เตรียมตัวรับมือศึกใหญ่

"ถ้าพวกท่านยังเถียงเรื่องแบ่งโควตาเนื้อสันนอกมังกรวารีกันอีกสามนาที ผมจะเอาไปทำปุ๋ยหมักใส่แปลงต้นหอมหลังร้านซะ..." เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงวางตะหลิวเหล็กกระทบขอบกระทะเหล็กหล้าดัง *ก๊อง!* คินยืนกอดอก ใบหน้าเปื้อนเขม่าควันจางๆ แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับคมกริบราวกับใบมีดแล่เนื้อ สายตากวาดมองเหล่าหัวหน้ากิลด์และราชาเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่นั่งหน้าเครียดล้อมโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ในห้องครัวชั้นที่ 45 บรรยากาศภายในห้องที่ควรจะหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศ กลับตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดตัดอากาศได้ รอบโต๊ะประชุมเวลานี้ เต็มไปด้วยตัวละครระดับเป้งที่ปกติแล้วต่อให้เอาเงินมาฟาดหัวก็ไม่มีวันมานั่งร่วมโต๊ะเดียวกันได้ ฝั่งซ้ายคือ 'บารอนโวลf์' ผู้นำกองอัศวินหมาป่าแห่งชั้นที่ 30 ที่กำลังแยกเขี้ยวคำรามเบาๆ ใส่ 'ราชินีอาริเอล' แห่งเผ่าภูตพฤกษาจากชั้นที่ 40 ขณะที่มุมห้องมี 'การ์กอยล์เฒ่า' ผู้ดูแลหอคอยบรรณาการ นั่งหลับตาพริ้มทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่หูทั้งสองข้างกระดิกไหวเพื่อดักฟังทุกคำพูด "ท่านคินโปรดใจเย็นก่อน..." บารอนโวล์ฟกระแอมในลำคอ ใบหน้าดุร้ายพยายามปรับให้อ่อนลงเมื่อเหลือบไปเห็นกระทะใบเก่งของเชฟหนุ่ม "พวกเราไม่ได้จะทะเลาะกันเรื่องผลประโยชน์... แต่ศึกใหญ่ที่ชั้นที่ 50 กำลังจะมาถึง กองกำลังของราชาปีศาจกอร์กอนไม่ได้มาเล่นๆ นะครับ กำลังพลของพวกมันมหาศาลเกินกว่าที่พวกเราจะต้านทานไหวลำพัง" "นั่นแหละครับที่ผมเรียกพวกท่านมาประชุม" คินหยิบผ้ากันเปื้อนขึ้นมาเช็ดมือช้าๆ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนจากทีเล่นทีจริงเป็นจริงจังจนทุกคนในห้องต้องกลืนน้ำลาย "สงครามครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง ถ้าพวกท่านยังมัวแต่หวงวัตถุดิบ หวงอาณาเขต ถึงตอนที่กองทัพกอร์กอนบุกมาจริงๆ พวกท่านทั้งหมดนี่แหละจะได้กลายเป็นเมนูออร์เดิร์ฟจานแรกบนโต๊ะอาหารของมัน" ลูน่าที่ยืนลอยตัวอยู่เหนือไหล่ของคิน ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ ดวงตากลมโตสีฟ้าใสของภูติดันเจี้ยนกวาดมองเอกสารสัญญาพันธมิตรในมือ "ถูกต้องแล้วค่ะ... เอ๊ย! ถูกต้องแล้วครับ!" ลูน่าเกือบเผลอหลุดปากสำเนียงเดิม รีบแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อโดนคินปรายตาปราม "ท่านคินอุตส่าห์ยอมควักกระเป๋าเอาสูตร 'ข้าวผัดไข่อภินิหาร' ออกมาแจกจ่ายเป็นเสบียงสนามให้พวกท่านมีแรงฮึดสู้จนเลเวลอัปพรวดพราดกันไปตั้งเท่าไหร่ ถ้าพวกท่านยังสามัคคีกันไม่ได้แบบนี้ ต่อให้เอาวัตถุดิบระดับพระกาฬมารวมกันแค่ไหน ก็ทำให้อร่อย... ไม่สิ ทำให้ชนะสงครามไม่ได้หรอกนะครับ!" