ปกป้องเธอจากคีย์บอร์ดนักเลง

หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ในห้องนอนสีพาสเทลของพินพินกำลังสั่นระรัวด้วยข้อความนับร้อยที่วิ่งผ่านแชตสตรีมอย่างบ้าคลั่ง เสียงแจ้งเตือนการโดเนทและคอมเมนต์แยéงชิงพื้นที่กันจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง บรรยากาศที่เคยสนุกสนานและเต็มไปด้วยเสียงหัวheadยามค่ำคืน บัดนี้กลับถูกย้อมด้วยความอึมครึมและคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของความเป็นพิษจากคีย์บอร์ดนักเลงกลุ่มหนึ่งที่จงใจเข้ามาปั่นป่วน "นี่มันอะไรกันเนี่ย..." พินพินพึมพำกับตัวเอง เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยขณะกวาดตามองข้อความที่พยายามกล่าวหาว่าเธอสร้างกระแสและเกาะกระแสกวินเพื่อผลประโยชน์ ปลายนิ้วที่เคยพิมพ์ตอบแชตได้อย่างคล่องแคล่วกลับเย็นเฉียบ ความรู้สึกหนาวยะเยือกแล่นพล่านจากปลายนิ้วลามไปถึงสันหลัง เมื่อเงาปริศนาของกระทู้แฉในเวบอร์ดชื่อดังถูกแปะลิงก์เข้ามาในแชตซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันไม่ใช่แค่การติชมธรรมดา แต่มันคือความพยายามที่จะทำลายตัวตนและผลงานที่เธอและกวินช่วยกันฟูมฟักมาตลอดหลายเดือนนี้ให้พังทลายลงในพริบตา (พินพิน! อย่าไปสนใจพวกแอคหลุมเลย ยัยตัวแสบ ปิดแชตโหมดชั่วคราวแป๊บ!) มิกซ์ส่งข้อความเสียงเข้ามาทางแชตลับด้วยน้ำร้อนรน ปลายสายดูหัวเสียไม่แพ้กัน แต่ก่อนที่พินพินจะได้กดปิดสตรีมตามคำแนะนำ หน้าจอก็สว่างวาบขึ้นด้วยเอฟเฟกต์โดเนทระดับตำนานที่แฟนคลับทุกคนจำได้แม่นยำ—ภาพมังกรทองพ่นไฟทะยานข้ามหน้าจอ พร้อมจำนวนเงินที่มากเกินกว่าจะเรียกว่าการสนับสนุนธรรมดา [Gawin_V: เลิกอ่านขยะพวกนั้นแล้วเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉัน] ข้อความสั้นๆ แต่เฉียบคมถูกส่งตรงมาจากยูสเซอร์ของกวิน น้ำเสียงในแชตไม่ได้มีความลังเลแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยพลังอำนาจบางอย่างที่ทำให้ห้องสตรีมที่กำลังโกลาหลกลับเงียบกริบลงทันที บรรดาขาปั่นที่เคยพิมพ์ข้อความรัวๆ ต่างชะงักและเริ่มลังเลเมื่อเห็นความเคลื่อนไหวจากพ่อหนุ่มสายเปย์ตัวจริง พินพินกะพริบตาปริบๆ หันไปมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สั่นเตือนสายเข้าจากกวินทันที เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกดรับสายด้วยความรู้สึกที่ตี R กันยุ่งเหยิงในอก ทั้งตกใจ ซาบซึ้ง และหมั่นไส้ในความใจร้อนของพ่อคุณคนนี้ "นายทำบ้าอะไรเนี่ยกวิน! รู้ไหมว่าพวกมันยิ่งได้ใจที่นายเปย์เข้ามากลางดราม่าแบบนี้!" พินพินแหวใส่ทันทีที่ปลายสายรับ เสียงของเธอมีความเง้างอนปนความกังวลอย่างปิดไม่มิด (แล้วจะให้ฉันยืนดูเธอโดนรุมทึ้งอยู่ฝ่ายเดียวหรือไง ยัยสตรีมเมอร์ตัวแสบ) เสียงทุ้มต่ำผ่านโทรศัพท์ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่มั่นคงเป็นที่สุด (เปิดแคมสิ ฉันบอกให้เปิด) "ไม่เอา! ตอนนี้หน้าฉันเหวี่ยงมากนะ บอกเลยว่าไม่สวย!" (ต่อให้เธอทำหน้าเหวี่ยงจนตาเหล่ เธอก็ยังเป็นยัยตัวจี๊ดที่ฉันต้องเคลียร์คิวมาดูแลอยู่ดี... เปิดเถอะน่า พินพิน ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว) คำพูดเรียบง่ายแต่แฝงความอบอุ่นแบบฉบับของกวินทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของพินพินกระตุกวูบ ความอุ่นวาบแผ่ซ่านเข้ามาในอกจนขอบตาร้อนผ่าว เธอกลืนก้อนสะอื้นลงคอแล้วกดเปิดกล้องเว็บแคมตามที่อีกฝ่ายต้องการทันที ทันทีที่ภาพของพินพินปรากฏขึ้นบนหน้าจอสตรีมอีกครั้ง พร้อมกับที่กวินได้เปิดสตรีมของตัวเองร่วมในหน้าต่างเดียวกัน บรรยากาศในห้องแชตก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ขาปั่นที่เคยฮึกเหิมต่างพากันเงียบเสียงลงเมื่อเจอกับสายตาคมกริบและสีหน้านิ่งสนิทแต่น่าเกรงขามของเซียนเกมเมอร์หนุ่ม "สำหรับพวกที่ว่างมากจนต้องมานั่งกุเรื่องใส่ร้ายคนอื่น..." กวินเริ่มต้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ นัยน์ตาคมมองตรงเข้าไปในเลนส์กล้องเสมือนกำลังมองหน้าคนพวกนั้นอยู่จริงๆ "ถ้าว่างนักก็เอาเวลาไปพัฒนาฝีมือตัวเองดีกว่าไหมครับ หรือชีวิตจริงมันน่าสมเพชจนต้องมาหาความสุขจากการเหยียบคนอื่นในโลกออนไลน์?" พินพินเบิกตากว้าง มองคนตัวโตผ่านหน้าจอด้วยความอึ้ง กวินไม่เคยออกตัวแรงขนาดนี้มาก่อน ปกติเขาจะเป็นพวกสายเปย์กวนประสาทที่ชอบเข้ามาปั่นเธอลับหลังหรือในคอมเมนต์แบบกวนๆ แต่วันนี้... เขายืนหยัดอยู่ข้างเธออย่างเปิดเผย และปกป้องเธอจากคีย์บอร์ดนักเลงพวกนั้นอย่างไม่เกรงกลัวอะไรเลย (โอ้โห! พ่อหนุ่มมาดนิ่งของเราแปลงร่างเป็นสิงโตแล้วจ้า!) เสียงมิกซ์แอบแทรกเข้ามาในระบบดิสคอร์ดส่วนตัวแซวเบาๆ แต่พินพินไม่มีอารมณ์จะขำออก "กวิน... พอเถอะ เดี๋ยวเรื่องมันจะยิ่งบานปลายนะ" พินพินเอ่ยเสียงเบา เจือความห่วงใยที่ซ่อนไว้ไม่มิด กวินถอนหายใจเบาๆ สีหน้าที่เคยเคร่งขรึมผ่อนคลายลงเล็กน้อยเมื่อหันมามองภาพเธอในจอ (ใครจะบานปลายก็ช่างมันสิพินพิน จำไว้ว่าฉันไม่เคยอนุญาตให้ใครมารังแกเธอนะ... แม้แต่ตัวเธอเองก็ห้าม) คำพูดนั้นทำเอาพินพินถึงกับพูดไม่ออก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความรู้สึกแปลกใหม่บางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในใจ มันไม่ใช่แค่ความรู้สึกขอบคุณ แต่มันคือความผูกพันที่แน่นแฟ้นจนยากจะสะบัดหลุด ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะกลับคืนสู่ความสงบ และแชตเริ่มเปลี่ยนเป็นข้อความให้กำลังใจจากแฟนคลับตัวจริง เสียงแจ้งเตือนข้อความส่วนตัวในมือถือของพินพินก็ดังขึ้น *ติ๊ง* เธอเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์เพียงเสี้ยววินาที ข้อความจากบัญชีนิรนามที่ส่งตรงเข้ามาทำให้เลือดในAกายเย็นเฉียบลงอีกครั้ง **[บัญชีนิรนาม]: "คิดว่ามีผู้ชายคนนี้คอยปกป้องแล้วจะรอดเรอะ? ระวังตัวไว้เถอะ... ความลับเรื่องครอบครัวของเธอกับพ่อเลี้ยงคนนั้น กำลังจะถูกแฉในไลฟ์สดครั้งต่อไป!"** พินพินหน้าซีดเผือด มือถือในมือร่วงหล่นลงบนโต๊ะเสียงดังลั่น ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ลลมหายใจสะดุดกึกเมื่อความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดชีวิตกำลังจะถูกกระชากหน้ากากออกกลางสตรีม ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและเดินทางร่วมกันมาจนถึงตอนนี้เสมอนะคะ ---