การปรากฏตัวของฮันเตอร์แรงค์ S

"วางมีดลงซะเจ้ามนุษย์ ถ้าไม่อยากให้กล่องใบนั้นกลายเป็นหลุมศพของแกเอง" เสียงทุ้มต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกสันหลังของกอร์กอนไม่ได้มาจากใครที่ไหน แต่มันมาจาก 'หัวใจ' ที่คินถืออยู่ในมือ ราชาปีศาจกอร์กอนที่เคยดูเกรี้ยวกราด บัดนี้กลับยืนนิ่งสนิท ดวงตาสีเพลิงที่เคยโชติช่วงค่อยๆ หรี่ลงด้วยความระแวดระวัง คินสูดหายใจลึก กลิ่นคาวเลือดผสมกับไอเวทมนตร์เข้มข้นตลบอบอวลอยู่ในอากาศ เขาไม่ได้หันไปมองกอร์กอน แต่สายตาของเขาจดจ้องอยู่ที่รอยร้าวบนกล่องเหล็กกล้าที่กำลังปริแตกออกทีละนิด "คุณกอร์กอนครับ ผมว่าเราสองคนน่าจะมีเรื่องที่ต้องคุยกันมากกว่าแค่เรื่องข้าวผัดไข่นะครับ" คินเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เสียงของเขาเรียบนิ่งราวกับกำลังเจรจาธุรกิจกับซัพพลายเออร์ที่ต่อรองราคาวัตถุดิบ ลูน่าที่ซ่อนตัวอยู่หลังเคาน์เตอร์ครัวชั่วคราวสั่นเทา เธอจ้องมองคินด้วยความกังวล ในฐานะภูติดันเจี้ยน เธอสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ไม่ได้มาจากบอสชั้นที่ 5 แต่มาจากสิ่งที่กำลังจะ 'ตื่นขึ้น' ภายในกล่องนั้น "เจ้าไม่รู้อะไรเลย คิน" กอร์กอนเอ่ยขึ้นพลางถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "สิ่งที่เจ้าถืออยู่ไม่ใช่แค่หัวใจของมอนสเตอร์ แต่มันคือ... ปฐมบทแห่งความพินาศที่เหล่าฮันเตอร์พยายามผนึกไว้ด้วยเลือดเนื้อของพวกมันเอง" ยังไม่ทันที่คินจะได้ตอบโต้ ผนังศิลาของดันเจี้ยนชั้นที่ 5 ก็เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ ประหนึ่งมีคมดาบที่มองไม่เห็นฟาดฟันเข้าใส่ ก้อนหินร่วงหล่นลงมาเป็นจังหวะ และในวินาทีที่ฝุ่นควันจางลง ร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาผ่านรอยแยกนั้น ชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเนี้ยบกริบ รองเท้าหนังขัดเงาวับดูไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยหยากไย่และคราบมอนสเตอร์ เขาถือร่มคันยาวเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า ดวงตาสีฟ้าอ่อนคู่นั้นกวาดมองกอร์กอนก่อนจะมาหยุดที่คิน "ขออภัยที่ขัดจังหวะการทำอาหารนะครับ แต่ของชิ้นนั้น... ผมมีภารกิจที่ต้องนำกลับไปส่งให้ผู้ว่าจ้างที่จ่ายหนักกว่าคุณคินหลายเท่า" ชายคนนั้นเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย "ฮันเตอร์แรงค์ S... เซรอส" กอร์กอนคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น คินกระชับกล่องในมือแน่น หัวใจที่เต้นอยู่ในนั้นเริ่มสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้น ราวกับว่ามันรับรู้ได้ถึงการมาของศัตรูที่น่าเกรงขามที่สุด เชฟหนุ่มไม่ได้ขยับหนี เขากลับขยับรอยยิ้มที่มุมปากอย่างที่ชอบทำเวลาเจอลูกค้าขาจรที่มีรสนิยมแปลกประหลาด "คุณเซรอสครับ อาหารที่ผมกำลังทำอยู่... มันมีกรรมวิธีที่ซับซ้อนมาก