หมากรุกกระดานเศรษฐกิจ

"ถ้าพวกเขากล้าพอที่จะถีบเราลงเหวเมื่อสามเดือนก่อน วันนี้ฉันก็จะซื้อบริษัทของพวกเขาทั้งหมด แล้วกวาดทิ้งลงถังขยะให้หมดจดเช่นกันค่ะ" เสียงก๊องแก๊งของช้อนเงินกระทบลงบนถ้วยกระเบื้องเคลือบโบราณดังขึ้นเพียงแผ่วเบา แต่กลับสร้างความเงียบงันไปทั่วทั้งห้องประชุมลับชั้นบนสุดของตลาดหลักทรัพย์หลวง เอเลน่า วอน โรเซนเบิร์ก ในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทปักด้ายดิ้นเงินลายกุหลาบหนาม ปลายสายตาคมกริบราวกับใบมีดน้ำแข็งกวาดมองเอกสารทางบัญชีนับร้อยหน้าที่กองพะเนินอยู่ตรงหน้า ดวงตาสีฟ้ามรกตคู่นั้นไม่ได้ฉายแววความลังเลแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นของนักล่าผู้ถือไพ่เหนือกว่าในทุกประตู รอบโต๊ะประชุมไม้โอークเนื้อดี บรรดานักวิเคราะห์การเงินและทนายความมือฉกาจต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่มีใครกล้าสบตาเธอโดยตรง แม้แต่ประธานคณะกรรมการตลาดหุ้นยังต้องคอยซับเหงื่อบนหน้าผากด้วยผ้าเช็ดหน้าผืนแพง เมื่อรู้ดีว่าเม็ดเงินมหาศาลที่กำลังขับเคลื่อนวิกฤตการณ์ทางการเงินในวันนี้ มาจากปลายนิ้วเรียวสวยที่กำลังเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ "คุณหนูคะ... หุ้นของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่คอร์เนลิอุสกำลังดิ่งลงแตะจุดต่ำสุดเป็นประวัติการณ์แล้วค่ะ ตามคำสั่งของคุณ เราได้ปล่อยข่าวลือเรื่องการทุจริตล็อตใหญ่ลงในหน้าหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจเมื่อเช้านี้ ตอนนี้ผู้ถือหุ้นรายย่อยกำลังตื่นตระหนกและเทขายออกมาอย่างบ้าคลั่ง" เลขานุการส่วนตัวรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยจากความตื่นเต้น เอเลน่ายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยันที่งดงามแต่ทว่าเย็นชาถึงกระดูก รอยยิ้มแบบเดียวกันนี้แหละที่พวกสวะสังคมเคยใช้เหยียดยามเธอในวันที่ตระกูลวอน โรเซนเบิร์ก ล้มละลายและถูกขับไล่ออกจากสังคมชั้นสูง แต่ในวันนี้ ล้อแห่งโชคชะตาได้หมุนกลับมาอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเธอแล้ว "ดีมากค่ะ ปล่อยให้พวกเขาร้องแรกแหกระเฌอไปก่อน รอจนกว่าราคาหุ้นร่วงลงไปอีกสิบเปอร์เซ็นต์ ค่อยกว้านซื้อเข้ามาให้หมดทุกหุ้นส่วนที่ถูกเทขาย... ฉันต้องการฮุบกิจการร้อยปีของตระกูลคอร์เนลิอุสมาไว้ในมือภายในสามชั่วโมงนี้" ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมไม้สักทองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงสง่าในชุดสูททักซิโด้สั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเข็มแข็ง กลิ่นอายอันทรงอำนาจและเยือกเย็นแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ คาร์ลอส เดอ ลูซิอาน มหาเศรษฐีลึกลับผู้กุมชะตากรรมของธนาคารกลางอาณาจักร ปรากฏกายขึ้นพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่มอบให้แก่เธอเพียงผู้เดียว สายตาที่เคยคมปลาบและน่าเกรงขามเมื่อหันไปมองเหล่าผู้บริหารรอบโต๊ะ กลับกลายเป็นความอ่อนโยนลุ่มลึกยاخมองมาที่หญิงสาว "ดูเหมือนภรรยาตัวน้อยของผมกำลังสนุกกับการถอนรากถอนโคนพวกแมลงวันสังคมสินะครับ" คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง พร้อมกับทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวข้างๆ มือหนาสไลด์แฟ้มเอกสารลับอีกชุดวางทับลงบนกองเอกสารของเธอ "ผมจัดการอายัดบัญชีสำรองของตระกูลคอร์เนลิอุสตามที่คุณต้องการเรียบร้อยแล้ว ไม่มีธนาคารไหนในทวีปนี้กล้าปล่อยกู้ให้พวกเขาอีกแล้วล่ะครับ เอเลน่า" เอเลน่าหันไปสบตากับชายหนุ่มผู้ยืนหยัดเคียงข้างเธอมาตั้งแต่ในวันที่เธอไม่มีแม้แต่เศษเงินติดตัว แววตาที่แข็งกร้าวเมื่อครู่ผ่อนคลายลงชั่วพริบตา เธอยื่นมือไปแตะหลังมือหนาของเขาเบาๆ เป็นการขอบคุณที่ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ ความทรงจำในอดีตย้อนกลับมาในหัวราวกับภาพฉายซ้ำ ในวันที่เธอนั่งหนาวสั่นอยู่บนม้าหินในสวนสาธารณะอย่างไร้ค่า ถูกคู่หมั้นหักหลังและครอบครัวตัดหางปล่อยวัด คาร์ลอสคือคนเดียวที่เดินกางร่มเข้ามาหา พร้อมกับยื่นบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้วงเงินให้เธอโดยไม่ถามไถ่เหตุผลสักคำ เขาสอนให้เธอกลายเป็นปีศาจที่ใช้เงินตราเป็นอาวุธในการแก้แค้น และวันนี้... ปีศาจตนนั้นกำลังจะกลืนกินทุกสิ่งที่พวกมันรักจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก "ขอบคุณนะคะคาร์ลอส แต่เกมนี้ฉันขอจัดการด้วยมือของตัวเองค่ะ" เธอหันกลับมามองหน้าจอคอมพิวเตอร์กราฟิกตลาดหุ้นที่กราฟสีแดงกำลังดิ่งพสุธา "ตามใจคุณเลยครับที่รัก ทุกอย่างบนโลกใบนี้... รวมถึงลมหายใจของผม ก็เป็นของคุณอยู่แล้ว" คาร์ลอสกระซิบชิดใบหู พร้อมกับเลื่อนแท็บเล็ตหน้าจอสีดำสนิทที่มีโลโก้ธนาคารกลางประดับด้วยเพชรสีดำมาตรงหน้าเธอ เอเลน่าสูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำแย้มยิ้มเหี้ยมเกรียม เธอหยิบการ์ดสีดำสนิทที่ปราศจากชื่อใดๆ เสียบลงในเครื่องอ่านสัญญาณบลูทูธของตลาดหลักทรัพย์ ปลายนิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันคำสั่งซื้อวงเงินหมื่นล้านเหรียญทองในพริบตาเดียว หน้าจอหลักของตลาดหุ้นทั่วทั้งอาณาจักรเกิดเสียงสัญญาณเตือนดังลั่นสนั่นหวั่นไหว ตัวเลขสีเขียวมหึมาปรากฏขึ้นกระพริบวาบ กว้านซื้อหุ้นร้อยละเจ็ดสิบห้าของบริษัทคอร์เนลิอุสในวินาทีเดียว เบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไร้ทางสู้! ทว่า ท่ามกลางความเงียบงันที่ทุกคนกำลังอึ้งค้างกับหน้าจอ เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของเลขาฯ ก็แผדเสียงแหลมสูงขึ้นทำลายบรรยากาศ เลขารับสายด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะหันมามองเอเลน่าด้วยสีหน้าซีดเผือดราวกับเห็นผีสาง "คุณหนูคะ... ปลายสายคือท่านเคานต์คอร์เนลิอุสค่ะ เขากำลัง... เขากำลังร้องไห้คุกเข่าขอร้องให้คุณรับสาย เพราะตอนนี้ตระกูลของเขากำลังจะล้มละลายกลายเป็นบุคคลล้มละลายชั่วข้ามคืนแล้วค่ะ!" เอเลน่าหัวسหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนคนฟังต้องขนลุกซู่ เธอกดเปิดสปีกเกอร์โฟนให้เสียงคร่ำครวญอันน่าสมเพชของอดีตคู่หมั้นดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุม "รับสายสิคะ..." เอเลน่าสบตากับคาร์ลอสที่กำลังคลี่ยิ้มพึงพอใจ "มาดูกกันว่า... หมากตัวแรกที่ฉันล้มลง จะส่งเสียงร้องโหยหวนได้น่าฟังขนาดไหน" - เอวาลินน์ปลายพู่กัน