ก้าวแรกสู่ชั้นสอง

"ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังคำแก้ตัวเรื่องสูตรอาหารหรอกนะ เจ้าพ่อค้าหน้าเงิน!" น้ำเสียงทุ้มต่ำดุจเสียงหินบดทับกันดังสนั่นไปทั่วชั้นที่หนึ่งของดันเจี้ยน กลิ่นอายกดดันมหาศาลแผ่กระจายออกมาจากร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะทมิฬที่ยืนตระหง่านอยู่หน้าร้าน 'ครัวคินนิรันดร์' ชายผู้นั้นคือ เซอร์อาร์คัส อัศวินคลั่งแห่งหอคอยบรรพกาล ผู้ที่ใครต่างก็รู้ว่าเกลียดชังการใช้ 'วัตถุดิบต้องห้าม' อย่างเข้าไส้ ผมวางตะหลิวในมือลงบนขอบกระทะเหล็กหล่อ เสียง 'กริ๊ก' นั้นฟังดูเบาหวิวท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนเกือบจะขาดผึง ผมขยับยิ้มมุมปาก พลางใช้ผ้ากันเปื้อนเช็ดคราบน้ำมันที่เปื้อนปลายนิ้วอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าสบตาชายตรงหน้าด้วยสายตาที่สงบนิ่งไม่แพ้กัน "ท่านอัศวินครับ การที่ท่านเรียกวัตถุดิบที่ผมคัดสรรมาอย่างดีว่า 'ของต้องห้าม' มันดูจะทำร้ายจิตใจพ่อค้าตัวเล็กๆ อย่างผมไปหน่อยนะครับ" ผมตอบพลางเลิกคิ้ว "ถ้าท่านกังวลเรื่องความปลอดภัย ผมแนะนำให้ลองชิม 'ไข่เจียวสมุนไพรรากอสูร' ดูก่อนไหมครับ? รับรองว่ารสสัมผัสนั้นจะทำให้ท่านลืมคำครหาไปชั่วขณะเลยล่ะ" ลูน่าที่ลอยตัวอยู่ข้างๆ ผมในร่างภูตตัวจ้อยขยับปีกบินวนรอบตัวอัศวินหนุ่ม เธอไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังส่งเสียงจิ๊บจ๊าบเหมือนกำลังท้าทายอีกฝ่ายด้วยซ้ำ "เจ้า!" อัศวินอาร์คัสกำด้ามดาบแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด "เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเอาของโสโครกจากชั้นลึกมาปรุงให้พวกมอนสเตอร์กระจอกๆ กิน! รู้ไหมว่าผลกระทบของมันจะทำให้สมดุลของดันเจี้ยนพังทลายแค่ไหน!" ผมถอนหายใจยาว พลางส่ายหน้าช้าๆ "สมดุลเหรอครับ? หรือท่านแค่กลัวว่าถ้ามอนสเตอร์เหล่านี้อิ่มท้อง พวกมันจะวิวัฒนาการจนท่านไม่สามารถกวาดล้างพวกมันได้ง่ายๆ อีกต่อไป?" คำพูดของผมเหมือนกระตุ้นให้โทสะของเขาระเบิดออกมา แต่ก่อนที่เขาจะชักดาบออกมากวัดแกว่ง ผมก็หยิบจานข้าวผัดไข่ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งจรุงใจออกมาวางบนเคาน์เตอร์ กลิ่นหอมของเนยคุณภาพเยี่ยมที่ผสานกับรสเผ็ดร้อนของเครื่องเทศดันเจี้ยนลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ จนอัศวินอาร์คัสชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาที่เคยดุดันเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อได้รับกลิ่นนั้น "ท่านจะฆ่าผมก็ได้ครับ แต่อย่าฆ่าศิลปะบนจานใบนี้เลย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "และถ้าท่านอยากรู้ว่าทำไมผมถึงต้องใช้ของพวกนี้... ก็จงตามผมมาที่ชั้นสองสิครับ" อัศวินอาร์คัสขมวดคิ้ว "เจ้าคิดจะย้ายร้านไปชั้นสองงั้นรึ? ที่นั่นมันถิ่นของพวกมอนสเตอร์ระดับสูง