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าเถียง เพราะสิ่งที่ภูิตตัวน้อยพูดคือความจริงอันโหดร้าย ข้าวผัดไข่ฝีมือคินไม่ใช่แค่LIMIT BREAKพลังเวทมนตร์และค่าสถานะของผู้กินให้พุ่งทะยาน แต่รสชาติอันล้ำลึกนั้นยังทำให้จิตใจที่หวาดกลัวต่อความตายของเหล่ามอนสเตอร์และฮันเตอร์ถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิมอย่างน่าประหลาด การ์กอยล์เฒ่าลืมตาขึ้นช้าๆ รอยย่นบนใบหน้าขยับยิ้มฝืนๆ "ข้าขอคารวะในความใจกว้างของท่านคิน... ในฐานะตัวแทนของหอคอยบรรณาการ ข้าขอยกเลิกข้อเรียกร้องเรื่องโควตาทั้งหมด ขอมอบสิทธิ์การจัดการวัตถุดิบชั้นที่ 45 ถึง 49 ให้พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยนแต่เพียงผู้เดียว!" คำประกาศนั้นทำให้บรรยากาศในห้องผ่อนคลายลงทันที บารอนโวล์ฟกัดฟันกรอด ก่อนจะพยักหน้าตาม "ทางกองอัศวินหมาป่า... ก็ขอร่วมสนับสนุนด้วยเช่นกันครับ!" ราชินีอาริเอลถอนหายใจเบาๆ เปลือกตาพริบลงพร้อมกับรอยยิ้มงดงาม "เผ่าพันธุ์พฤกษาจะส่งกองกำลังแนวหน้าเข้าสมทบที่ชั้นที่ 48 ทันทีที่ท่านคินส่งสัญญาณ... ว่าแต่ ข้าวผัดไข่ล็อตใหม่ที่จะใช้เลี้ยงกองทัพในคืนนี้ เสร็จหรือยังคะ... เอ่อ เสร็จหรือยังครับ ท่านคิน?" คินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะทุ้มต่ำแต่ทรงพลังทำให้ความตึงเครียดที่เหลืออยู่มลายหายไปจนหมดสิ้น "ระดับผมแล้ว เรื่องเสบียงไม่ต้องห่วงครับ!" คินดีดนิ้วเสียงดัง *แปะ!* "ลูน่า! ไปหยิบกระทะทองเหลืองใบใหญ่ลงมา เตรียมวัตถุดิบทั้งหมดที่เราเพิ่งรวบรวมได้จากพันธมิตรทุกชั้น คืนนี้เราจะทำ 'ข้าวผัดไข่มังกรพันธมิตร' เลี้ยงฉลองก่อนออกศึกใหญ่กันให้เต็มที่!" เสียงเฮลั่นห้องประชุมดังสนั่นหวั่นไหว เหล่าผู้นำเผ่าพันธุ์ที่เคยเป็นศัตรูกันมาก่อน บัดนี้กลับตบไหล่กันและกันด้วยรอยยิ้มและความมุ่งมั่น คินมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจลึกๆ ในอก การเปิดร้านอาหารในดันเจี้ยนแห่งนี้ ไม่ใช่แค่การทำกำไรจากการขายอาหารหรือการเอาชีวิตรอดไปวันๆ อีกต่อไป แต่มันคือการเชื่อมโยงจิตใจของสิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบเข้าด้วยกันผ่านรสชาติที่เข้าถึงวิญญาณ ทว่า... ในขณะที่ทุกคนกำลังเฉลิมฉลองและเตรียมตัวแยกย้ายไปจัดเตรียมกองกำลัง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาถล่มก็ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากทางบันไดเวียนของชั้นที่ 46 *ตึง... ตึง... ตึง...* ไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ทั่วไป แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาจนเปลวไฟในตะเกียงเวทมนตร์รอบห้องหรี่แสงลงทันที ทุกคนในห้องชักอาวุธออกมาโดยสัญชาตญาณ ดวงตาทุกคู่จ้องเขม็งไปที่ประตูห้องครัวที่ปิดสนิท ประตูกลอนไม้สั่นสะเทือน ก่อนจะถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่คุ้นตาในชุดเกราะสีดำทมิฬประดับลวดลายอัคคี ใบหน้าคมคายดุดันที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น แต่ริมฝีปากกลับกำลังยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ราชาปีศาจกอร์กอนก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายความตายพวยพุ่งตามหลังมาก่อนที่เขาจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้ทุกคนหยุดหายใจ "การประชุมสนุกดีนี่... ขอฉันแจมด้วยคนสิ ในฐานะ 'ลูกค้าประจำ' ที่จองโต๊ะวีไอพีไว้สำหรับมื้อสุดท้ายก่อนสงคราม..." ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนพ่อค้าคนนี้มาโดยตลอด มาร่วมลุ้นระทึกไปด้วยกันในศึกตัดสินนี้นะครับ!