ถ้าคุณอยากได้วัตถุดิบชิ้นนี้ไป คุณคงต้องรอให้ผมปรุงมันให้สุกเสียก่อน" คินพูดพลางคว้ากระทะเหล็กคู่ใจขึ้นมา กลิ่นหอมของเนยละลายคลุ้งกระจายออกมาอย่างไม่น่าเชื่อท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด เซรอสหัวเราะเบาๆ เขาไม่ได้ชักอาวุธออกมา แต่แรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้พื้นที่รอบข้างค่อยๆ แตกละเอียดราวกับกระจก "การทำอาหารเป็นงานอดิเรกที่น่าชื่นชมครับคิน แต่สำหรับผม... หัวใจชิ้นนี้มีความหมายมากกว่ามื้อค่ำที่น่าประทับใจ" เขาเดินตรงเข้ามาหาคิน ระยะห่างลดลงเรื่อยๆ กอร์กอนเตรียมจะกระโจนเข้าใส่ แต่กลับถูกเซรอสยกมือขึ้นเพียงข้างเดียว แล้วร่างของราชาปีศาจก็ถูกพันธนาการด้วยโซ่เวทมนตร์ที่มองไม่เห็น ตรึงติดกับผนังดันเจี้ยนในทันที คินเห็นดังนั้นจึงรู้ดีว่า นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยกำลัง แต่นี่คือสถานการณ์ที่เขาต้องใช้ 'กลยุทธ์' ของพ่อค้า "ถ้าคุณอยากได้ไปจริงๆ ผมก็ไม่ขัดครับ" คินหยิบเกลือและเครื่องเทศออกมาจากกระเป๋ามิติพลางโรยลงบนอากาศที่ว่างเปล่า ทันใดนั้นละอองเวทมนตร์ก็ระเบิดออก กลายเป็นม่านหมอกหนาทึบที่บดบังทัศนวิสัยของเซรอส "แต่ช่วยรอสักครู่เถอะครับ แขกคนสำคัญอีกคนของผมกำลังจะมาถึง... และเขาดูจะไม่ค่อยชอบหน้าพวกสมาคมฮันเตอร์เท่าไหร่นัก" เซรอสชะงักฝีเท้า เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย กลิ่นอายที่ไม่ได้มาจากดันเจี้ยนนี้ แต่มันมาจาก 'ห้วงลึก' ที่มืดมิดกว่าเดิม ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าก็ดังสะท้อนมาจากทางเข้าด้านหลังของคิน มันเป็นจังหวะที่ทำให้หัวใจของเซรอสหยุดเต้นไปชั่วขณะ ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีนิลที่เต็มไปด้วยรอยบากของดาบก้าวเข้ามา เผยให้เห็นใบหน้าที่ดูดุดันและดวงตาที่เป็นสีทองดั่งดวงอาทิตย์ที่กำลังอัสดง เขามองผ่านคินไปที่เซรอสด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก "คิน... ข้าได้กลิ่นข้าวผัดไข่ของเจ้าที่ชั้น 4 เลยนะ" เสียงนั้นแหบพร่าแต่ทรงพลังยิ่งกว่าใคร "แล้วก็นะ... ดูเหมือนจะมีขยะจากสมาคมหลงเข้ามาในร้านของเจ้าด้วยสินะ" คินยิ้มกว้างพลางวางกล่องหัวใจลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ ก่อนจะเปิดฝากล่องออก แสงสว่างสีแดงฉานสาดส่องไปทั่วดันเจี้ยน จนแม้แต่เซรอสยังต้องหรี่ตาลงด้วยความตกใจ "ยินดีต้อนรับครับ... ท่านประธานสมาคมฮันเตอร์ที่ลาออกไปเมื่อสิบปีก่อน" คินกล่าวทักทายแขกผู้มาใหม่ พลางคว้าตะหลิวขึ้นมาเตรียมพร้อม "เมนูวันนี้ คือการตัดสินว่า ใครกันแน่ที่จะเป็นเจ้าของสิ่งที่อยู่ในมือผม... และในมื้อนี้ คุณสองคนคือ 'วัตถุดิบ' หลักของผมครับ" หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นและติดตามเรื่องราวของคินต่อไปนะครับ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมครับ!