วิกฤตขาดแคลนเกลือ

“ถ้าท่านขยับเข้ามาอีกก้าวเดียว ผมรับรองว่าซุปหางมังกรเพลิงในหม้อนี้จะราดลงบนเกราะเวทมนตร์ราคาแพงของท่านจนคราบฝังลึกจนขัดไม่ออกแน่ครับ คุณชายเอเลียส” คินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นหอมฉุนของเครื่องเทศมอนสเตอร์ที่กำลังเคี่ยวเดือดฟุ้งกระจายไปทั่วโถงทางเดินชั้นที่ 42 ของดันเจี้ยน ราวกับเป็นฉากหลังของละครเวทีที่เตรียมจะนองเลือดมากกว่าจะมานั่งล้อมวงกินข้าว เอเลียสหยุดชะงัก ฝ่ามือที่ประดับด้วยแหวนเวทมนตร์นับสิบวงของเขาสั่นระริกด้วยความโกรธจัด เขาไม่ได้มองหน้าคิน แต่สายตาของเขากำลังจ้องเขม็งไปที่ถุงกระสอบป่านข้างกายคิน ซึ่งควรจะเต็มไปด้วยเกลือสมุทรสีครามที่คินเพิ่งแลกมาจากพ่อค้าเร่ใต้ดิน ทว่าตอนนี้... มันกลับมีรอยฉีกขาดและคราบสีขาวละเอียดเกลื่อนพื้น “เจ้าคนชั้นต่ำ...” เอเลียสแค่นเสียงลอดไรฟัน “เจ้ากล้าดียังไงถึงเอาสมบัติล้ำค่าจากมหาสมุทรต้องห้ามมาทำเป็นแค่เครื่องปรุงรสแกงจืด! นั่นคือวัตถุดิบที่ใช้ทำผลึกมานาชั้นสูงได้นะ!” “แต่สำหรับผม มันคือตัวตัดสินว่าข้าวผัดไข่จานต่อไปของราชาปีศาจกอร์กอนจะออกมาอร่อยระดับตำนานหรือเป็นแค่ขยะติดฟันครับ” คินยักไหล่พลางตักน้ำซุปชิมอย่างใจเย็น “คุณชายครับ ธุรกิจกับความเชื่อมั่นน่ะ มันคนละเรื่องกัน คุณจะเอาวัตถุดิบผมไปทำผลึกมานาทิ้งๆ ขว้างๆ ก็เรื่องของคุณ แต่ในฐานะพ่อค้า ผมขอยืนยันว่า เกลือพวกนี้ต้องอยู่ในมือผม” ลูน่าที่เกาะอยู่บนไหล่ของคินส่งเสียงขู่ฟ่อ เธอกางปีกเล็กๆ ของภูติดันเจี้ยนออกมาจนสุด แสงสีม่วงจางๆ รอบตัวเธอเริ่มสั่นไหวเหมือนสัญญาณไฟเตือนภัย “คิน... เกลือในกระสอบเหลือน้อยมากแล้วนะ ถ้าเราเสียส่วนนี้ไป มื้อเย็นของท่านกอร์กอนวันนี้มีหวังได้จบลงด้วยการที่เราถูกต้มทั้งเป็นแทนมอนสเตอร์แน่ๆ” บรรยากาศในโถงดันเจี้ยนดูเหมือนจะลดอุณหภูมิลงอย่างรวดเร็ว เอเลียสไม่ได้เป็นเพียงแค่นักล่าระดับสูง แต่เขายังเป็นตัวแทนของตระกูลการค้าอิทธิพลมืดที่คินเคยมีเรื่องด้วยในอดีต การเจอกันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน “งั้นเรามาตกลงกันเถอะ” เอเลียสเหยียดยิ้มพลางชักดาบเลเซอร์ออกมา แสงสีฟ้าสว่างวาบสะท้อนกับใบหน้าอันเหี้ยมเกรียม “ถ้าเจ้าแน่ใจนักว่าอาหารของเจ้ามันวิเศษนัก ก็จงปรุงมันออกมาต่อหน้าข้าตอนนี้ ถ้ามันทำให้ข้าพอใจได้ ข้าจะยอมปล่อยเจ้าไปพร้อมเกลือพวกนี้ แต่ถ้าไม่...” “ถ้าไม่?” คินเลิกคิ้ว “ข้าจะตัดลิ้นพ่อครัวที่ปากดีอย่างเจ้า แล้วเอาไปทำซุปแทนซะ!” คินถอนหายใจยาวพลางวางทัพพีลง เขาไม่ได้กลัวคำขู่ แต่มันคือวิกฤตที่แท้จริง เพราะเกลือเหลืออยู่เพียงแค่หยิบมือเดียวเท่านั้น