เจ้าเอาชีวิตไปทิ้งชัดๆ" "ชีวิตของพ่อค้า หากไม่เสี่ยงก็คงไม่มีวันได้พบกับวัตถุดิบระดับตำนานหรอกครับ" ผมหันไปมองลูน่าที่พยักหน้าสนับสนุน "ที่นี่ชั้นหนึ่ง... มันเล็กเกินกว่าจะบรรจุความทะเยอทะยานของผมแล้ว" ผมเริ่มเก็บอุปกรณ์ครัวที่จำเป็นลงในกระเป๋ามิติที่พกติดตัวไว้ ลูน่าจัดการรื้อถอนป้ายหน้าร้านอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางสายตาของอัศวินที่ยังคงยืนนิ่งงันด้วยความสับสน เขากำลังเลือกระหว่างการจัดการ 'พ่อค้าตัวแสบ' ให้สิ้นซาก หรือการยอมรับความจริงที่ว่า กลิ่นข้าวผัดนั่นมันยั่วยวนจนยากจะปฏิเสธ ทันใดนั้น บรรยากาศรอบข้างก็เปลี่ยนไป มวลอากาศหนาวเย็นวูบหนึ่งพัดผ่านจนขนลุกซู่ เสียงคำรามแผ่วเบาที่คุ้นเคยดังมาจากบันไดเชื่อมต่อไปยังชั้นที่สอง ราชาปีศาจกอร์กอนไม่ได้ปรากฏตัวออกมา แต่เขาส่ง 'เสียง' มาแทน *"เจ้ามนุษย์... หากเจ้ากล้าก้าวขึ้นมาที่ชั้นนี้ เจ้าก็ไม่มีวันได้กลับลงไปอีก"* เสียงนั้นดังก้องอยู่ในหัวของทุกคน อัศวินอาร์คัสชักดาบออกมาทันทีด้วยสัญชาตญาณของการป้องกันตัว ส่วนผม... ผมกลับรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจเต้นรัว ผมหยิบมีดทำครัวคู่ใจขึ้นมาจัดเก็บในซองหนังที่ต้นขาแล้วหมุนตัวหันหน้าไปทางบันไดที่มืดมิด "ผมไม่คิดจะกลับลงไปตั้งแต่แรกแล้วครับ ท่านกอร์กอน" ผมกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้ได้ยินไปทั่วโถงทางเดิน "เพราะจุดหมายของผม คือการทำอาหารมื้อที่ดีที่สุดให้ท่านได้ชิมบนบัลลังก์ของท่านเอง" ผมก้าวเท้าเดินนำหน้าผ่านหน้าอัศวินอาร์คัสไปอย่างมั่นคง ลูน่าบินตามติดพร้อมกระพือปีกเรืองแสงนำทาง เราก้าวข้ามผ่านเขตแดนจากชั้นที่หนึ่งเข้าสู่พื้นที่ชั้นสองที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและกลิ่นอายของอันตรายที่เข้มข้นกว่าเดิมหลายเท่า ก้าวแรกที่สัมผัสพื้นหินของชั้นที่สอง เสียงของระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของผม *[แจ้งเตือนจากระบบ: ยินดีด้วย พ่อค้า! คุณได้เข้าสู่เขตแดนชั้นที่สอง พื้นที่ที่ไม่มีฮันเตอร์หน้าไหนกล้าเหยียบย่าง]* *[ภารกิจใหม่: 'เมนูเปิดตัวสู่โลกมืด' - จงปรุงอาหารจากวัตถุดิบของ 'ผู้พิทักษ์ประตูแห่งชั้นสอง' ภายใน 30 นาที มิฉะนั้น... คุณจะถูกเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบเสียเอง]* ผมชะงักก้าวเท้า เมื่อเห็นเงาร่างมหึมาที่ขยับเขยื้อนอยู่ในเงามืดเบื้องหน้า มันไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือ 'ผู้พิทักษ์' ที่มีดวงตาสีเลือดหลายคู่กำลังจ้องมองมาที่ผม และที่น่าตกใจที่สุด... มือขวาของเงาร่างนั้นกำลังถือ 'เมนูอาหาร' ที่ผมเป็นคนเขียนทิ้งไว้ในตอนที่ผมแอบมาสำรวจเมื่อสัปดาห์ก่อน! ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของพ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยนนะครับ