กลิ่นอายของแผนร้าย

เสียงกระดาษปึกหนาที่ถูกฟาดลงบนโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีเนื้อดีดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันในห้องนิรภัยชั้นใต้ดินของธนาคารลูซิอาน เอเลน่า วอน โรเซนเบิร์ก ปรายตามองตัวเลขในรายงานบัญชีด้วยแววตาที่เยียบเย็นจนน่ากลัว รอยยิ้มมุมปากของเธอบ่งบอกถึงความสมเพชเวทนาที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด "พวกเขากล้าถึงขนาดปลอมลายเซ็นในกองมรดกส่วนที่ควรจะเป็นของฉันเมื่อสามปีก่อนเชียวหรือคะ..." เสียงหวานใสแต่บาดลึกดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก คาร์ลอส เดอ ลูซิอาน ยืนพิงกรอบหน้าต่างกระจกนิรภัย แสงไฟสลัวจากด้านนอกสะท้อนเงาร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เขายกแก้ววิสกี้ในมือขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางมันลงอย่างนุ่มนวล รอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่มุมปากฉายแววอันตรายเมื่อมองไปยังหญิงสาวผู้เป็นดวงใจ "ตระกูลวอน โรเซนเบิร์ก ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักนิด พวกเขาคิดว่าคุณเป็นเพียงลูกนกปีกหักที่ถูกขับไล่ออกจากรังโดยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะส่งเสียงร้อง... แต่พวกเขาคงลืมไปแล้วกระมัง ว่ากรงทองที่พวกเขาสร้างขึ้นบนหยาดเหงื่อของคุณ มันถูกค้ำจุนด้วยเงินทุนจากบริษัทในเครือที่จดทะเบียนภายใต้ชื่อลับของฉัน" คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงไปด้วยอำนาจมหาศาล เอเลน่าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ นิ้วเรียวยาวพลิกหน้ากระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า ตัวเลขหลักล้านที่ถูกโยกย้ายไปยังบัญชีส่วนตัวของบิดาบุญธรรมและน้องสาวต่างแม่ ปรากฏชัดเจนราวกับตบหน้าคนทำชั่วเข้าอย่างจัง หลักฐานการยักยอกเงินกองทุนการกุศลและมรดกตระกูลวอน โรเซนเบิร์กถูกรวบรวมไว้อย่างครบถ้วน ไม่มีตกหล่นแม้แต่เหรียญเดียว "สามปีที่ฉันต้องก้มหัวรับความอับอายในฐานะนางร้ายผู้ไร้ยางอาย... พวกเขาคงคิดว่าตัวเองฉลาดนักที่เขี่ยฉันออกไปเพื่อฮุบสมบัติทั้งหมดไว้คนเดียว" เอเลน่าเงยหน้าขึ้น สบตากับชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เคียงข้างเธอมาตลอดตั้งแต่ในวันที่เธอยังเป็นเพียงคุณหนูตกอับไร้ค่า "แต่ตอนนี้... บิลทวงหนี้ฉบับแรกกำลังจะถูกส่งถึงมือพวกเขาแล้วค่ะ คาร์ลอส" คาร์ลอสเดินเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาโอบเอวบางของเธอไว้ด้วยความทะนุถนอม ฝ่ามืออุ่นจัดลูบไล้กลุ่มผมนุ่มเบาๆ ราวกับจะปลอบประโลมพายุอารมณ์ที่กำลังโหมกระหน่ำในใจเธอ "อยากให้ผมจัดการขั้นเด็ดขาดเลยไหมครับ... เอ่อ สำหรับคุณ ผมหมายถึง... ฉันพร้อมที่จะกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลวอน โรเซนเบิร์ก แล้วประกาศล้มละลายพวกเขาภายในสามวินาทีหากคุณต้องการนะคะ" คำพูดที่เปลี่ยนสรรพนามกะทันหันของชายหนุ่มเรียกเสียงหัวเราะเบาๆ จากหญิงสาวได้ทันที เอเลน่าเอื้อมมือไปแตะปลายคางของเขาอย่างหยอกเย้า "ใจเย็นๆ สิคะ คาร์ลอส การล้มละลายมันง่ายเกินไปสำหรับคนพวกนั้น ฉันอยากให้พวกเขาลดตัวลงมาคุกเข่าขอร้องฉันด้วยตัวเอง เหมือนกับที่เคยเหยียบย่ำฉันไว้ใต้ฝ่าเท้าต่างหากล่ะคะ" เอกสารในมือถูกรวบรวมเข้าด้วยกันอย่างเป็นระเบียบ เบาะแสการยักยอกเงินครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้ตระกูลวอน โรเซนเบิร์กสูญเสียความน่าเชื่อถือในสังคมชั้นสูง แต่มันยังเป็นกุญแจดอกสำคัญที่จะลากคอคนทรยศเข้าคุกโดยไม่มีทางดิ้นหลุด ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังเต็มไปด้วยความเร้าใจของการเอาคืน เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสามก็ดังขึ้นก้องห้องนิรภัย หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดชั้นบนสุดของอาคาร บอดี้การ์ดในชุดสูทรisดำสนิทกำลังล้มระเนระนาด และร่างของใครบางคนกำลังก้าวเข้ามาในเขตหวงห้าม ประตูกระจกนิรภัยด้านนอกถูกผลักออกด้วยแรงมหาศาล ร่างระหงของสตรีผู้หนึ่งในชุดราตรีสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย พร้อมกับเสียงส้นสูงที่กระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ๊ก... กริ๊ก...* อย่างน่ากลัว "คิดจะซ่อนหลักฐานหนีความผิดงั้นเหรอคะ พี่สาวคนสวย?" เอเลน่าหันขวับไปมองผู้มาใหม่ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อพบว่าเป็นน้องสาวต่างแม่ผู้แสน “บริสุทธิ์” ในสายตาของสังคม ขณะที่คาร์ลอสขยับตัวบังร่างของหญิงสาวไว้ครึ่งหนึ่ง มือหนาแตะอยู่ที่ปุ่มสัญญาณเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษทันที ทว่า ยังไม่ทันที่ใครจะได้ขยับตัว เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็บินต่ำลงมาจอดสนิทบนลานดาดฟ้าเหนือศีรษะ แรงลมจากการพัดกระโชกทำให้เอกสารบนโต๊ะปลิวว่อน และประตูห้องนิรภัยก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด—ชายชราผู้เป็นประมุขแห่งตระกูลวอน โรเซนเบิร์ก ที่ควรจะนอนป่วยอยู่บนเตียง "แก... นังลูกอกตัญญู!" เสียงแหบพร่าตวาดลั่น พร้อมกับเอกสารลับอีกชุดที่ถูกโยกย้ายเข้าสู่หน้าจอของเอเลน่าอย่างกะทันหัน—มันคือภาพถ่ายกรมธรรม์ลับที่แสดงให้เห็นว่า หุ้นทั้งหมดที่เธอถือครองอยู่ ถูกโอนย้ายไปยังบุคคลปริศนาเรียบร้อยแล้ว! เอเลน่าชะงักค้าง หัวใจกระตุกวูบเมื่อตระหนักว่าพวกมันไม่ได้แค่ยักยอกเงิน... แต่กำลังจะเขมือบเธอทั้งเป็น ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางแก้แค้นไปพร้อมกันนะคะ! — เอวาลินน์ปลายพู่กัน