หากเขาพลาดแม้แต่นิดเดียว ลำดับความเค็มที่พอดีจะพังทลายลงทันที และนั่นหมายถึงการจบสิ้นอาชีพพ่อค้าในดันเจี้ยนแห่งนี้ “ตกลงครับ แต่ผมมีข้อเสนอเพิ่ม” คินหยิบกะทะเหล็กขึ้นมาตั้งบนเตาพกพา “ถ้าผมชนะ ท่านต้องบอกที่มาของ ‘เกลือศิลาเพลิง’ ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของท่านให้ผมรู้ ไม่งั้นผมไม่ยอมจบเรื่องนี้แน่” เอเลียสชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ความลับที่เขาปิดตายไว้ถูกคินมองทะลุปรุโปร่งด้วยสายตาของเชฟที่คุ้นเคยกับวัตถุดิบทุกชนิดในโลกนี้ ท่ามกลางเสียงคำรามของมอนสเตอร์ระดับสูงที่ดังมาจากเงามืดในอุโมงค์ข้างๆ คินเริ่มสะบัดกะทะด้วยความคล่องแคล่ว กลิ่นหอมเย้ายวนเริ่มตลบอบอวลจนแม้แต่เหล่ามอนสเตอร์ที่ดุร้ายยังต้องชะงักฝีเท้า เอเลียสยืนจ้องมองด้วยความระแวง ทว่าเขาก็ไม่อาจละสายตาจากท่วงท่าการผัดข้าวที่ดูราวกับร่ายรำไปพร้อมกับเปลวเพลิงสีฟ้าจากเตาเวทมนตร์ของคินได้เลย ทุกอย่างดูเหมือนจะดำเนินไปได้ด้วยดี จนกระทั่งลูน่าที่ทำหน้าที่ตรวจตราอยู่บนเพดานถ้ำร้องกรีดออกมาสุดเสียง “คิน! ถอยออกมา! มีบางอย่างกำลังพุ่งมาจากช่องว่างมิติด้านหลัง!” คินหันขวับไปมอง สิ่งที่เห็นไม่ใช่ศัตรูที่คาดไว้ แต่มันคือร่างของราชาปีศาจกอร์กอนที่สวมชุดลำลองสีเรียบง่าย กอร์กอนไม่ได้มาพร้อมกับไอสังหาร แต่เขากลับถือกะทะใบเก่ามาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้หัวใจของทุกคนในที่นั้นเต้นผิดจังหวะ “ข้าได้ยินว่าพวกเจ้ากำลังแย่งเกลือของข้าอยู่... งั้นขอข้าลองชิม ‘จานที่สอง’ ของวันนี้หน่อยเป็นยังไง? ถ้าไม่อร่อย... ข้าจะไม่รอให้เจ้าทำผลงานจบ แต่จะเริ่มกินตั้งแต่นิ้วมือของเจ้าก่อนเลยเป็นไง พ่อค้า?” จดหมายสีดำตราประทับรูปหัวกะโหลกที่กอร์กอนถืออยู่ในมืออีกข้าง ถูกโยนลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของเอเลียสและคิน เนื้อความในจดหมายนั้นไม่ได้เป็นคำสั่งประหาร แต่เป็นรายชื่อสมาชิกสภาฮันเตอร์ระดับสูงที่กำลังวางแผน ‘ล้างดันเจี้ยน’ นี้ทิ้งภายในคืนนี้โดยใช้เกลือเป็นตัวทำละลายเวทมนตร์ป้องกันตัวของดันเจี้ยนเอง คินมองกะทะในมือสลับกับจดหมายตรงหน้า ความจริงเริ่มกระจ่าง... วิกฤตขาดแคลนเกลือในคราวนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องของรสชาติ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของสงครามล้างบางที่เขากำลังจะกลายเป็น ‘เหยื่อ’ รายแรก! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางและเมนูเด็ดของพ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยนนะครับ แล้วพบกันตอนหน้าครับ!