การลงทุนครั้งใหญ่ที่เสี่ยงตาย

"ถ้าตระกูลจางกล้าส่งคนมาก่อกวนโรงงานแห่งใหม่ของฉันอีกแม้แต่คนเดียว ฉันจะทำให้พวกเขารู้ว่า นรกบนดินที่แท้จริงมันหน้าตาเป็นอย่างไรค่ะ" หลินฮวากวาดสายตามองเอกสารสิทธิ์ที่ดินผืนใหญ่หลังภูเขาด้วยแววตานิ่งสงบ ทว่าประกายในดวงตากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับคม กลิ่นหอมอวลของผงพะโล้สูตรลับและเครื่องเทศคั่วใหม่ยังคงลอยอบอวลติดปลายนิ้ว แม้ว่านี่จะเป็นยามค่ำคืนที่ลมหนาวจากหุบเขาเริ่มพัดโชยเข้ามา การขยายโรงงานผลิตเครื่องเทศในยุค 70-80 ไม่ใช่เรื่องง่าย ท่ามกลางสายตาหวาดระแวงของชาวบ้านและแรงกดดันจากญาติฝ่ายสามีที่จ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อ แต่นี่คือ "การลงทุนครั้งใหญ่ที่เสี่ยงตาย" เดิมพันด้วยอนาคตทั้งหมดของครอบครัว จางเหว่ยเดินเข้ามาเงียบๆ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อคลุมกันหนาวเก่าๆ ทว่าบ่ากว้างนั้นดูพึ่งพาได้เสมอ เขายื่นถ้วยน้ำกระิงอุ่นๆ ให้ภรรยา มือหยาบกร้านจากการทำงานหนักกุมมือเรียวของเธอไว้เบาๆ เพื่อถ่าย1ทอดความอบอุ่น "ฮวาฮวา ดินตรงนี้... มันทั้งชื้นและห่างไกล ถ้าเราทุ่มเงินทั้งหมดที่มีลงไป เกิดฝนตกหนักหรือพวกนั้นเล่นตลก..." จางเหว่ยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่กลัวความลำบาก แต่เขากลัวว่าภรรยาจะต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้วไม่ได้อะไรกลับมา หลินฮวาหันไปสบตาชายหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความอ่อนโยนฉายชัดในแววตาเมื่อมองสามีคนนี้ "พี่เหว่ยคะ ความเสี่ยงมักมาพร้อมกับผลกำไรมหาศาลเสมอค่ะ ตระกูลจางคิดว่าตัดขาดเราแล้วเราจะอดตาย แต่พวกเขาคิดผิด... มิติลับของฉันกับฝีมือการปรุงเครื่องเทศของคุณ จะทำให้เรากลายเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของมณฑลนี้ให้ดูค่ะ" รอยยิ้มมั่นใจของภรรยาทำให้จางเหว่ยถอนหายใจยาว เขารู้ดีว่าห้ามภรรยาคนนี้ไม่ได้ เมื่อหลินฮวาตัดสินใจแล้ว ต่อให้มีกำแพงเหล็กขวางกั้น นางก็จะพังมันลงด้วยมือเปล่าให้ได้ ชายหนุ่มจึงพยักหน้าช้าๆ "ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ฉันจะอยู่ข้างหลังเธอเสมอ ใครหน้าไหนกล้ามาขัดขวางโรงงานของเรา มันต้องเดินผ่านศพฉันไปก่อน" เช้าวันต่อมา เสียงเครื่องจักรและเสียงตอกเสาเข็มดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วผืนป่าหลังเขา หลินฮวายืนบัญชาการด้วยตัวเอง นางสวมเสื้อกันหนาวผ้าฝ้ายสีน้ำเงินเข้ม ใบหน้างดงามนิ่งสงบแต่ทรงอำนาจ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว การสร้างโรงงานผลิตเครื่องเทศขนาดใหญ่แห่งนี้จะพลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์การค้าขายในยุคปฏิรูปนี้อย่างแน่นอน ทว่า ความวุ่นวายก็มาเยือนเร็วกว่าที่คิด "โอייה! หลินฮวา นังสะใภ้เนรคุณ! แกกล้าดีอย่างไรมาสร้างสิ่งก่อสร้างใหญ่โตบนที่ดินบรรพบุรุษโดยไม่ขออนุญาตพวกเรา!" เสียงแหลมสูงของสะใภ้ใหญ่ตระกูลจางดังแผดขึ้น พร้อมกับร่างอวบอ้วนที่เดินนำหน้าชาวบ้านอีกหลายคนเข้ามาหมายจะพังรั้วไม้ไผ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ แม่สามีจอมเจ้าเล่ห์และบรรดาญาติโยมที่หวังมาเกาะกินต่างพากันส่งเสียงฮือฮา หลินฮวาไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นางค่อยๆ วางสมุดบัญชีในมือลงอย่างใจเย็น หันไปสบตากับกลุ่มคนที่บุกรุกเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก "ที่ดินตรงนี้ฉันซื้อถูกต้องตามกฎหมาย มีตราประทับจากทางการชัดเจนค่ะ คุณป้าใหญ่... ถ้าสมองของคุณเสื่อมจำตัวเลขไม่ได้ วันหลังฉันจะซื้อปฏิทินมาให้กราบสักโหลนะคะ" คำพูดเจ็บแสบพ่นออกมาด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบร้อย แต่มันบาดลึกจนหน้าชาไปหมด "แก! นังตัวดี แกกล้าดียังไงมาพูดจาแบบนี้กับผู้หลักผู้ใหญ่!" สะใภ้ใหญ่หน้าดำคร่ำเครียด เงื้อมือขึ้นหมายจะตบหน้าหลินฮวาให้หายแค้น ทว่า ก่อนที่มือคู่นั้นจะทันได้สัมผัสแม้แต่ชายเสื้อของหลินฮวา ร่างสูงใหญ่ของจางเหว่ยก็ก้าวเข้ามาขวางไว้ราวกับกำแพงเหล็ก ดวงตาคมกราบดุดันราวกับพยัคฆ์ร้ายจ้องเหยื่อ แผ่รังสีอำมหิตจนสะใภ้ใหญ่ชะงักกึก ถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว "ถ้าไม่อยากแขนหักกลับไป ก็ไสหัวไปให้พ้นที่ดินของภรรยาผมครับ" จางเหว่ยเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน น่ากลัวจนทุกคนในที่นั้นไม่กล้าหายใจแรง เหตุการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด หลินฮวากำลังจะก้าวออกไปจัดการขั้นเด็ดขาดเพื่อให้คนพวกนี้จำไปจนวันตาย แต่จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นหลายคู่ก็ดังขึ้นจากทางเข้าป่า ชายในชุดสูทสากลเนี้ยบกริบ พร้อมกับรถยนต์ลีมูซีนสีดำเงางามที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนในหมู่บ้านชนบทแห่งนี้ แล่นตรงเข้ามาจอดสนิทหน้าโรงงาน ประตูรถเปิดออก เผยให้เห็นชายวัยกลางคนท่าทางทรงอิทธิพล ใบหน้าเรียบเฉยแต่แววตาเต็มไปด้วยความเฉียบคม เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะตรงดิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินฮวา พร้อมกับโค้งคำนับอย่างให้เกียรติ ท่ามกลางความตกตะลึงอ้าปากค้างของบรรดาญาติจอมสูบเลือดที่ยืนแข็งเป็นหิน "คุณหลิน... ในที่สุดผมก็ตามหาคุณเจอ สินค้าล็อตทดลองพะโล้สูตรพิเศษของคุณเมื่อวานนี้ ถูกประมูลเกลี้ยงในตลาดมืดเมืองหลวงด้วยราคาที่สูงจนน่าตกใจ และท่านประธานใหญ่... ต้องการพบคุณเป็นการส่วนตัวเดี๋ยวนี้ครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของหลินฮวามาโดยตลอดนะคะ / หลินฮวายุคปฏิรูป