเธออย่างจับผิด นัยน์ตาคมกริบสีดำสนิทคู่นั้นราวกับมองทะลุผ่านหน้าจอและแว่นตาหนาเตอะของเธอได้ รอยยิ้มมุมปากที่มักจะปรากฏเวลาที่เขากำลังจะแกล้งใครถูกจุดขึ้นอีกครั้ง เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะไม้ เสียงแก้วกระทบพื้นผิวเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนในโสตประสาทของเรนอย่างชัดเจน "เหรอ... ตั้งค่าเกมอะไร ทำไมหน้าจอถึงขึ้นแจ้งเตือนสีแดงแจ๋ขนาดนั้นล่ะ หืม?" คิวโน้มตัวลงมา ใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้จนเรนต้องเอนตัวหนีโดยอัตโนมัติ ลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ข้างใบหูที่ตอนนี้แดงก่ำลามไปจนถึงต้นคอ "หรือว่า... กำลังมีความลับอะไรปิดบังฉันอยู่กันแน่ คุณสตรีมเมอร์ตัวตึง?" "ร...เรนจะไปมีความลับอะไรล่ะคะ คุณคิวคิดมากไปแล้วนะ!" เรนหันไปเถียงเสียงสั่น ดวงตาหลบวูบไม่กล้าสบตาคมคู่นั้นตรงๆ หัวใจเต้นโครมครามราวกับจะทะลุออกมานอกอก เสียงตึงตังจากจังหวะการเต้นของหัวใจดังกลบเสียงรอบข้างจนหมดสิ้น กลัวเหลือเกินว่าเขาจะได้ยินเสียงความตื่นตระหนกที่ดังชัดเจนขนาดนี้ แต่ทว่า... ก่อนที่คิวจะได้เอ่ยปากแซวอะไรเธอต่อ สายตากลับเหลือบไปสะดุดเข้ากับบางสิ่งที่วางพาดอยู่บนพนักพิงโซฟาตัวยาวมุมห้อง คิ้วเข้มได้รูปขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความขี้เล่นในแววตาเมื่อครู่เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยประกายความสงสัยใคร่รู้ที่พุ่งวาบขึ้นมา สิ่งนั้น... คือหูฟังเกมมิ่งไร้สายรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น สีพาสเทลทูโทนชมพู-ม่วงอ่อน ประดับด้วยหูแมวซิลิโคนนิ่มที่เรนเพิ่งสั่งตรงมาจากต่างประเทศเพื่อใช้ใส่สตรีมโดยเฉพาะ มันเป็นรุ่นหายากที่ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้ง่ายๆ และที่สำคัญที่สุด... มันคือหูฟังอันเดียวกับที่เขา 'เคยเห็น' ในรูปถ่ายปริศนาที่ใครบางคนส่งเข้ามาในแชทลับของเขาเมื่อคืนก่อน! คิวเงียบไปชั่วขณะ บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนจากความหยอกล้อกลายเป็นความเงียบงันที่กดดันจนน่าอึดอัด เรนที่สังเกตเห็นว่าสายตาของเขากำลังจ้องมองไปที่ไหน ร่างกายก็แข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน *แย่แล้ว... ตายแน่ๆ เรนเอ๋ย! ทำไมเธอถึงสะเพร่าขนาดนี้ถึงเอาหูฟังเก่งตัวเก่งมาวางทิ้งไว้ตรงโซฟาโล่งๆ แบบนั้นเล่า!* คิวค่อยๆ หันกลับมามองหน้าเรน ช้าๆ ทว่าสายตาคู่นั้นกลับลุ่มลึกและเต็มไปด้วยคำถามมากมายที่ยังไม่ได้เอ่ยออกมา รอยยิ้มที่มุมปากจางหายไป เหลือเพียงใบหน้าที่นิ่งสนิทจนคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ มือหนาเอื้อมไปหยิบหูฟังแมวเหมียวสีพาสเทลนั้นขึ้นมาพิจารณาใกล้ๆ นิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามโครงสร้างหูฟังอย่างพินิจพิเคราะห์ "หูฟังอันนี้..." คิวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้เรนแทบหยุดหายใจ "ดูคุ้นตาจังเลยนะเรน เหมือนกับว่า... ฉันเพิ่งจะเห็นมันผ่านหน้าจอไลฟ์สตรีมของใครบางคน... เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนนี้เอง" เรนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คอแห้งผากจนเปล่งเสียงไม่ออก สมองประมวลผลด้วยความเร็วจี๋เพื่อหาข้อแก้ตัว แต่คำโกหกนับร้อยพันที่เตรียมไว้กลับตีกันยุ่งเหยิงในหัวจนพูดไม่ออกสักคำเดียว ดวงตากลมโตมองสบเข้ากับดวงตาคมกริบของคิวที่กำลังจ้องตรงมาที่เธออย่างไร้ทางหลบหนี ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง และในวินาทีที่นิ้วของเขากำลังจะพลิกดูป้ายชื่อรุ่นที่ซ่อนอยู่ด้านใน... "รี้ดเดอร์คะ... มาร่วมลุ้นไปกับวินาทีระทึกขวัญที่ความลับกำลังจะพังทลายลงในตอนหน้าด้วยกันนะคะ!"